1819 resultaten.
knuppel
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
2.077 zij en zij
zij aan zij
een bank vol
mooie neuzen mooie handen
lieve ogen, die bedrogen
voelen en lachen over schanden
harde stiltes dreunen door de nacht
zij aan de goede kant
elkaar gevonden
met gebundelde trefkracht
word ik verslonden
tot niks teruggebracht
de laatste druppel
verkeerde gok
ben nu de knuppel
in het hoenderhok…
Iunctura
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
1.777 Van jou
Van mij,
Twee druppels:
Één
Ik rechts
Jij links,
Twee helften:
Één
Zonder jouw longen
Adem ik niet
Mijn hart
Jouw hart,
Twee zielen:
Één
Jouw borst
Mijn hoofd,
We slapen:
Één
Jij bent ik
En ik ben jij
Wij zijn samen
Samen wij…
alleen vol met pijn
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.252 Die tellen niet mee
Weer sluit ik me af
Niks kan me redden
Ik ben alleen
Druppels vallen naar beneden
Geen regen
Maar de pijn die ik steeds door maak
Seizoenen gaan voorbij
Maar de zon is nog steeds
niet doorgebroken
Koud blijft het altijd.…
Geluk
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.510 Een druppel water op je gezicht,
een eenvoudig of mooi gedicht.
De kleur geel in het groene veld,
de vrede in plaats van geweld.
Een kinderhand die rust in jouw hand,
een lange wandeling op het strand.
Gewoon een spelletje ganzenbord
of het feit dat het donker wordt.…
Dat liefde leidt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
817 wat is waarheid
in het samen
stappen van de
stenen op een pad
dat liefde leidt
dwars door
alle stromen
druppelen de bomen
hun nat dat hopelijk
van onze schouders glijdt
wij hebben onze route
genomen handen in elkaar
weet dat niemand daar ooit
kan tussen komen want onze
waarheid kent geen liefdestrijd…
aandacht is macht
netgedicht
1.9 met 47 stemmen
7.283 ik wil hier beklijven
door iets te schrijven
waar men niet omheen kan
want alleen dan
weet ik zeker
dat ik de beker
tot op de laatste druppel leeg drink
en daarna zink,
de slaap vattend, "wel te rusten",
naar een nivo waar de honden geen brood van lusten
maar ja, jong geleerd
weet je dat macht corrumpeert
dank u voor de aandacht
slaap…
het verraad van de dauw
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.649 zonsopgang in september
mistflarden drijven over gras
een vaalbruine spin draagt een kruis
er vloeit kleffe zijde uit haar tepel
ondersteboven wacht zij in het web
gif sluimert in de holte van een kaak
trilharen meten elke gril van de wind
elke loze vliesvleugelslag
maar de druppel glinstert
en verraadt haar plan…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
719 Druppels glinsteren als
ijskristal
schaduwen van
zwarte waaiers
metgezel op reis
een bevroren rivier
die wacht op zon
voorbij naakte bomen
met witte uitgestrekte armen
in de wind
met slechts de liefde
in kleuren - klanken
in een onstuimige zee
droom ik jou
zoete kussen
sap van mango's en papaja's…
Ik ben.
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
4.377 Ik ben die laatste druppel,
En de scheur in je zen.
Ik ben de vinger op je lens,
De kapotte veer in je matras.
Ik weet niet hoe het kan,
Ik wou ook dat het anders was.
Ik ben de vlek in je t-shirt,
De losse veter van je schoen.
Ik heb geen spijt van wat ik heb gezegd,
Ik weet nu wat ik moet doen.
Ik ben wie ik ben.…
Vlucht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
875 een gelig licht bruint irreëel
de blanke houten schuur
een eerste druppel spat tot kroon
op de arduinen muur
het zacht gekeuvel op ’t terras
wordt stilaan animeus
geroffel op de parasols
maakt pimpelaars nerveus
bij glasgekling en stoelgeschuif
wordt hier en daar gegild
de vlucht naar binnen wordt gestart
met dienbladen als schild…
Dwalend,
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
797 Geen groter schrik dan
bespied gewaand, geritsel
van kleine mensen, die
ruimte zoekend als druppels
water, hunkerend om hun
transparantie niet te missen
om uit het stroomverval van
het leven te geraken, om in
een ogenblik een verloren
liefdete achterhalen, gewonnen
in een tijd die je werd
geschonken, op een andere
mannier beklonken,…
Rouw draagt,,
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.010 Rouw draagt wollen dekens
verwarmen het kille hart
dat nog niet spreekt
maar woordenloos beleven
Wanneer de wolken samenzweren
en hun druppels laten vallen
misschien wordt er dan gehuild
in liefdevol omarmen
En de stilte zich laat horen
als zacht gefluister in de wind
het moment van samenkomen
wanneer een zucht de stilte breekt.…
Planeet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
622 De Kepler heeft nu een planeet ontdekt
Die als twee druppels water lijkt op aarde
Dat is toekomstig mogelijk van waarde
Hij wordt nu nog op leefbaarheid gecheckt
Waarna we binnenkort hopen te horen
Wanneer we er naar olie kunnen boren.…
Tranendal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 tranen druppelen
in het zand
ze roepen mij
stil te staan
ze druipen
waar ze blijven
glijden
daar bedwelmen
mijn vergeven huid
die innig vraagt
naar tedere momenten
van ons samen zijn
tranen fluisteren
de dagen
de klanken
meedogenloos
vertel mij hoe
ik kringen
in water
moet buigen
geef mij
hoe ik
mijn stroom
moet stoppen…
Bewustzijn.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Als een druppel regen, als mijn naam
en een woord geschreven in het zand.
