38847 resultaten.
Kortaf
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.903 Jij zei: daar liggen ze,
ik was ze niet.
Er werd getandenpoetst
in haatpositie van ellebogen
die weerhaakten.
Ik zei: koffie
Jij zei: is klaar dankjewel
En zo ging de dag voorbij
in de grootste
eenvoud van woorden.…
EEN VRUCHT DIE VALT
poëzie
4.2 met 9 stemmen
3.706 Een vrucht die valt...
- Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen,
buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt.
De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen
haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen.
En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt.
Een vrucht.
- En waar ik sta, ten zatte levens-zome,
vol als de…
Zanglijster
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
1.014 De zon komt op
achter de horizon
en schenkt hem
haar rosse gloed.
Hij repeteert
hartstochtelijk
zelfverzekerd
over Wonderen -
heelt juichend de tijd:
de winter voorbij.
Hij overdondert haar
met zijn waterval
van schrille tonen.
Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim…
Zeker
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
811 Langs een lege hemel
ontschiet mij vaak iets
dat weten heet of God
het scheert, het weifelt
langs een blinde vlek.
Staar
je niet blind
zeggen mijn ogen…
Wonderlijke Wonderhoorn, Mahler 2
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
901 …van klagen horen
allerzielen opstanding,
middernacht,
…waar wij tenslotte gaan
heen gaan,
heengaan.
…uit het raam zien
waar mensen dansen in een zaal:
geen gehoor, geen muziek maar
Urlicht,
mijn God
en dan beseffen dat
het grootste is
het kleinste licht:
lux lucet in tenebris,
de liefste voorlopig,
die vrouw,
mijn god…
NIET WAAR?
poëzie
3.3 met 12 stemmen
3.280 Niet waar? Een snede vlees op deze snede brood,
en, dankend nóg, een stille sluier om de zorgen...
De ruste naêrt. Gelijk een aarzelende morgen
wacht ons de slaap, bijna nog schoner dan de dood...
't En is niet veel wat ons van vroeger hopen rest;
maar draagt ge niet het kind van onze zaligheden,
o vrouwe? En hoe ge om onzentwille hebt geleden…
Toen in bad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.418 Geen schuimkop en bruis,
bad uit mijn jeugd
teilen van zink en roest:
wasbeurt thuis
Afgedroogd bij een buis
Kachelpoets en
ruitjes van mica…
DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.604 De zon ligt in mijn linker-hand,
en zijpelt door mijn vinger-brand
van laag en logger bloed, in 't welkend westen,
op dak en doom, alover vout en veste.
De maan rijst uit mijn rechter-hand
en zeeft haar weemlend zilver-zand
alover wuiv'ge wake en schemer-weven
van 't graan, waar de aedmen, blauw, van 't graan in beven.
Ik stijg al hoger…
geur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
770 Het geurt nog steeds
In de verzamelmap
Van de gedichten
Die ik schreef
Het geurt nog wel maar
Minder dan in de mouwen
Van mijn trui toen
Er is verkleurde inkt
Er is vergeeld blad
Ik weet je zult nooit meer worden
De ruit met uitzicht onverwacht
Het telefoongesprek met angst
Het sms dat ongelezen zijn moest
Het geurt nog steeds…
WANNEER IK STERVEN ZAL
poëzie
4.2 met 8 stemmen
4.328 Wanneer ik sterven zal (o glimlach om de vreze
en om 't begeren dat ik eindlijk sterven zou!):
neem dan dit pijnlijk boek; wil deze verzen lezen
waarin ik u miskenne, o vrouw.
- Ik weet: gij zult er niets dan bitters ondervinden;
niets dat u om de zwaart der dode ontgoochling troost:
slechts 't hunkren naar de duizendvoudige beminde
dat zijne…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Aarde, over-oude, ik ben van u gescheiden.
De oog-appel van de nacht doordraait mijn hoofd;
de geur verwaait der overkaauwde weiden;
de tand verleerde 't raspen van het ooft.
Diep onder mij verveegt de reep der wegen;
geen fluistrend haspelen van huivrend graan
en wuift de smaak van wassend brood me tegen;
de blik der dieren is mijn…
Overgave
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.293 Daar sta jij dan
met een warme lach.
Ik snap niet hoe het kan,
wat jij in mij zag.
Toch achter mij aan
hopend op mijn stem.
Zal ik stil gaan staan,
laten zien wie ik ben.
Ik sla mijn ogen op
en zie een leven.
Alles staat op zijn kop,
jij wilt mij rust geven.
Waag ik de gok
en pak ik jouw hand.
Of roep ik dan weer stop
en gebruik…
Donald uit Duckstad
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.068 Er was eens een Donald uit Duckstad,
die schrijft een fantastisch leuk weekblad.
Ik lees hem altijd,
ik wil hem nooit kwijt!
Ik wou dat hij uitkwam als dagblad.…
'k Zit met mijn lamme benen
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.033 'k Zit met mijn lamme benen
in de asse van een stervend vuur.
Ik bid; mijn vrienden wenen;
en 't hangt mijn keel uit op den duur.
Zal ik mij dan vervelen
met langer Job te spelen?
De schoonste lol, de liefste lol
maakt op den einde dol.
De schapen moet men scheren
en de ezels moet men slaan, ja slaan.
Zo wil 'k, in alle…
Onmacht & Hoop
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.326 Wij zullen nooit weten
wat jouw oog zag.
Kun jij het ooit vergeten
hoe jij daar lag.
Jouw ogen glanzen niet
je glimlach die ontbreekt.
Er is niets meer wat jij ziet
of voelt als iemand spreekt.
Er is iets van jou afgepakt
jouw kern, jouw geest.
Je prille ik kapot gehakt
niets zoals het is geweest.
