699 resultaten.
Zelfdruk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 Zij vertelde, terwijl de tijd de afdruk mat:
hoe ik haar eerst onwennig, angstig en dan
met overgave dienen zou, hoe almaar
meer papier ter loutering dezelfde bak in wou.
Vlotheid van beweging kreeg ik mettertijd, verfijning,
stijl en samenhang, zodat de ziel zich in de inkt
verschool en op het blad haar tupothenta gaf.…
Op wie lijken wij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 Bakken en lekkere geur?
Of kopen, eindelijk een keer?
Alleen vrouwen?…
ook zwager, broer, zoon, vriend
Thuis eten of in 't restaurant?
Binnen of buiten zitten?…
Dronken Bet
poëzie
3.4 met 13 stemmen
2.409 Refrein
Als ze weer 's veertien dagen
In de bak gezeten had,
Liep ze met d'r schone schort
Werk te zoeken door de stad.
Als geen mens ze kon gebruiken,
Trok ze naar d'r kroegje toe,
En daar kocht ze dan 'n taaie,
Zo vergat ze d'r gedoe.…
hoe zij.......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
839 wacht
op haar kamikazepiloot
en ik met devote ademstoot
"Speak Low" fluit voor mijn lotgenoot
heo zij elke ochtend wordt geboren
een lome blik verlaat de droom
hoe handen dan de streng ontwarren
het polychroom van het nachtfantoom
hoe zij tijd en getijden badineert
seizoenen ontkent in haar transpirerende kamer
flanerend met haar vurig baken…
Vijftig jaar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.105 Vijftig jaar, da's toch wel raar :
ik lijk nog steeds een Don Juan
maar bak ik er ook nog iets van?
En ja, oprecht, het mag gezegd:
vijftig jaar, da's wonderbaar,
al is en blijft het toch wel raar...…
Baarlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 De Zon is het enige baken: laat ons nu het stenigen staken,
de bron van het leven niet laken.
De rechte weg ernaartoe, een gigantische bocht,
maar laat ons ermee ondergaan.
En weer opstaan.
Op ons tollende bolletje in eindloze baan.…
Odysseus’ verhaal; Ons vertrek
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
77 Zelfs áls het water woest tekeer ging, een woede-uitbarsting
zoals die ouwe Poseidon dat angstaanjagend goed kon, knarste
het hout nooit met zijn tanden, proestte de steven niks uit,
bak- noch stuurboord raakte voortdurend het watervlak:
onze boot was een magisch schip van pure liefde.…
over beroepen
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
6.009 ruggenspraak houden met
een dijenkletser
de gevallen vrouw
kreeg medische hulp van een
ongevallen arts
de spits met koppijn
en voetbalknieën viel ook
nog op zijn trapgat
deugt mijn persorgaan
dacht de journalist want zijn
endeldarm deed zeer
de nieuwe acteur
met hoge plankenkoorts kreeg
een rolberoerte
de bakker hield van
bakken…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Maar nog lang
Verglomme' in 't nat trompetten, een gezang
Zongen een school meermannen, die heenzwom,
Hier dreven minnenden, ginder beklom
Een jonge god een hoge golf en keek
Of Mei stond waar zij stond -- o zij geleek
Een kleine witte baak; er werd in zee
Verlangd die nacht om met de golven mee
Tot haar te gaan.…