4377 resultaten.
Ontslag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.030 Snoei afval
restproduct van een reorganisatie
als rook de schoorsteen uitvliegen
of gelost worden in de rivier van
de uitkeringstrekkers .…
Schaduw van de vooruitgang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
820 Ontwaakt computers uit alle landen!
Vergeet niet dat u met al uw bestanden
de mens ontneemt nog mens te zijn.
De mens die u voedt met specifieke
opdrachten om zijn dagelijkse ongemakken
te verzachten; en u zo de middelen geeft
om zichzelf maatschappelijk overbodig
te doen zijn.
Ontwaakt computers uit alle landen!
Laat u leiden door het…
In hazenslaap versteend...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
765 De herders...
Ze lagen
niet alleen
'bij nachte'
Ze wachten
niet alleen
het Nieuwe Jaar
Ze trekken
met hun kudde
schapen
waar gras
in pol of spriet
welig groeit
Dichtbije natuur
en einder boeit
voor herders ogen
Met eigen ogen
zag ik ze
in een gevel
in hazenslaap versteend.…
Blijven plakken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
771 Klevende kleurige vierkantjes
binnen rechte rijen
zijn oude vertrouwde postzegels
in plakboeken bewaard
wachten na de reis van eens
steeds op verstrooide uren
met zoekende vingers en ogen
hun jonge nazaten
aan brieven en pakjes gehecht
verspreiden zich naar alle kanten
als dwalende herfstblaadjes
hebben onwankelbaar vertrouwen
om altijd…
Tienminutengesprek
gedicht
4.0 met 6 stemmen
8.554 Nadat de onderwijskrachten met man en macht
op vrouwelijk zuchtend voorovergebogen begrip
simulerende wijze waren uitgewoed – en weet
dat daar woede bij zat, banieren grof rood door
het hoofd, intonaties die intenties uit koers rammen –
hadden de van schrik en noodlottige toekomsten
verstijfde tegenover de krachten op hun verzoek
aan knielage…
De beste huisvrouw
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.253 De beste huisvrouw, die bestaat,
Is zeker - waar op markt en straat
Geen mens van weet, geen mens van praat.…
Bredase Hubo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 Een lange geelwitte gevel glanst zacht,
spreekt tot mensen, die denkend langs komen:
"Hierbinnen wacht hout uit de beste bomen
op kundige handen vol nieuwe daadkracht."
In de winkel sluimert arbeidende macht.
Stil gereedschap beeldhouwt vele dromen,
wil de zoekende klanten doorstromen
met een plan, dat iets toverachtigs betracht.
Het echtpaar…
Koning Winter op reces
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
933 De koning van de KOU,
die neemt het niet zo nauw
Die nam vervroegd reces,
kwam niet bij de les
Geheel niet opdagen,
was niet opgedragen.
Keek ik naar het gras,
wat weer net gemaaid was
Kwamen madeliefjes boven
in de zachter winterzon
Terwijl dat toch eigenlijk
geheel niet kon.
Maar Koning Winter dacht dit jaar
Niet alleen een…
Mannen met baarden op de woelige baren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
850 Mannen met baarden vinden hun huis
op zee, onder het sint Andrea's kruis.
Zij bevaren de zeven wilde baren;
om de Kaap heen zijn zij niet te evenaren.
Hela, hola, hijs de zeilen. Wij weten
van wanten, wij weten van het reilen.
Wij zetten koers om de Goede Hoop.
Ons hart ligt op zee en klopt sneller
op wereld's zilte bloedsomloop.
Mannen…
Gestremd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
765 Zwitserse koeien
kuieren lustig grazend rond
op bloeiende berghellingen
zoek tussen 't hoge gras
de allerbeste plantjes
die weldra hun melk
des te fijnere smaak geeft
tot eer van kaasgeschiedenis
pittige GRUYERE
wentelt zich smeltend om
in de proevende mond
brengt langs tong en kiezen
een door zon gerijpte
geurende kruidentuin
zoete…
Fabriek
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.033 Hoe zeg ik dit precies en goed,
Op enig moment begreep iemand
Dat licht niet in water ontstaat,
Maar dat je voor het maken van licht
Wel veel naar water moet kijken,
Hij gaf de voorkeur aan mooi water
Dat geen voorzetsels nodig heeft,
Water dat een bloem is, een hand,
Een paar schoenen, een mol,
Er waren nog meer dingen
Die hij meende te begrijpen…
Het melkmeisje.
