22313 resultaten.
Een vogel
poëzie
3.3 met 12 stemmen
2.925 Een vogel floot en deze stoorde
Stilte met zijn ongehoorde
Tintelende fluit.
Die vogel floot voor zich alleen
Uit hart en keel ten hemel heen
Zijn hoog geluid.
Een vogel kent geen roem of loon,
IJdelheid niet. Dus fluit hij schoon
Uit eigen lust.
Als vogels zó fluit ik, een dichter,
Maak het duister leven lichter,
Rusteloos hart gerust.…
O Vrouwen-leed
poëzie
2.4 met 17 stemmen
2.533 o Vrouwen-leed in liefde-ontvangen en leven-telen,
dat, dankend om een lange blik, uw wee vergéet:
hoe brandt geen schaamte, hoe stokt geen traan in mijne kele
om de eigen-baat'ge schamelheid van eígen leed?...
- Want gij en kent geen minne-duur, dan stil verduren
dat kere steeds in smárt wat wierd in heíl bemind,
- gij die, wen ge om 't gekreun…
Voorheen en Thans
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.987 Look here, upon this picture and on this.
Hoe minzaam speelt in 't herfstseizoen
Door 't ruisend woud het licht der maan.
Hier zag ik Olga sidd'rend staan.
Zacht lei ze 't korfje neer in 't groen
En snikte en vlood... Haar argloos wicht
Is thans apteker te Maastricht.
De torenspits, met mos omkleed,
Die 't nesteke van 't…
1 Mei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
635 Vandaag is het 1 Mei, de dag waarop we vieren
dat we het hopen zijn vergeten;
de veren zijn geschud,
de kale kip kakelt helaas slechts loze kreten.
Dit hebben we te danken aan Heer Kok;
van mij mag hij met kip in de wok.…
DE DICHTER
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.412 Mijn hand, der spâ verzwaard, heeft 't winter-zwijn gekeeld;
de toeë stal geurt zoel en zerp van zwoele vachten;
geschuurd de lome last der laatste zomer-vrachten,
rust thans mijn naarstig hoofd ter moede vinger-eelt.
Geen nijvre zorge meer die zweeg, of zwoegde, of lachte;
geen kommer die mijn dage' in hope of deemoed deelt:
het duister-wijs…
Christiaan Huygens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
849 Alles weten
de grenzen de lenzen
zien de ruimte van
de ouderdom
de afstand tot
de dood
het leven slagadert
zich voorbij
hier zijn wij en
daar waren:
oneven waardetijd
Ik hang mijn klok op in
de kerk en slinger uur
na uur en werk totaan
mijn zerk
mijn doodsbewijs
en alles weten.…
Twijfel
poëzie
4.3 met 10 stemmen
2.342 Wat wacht ik in dit avonduur,
De Stad beslopen door de slaap,
Gezeten bij de Tempelmuur;
God of de Marokkaanse Knaap?…
Groei
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
856 Ze was
een kleinschalig meisje
ze is
zichzelf een dijk
alsof in de grote
wereld geen zee te hoog
gaat:
heb je nu al
ben je nu al
Ik heb haar afgestaan aan
de grote wereld omdat haar
geen zee te hoog gaat
et
cetera…
Hij schrijft
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.128 Hij schrijft
Op weblog weetikveel:
Een grote komeet
En paf dag mensen
Dat lost alles op.
Ik heb gelezen
Over rondtollend plastic
In de Stille Oceaan
Een hoeveelheid
Groter dan Amerika &
De rest van dat continent
Lets sing along:
(I like to be in America
Ok by me in America
Everything’s free in America
Plastics as large as America…
Aan alle dichters
poëzie
3.0 met 12 stemmen
2.398 Uw literatuur is literatuur.
Waar is uw Lied, dat beeft van hartebloed?
Het goud wordt gelouterd in louter vuur.
En het Lied in Gods grote gloed.…
Mijn edelsteen...
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.033 Waar diamanten tranen
van herkenning
aaneen geregen parelen,
onzichtbaar verweven
met draden van puur goud
Waar bronzen klokken
zonder wanklank
hun helder geluid in echo
laten weerklinken
Daar kan ik mezelf zijn,
ondergaan en bovenkomen,
mij wentelen en keren,
Geloven, vertrouwen,
eeuwig op bouwen,
omdat ik mezelf kan zijn
in jou…
Mis ik jou...
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.709 Als de dag van gisteren
zie ik je gezicht met
lijnen en adertjes en
het wratje naast je neus
Kan ik nog de twinkel
in je ogen zien als je
een grap uithaalde,
me herinneren hoe je
over je leven verhaalde
Zie ik je houdingen en
typerende gebaren
waarmee je onzin en
nuttige zaken aan mij
verklaarde
Maar hoe ik je stem ook
probeer terug…
Flarden mist...
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
738 Met sprankelende ogen
in een woordloos
sprekend gezicht,
omringd door
intense kleuren,
kwam jij voorbij,
openend wat was gedicht,
waardoor de wereld
ander aanzien kreeg,
jij parels tot
een ketting reeg
De ketting was nog
niet compleet
toen kleuren ineens
gingen vervagen door
opkomende flarden mist
Parels stuiterden
om mij heen…
Schoongepraat...
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.160 Zelden kun je accepteren
dat ook jij van het leven
zult moeten leren
Weet iedere opmerking
feiloos te keren
tot je jouw volmaaktheid
weer voelt in balans
niet beseffend dat je
weer miste een kans,
blijf je geloven in
jouw perfectie
parerend met reflectie,
cynisme en hoon
praat je jezelf schoon…
Waar ik sta
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.270 Waarom houd ik zoveel van jou
Terwijl ik nooit met je praat;
Hoezo ben ik aan je trouw,
Als ik niet eens weet hoe het met je gaat.
