35387 resultaten.
Zelf bewust
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 Want leven,
echt leven,
doe je slechts,
één keer..
-…
Een vrije vogel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 hooghartig
te zijn eigende
jij je de wereld
zon scheen
een gouden schijn
in de blauw heldere lucht
jij een vrije vogel
op een gracieuze
zonder grenzen vlucht
hebt altijd
alle winden meer
dan mee gehad
nooit opgehokt
gezeten of gekooid
met veel te weinig eten
armoede en zorgen
zijn je vreemd gebleven
pas nu zie jij het echte leven…
De steentjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 weerkaatsen
om de rest hun kleur te laten
zon speelt met de jaren
van mijn leven dat in deze
mozaïek weer vorm heeft gekregen…
Kleine mooie dingen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
564 Kleine mooie dingen
maken de herinneringen
prachtig
waarachtig
Ik wil ze koesteren
Nooit meer loslaten
Ik wil dromen,
blijven dromen
over vlinders
vreemde landen
en kleurige bomen
Ik wil rusten
en berusten
in de gedachte
van mijn gedachte
Ik wil elk moment beleven
liefde krijgen en geven
En dat voor altijd!
Zonder wrok…
Onbekende eenzaamheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
571 over de
opgaande lijn
in het leven
hebben wij alles
al eens geschreven
de groei
studie en
maatschappelijke bloei
de baan voor een
gesetteld bestaan
tot wij elkaar
in de ogen kijken
en onzekerheid
onderdeel wordt in
bij elkaar kunnen blijven
jij bent afgeslagen
in onwetendheid
kan de verantwoording
zelf niet meer dragen
door…
Toen ik dat vergat
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
573 hoor mezelf sloffen
maar weet niet meer
waarvan en wanneer
ik ben vertrokken
voel warm hout
mijn vingers kennen
nog de nerven in
jaarringen gebouwd
zij volgen hun lijnen
ooit heb ik geweten
hoe alle soorten
toen hebben geheten
ik lach stil
zonder herinnering
mijn handen weten
hoe vroeger alles ging
ik mag niet pluizen
zeggen…
In gestrekte draf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 natuurlijk
wil ik geen wereld
met kaboutergespuis
of de smidse
en kobolden achter
hun machinegeruis
wel een jonge
schone fee die eenzaam
in de hoge toren huist
moederziel alleen
haar nachten weent
gespeend van lief en thuis
dan gaat mijn witte
paard al in gestrekte draf
op het tere wezen af
ik glimlach superieur
zet mijn ladder…
Ik lach in mijn droom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 ik heb mijn handen
gewassen met licht
zon straalde overvloed
in winden waaiden
zachte energiestromen
hun vitaliserende gloed
het was geen schepping
maar eerder herschikking
van wat al eeuwigheid had
materie in deeltjes
gebonden door warmte
en creatief geestelijke kracht
ik lach in mijn droom
om de onschuld van bestaan
welke realiteit…
Bemoediging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
549 Jezus zegt: "Ik ben het leven
En zal er altijd voor jou zijn
In vreugde, verdriet en pijn".…
Essentie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
437 Het scheurt.
Voorzichtig, langzaam,
tergend traag.
Langs de transen,
door het bouwwerk van mijn levensloop.
Dwars door stapels fouten,
verrotte houten fundamenten,
even vele pracht momenten,
craqueleert het tot het barst.
Het knarst,
het wringt,
het volgt de nukken van de wind.
Het brengt mij weder,
tot het teder schijnsel,
van…
Ondanks de rijp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 jij bloeit
ondanks de rijp
op je bladeren
neigt langzaam
naar de zon met
zijn al warme stralen
wiegt op een
lome wind om je
eerste kleur te halen
preludeert met
lichte tonen op de
zomer die gaat komen
met een nieuw penseel
juicht jouw ziel bruisend
lente in dit fraai tafereel…
Lazarus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
426 Achter een steen
ligt dood verborgen
goed verstopt
geen kans op morgen
zorgvuldig gewikkeld
in linnen
achter die steen
ligt een vraag
in diepe duisternis
die het licht
niet kan verdragen
rol de steen
maar weg
laten we
uit de doeken doen
de grootheid van God
een vriend die sliep
mocht daar ontwaken
zo is de dood…
Lachen om onze dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Lachen om de dood,
maakt leven licht.…
Breekbare momenten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 ik ken het perspectief
van oneindigheid
voel eeuwig zijn
in breekbare momenten
aanwezigheid
is een gegeven dat
in geloof een spirituele
basis heeft gekregen
natuurlijk is er
nog niets bewezen
maar in de cirkel van
leven zijn wij elementen
uniek en vrij in
de openbaring ooit
van onze nog niet
manifeste talenten…
In hetzelfde ziektebeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 deze dag
waar toeval
in het eigen schrift
noodlot zinnen gaf
tijd werd achteloos
opzij geschoven
in pure dwingelandij
chaos kreeg
alle prioriteiten ging
schaamteloos de rij voorbij
zo kon ik
jou ontmoeten
in hetzelfde ziektebeeld
jij wanhopig
naar de eerste intake
ik bijna geheeld
iedereen ging verder
met zijn eigen leven…
Voor nu in het zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 die niet de weg kiezen
naar nieuwe paden om
daar leven te willen ervaren
maar gaan voor nu in het zijn…
