2123 resultaten.
Ach ja
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.507 dat is dan somberte.
melancholie zonder muziek.
je doet het op als je de straat oversteekt.
in je hoofd slaat plots het weer om
en dingen schieten in perspectief.
dat wil zeggen, liggen tamelijk roerloos
in de baai van onze tijd.
plezierbootjes
maar dan zonder plezier.
----------------------------------
uit: 'Mijn soort muziek', 2015…
Sneeuwbui
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.907 Het nieuwe jaar begint met zachte vlokken
die zachtjes dalen en onwillig landen.
Het aarden wordt hun dooi, of ze zich branden
aan warme aardkorst, hete huizenblokken.
De aarde drinkt de sneeuw met grote slokken
en raakt verkild tot in haar ingewanden.
De vlokken winnen door hun massa. Wanden
van groen worden van spikkelwit doortrokken…
De grote tuin
gedicht
2.6 met 12 stemmen
4.811 De grondwet van de aarde
is langs de kanten
van wegen en paden
nu al uit planten
en bloemen te raden:
waarom hier dit gras?
Omdat iemand zo pas
of ooit, zeg maar ooit
een eeuw geleden
langs is gereden
en zijn bakje as
had leeg gestrooid.
Waarom daar die planten?
Daar heeft een tante
op een deken gezeten
en bessen gegeten…
De brui
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Ze zeggen dat ik afgetakeld ben
maar wat wil je als moeder natuur?
heb het alleen maar zwaar gehad
er blijft zo weinig over
de kracht is er niet meer
zorg heb ik nooit en te nimmer gehad
een enkeling kijkt naar mij om
verder is het hakken met de bijl
zogenaamde natuurliefhebbers
hangen aan mijn takken en breken ze af
spitten mijn wortels…
Ik wil dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 ik wil dromen
los zijn van
gaan en komen
zonder aardse
beperkingen en
bewegen zoals in
de schepping de
mens is gegeven
ik dook in
de blik van
een meeuw
vloog met hem
mee langs de
kust in een
vlucht vol
weidse rust
we zagen ieder
op eigen manier
vissen dartelen
en spelen in de
zee met het
krullend wit schuim
van golven tegen…
tijden
gedicht
3.7 met 3 stemmen
9.676 Als men terugkomt is men een ander
denkt men terwijl men het huis sluit
het licht inpakt de zomer verzegelt
het tuinhek prijst om zijn ijzer
deze slak op de drempel zal er nog zijn
de ijskast zal blaffen de hitte blaten
de hond zal zuchten en zijn sterven
hervatten als men terugkomt denkt men
------------------------------
uit: 'Vallende…
Wachten op wat komen moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Blijven zoals het vroeger was.
Zo zijn wij nog nooit gebleven.
Bladeren waaien van oude bomen.
Wij verliezen onze wilde haren.
Wat blijft en kan groeien is liefde.
Zoals bruine knoppen in de winter,
in stilte dóór blijven groeien.
Knoppen van knoestige kastanjebomen.
Zo kunnen ook mensen wachten.
Op wat altijd is gekomen.
