Alle inzendingen over leven

35387 resultaten.

Sorteren op:

Zelf bewust

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
Want leven, echt leven, doe je slechts, één keer.. -…

Een vrije vogel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 501
hooghartig te zijn eigende jij je de wereld zon scheen een gouden schijn in de blauw heldere lucht jij een vrije vogel op een gracieuze zonder grenzen vlucht hebt altijd alle winden meer dan mee gehad nooit opgehokt gezeten of gekooid met veel te weinig eten armoede en zorgen zijn je vreemd gebleven pas nu zie jij het echte leven…

De steentjes

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
weerkaatsen om de rest hun kleur te laten zon speelt met de jaren van mijn leven dat in deze mozaïek weer vorm heeft gekregen…

Kleine mooie dingen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 564
Kleine mooie dingen maken de herinneringen prachtig waarachtig Ik wil ze koesteren Nooit meer loslaten Ik wil dromen, blijven dromen over vlinders vreemde landen en kleurige bomen Ik wil rusten en berusten in de gedachte van mijn gedachte Ik wil elk moment beleven liefde krijgen en geven En dat voor altijd! Zonder wrok…

Onbekende eenzaamheid

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
over de opgaande lijn in het leven hebben wij alles al eens geschreven de groei studie en maatschappelijke bloei de baan voor een gesetteld bestaan tot wij elkaar in de ogen kijken en onzekerheid onderdeel wordt in bij elkaar kunnen blijven jij bent afgeslagen in onwetendheid kan de verantwoording zelf niet meer dragen door…

Toen ik dat vergat

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 573
hoor mezelf sloffen maar weet niet meer waarvan en wanneer ik ben vertrokken voel warm hout mijn vingers kennen nog de nerven in jaarringen gebouwd zij volgen hun lijnen ooit heb ik geweten hoe alle soorten toen hebben geheten ik lach stil zonder herinnering mijn handen weten hoe vroeger alles ging ik mag niet pluizen zeggen…

In gestrekte draf

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
natuurlijk wil ik geen wereld met kaboutergespuis of de smidse en kobolden achter hun machinegeruis wel een jonge schone fee die eenzaam in de hoge toren huist moederziel alleen haar nachten weent gespeend van lief en thuis dan gaat mijn witte paard al in gestrekte draf op het tere wezen af ik glimlach superieur zet mijn ladder…

Ik lach in mijn droom

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
ik heb mijn handen gewassen met licht zon straalde overvloed in winden waaiden zachte energiestromen hun vitaliserende gloed het was geen schepping maar eerder herschikking van wat al eeuwigheid had materie in deeltjes gebonden door warmte en creatief geestelijke kracht ik lach in mijn droom om de onschuld van bestaan welke realiteit…

Bemoediging

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Jezus zegt: "Ik ben het leven En zal er altijd voor jou zijn In vreugde, verdriet en pijn".…

Essentie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
Het scheurt. Voorzichtig, langzaam, tergend traag. Langs de transen, door het bouwwerk van mijn levensloop. Dwars door stapels fouten, verrotte houten fundamenten, even vele pracht momenten, craqueleert het tot het barst. Het knarst, het wringt, het volgt de nukken van de wind. Het brengt mij weder, tot het teder schijnsel, van…

Ondanks de rijp

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
jij bloeit ondanks de rijp op je bladeren neigt langzaam naar de zon met zijn al warme stralen wiegt op een lome wind om je eerste kleur te halen preludeert met lichte tonen op de zomer die gaat komen met een nieuw penseel juicht jouw ziel bruisend lente in dit fraai tafereel…

Lazarus

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
Achter een steen ligt dood verborgen goed verstopt geen kans op morgen zorgvuldig gewikkeld in linnen achter die steen ligt een vraag in diepe duisternis die het licht niet kan verdragen rol de steen maar weg laten we uit de doeken doen de grootheid van God een vriend die sliep mocht daar ontwaken zo is de dood…

Breekbare momenten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
ik ken het perspectief van oneindigheid voel eeuwig zijn in breekbare momenten aanwezigheid is een gegeven dat in geloof een spirituele basis heeft gekregen natuurlijk is er nog niets bewezen maar in de cirkel van leven zijn wij elementen uniek en vrij in de openbaring ooit van onze nog niet manifeste talenten…

In hetzelfde ziektebeeld

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
deze dag waar toeval in het eigen schrift noodlot zinnen gaf tijd werd achteloos opzij geschoven in pure dwingelandij chaos kreeg alle prioriteiten ging schaamteloos de rij voorbij zo kon ik jou ontmoeten in hetzelfde ziektebeeld jij wanhopig naar de eerste intake ik bijna geheeld iedereen ging verder met zijn eigen leven…

Voor nu in het zijn

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 466
die niet de weg kiezen naar nieuwe paden om daar leven te willen ervaren maar gaan voor nu in het zijn…