De hoge tonen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 met aanhang
vertrok voor de huwelijksreis
kozen hun plaatsen in
het lommerrijke groen van
statige bomen om maar niets
te missen van wat er zou komen
bij het donkere luiden
rolden zware golven
hun boodschap van afscheid
naar de afgelegen boerderijen
ieder stond even stil
in gebed en herinnering
de hele gemeenschap wist
van het leven…
Levent bestaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 Laat het laten
Bega het gaan
Je zult niet alleen leven
Maar ook bestaan…
Vluchteling zonder gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 ik wist de weg
naar het land maar een
vale zon scheen pal tegen
wind waaide
vol in ons gezicht
de verte bracht regen
met jou aan de hand
als gidste je mij
stapten we urenlang door
over een pad dat zich na
iedere bocht rechtte
en geen eind leek te krijgen
we rustten in het
avondlijke zuchten van wind
onder koud sterrenlicht…
Droomt hij zijn lach
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
488 eindelijk heb jij
in alle rust de
lentebloemen geplukt
van jouw kleinste puk
armen vol lachjes
twinkelende ogen in
stralende kleur als een
wolkje goed humeur
kleine handjes
vragen om meer
naar tedere knuffels
en later zijn beer
als hij verzadigd
langzaam de oogjes sluit
droomt hij zijn lach met
een nog smakkend geluid…
Je zorgeloze tred
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 waar je loopt
dwarrelen lentebloemen
keert wind heel zacht
de kleuren om
zo dat jij lacht
willen ogen
je blikken zoenen
in een speels contact
maar jij ondeugend
weert het losjes af
ik weet de lichtheid
van je zorgeloze tred
bewonder het vertrouwen
dat jij in anderen hebt
maar zie handen in gebed
te vaak ben jij afwezig
in vergetelheid…
Hoor!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Het kan beslissen over dood of over leven.
Een waarschuwing opnemen of negeren,
hangt af van wie hem heeft gegeven.
Jouw gevoel voor die persoon,
speelt daarbij een grote rol.
Haat en liefde spelen mee,
de geschiedenisboeken staan ervan vol.
Horen is dus een heel proces,
bespeelt al onze zinnen.…
Bijna sacraal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
486 ik voel de zon
bijna sacraal
ontvang ik zijn warmte
ervaar hoe hij
spirit geeft aan mijn
al zo lang wachtend lijf
met gesloten ogen
zie ik sterren dansen in
zijn helder stralende aura
er is geen
onderscheid meer
tussen binnen en buiten
geven en nemen
zijn een geworden in
het delen van eeuwig leven…
De spuit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 weer dansen spoken
door mijn gespannen geest
op plaatsen waar ik in
mijn jeugd ooit ben geweest
ik heb hun angsten
en waanzin gekleineerd
tot een niet meer weten
in verschrompelend vergeten
ze zijn weer opgedoken
in mijn nieuwe vriendenkring
heel gedienstig en voorkomend
als in een nieuw begin
ik voel de sfeer veranderen
in het verharden…
In perspectiefloze kou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 jij had de zon
al lang niet meer
vol zien schijnen
ik zag de kleuren
uit je gezicht en
ogen verdwijnen
je leefde al sober
op wikken en wegen
wist niets meer te geven
ooit had je bollen geplant
in zwart vruchtbare aarde
met warm groene hand
maar het winterde lang
in perspectiefloze kou
toch openen zij nu voor jou
met stralende…
Een schonend berouw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 het was feest
maar in de geest
van woorden huilde
een onpeilbaar verdriet
bekende teksten
uit zijn leven
waarin zinnen niet
alles prijs wilden geven
vaak losse fragmenten
zonder empathisch cement
zijn leven nog bouwend
naar een onverwacht end
pas nu genereert
stilte uiteindelijk begrip
passen de puzzels
waarin hij is gestikt…
Jij recht nog ongebroken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 en ruimte geven
jij recht nog
ongebroken ondanks
alle spoken in je geest
de slanke leest
geeft jou een zweem
van jeugdige vitaliteit
die niet altijd
correspondeert met
jouw persoonlijke realiteit
tegenslagen in bestaan
hebben jou nooit geknakt
fier ben jij verder gegaan
jij bent mijn rots
alleen zee weet de tranen
die zo leven…
Verder gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
557 Renners struikelen
Strijders falen
Lopen tegen stenen muren
Om het einde te halen
Verliezers pruilen
Onwetenden vallen
Lijken bij het minste geringste
tegen een muur op te knallen
Alleen de ziende blinde
Kijkt alles met een glimlach aan
Zij weet hoe ze moet vallen
En vooral hoe ze daarna verder moet gaan…
Oudjes aan de touwtjes
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
524 ik heb de paden
met rode bordjes
verboden te betreden
meegekregen in het
landschap van mijn jeugd
het was de deugd van
opvoeding en maatschappij
om in het gareel te blijven
de dwang van rooms en rood
in opbouw voor gelijken
die sleur was doorbroken
wij gingen onze eigen gang
kozen voor alternatief
met kleding en muziek in
een tegendraadse…
Wiegt kristal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
490 zij bloeit glas
wiegt kristal
op zonnewind
kaatst stil
het prille
in ontluiken
breekbaar
opent zij fragiel
naar buiten
de eersteling
doorzichtig
in bestaan
kondigt
heel voorzichtig
lente aan…