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.421 Wijs: 'k Ben een Amsterdams matroosje
Ja de dag is weer aan 't dagen,
'k Hoor 't aan kraaien van de haan,
't Wordt mijn tijd om op te staan,
En wat zou me in 't bed vertragen,
'k Ben gezond gelijk een vis.
Kom mijn emmers krijg ik maar,
Want ik wacht reeds Teunisvaêr,
En het zou er anders stinken. -
Zie mijn mellekemmers…
Aardse Zaken
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
788 Ik ben hier aan de weg een kuil aan 't graven
niet voor m'n lol, de riolering staakt
de drollen drijven onbarmhartig naakt
als wrakhout rond in onze binnenhaven
Ja, lach erom, mijn vrouw was net aan 't braken
dat kon er nog wel bij, de hond likt braaf
de smurrie op, we gingen in conclaaf
dit graafwerk hoort zodoende tot mijn taken
In deze…
Het Trotse-Graver-Onzijn
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.079 Mijn beden zijn verhoord, ik heb de put gevonden
die het verschil zal maken tussen schoon en schijt
het plastic deksel lekt: het stinkt hier neusverdovend
in deze kuil, mijn ondergrondse wapenfeit,
die 'k zelf gegraven heb; de stank is veelbelovend*
heroïsch voel ik mij: ik heb mijn taak volbracht
De kolkenzuiger* komt, zijn slurf hangt gretig…
Brugpensioen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
675 Maar zou het kunnen
dat sommigen liever
blijven werken?
Ze vinden het helemaal niet fijn
op 58 afgeschreven te worden en
in het vrijetijdscircuit te verdwijnen.…
Dekmantel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Subtitel: Alsnog bedankt
Al jaren duw ik de tijd heel
Ver van mij
Logisch als die van jou heeft
Stilgestaan
Te snappen bij verlies van liefde
En baan
Sinds die tijd is teruggekeerd
Ben ik blij
Maar dat ik destijds ben uit-
gerangeerd
Was beslist geen goede zet
Slechts verkeerd…
De boswachter
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.587 En 't is vroeg in de morgen: de hemel is blauw,
in 't mollige gras schittert peerlende dauw,
op stammen en blâren, ver en dicht,
speelt met de schaduw het zonnelicht, -
op aller grachten zomen
staan bloemekens te dromen,
knikkende, geurende, slapensmoe,
de heldre lentemorgen toe.
Hij gaat langs de kronklende wegel in 't bos,
…
BEDEELD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Het meisje veegt en boent de vloeren
binnen de school der hoge wetenschappen.
Vol sissend sop glijden natte lappen
om zich somtijds luidruchtig te roeren.
De schoonmaakster wil haar gedachten voeren
met diepe ernst én luchtige grappen:
"Wat zou Onze Lieve Heer mij boodschappen?
Laat de toekomst uitdagend op je loeren?"
Voldaan blijft de…
Wissewassen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 De was doen.
De is deed.
Is wassen wissen?
Wissewassen.
De is doen.
De was deed.
Het spel gespeeld.
De was gedaan.…
Hoofd
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.184 Aandacht volgt op ontspanning
zoals de nacht volgt op de dag
en de droomslaap volgt op de kalme slaap
ik lig met mijn hoofd op mijn arm voor het toetsenbord:
de deadlines naderen, de deadlines komen voorbij
terwijl er - zoals dat aanvoelt - een weiland in mijn hoofd is
en een rij koeien die daar voortschrijdt, langzaam
naar het hek waar…
met de trein
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
577 Een stem roept dat ik zo dadelijk
zal arriveren waar ik moet zijn.
Enkele pendelaars staan
al minutenlang in het deurgat.
