Netgedichten over lightverse

Ach, wat is het leven verder nog waard als alles wordt bepaald door het lukken van een slagroomtaart.…

Soms rijd ik nog wel eens langs het huis waar je toen woonde. Herinner ik me het gevoel van spanning en verliefdheid, maar dat komt niet meer terug, ook niet het gevoel dat er geen einde kwam aan de weg, op weg naar jou. Het huis is verbouwd en de tuin, waarin je moeder zo zorgzaam een kleedje drapeerde vanwege je schone rok, werd een…

wars koude woorden likken kippenvellen huid exploderen aan de oppervlakte spijkers slaan in je schedel dring ik tot je door geschoffeerde gevoelens uitgeroeid met wortel en tak gevilde spierenmassa gestript van eiwit traanbuizen cement gevuld lood leggende waarheid kaler dan de kaalste neet enzovoorts daar ben je scalpel, hamer en…

Katten die katten, is het niet fijn Dat een kat naast een dier ook een werkwoord kan zijn Zo zijn er veel meer, laat ik rustig beginnen Aai je een katje, dan hoor je hem Spinnen die hebben vaak veel geduld nodig Daarom lijkt een hobby niet erg overbodig Nu is er een spin die tussen de dissen Zijn draad aan een tak plakt en lekker gaat Vissen…

Uit het duister, een vertraagde reactie vanuit de oude tijd, de blik vooruit. Hoe lichter je bent, hoe sneller je gaat. En ik vind het mijn plicht, zolang het niet schaadt, wat licht te zaaien voor wie het verstaat. De snelheidslimiet is 299.792.458 meter per seconde. Het is niet alleen een goed idee, het is de wet! Alle neutrino's…

De blonde meid Antonia beweert: 'De knolbegonia is evenals de schimmelplant een paardenbloem: ze zijn verwant!' Ze zegt: 'De paardenbloem is geel. De tarwebloem is wit, want meel. De korenbloem is echter blauw. - Of is die wit? Hoe zit dat nou?…

modder in de gang veroorzaakte een deukje in haar gastvrijheid 'welkom' op de deurmat moest wijken voor 'voeten vegen'…

En iemand riep: hé jij daar, ik ben verlicht. Jij bent een dwerg, klein, breed en veel te dik. Ik kromp inéén bij zoveel licht en zocht degene die mij verdicht. En ja hoor, lang, dun en veel te licht: een elf wellicht!…

Een Franse hengst, genaamd Noël, trok ergens aan de jingle bell. Een paard deed open, 't bleek al ras dat zij de merrie Christmas was.…

Gewaarschuwd werden vijftig mensen op een overvolle boot. Men overschreed de lastengrenzen, schoon de schipper zulks verbood. Zo kwam het, dat ze alle honderd (want de schipper telt niet mee) van deze boot zijn afgedonderd. Gewaarschuwd telt een mens voor twee.…

Kom hier niet pissen op mijn graf. Pas op! Straks val je er nog af! Wees aardig, zet de wijn vast klaar. En laat ons drinken, met elkaar! (Dit is een vrije vertaling van een Romeins grafschrift. Ik kwam het tegen in het laatste boek van de Franse filosoof-historicus Lucien Jerphagnon, die in september op zeer hoge leeftijd overleed. De Franse…

Ze hield van voer en vrat zich hiermee vol, al achtte zij d'r lichaamsvorm belangrijk. De mensen vonden haar nogal omvangrijk, omdat de vrouw de vorm had van een bol. De middellijn bedroeg een meter tachtig. (Vermenigvuldig dit - het lijkt wel idioot - met pi, dan blijkt de vrouw d'r omtrek groot.) D'r stofverkoper vond 't echter prachtig.…

'Een treurig televisiebeeld,' zegt Bas voor 't etalageraam. Een damesstem klinkt aangenaam: z'n ongenoegen wordt gedeeld. 'Ik heb gelukkig geen tv,' bekent een vrouw. Ze lacht charmant. Hun eensgezindheid schept een band. Hij loopt een stukje met 'r mee. Ze converseren blij van zin. De dame neemt 'm voor zich in en Bas beseft: 'Bekoorlijk…