Voor jou is die ene man
een grote…
Gebed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.062 Als vaders sterven
En haat als zaad
In voren raakt,
Dan branden landen
Als moeders zorgen
En haat als kind
Ligt in een wieg
Dan branden landen
Als broeders vuisten
En draait de wind
Dan branden landen
Als zusters hun
Aangezicht kluisteren
Dan branden landen.
God geve
anders.…
O Naakte liefde, grijs en broos
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.992 o Naakte liefde, grijs en broos;
mijn arme herfst, uw lent’ genaderd:
een moede wingerd, bloed-dooraderd,
die lenkt naar nieuwe oktober-roos;
een arme, bibberende schaâuwe
die duister om uw schoonheid rilt;
- - o norse min, die danken wilt
noch durft te rouwen…
-------------------------------------------------------------------------
uit…
X. Oktober, sloper van mijn streven
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.935 Oktober, sloper van mijn streven en mijn hopen,
uw moker is van lood
die weegt ter lome leên me en houdt mijn nek gestopen.
Oktober; en uw aêm, mijn lammer lijf beslopen,
Oktober, maakt mijne ogen groot.
Van alle spel geweerd de blijde zomer-kieten,
en te aller rust gekeerd;
verlaten alle luste’ en die me zelf verlieten,
Oktober, - als een…
In de velden van Vlaanderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.059 In de velden van Vlaanderen groeien
nog altijd granaten van roest,
rotten nog leden en lederen
aanhangsels van soldaten.
In de velden van Vlaanderen
nog altijd een nadorst van dood,
drank in de modder gebruikt,
pijpen gerookt en over de longen
de angst.
In de velden van Vlaanderen groeit
vaker en vaker
het gerieflijk parkeren,
het…
Etude (herziene versie)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
766 Toen het weer regende en
hij niet meer dronken was en er
een floers over het hoogste
woord lag dacht hij: god
ver ik schrijf niets meer op
verdom het verder.
Tot hij ging luisteren en
in muziek om hem heen
een kosmos hangen ging:
Rachmaninov d kleine terts,
immens verlangen en leerde
(want oren heeft wie hore)
Poëzie schrijven
begreep…
Harde modder, guur kristal
poëzie
3.1 met 10 stemmen
2.208 Harde modder, guur kristal:
in mijn naakte woonste
rijk en arm aan niets en al,
ben 'k de ziekste en schoonste.
Huis dat afsluit en dat kijkt:
hart dat, onbewogen,
hoort de zee die wast en wijkt
vóor verzádigde ogen.
In geen spiegel, gruwvol-eêl,
't beeld van een begeren.
Al de beezmen zijn te veel
om de grond te keren.…
TEGEN BETER WETEN IN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.259 "het zit me tot hier"
zei de kip zonder kop,
"ik ben zo dood als een pier"
en nam nog een slok.…
bon bon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
965 Als het goed is,
wordt het vanzelf beter.…
madame
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
909 “Het is goed zo”,
Waren haar laatste woorden
Die dwarrelend vanaf haar bedstee de kamer vulden.
Een vreemd gezicht,
Het meisje van Nulden
Ze was,
Net als Tussaud…
Wees niet de schroom'ge
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.328 Wees niet de schroom'ge, die, in lomer avond-komen,
herdenken zwijgen doet;
ben ík de pleger niet, die met zijn eigen dromen
zijn eigen treurnis voedt?
- Treed nader, zie mij aan, en hoe mijn oog, gelaten,
géen liefde vraagt, o kind;
- ik heb de zeilen van 't verlangen neer-gelaten
bij liggende' avond-wind....
En weder teder…
VADER
gedicht
2.3 met 59 stemmen
17.405 We zijn vele jaren en enkele maanden verder.
Ik ben nu die man, die jij geweest had
Kunnen zijn, levend. Hetzelfde buikje,
Golfslag op het nauwelijks kalende hoofd,
Dat voortdurende zwijgen, de voeten op tafel
En altijd tranende ogen. Je glas. Ouder.
Waar we ook waren, was er afstand, was er
Nurkse koppigheid. Je schopte je oudste zoon,…
Ik hoor de nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.468 Ik hoor de nacht die nader-zijgt, -
en beider zwijgen...
Ik voel uw hoofd naar mij geneigd,
- zal 't míjne neigen?
Uw aangezicht is vreemdlijk stil
in 't schemer-leven...
Ik zie het laatste dag-geril
in de avond-dreven.
- Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
- - Ach…
Schrift
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
909 Het was niet dat ik veel las,
Maar ik schreef
Over alles wat ik was,
En wat ik had beleefd.
Mijn schrift is dan ook
Wie ik ben,
Waarmee ik even het nare ontdook
Met de punt van mijn pen.
Maar een tijd terug
Had ik dat alles opgegeven,
Met de muur tegen de rug,
Door de tijd verdreven,
Het papier bleef leeg,
En dat was precies hoe…
Gelijk een hond
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.350 Gelijk een hond die drentlend draalt en druilt
om eigen vuil, beruikt met schroom'ge teugen...
- Waarom uw avondlijke vreê bevuild
met slijk van derf verleden, o Geheugen?
Gelijk de vogel die zijn woonst beslecht
met peerlen bloeds, door de eigen pluim te plukken...
- Waarom, waarom uw beeltenis…
Verdriet, Loslaten & Verdergaan.
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.435 Verdriet, loslaten, verdergaan.
3 belangrijke factoren.
ik heb ze doorstaan en ga verder.
Steeds verder naar mijn doel.
Bereiken wat ik wil, want dat weet ik.
Ik heb veel kansen gegeven.
Deze zijn niet genomen,
Alleen uitgekotst en weggegooid.
Verdriet, loslaten, verdergaan.
Veel mensen die het wel waarderen.
De ik, de mij…