Op wat komen…
Eenheidsbewustzijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 De mens waant zich de top der evolutie
Wil te vaak tegenstellingen verscherpen
Dat die illusies zijn blijft hij verwerpen
Hij sluit zijn geest af voor een revolutie
Kan tegenpolen moeilijk accepteren
Hij denkt dat deze wezenlijk bestaan
Daar andere werkelijkheden hem ontgaan
Hij spartelt zinloos rond in twijfelmeren
Van tweedeling voorlopig…
Wankele Wereld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
566 een schuif naar links
en ik stuit op
stuitend nieuws
nieuwsgierig geworden
lees ik het bericht
een gezicht
die lach, alsof 't mag
genieten van zoveel leed
een gewetenloze ziel
en velen keken mee
een pijn wortelt zich
diep in mij
Hoe diep gezonken
verwijderd van
het hart, liefde
de wereld soms kan zijn
radeloos ben ik
kwaad op de perversiteit…
Rue d ' Corona
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
526 zomaar een foto van een straatje genomen
tijdens de vakantie van vorig jaar
de toen nog aangename rust
maakte ons blij
met de ogen van vandaag
zien we hier een corona straatje
met de sinistere verlatenheid
die we herkennen in onze steden
zo snel kan de kijk op wereldse zaken
veranderen dacht ik onlangs bij het
bekijken van deze foto…
Afscheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.373 tegenop ziet
wat je er ook tegen wil doen
vaak komt er toch verdriet
een handdruk en een zoen
die zeggen dat je gaat
voor even of voor altijd
je 'thuis' verlaat
toch wel uit dankbaarheid
maar veelal met pijn in je hart
loop je weg van de gewenning
want je maakt voor jezelf een nieuwe start
als een soort erkenning
die je leven zal veranderen…
drijvende heuvels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
399 mijn handen als woorden in stilte gedompeld
spreken reikend naar verten in je ogen
onbereikbaar: groene heuvels
zich koesterend in wit licht
zwervend tussen de heuvels zie ik hen
rood – bloedloze geboorte breekt aan
explosief in eigen vuur verteerd en geworden;
zij, eens star geworteld, worden nu tot golven
drijvend op vlammende grondzeeën…
Oude vriend
gedicht
3.2 met 12 stemmen
3.778 Ze vallen meestal tegen als je ze herleest,
de boeken, die je ooit (figuurlijk) hebt verslonden,
want wat je daar ook vroeger mooi aan hebt gevonden,
dat blijkt dan op zijn hoogst inmiddels mooi gewéést.
En toch... Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen…
Verkiezingen 15 maart 2017
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
584 15 maart 2017
Een stemmige dag
de verkiezingsdag
een dag van stemmen
een dag van keuze
een dag van een nieuw begin
een dag van iedereen
van jong tot oud
van gelovigen en ongelovigen
van arm tot rijk
van mager tot zwaar
van dik tot dun
van werk tot werkeloos
van valide tot invalide
van allochtoon tot autochtoon
van wit tot zwart
en…
Zonnegroet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 AMON RA RE
Het scherpe zonlicht is mat geworden
verslijmt tot avondschemering, zwart
als de nacht onder de dikke, zware
dekens van laaghangende wolken
Er is geen droom die wacht, geen nieuwe
werkelijkheid waarin het onmogelijke
bestaanbaar blijkt. De weervrouw voorspelt
storm en regen en aanhoudend te koud
voor de tijd van het jaar. Haar…
Betere tijden
gedicht
3.6 met 21 stemmen
10.724 Zomer in de stad
iedereen maakt zowaar
een beetje 'n gelukkige indruk
alles is glanzend warm
huiden en huizen
ik eet meer fruit
morgen word ik veertig
en gisteren liepen ze op de maan
geef vrede een kans
en hoop op betere tijden
------------------------------
uit: 'Alle bundels', 1976.…
Jij en ik niet belast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
542 JIJ EN IK NIET BELAST
Het kind in je voelen groeien
een olifant mogen zijn, groot en sterk
mooie woorden zorgvuldig spaart,
omdat zij zo mooi klinken
en niemand nog hen vergaart…
Trekvogels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
669 TREKVOGELS
Het zou wel overgaan
melancholie om afscheid
van wat eens zo vertrouwd
dichtbij was en voelbaar
Een hoofd achter een spiegelbeeld
een hand op een schouder
een naakt lichaam ervoor
onbekend en ver weg…
Nog steeds die luchten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.448 Nog steeds die luchten, schaduwen van wolken
wegvluchtend op windrimpels in de rivier
Het landschap onherkenbaar veranderd
zeggen wij die nu leven, nu zien
Er is een wereld, diep beneden, hoog boven ons
die wij hier alleen vermoeden kunnen
Het moment na de laatste toon
voor de eerste herinnering: een ruimte
die bij iedere ontdekking verder…
Geheim van vlinders
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
733 Zouden vlinders
dan zo kwetsbaar zijn
omwille van
het ongelooflijk mooie
dat hun vleugels in zich dragen
zij hebben hun geheim
weten te verstoppen
en spreken toch uitbundig
over hun verandering
zich tot vlinder te ontpoppen
tijdens het geduldig wachten
en intussen trachten
krachten te reserveren
voor de metamorfose
hoe de natuur ons…
Laat dan los!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
635 Dat ik niet langer weerstand bied,
tegen verandering.