De hoge tonen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
met aanhang vertrok voor de huwelijksreis kozen hun plaatsen in het lommerrijke groen van statige bomen om maar niets te missen van wat er zou komen bij het donkere luiden rolden zware golven hun boodschap van afscheid naar de afgelegen boerderijen ieder stond even stil in gebed en herinnering de hele gemeenschap wist van het leven…

Levent bestaan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Laat het laten Bega het gaan Je zult niet alleen leven Maar ook bestaan…
Sior25 maart 2016Lees meer >

Vluchteling zonder gezicht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
ik wist de weg naar het land maar een vale zon scheen pal tegen wind waaide vol in ons gezicht de verte bracht regen met jou aan de hand als gidste je mij stapten we urenlang door over een pad dat zich na iedere bocht rechtte en geen eind leek te krijgen we rustten in het avondlijke zuchten van wind onder koud sterrenlicht…

Droomt hij zijn lach

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
eindelijk heb jij in alle rust de lentebloemen geplukt van jouw kleinste puk armen vol lachjes twinkelende ogen in stralende kleur als een wolkje goed humeur kleine handjes vragen om meer naar tedere knuffels en later zijn beer als hij verzadigd langzaam de oogjes sluit droomt hij zijn lach met een nog smakkend geluid…

Je zorgeloze tred

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
waar je loopt dwarrelen lentebloemen keert wind heel zacht de kleuren om zo dat jij lacht willen ogen je blikken zoenen in een speels contact maar jij ondeugend weert het losjes af ik weet de lichtheid van je zorgeloze tred bewonder het vertrouwen dat jij in anderen hebt maar zie handen in gebed te vaak ben jij afwezig in vergetelheid…

Hoor!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
Het kan beslissen over dood of over leven. Een waarschuwing opnemen of negeren, hangt af van wie hem heeft gegeven. Jouw gevoel voor die persoon, speelt daarbij een grote rol. Haat en liefde spelen mee, de geschiedenisboeken staan ervan vol. Horen is dus een heel proces, bespeelt al onze zinnen.…
Antje28 maart 2016Lees meer >

Bijna sacraal

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
ik voel de zon bijna sacraal ontvang ik zijn warmte ervaar hoe hij spirit geeft aan mijn al zo lang wachtend lijf met gesloten ogen zie ik sterren dansen in zijn helder stralende aura er is geen onderscheid meer tussen binnen en buiten geven en nemen zijn een geworden in het delen van eeuwig leven…

De spuit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
weer dansen spoken door mijn gespannen geest op plaatsen waar ik in mijn jeugd ooit ben geweest ik heb hun angsten en waanzin gekleineerd tot een niet meer weten in verschrompelend vergeten ze zijn weer opgedoken in mijn nieuwe vriendenkring heel gedienstig en voorkomend als in een nieuw begin ik voel de sfeer veranderen in het verharden…

In perspectiefloze kou

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
jij had de zon al lang niet meer vol zien schijnen ik zag de kleuren uit je gezicht en ogen verdwijnen je leefde al sober op wikken en wegen wist niets meer te geven ooit had je bollen geplant in zwart vruchtbare aarde met warm groene hand maar het winterde lang in perspectiefloze kou toch openen zij nu voor jou met stralende…

Een schonend berouw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 504
het was feest maar in de geest van woorden huilde een onpeilbaar verdriet bekende teksten uit zijn leven waarin zinnen niet alles prijs wilden geven vaak losse fragmenten zonder empathisch cement zijn leven nog bouwend naar een onverwacht end pas nu genereert stilte uiteindelijk begrip passen de puzzels waarin hij is gestikt…

Jij recht nog ongebroken

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
en ruimte geven jij recht nog ongebroken ondanks alle spoken in je geest de slanke leest geeft jou een zweem van jeugdige vitaliteit die niet altijd correspondeert met jouw persoonlijke realiteit tegenslagen in bestaan hebben jou nooit geknakt fier ben jij verder gegaan jij bent mijn rots alleen zee weet de tranen die zo leven…

Verder gaan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
Renners struikelen Strijders falen Lopen tegen stenen muren Om het einde te halen Verliezers pruilen Onwetenden vallen Lijken bij het minste geringste tegen een muur op te knallen Alleen de ziende blinde Kijkt alles met een glimlach aan Zij weet hoe ze moet vallen En vooral hoe ze daarna verder moet gaan…

Oudjes aan de touwtjes

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
ik heb de paden met rode bordjes verboden te betreden meegekregen in het landschap van mijn jeugd het was de deugd van opvoeding en maatschappij om in het gareel te blijven de dwang van rooms en rood in opbouw voor gelijken die sleur was doorbroken wij gingen onze eigen gang kozen voor alternatief met kleding en muziek in een tegendraadse…

Wiegt kristal

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 490
zij bloeit glas wiegt kristal op zonnewind kaatst stil het prille in ontluiken breekbaar opent zij fragiel naar buiten de eersteling doorzichtig in bestaan kondigt heel voorzichtig lente aan…