2993 resultaten.
duinwandeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 we liepen ons tegemoet
passeerden elkaar
deelden een moment, een groet
een kort gebaar
we overschreden 'n ogenblik
om afstanden te gaan
getallen, geheugen,
een gezicht
'n naald in een ruigte,
een bliep in de ruimte van bestaan
eenmalig,
zonder tegenbericht…
Een flamboyant verleden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
510 een gewone groet
of mag het ook
een hoofse buiging zijn
uit een flamboyant verleden
het heden vindt dat
vast en zeker overdreven
eenvoud is al druk genoeg
iets van jezelf
laten zien met zwier
in warme lichaamstaal
lijkt vaak normaal
maar de realiteit
van dit gebaar krijgt
zelden een verrast onthaal
het is alleen het schermpje
met…
Droom zonder eind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
504 hij had lange messen geslepen
wilde af en toe steken
heeft zichzelf opengereten
in een droom zonder eind
toen het bloed was uitgelekt
de agressie langzaam wegebde
in een steeds zwakker pulseren
kon de dood hem niets meer leren
zij hebben elkaar de hand gegeven
samen broederlijk het glas geheven
proostend zag hij plotseling de zeis
met…
Soorten thuiskomst
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.228 En moest er plotseling niet meer ontmoet?
Wij waren jong die zomer aan het strand
en niemand wilde weg, maar ieder zou terug. WIj trokken
langs een huis waar iemand pas iets nietigs had verwekt.
Geen donder wist hij van het kind in haar en ook het kind
nog niets van hem.…
Van vreemde origine
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
461 ik zag haar lopen
in de cape met bont
van vreemde origine
mijn verlangens
plaveiden het pad
dat zij nog had te gaan
plotseling stopte ze
draaide zich om
zonder gezicht
slechts de voering
verwaaide lichtjes
in excuserend gebaar
toch kende ik haar
had de voetstap gemeten
maar het gezicht vergeten
ze liep door
naar de gekozen…
Je rook de trage warmte teer...
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.988 Je rook de trage warmte teer en kroop
bij mij in bed. Je zweeg en keek. Je hand
raakte mijn wang, meer niet. je luisterde
aandachtig, bewoog ternauwernood, wachtte
op de morgen. We lagen daar met droge mond.
Dood was mijn moeder, was ze vermoord?
Heb ik haar laatste woorden niet gehoord?
Je bleef die nacht en bleef bij mij aan boord.…
Ballade van een hoopvol hart
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
822 Sinds jaren is er het nobel streven
dat wij elkaar ooit eens ontmoeten,
het gesprek aangaan in levende lijve,
met plezier omdat er niets zal moeten
muziek waarop gedachten drijven,
door bruisend leven omgeven.
En als jij morgen voor mij staat,
ben ik de tong verloren
want waar jij in mijn hart geraakt,
ontbreken alle woorden.…
Spirituele groeten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
549 ik zag de
blikken gaan
ogen lichtten op
in elkaar warm
en liefdevol verstaan
een verstolen lach
die een tintelende
spanning bracht
met ongeziene
warme complicaties
in even raken
ontlaadden met
kleine knettertjes
de voltages die wij
met allen maakten
nog hadden wij geen
enkel woord gewisseld in
dit onverwacht ontmoeten
maar…
Glas
gedicht
3.6 met 9 stemmen
3.998 Elke morgen stond ze voor het raam te wuiven.
Ik zwaaide terug, maar wist niet wie ze was.
Buiten ging het leven door, maar ‘t hare
ging niet verder dan het glas.
Als ik terug van school kwam keek ik even;
het vierde raam, begane grond:
een witte muur met stille plooien,
alsof de vrouw niet echt bestond.
