1546 resultaten.
Mijn gedachten
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
5.681 Mijn gedachten worden de baas over me
ze spuien wanneer ze zin hebben
ik word steeds minder stabiel
lijkt het wel
Ik val ineens uit, uit woede
uit frustratie die ik niet kan beheersen
gevoed door onzekerheid en angst
geplaagd door twijfels en gepieker
Het lijkt of ze mijn wil overnemen
ik mag niet zelf mijn verstand gebruiken
ik beschadig…
Ik heb je lief
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.309 jouw ruime hand
versterkt mijn ochtendlicht
glijdt wenkend naar
de nachten die ik wakker lig
onzeker over dichte ogen
schrijf ik een weg
tussen ontstane sterren
en doe een stap vooruit
naar paarlemoeren vlinders die
onverklaarbaar stromen
op golfjes van het schelpenpad
en die zo behoedzaam
uit de vloed van
jouw vingertoppen komen…
God
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.768 Vragen, onzekerheden, angsten,
twijfels, irritaties, verdachtmakingen
en bewonderingen bleven bestaan:
wat is de hooiberg en wat is de speld?…
Vriendschap
hartenkreet
2.7 met 27 stemmen
5.360 Ruimte latend, aangetrokken
lachen, huilen, samen knokken
Hecht niet, laat een ander vrij
Uitgangspunt is zij aan zij
Spiegel van onzekerheden
Moed om samen op te treden
Niet altijd veroordeeld tot
samen een stukje lot.…
een dag als glas
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
1.041 spiegelt mijn binnenste naar
buiten
alsof het weet heeft
van de vreemdeling en wat
geschreven kan worden
als je te dichtbij komt; het gezicht
gesloten, weggerukt uit de warmte
van een zomerochtend
omgekeerd door regen
alsof hemelsblauw geen eenzaamheid
kent, geen landingsplaats
van weemoed of treurnis
in woorden die knielen, onzeker…
Ik schenk nog eens in
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.802 Ik doe geduldig
Maar dat ben ik niet
Romantisch
Naïef
Onzeker
Lief
Dat is wat ik ben
Wanneer ik mijn hart verlies
Mijn hart ligt nu bij jou
Beloof je er voor te zorgen?
Tot ik je weer zie
Misschien tot morgen?
Ik schenk nog eens in
Heeft dit wel zin?…
Plooibaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
728 Ondanks hij haar eens met liefde bedekte
Haar dienstige volle lichaam prees
Haar beminde en plooibaarheid hem niet deerde
Onderging zij dat de tijd zich tegen haar keerde
Zijn niet aflatend minachting altijd weer tergend
Maakte haar onzeker soms zelfs bang
Noopte haar schoonheid te verbergen
Hunkerde zij naar liefde haar levenslang…
De eerste traan
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
984 slaperige glimlach
Geen fonkeling in je ogen
Iets van de afgelopen nacht
in je hoofd geslopen
Dwalende gedachten
maar moeilijk te ontcijferen
Na een tijdje wachten
toch naar buiten sijpelend
Een oplossing voor de puzzel
lag eigenlijk voor de hand
Een luisterend oor en een knuffel
alles wat nodig was
Deze eerste traan
ontstaan uit onzekerheid…
Laat je los.
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
780 Wil me niet langer
onzeker blijven voelen
omdat we elkaar toch
nooit zullen bereiken.
Ik wil me ook niet
meer blijven plooien
in mijn gevoelens
en verlangens.
Ga weer in mezelf
geloven en proberen
te worden die ik
altijd had willen zijn.…
Het zal wel liefde zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.154 Mijn verstand spreekt mij tegen
het onzekere laat mij dolen
ik dans zonder te bewegen
niemand ziet die capriolen
Mijn gevoel zit enorm bekneld
en dan is het weer vogelvrij
al mijn angsten ruimen het veld
maar het is ook stil in mij
Mijn hart neemt een gevoelig loopje
richting een uitdagend ravijn
ik ben een gespannen hoopje
ach, het…
In luchtige frequenties
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
562 vandaag
het eerste licht
dat danst dit jaar
warmte opent
verborgen dimensies
in luchtige frequenties
schalks
bloeien ogen
gekleurde bogen aan contact
onbedekte benen
flaneren in onzeker wit
langs wat zij hebben gemist
zonnen is puur feest
wij zijn een winter lang
niet in het echte levenslicht geweest…
bij terugkeer aan het meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 terugkeer aan het meer graast onrust
ben ik wankel
onbewoonbaar en verjaag een vlinder
wie mij zich herinnert liegt of is gebrandmerkt
lacht de wind
ik haal mijn schouders op
en kerf hun namen in de banken aan het meer
eerder je gezicht
warm je huid
niemand die ons herkent
als de stad wakker wordt
en licht gelooft
wandel ik als hart
onzeker…
Snelheidsborden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Onzekerheid begint weer toe te slaan,
Het is een chaos met de snelheidsborden.
Ondanks Tom Tom, maar door de overheid
Ben ik toch bij de weg de weg soms kwijt.…
Het leven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
766 Waarom al die gevoelens
Waarom al die vragen
Waarom al dat verdriet
Waarom al dat lijden dragen
Altijd die tegenvallers
Altijd die onzekerheid
Altijd het niet begrijpende
Altijd het machteloze en spijt
Hoe lang hou je dat vol
Hoe lang ben je bereid
Hoe lang kan dit worden gevraagd
Hoe lang duurt het nog die strijd
Zal iemand ooit…
In Memoriam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 nog onlangs heb ik je in een droom gezien
je was weer alleen liep wat onzeker door West
je glimlachte en was op zoek naar mij misschien ..
in een taxi kwam ik heel snel dichterbij
(de chauffeur had het over “druk druk druk”)
toen werd ineens alles door die vent verpest
plankgas gaf hij en reed je rakelings voorbij ..…
ongevraagd
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
675 als ik nu eens niet zo onzeker was
niet als nu
dan had ik je in dit gedicht
naar me toe laten komen…
Loslaten en verbonden zijn...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 Je gooit de trossen los en kiest voor het ruime sop, de ruige zee vol gevaren en onzekerheden.