Waarom blijf ik aan je denken,
Al ben ik bijna vergeten hoe je eruit ziet.
Ik blijf maar aandacht aan je schenken
En ik weet je reageert niet...
Waarom wil ik alles van je weten
Als jij je niet eens voor mij…
Memories
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.202 Gebeurtenissen zo prachtig,
Herinneringen die ontstaan,
Zo ontzettend machtig,
Maar je moet altijd doorgaan,
Je moet altijd genieten,
Want elk moment van even,
Moet je nooit laten schieten,
Want het blijft bij voor het leven.…
Wie kan het beter?
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
845 Onsterfelijke gedichten
Zijn soms niet meer
Dan vier regels lang.…
Dichte deur...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.385 Afgesloten, afgesneden
toegang werd ontzegd
deur ging dicht
uit het licht
niets meer uitgelegd
afgesloten, afgesneden
verbazing op gezicht
huilend hart
ziel vol smart
deur op slot en dicht
afgesloten, afgesneden
van zielsverwevenheid
niets hetzelfde meer
finale ommekeer,
eenzaamheid…
Durf te leven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.175 Je moet nooit laten
Wat je wilt doen,
Het kan je alleen maar baten.
Je zal denken aan toen
Als je het niet hebt gedaan,
Het gaat aan je vreten,
Er valt een traan.
Maar dit moet je weten,
Het is nooit te laat,
Altijd proberen,
Falen kan ook geen kwaad,
Je zal ervan leren.
Durf te leven,
Het duurt maar even!…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.942 Gij draagt het gladde mom der dood;
uw oog is groot van lijden;
het naaste naken van de nood
heeft uwe mond gescheiden.
Reeds is het, of het laatste woord
uw lippe gaat verpaarsen.
Gij spert uw vingeren, doorgloord
van eeuwig licht, als kaarsen.
Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.
Het lam des offers…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Toen ik werd geboren
was het hoog seizoen voorbij
maar op de zolder lag het graan
in korrels bij elkaar
zo weet ik dat het ooit bestond
het koren.
Wat van papavers overbleef
werd gloed bij avond,
vroeg ging ik houden van rood
nog eer ik wist
dat deze kleur zou kleven
aan mij zoals ze kleeft
aan vuur en dood.
Want allen zijn gegaan…
Troost
hartenkreet
2.2 met 35 stemmen
6.924 ik wil er zo graag voor je zijn
maar ik weet niet wat ik doen moet,
want jouw pijn is ook mijn pijn,
misschien zeg ik niet de juiste woorden
maar ik bedoel het goed,
waarom heb ik niet alle antwoorden,
ik wou dat ik een troost voor je was
maar dat is nu te laat,
als ik je zo zie, vergaan al mijn woorden tot as,
waarom weet ik voor jou geen…
Kreun...
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.622 Zwijgend, hijgend, ademhappend
val je terug op het bed
Je borstkast zwelt en daalt
terwijl je lichaam zwetend straalt
Ik genoot van je oerkrachten
daarnet, je kreunen en steunen
je spieren die zwollen,
taal even ongekuist
toen je het loodzware bed
hebt verhuisd…
Soms speel ik toneel...
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.285 Soms doe ik stoerder
dan ik me voel,
zeg ik woorden
die ik anders bedoel,
speel ik dus
eigenlijk toneel
Waarheid zeggen
is té emotioneel,
want wie wil
je pijnen horen
of je stil verdriet?
Men hoort liever
dat je van het leven
geniet…
O BLIK VOL DOOD EN STERREN
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.332 o Blik vol dood en sterren,
o hart vol licht en leed.
De dag is spijtig verre;
de nacht is hel en wreed.
Mijn mond vol wondre smaken
die géne vrucht verzaadt.
Niemand, o hunkrend waken,
die langs mijn venster gaat...
Wij zullen nimmer wezen
dan Godes angst'ge wezen.
- God, laat ons waan en schijn
dat we Uwe wezen zijn.…
Terugkeer.
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.763 Weet Gij nog, moeder, hoe ik jong
Schatten-verlangend u verliet?
Wereld en weelde lokten, mij bedwong
Uw smeken niet.
Ik ging en wierf mij menig schat
Van goed metaal en gave steen,
Rijker dan ik in wereldstad
Was er niet een.
Maar schat verwervende verloor
Ik morgenvrede en avondrust
En wist dat niet. Leefde fel door
Op…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Als aangeschoten wild valt de nacht aan.
De maan spoedt zich bebloed naar het oosten.
Langzaam verkoolt de huid waarop de littekens
van zinloosheid blijven bestaan.
Een piramide van zorgen keert zich om
en wrijft zand in ogen en haar.
Naalden boren zich in de zachte vrucht,
waarvan de warme vloed van vlees
zich geurend verspreidt.
Met zakken…
Alma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 Soms kijkt mijn meermin op
vanonder vallend waterhaar,
schrijvend aan haar tafel,
haar eiland archipel
Ze slaat haar ogen op naar mij
en kijkt mij af omdat
ik haar verboden heb,
maar antwoord weet ik niet,
ik heb geen stem.
En toch word ik voor haar
een sterfelijk woord,
een zieke man.
Tenslotte zie ik haar
Terugdeinen in
haar…
Tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
941 De rechte lijn die leidt
van nul tot eeuwigheid
rondgebogen in een doosje
wordt cirkel, wijzerplaat
van het horloge,
wordt rekeneenheid:
tijd.…