Waar dan een golf van de zee
de betekenis ervan uitwist, terwijl
ieder spoor ontbreekt.…
het spel van de regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
425 op de wind van duizenden gedachten
draagt mijn raam de druppels van de dag,
ze glijden laag en volgen traag
elkanders sporen
tussen oren zweeft de zon, ze staat
heel hoog, om toch vooral mijn wereld te
bestrijken
aan mijn voeten prijken zacht
de kinderen der zomer: ik ben blij
want ondanks alles heb ik lang
op ze gewacht…
Je lach van kristal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 ik heb je zien dansen
dollen en sjansen
met je lach van kristal
was je ineens overal
drijvend en draaiend
op vlaagjes wind
uitbundig verwaaiend
zo speels als een kind
ik wilde naar buiten
zag je nog dwarrelen
met anderen scharrelen
vlakbij de ruiten
je landde voorzichtig
op het glas van het raam
smolt in ons afscheid
als druppel…
Feest...
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
753 Iedereen speelt de clown, men lacht, maar
ook tranen druppelen op straat.
Men viert feest, maar geschoeid op
welke leest..?…
Op verdorde aarde
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 Leven niet meer zichtbaar,
Verzonken in verdorde aarde,
Oppervlak alleen nog dor en doods -
Slaapt ongezien nog in de diepte,
Waakzaam tot het uit de dood
Weer op zal staan - opstanding
Die immers mogelijk blijkt
Als grote volle druppels
Vallen op het verschroeide land
En het nieuwe leven ontkiemen zal
Vanuit het allerdiepste dal…
Bonbon en boterbabbelaar
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
505 dronk thee in doorzichtig porselein
sierlijk met de pink omhoog
in de lucht geurtjes van jasmijn
jij slurpte, glimlachte verlegen
zo kom ik jou nog steeds tegen
denkend aan jou, de ogen sluit
reden geef en daarom mij uit
jouw stem blijf horen in de regen
druppels, die ons namen geven…
Rust van reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
501 jij ving
druppels
met je hand
liet ze stromen
in een plas
langs de rand
van de weg
in groeiende
kringen dreef
je gezicht
op het water
dat wonderlijk
golfde in cirkels
steeds later
je lachte
ondeugend
spatte bewust de
rust van reflectie stuk
in de chaos van
regen kwamen we
jou niet meer tegen…
Ontmenselijking
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 ik ben nog niet
dat wat je wilt
ik blijf een
mens
die vecht tegen de adem van
schoffering
dat rijpt als rottend fruit
hij geniet van macht
en spuugt zijn gal
in een emotionele waterval
zuigt elke druppel
energie
uit bloed en vel
moge de hemel zich
erbarmen over de arme
nu de
meedogendheid uit 't hart
is gebannen…
Morgenlied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 ik ontwaak en wrijf de
slaap uit mijn ogen
open het venster en
kijk in het
prille ochtendblauw dat
het gebloemd kruid bevochtigd
zie hoe de
parelmoeren druppels
in de tere rozen kruipen
versmelten met elkaar
luistrend naar het vroege vogellied
hooglied dat de dag licht vrolijk
maakt
afscheid neemt
van droef en moe…
Stukjes natuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 ik heb ze
zien bewegen
de regen en het doek
ook hoe jouw penselen
de donkerzwarte bui
langs het zwerk joeg
als jij dan
even rustte
brak verderop de
zon en glinsterden
frisse druppels op
een oude regenton
jouw beelden
zijn geen plaatjes
maar stukjes natuur
die met hart en ziel
begiftigd zijn in de na-
middagse zonneschijn…
Nog kleurde je lach
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
479 in de met licht
doorschoten
wolken
nog kleurde
je lach in het
al duister geweld
natuurlijk
was jij bang
zoals zovelen
voor het
plotselinge en
ongrijpbare dat
zich manifesteert in
elektrisch ontladen
na immense klappers
zonder weerga
in grijs vallende
schoonmaak wist
het onweercomplex
gelukkig weg te komen
vrij uit te druppelen…
Schep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zoals korrels van zand
worden geschud maar
steeds duin blijven of
woestijn of wat aanspoelt
strand, druppels: regen of
nevel of net nog wolk of
waterval, stenen: berg of
pad of huis en hoe kinderen
graaien met open handen als
scheppende kracht graag alles
dooreenschudden en dat ze
nog ontdekken zullen:
er is alleen de wind…
Moet moed?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
708 Moed,
Om de woorden te baren
Tegen daden die ons
Radeloos maken
Om de zinnen te vormen
Die de eerste kelen
Doen schrapen
Om de muren te slopen
Die ons vervreemden
Van elk menselijk leed
Om de sprankel hoop
Te beschrijven
Die in ieder van ons leeft
Om met alle druppels
Een zee van vloed
Te vormen
Wetend en willend
Dat…
Verliefd
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.685 Mijn dag gemaakt,
mijn nacht gestolen,
zie ik terug op jou,
jij, heel veel malen jij,
in druppels ochtenddauw...…
Ver van huis
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
2.848 Druppels vallen op het doek
boven zakken slapend vlees
Warme adem blijft gevangen
het snurken zacht en hees
Een uil kijkt naar de sterren
verslikt zich in wat lucht
repeteert nog eens zijn kunstje
nu in vogelvlucht
Zachtjes vallen dromen
synchroon met strepen ster
Na al die vele kilometers
is thuis nog steeds niet ver…
Nachtelijk schaduwspel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
678 Rijzende nocturnes
flitsen honend contouren
van verachte flora
uit hun losse pols
Gekegeld op
gepolijste kasseien
druppelen zij bebloed
de versmade grond in
en smeken onnodig
om herkansing
Dan puft de maneschijn
in 't holst van 'r nacht
en gelukkig beklimt
'n schim de berg
van hoogmoed
en vergankelijke kracht…