De verbinding via de radar is wat overblijft.
Ik wens je een behouden vaart en een welkom voor als je weer terug komt en aanlegt in de veilige haven.…
Het langste afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
542 Het is zo moeilijk om te zien
hoe je langzaamaan verdwijnt
terwijl je toch aanwezig blijft
ik zie je angstige onzekerheid
de hulpeloosheid van vergeten
jouw lege ogen niet meer weten
het verliezen in en van jezelf
en telkens als ik jou weer zie
ben je een stukje verder weg
schrijnt de pijn opnieuw vaarwel
in het langste afscheid dat…
De ochtendmist
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Eindeloos ver is de hevige mist,
het maakt je onzeker.
Een waas voor je
ogen.
Een sluier van mist
omtrekt de kleine
wereld.
De route ligt in
het verborgen
einde van de onbekende
brug.
In stilte heb je de mist
nog nooit zo beleefd.…
Ik ben
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Het lijkt wel zo, maar ik ben
nooit alleen gelukkig
altijd zijn er ook de tranen, het verdriet
nooit alleen maar sterk en rustig
altijd meer dan wat jij van me ziet
Het voelt soms zo, maar ik ben
nooit alleen verdrietig
altijd ben ik ook gezegend, en geliefd
nooit alleen onzeker of onrustig
altijd gedragen, ook als ik verlies
Altijd…
Waarom???
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
2.541 Ik wil niet die onzekerheden
Daar wil'k van af, help mij daarbij
En, waarom mag ik dat niet willen?
Dat ik van jouw ben en jij van mij?
'k Wil met je lachen en met je huilen
Ik wil er altijd zijn voor jou!
mag ik dan ook iets terug verwachten?
Ik wil je vragen: hoe moet dat nou?…
Wakker worden zoals iedere morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Een vanzelfsprekendheid van de ego
in een worsteling met zijn gedroomde
tijd, die de ego in zijn slaap geborgen
soms met een onzekere verrassing langs
de vaak wat angstige afgronden van de
weggestopte emoties leidt.…
Echo
hartenkreet
3.9 met 25 stemmen
4.068 Een wonder in wording
Als een plantenzaadje dat ontkiemt
Als uit het niets ontstaan
Ben jij het die leegte verving
Het bloeden van de drager blijft uit
Een onzekere tijd breekt aan
Toch zal alles voorspoedig gaan
Jij bent het ware levensfruit
Ineens verschijn je uit de duisternis
Een piepklein mensje ergens daar onder
Hoe je het ook bekijkt…
foolish games
hartenkreet
3.2 met 29 stemmen
3.024 Je staat daar maar te staren
Alsof je niets te zeggen hebt
Liefde is een staat van zijn
Een manier van er wezen
Je houd van kunst
Muziek die je drijft
Beethoven die je aanbidt
Dan ga ik op mijn knieën
En bloedt mijn hart
Een rode vloed van onzekerheid
Maar het maakt niet uit
Want de klank waarmee jij de woorden
ik hou van jou uitspreekt…
Vertrouwen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.400 In deze tijd van angst en onzekerheid,
probeert hij positief te blijven, maar kan het niet.
t'Is moelijk om met deze situatie om te gaan.
Bidden om Gods onmisbare kracht,
is het enige wat hem troost kan geven.
En staks als hij mag opvaren naar de hemel,
dan weet hij, dat de pijn voor altijd wordt verzacht.…
Wat te doen?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.638 Wat te doen als mijn meisie omfloerst met grijze sluier
Vecht tegen duisternis en worstelt met onzekerheden?
Wat te doen als mijn meisie zoekt naar kleuren
Als een fee zonder staf, haar niets meer kan opbeuren?…
Sluierbewolking
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
582 mistflarden ontnemen mij
het zicht op het morgenrood
verduisteren de dag
vertroebelen het licht
stappen worden onzeker
op de tast zoek ik de weg
maar hoe navigeer ik
zonder houvast
angst hangt als een grijze nevel
in mijn binnenste
ik kan hem niet uitademen
de kilte bouwt een nest
van leegte in mijn borst
ik verdwaal in sluiers
tussen…
Drenthelingen 2
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
617 In het afgeperkte weidje
stond al dagen een zwart paard
van het malse gras te eten
het was drachtig en bedaard
en op deze mooie zondag ochtend
waar het gister nog niet was
lag daar opeens een veulen
naast de moeder in het gras
op onzeker dunne pootjes
kwam het wankel overend
om voor het eerst te drinken
een ontroerend mooi moment.…
Het labyrint van inzicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik ben verblind
door de glinstering
van mijn glazen doolhof
waar vroeger alles
in sierlijk transparante
vormen gerangschikt was
spiegelen nu onzekerheid
en vage angst
mij overal tegemoet
het spoor van scherven
kan ik nog verbergen
met onhandigheid
maar de weg in
het labyrint van inzicht
ben ik al even kwijt
heb de lichten getemperd…
Het tweede gezicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 ik heb je
als schaduw begeleid
in pijn en onzekerheid
vaak was ik
je kwijt omdat jij
jezelf niet kon vinden
dan hinderde het licht
was ik te zichtbaar
in het tweede gezicht
wij zijn verweven geraakt
hebben na lang zwart en wit
heel schuchter kleur bekend
bij de eerste stappen
in het volle licht vielen
eindelijk ook onze namen samen…