En toen kwam ik haar buiten…
Een miraculeus treffen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
406 verrast lachen
je ogen
warme energie
straalt je
gezicht intense
blijdschap
als ik je
totaal onverwacht
weer kan zien
een gebeuren
waar toeval de
hand in had
plaats en tijd
coördineerde tot
een miraculeus treffen
er was niets
meer te zeggen
in dankbaarheid
wij raakten
maakten de wereld
voor heel even rijk…
Traantje op de Oude Binnenweg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Al slenterend op de Oude Binnenweg
kom ik een groep leuke meiden tegen
waarvan er een spontaan tegen me roept:
"He, ouwe rukker"
m'n zintuigen zijn een moment verstard
de waarheid is soms bikkelhard
ik laat een traantje…
Spontane handdruk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 (voor Sophie Heesen)
Naast een stoelendans met brandende heksen
reed ik op een zeepaardje naar de binnenstad
en zocht ik naar een glimp van jou, langer
dan de koerende duiven beweren en korter
dan de neus van Pinokkio.
Ik volgde het kwikzilver in de goudader
onder de Goudse straten en ik zag je vele
keren als een hazewindhond voorbij snellen…
De hunker
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
439 stil bewoog
je hand boven
mijn huid
het was
geen raken meer
een vriendelijk vragen
net geen
ontmoeten wel
een warm begroeten
in een
vluchtig eerste
verkennend contact
getraind als
jij was voelde je
energieën ontspannen
de hunker
naar meer in
verbazing opvlammen
jij lachte
om de focus in
rust te vertragen
leidde af…
Plukten bloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
374 we plukten
bloemen zo uit
het onbekende
menden
dieren van een
uitheems ras
hoorden
talen die woord en
zang vermengden
op een manier
die wij totaal
niet kenden
het is vreemd
om hier te zijn en
niets te hebben
het mijn en dijn
is geen structuur
in waar zij zijn
eigenheid en het
onderlinge onderscheid
gaan aan hen…
In ziele sfeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 jij liet mij
bijna alles
van liefde zien
de lach een
onverwachte kus
de warme hand
waar vonken
springen in ontladen
dierbare omhelzing voor
intieme samensmelting
toch hangt er nog
een licht taboe over
ontmoeten in ziele sfeer
begrijpen heeft dezelfde
woorden niet meer
voorzichtig kijken
baant nieuwe wegen
in het doelenperspectief…
Voor Roelien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Ik doe moeite genoeg de doden te vergeten
Maar ze weten steeds beter mijn zwakke plekken en steken
Hun knekels in mijn cerebellum, frontale kwab of hoe
Al die onderdelen in die kelder daarboven ook mogen heten
Ik hoopte dat die lelijke littekens op den duur
Zouden genezen of tenminste verbleken
Maar er heerst een hardnekkig echo
In mijn buis…
Tot ik je weer ontmoeten mag.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 De eerste ontmoeting lag als
een borreling als rusteloos zaad
in een vruchtbare akker te rijpen
met de onbewezen wetenschap
in de beslotenheid van het
onvoorwaardelijke dat we in
ongemeten tijd in het eerste
aanzicht beter zouden begrijpen
dat het kiemt uit de overlevering
van leed uit alle onmogelijkheden,
die uit zuivere aarde hun…
Wolkt lucht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 in feeërieke
kleuren wolkt
lucht voor je uit
waar je ook gaat
wordt positieve
energie geladen
zij die jou
raken ervaren
de tintelingen
die het begin zijn
van een nieuw
bewustzijnsniveau
waar leven zich met
liefde in alle facetten
bij neer zal leggen
daar waar de lach
zijn schitteringen
al draagt kom jij
in het spetterende…
En passant
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 ik zie zo vaak
je lach hand
of blik dat
ik schrik als je
niet en passant
voorbij komt
wij delen de
wereld in al zijn
aanwezigheden
herkennen onszelf
in samen genieten
als teken van liefde
het zijn de
kleuren die
jou raken en in
hun weerkaatsing
net even anders
gaan smaken
je zwaai die