Tegen de waarheid van de dood.
Dat ik niet langer vasthoud,
aan gebeurtenissen.
Aan de halmen van het stro.
Dat ik niet krampachtig wil behouden,
waar ik met mijn hele hart van hou.
Ik hou van het leven. Ik hou van jou.
Mijn angst is dat ik niet los kan laten.…
Tijdig
gedicht
4.0 met 8 stemmen
3.423 Je huis is vol schatten en op stand.
Een kamer voor jezelf. Rustige straat.
Een tuin. CD. PC. Twee lapjeskatten.
Een mooie baan. Kinderen: goed verstand.
Aardige vrouw. Zo kun je nog wel doorgaan.
Zelfs met je ouders heb je nog een band.
Tijdig, omstreeks je vijfendertigste,
heb je je valse ideaalstelling herkend.
Nu, tien jaar later…
tijdloze wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
638 Is hier nog eigenlijk, wel, hierbinnen
waar dan ook, die het zich herinnert
de wereld, groots en groen
onverzettelijk en onveranderlijk
het zoete gevoel voor eeuwig en altijd
men deed aan de borst kloppen
met verbloemde idealen
het sop was de kool waard
men at toen nog gestampt brood
met dompelsop voor soep
de wereld geschapen voor de boutades…
Leef met de lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 De lach op haar gezicht
maakt het verplicht
het leven te omarmen
te vullen met oprechte charme
De plicht bevrijdt
Heeft tot inzicht geleid
dat haar lach
beschikt over het enige gezag
dat valt te erkennen
lichaam en geest verwennen
oneindig lang
Wees nooit meer bang
Haar lach zal altijd klinken in je leven
als de zuiverste noten ooit geschreven…
Naaste omgeving
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.602 Het veranderende omgeeft je zo
teruggetrokken, dat het je ontgaat,
er bijna niet is. Wat ga je doen
als je hier even weg bent.
---------------------------------------
uit: 'Garderobe, kleine zaal', 2017.…
Wraak der lelies
gedicht
3.6 met 10 stemmen
4.471 & laat je van je hoge tonen niet ontluisteren
die als druiven langs het metselwerk afduikelen
tot ze aan de snaren van de basgitaren blijven hangen
Zoals zal blijken
zitten we gevangen
, zolang we in dezelfde richting blijven kijken
De permutator*) stookt zijn snelheid op
(Waar de feërieksten lagen in fine fleur
vergaderen nu schelle heksen…
Klimaatverandering
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.470 Waarom was de herfst droog, mediterraan
en dat na zo'n moessonzware zomer.
Eergisteravond, na drie keer een volle maan
ononderbroken continentaal, was de wind
opeens gedraaid in zijn normale richting;
de adem van de zee stoof over het land
en ik snoof het zout dat ik gemist had en de geur
van vuur in hout. Eindelijk tijd voor westerstormen…
Scharnieren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
500 De deur van verandering
Draait op schurende scharnieren.
Het heden barst uit zijn voegen,
De toekomst op losse schroeven
Pijn in mijn krakende gewrichten:
Touwtrekkerij tussen ledematen
Die verschillende richtingen uitgaan.
Marionetten zonder leidraad
Geraken in de knoop, vroeg of laat ……
Van zomerse winters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Ergens in het reeds dichtbije verschiet
zal onze zomer een strenge winter zijn
Dan blaast een koude wind door ’t riet
dan is er slechts winterse zonneschijn
Ergens in het reeds dichtbije verschiet
zal het voorjaar een rillerig najaar zijn
Van zoveel najaarsstormen doelgebied
want ons land ligt exact in de vuurlijn
Ergens in het reeds…
Mijn dochter en ik
gedicht
4.3 met 3 stemmen
10.810 't Is of ik in mijn eigen ogen staar,
en wat daar staat, het is als water klaar,
wanneer ik langzaam in mijzelf verander.…