Ons weerbeeld boeit de mensen keer op keer. 't Is geenszins reden tot zwartgalligheid. Het blinkt steeds uit door wisselvalligheid. Wat zijn we toch gezegend met dit weer! De een vindt zingen in de regen fijn. De ander steekt z'n neus graag in de wind. Terwijl de een de schaduw prettig vindt, verheugt de ander zich op zonneschijn. De een…

Dactylus, dactylus Ptero of p-tero Zeg me hoe die Dino's naam precies luidt Liefst zeg ik voor de vorm P-terodactylus 't Beest boeit het toch niks Zij stierf allang uit…

Een blokfluitfabrikant in Dordt kreeg geen vergunning voor export en door dat negatief besluit voert hij sindsdien geen fluit meer uit.…

De Brusselaar schold: 'Zeg, jij rotmoskoviet, ik verdenk je ervan, dat je vrijt met m'n griet!' Ze bezwoer: 'Hij heeft enkel m'n voorhoofd gekust.' De Rus was gebelgd, maar de Belg was gerust.…

'k Wil poëzie bedrijven en liggend in m'n nest doe ik m'n allerbest om dit sonnet te schrijven. Het is voor mij geen straf. Ik ben - het zit me mee - al op de helft: de twee kwatrijnen zijn nu af. Nog even twee terzetten. (Die horen in sonnetten, als ik me niet vergis.) Vermeld zij tot besluit: de chute bestaat eruit, dat die afwezig…

Een sluipschutter te Avereest wiens vrouw zijn doelwit was geweest, zei: “lieve schat, als je eens wist hoe ‘k je vandaag weer heb gemist!”…

die spruiten zijn bedorven dat ruik je toch meteen de lucht komt je tegemoet en gaat door merg en been ik heb je toch zo vaak gezegd, koop die rotzooi niet maar je moet en zou spruiten jij stuk verdriet heel de straat is vergeven en buren aan de deur nou zal je het gaan beleven met die spruitenmeur heb je nou je zin boven dat bord groene drab…

het minnen ener onbekende dame is niet zonder risico ofwel ze blijkt geen dame ofwel ze is een vent…

De bel gaat en ik denk: De bel! Jammer, maar ik geloof het wel. Ik blijf hier, in mijn kamerjas. Nooit zal ik weten wie het was.…

“En”, vraagt de dokter zijn patiënt, “sinds wanneer bent u impotent?” “Nou”, zegt patiënt, “da’s zelfs globaal een even lang als slap verhaal.”…

in tegenstelling tot bakkers hebben slagers geen last van faalangst…

Vandaag niets bijzonders. Nobelprijs gewonnen en tanden gepoetst. Of andersom.…

Is zwarte thee zo zwart als inkt, hoewel die bruin is, als je 'm drinkt? Ze blijken beide geel te zijn, de groene zeep en witte wijn. Zo lapt men kleuren aan z'n laars. De rode kool is waarlijk paars. Ik zeg je eerlijk, wat ik vind: de consument is kleurenblind. Toe mensen, help me uit de droom: wat is de kleur van groene stroom?…

Wat moest een generaal uit Soeren vlak voor zijn huwelijk bij de hoeren? Hij hield daar, volgens zijn militie, een generale repetitie.…

de dikke vrouw was tot het uiterste bereid want zo uitgekookt dat ze zeer in de smaak viel bij de groep kannibalen…

Het lijkt een laatste zomerdag, waarin ik het weinig zoek, het niets uit een botanisch boek, waaruit ik met beide handen had willen plukken, lanterfantend geurend in het Heem, in mijn ligtuin waar ik in mijzelf kan liggen in elke houding die ik was, zoals je sprankelend water schenkt in een horizontaal glas. Ik heb niet veel om vol…

' 'k Heb behoefte aan jou,' zegt-ie tegen de vrouw die verklaart dat ze hem wel wil kussen. Hij wil 'r vermoorden, maar let op z'n woorden om 't eigen geweten te sussen. Hij wil 'r niet kwetsen en laat 'r maar kletsen en wéér praat ze over 't verlangen naar 'n stevige zoen. Hij durft niet - uit fatsoen - 't woord 'behoefte' door 'schijt…