uit afscheid een
beloftevol weerzien…
Kleine matches
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
372 ik heb geleerd
jouw mooie kanten
te herkennen
en waarderen in
mensen waarmee
ik dagelijks verkeer
het zijn kleine
matches die
oplichten uit het
grijs van alledag
juweeltjes die
een ander niet ziet
jouw compositie
stuurt interesses
aan en richt mijn
kijken op wat er
in de omgeving
allemaal voorbij gaat
in jou ontmoeten
rol ik…
Van hemelse allure
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
438 ik had je
niet zien komen
je was er ineens
nog kleurde je
licht zonder dromen
pas later bracht
de huidkleurvariant
je vormen in herkenbaar
verband ondanks
fluctuerende variaties
in eigentijdse
momenten spreidden
jouw talenten je
specifieke subtiliteiten
ruim tentoon
verrassing golfde
door de groep
men wist goed van
van de hoed…
Je beduusde mij
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
428 jij hebt de ogen
die de wereld
kunnen zien
in een direct
empathisch verband
ik zag je in een
eerst ontmoeten
jij beduusde mij
want alles aan me
wilde jou begroeten
omhelzing in
een direct warm
omarmen samen
smelten tot een
complementair
nooit meer gissen
of wij iets missen
het volmaakt zijn
dat de essentie van
eeuwigheid…
Gedicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
858 Toen zoet water met de spiegelingen
van cipressen, bomen in het omringend heuvelland
ook mij omsloot, de zon met kracht
mijn huid en bloed begroette
jij mij aankeek met een liefdes lach
beloofde ik in diepste van mijn hart
voor jou in water een gedicht te schrijven.
En vond de woorden die zo treffend waren
dat ook het water nimmermeer zijn…
Avonturen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Mensen waarmee we samenleven,
steeds weer opnieuw ontmoeten,
zoals een pasgeboren kind,
dat voor het allereerst,
zijn eigen ouders ziet.
Kunnen ervaren mensen,
oorspronkelijk blijven?
Kan thuis blijven worden,
tot dagelijks avontuur?…
Binnenkamers muren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
369 gesso
alle kleuren van
liefde uit basis wit
je penselen hand
verbond de emoties
die wit dartelend
zich eindelijk
gingen laten zien
nog in de vormen
van misschien een
der prematuren die
een eigen leven leidde
binnenkamers muren
jij danste en zong
de mantra’s die
kleuren warmte gaven
met woorden die vroegen
naar een snel ontmoeten…
Diepte ervaren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 mag ik nog
even blijven
kijken naar de
stukjes die
me dierbaar zijn
die mij al
vanaf het eerste
moment gebiologeerd
hebben door hun warm
en vertrouwd voelen
een eigenheid
die ooit gedeeld
moet zijn door mensen
die stammen uit
de eerste familielijn
het diepte ervaren
was overweldigend
in verbazing en
bewondering voor de…
WREDE SCHOONHEID
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
503 of, zullen wij weer vreemden zijn
zoals van voor onze ontmoeting?
zoals van voor de geboorte
van de wereld?…
Vliegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
582 We kunnen ontmoeten,
tussen oneindige sterren.
Wanneer we vliegen gaan.…
Als vluchtige kleur
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
436 ik heb je
altijd al
gevoeld als
vluchtige kleur
in plotseling
ontmoeten
een surprise uit
onverwachte bronnen
die hun natuurlijke
liefde aan de wereld
belangeloos schonken
als surplus van leven
pas later heb jij
gezicht gekregen in
volwassen nuancering
van meegekregen
talenten op jouw
plaats in het bestaan
daar is de lach…
Naschrift van leven
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
383 intens raakten
vingers en
handen elkaar
sprongen vonkjes
over van huid
op huid en in
bewegen golfden
statische elektra in
laden en ontladen
blikken kruisten
hun boodschappen
in frequentieloos
wit licht uit een
jeugdig gezicht
met een diepte van
vele generaties
tijd en ervaring in
tal van gewoontes
zonder groeven
van ellende…