Anderen springen pas
de laatste seconde recht.
Het zegt vast iets over hun karakter.
Weer zet de trein zich in gang.
Een reclame voor een nieuw parfum
flitst voorbij en even later
zie ik de minder luxueuze
achtertuintjes…
Nu even niet (meer)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
615 Winterochtend
Kwart voor vijf
aardedonker
ontbijt
kleren
jas
motor aan
ruitenkrabben
kwartier
later
klere end
snelweg
naar ns
toch parkeerplek
kaartje
wachtkamer
werkvolk
intercity
interstaatie
halfuurtje
utrecht zee es
zes uur
negenentwintig
(ongeveer)
gouda
zeven uur dertien
deo volente
regen blaadjes
gladde…
Tussen wal en schip
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
896 Tussen wal en schip hoort
een zeeman niet thuis.
Want een zeeman heeft zee-
benen, die voelen zich alleen
op het eigen schip thuis.
En ook de beste stuurlui staan
niet aan de wal. Zij draaien
liever aan het stuurrad van hun
schip; door het ruime sop, niet
op weg voor niemendal.
En wanneer de wal het schip keert;
en het schip in zware…
ZELFKANT
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.094 Ik houd het meest van de halfland'lijkheid:
Van vage weidewinden die met lijnen
Vol wasgoed spelen; van fabrieksterreinen
Waar tussen arm'lijk gras de lorrie rijdt,
Bevracht met het geheim der dokspoorlijnen.
Want 'k weet, er is waar men het leven slijt
En toch niet leeft, zwervend meer eenzaamheid
Te vinden dan in bergen of ravijnen.…
Aan beide kanten van de deur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
35 Geen konijn uit een hoed,
geen antwoord op ieder verdriet.
Wel iemand die naast je komt zitten
en ook je stilte ziet.
Die grenzen stelt,
maar jou niet afwijst.
Die na een ruzie
toch weer naar je uitkijkt.
En wie zo vaak een ander draagt,
heeft zelf ook iemand nodig
die niet om wonderen vraagt.
Misschien begint ‘vertrouwen…
Avondvaart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
784 Lucht
luidt de avond in
daglicht
maakt zich uit de voeten
Wind zucht
door de kruin
van bomen
er geldt niet langer:
'n heilig moeten
van
het dagelijks werk
de uren als klokslagen
al geteld
Dimt het licht
we strekken onze ledematen
buigen niet langer
voor baas noch geld.…
Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Ik droomde over jou. Jij lag naast mij met je ogen dicht en je arm om mij heen.
Zo sterk verbonden met iemand. Dat het te veilig was om weg te gaan.
In mijn droom droom ik over drukte, mensen en geluid.
Veel geluid.
Jij trekt mij nog steviger tegen mij aan. Plots ben ik weer terug in die veilige wereld van jou.
Wat zou ik hier graag blijven…
Het mist
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.751 Ze kreeg een bouwdoos, zette vier palen
in een gatenplaat, schoof langs de gleuven
voor- en achtergevels op hun plaats
schuren geurden naar ingedikte tractorolie
oogstverhalen, schoffels hingen schuin
tegen de zomerwind, deurklinken gingen in verzet
planken opgebroken, opengezette hokken, ze wiste
de witte plekken op behang, zwakte het…
Drijfzand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Ooit had ik mijn Dag der Wrake voorzien
Gelukkig is deze nooit gekomen, want in plaats
van ik, zitten zij tussen de muren van angst opgesloten
Ooit had ik mijn Dag der Wrake voorzien
Alleen daar zij hun leugen lieten zegevieren
want zij, hoe naïef, klommen in mijn sterk verminderd geheugen
Overigens sterker dan dat van hen
Zij weten dat…
Laat in de middag aan zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 ziekte, rouw, de strijd om het bestaan
hadden mij geraakt, maar niet getekend
nu slaat volwassenheid mij in 't gezicht
alleen de zee die werd verzilverd door de late middagzon
die mij heel even liet geloven
in een wereld zonder managers
de zee blijft ruisen in mijn oren…