Alle inzendingen over liefde

ik haal de herfst van je gezicht die in draden korter licht je raken in de vroege morgen schep wat pas gevallen dauw van een kleurrijk blad voor een koel lippen bad het vogelkoor zingt nog wat traag het wakker worden uit beschutte plaatsen steeds later komt de dag op gang een snelle kus op je nog warme wang…

Eigenlijk wil ik alleen maar iets leuks doen met jou en ieder. Gelukkig leven voor mij, jou en ieder in het liefdesland. Niet in depressie of pijnlijke ellende maar hoogste geluk. Ik moet zo huilen om de ellende en om dat geluksvisioen.…

Argeloos raap ik de kou van de grond als steen en grind de aarde verborgen houdt Ik verberg de woorden in mijn mond als de wind mijn adem komt stelen De zon maakt hulpeloos licht in gesloten ogen en mag nu het uur der waarheid spreken Ik zal met de liefde spelen in het hart van een vurige winterbloem We zullen…

Ik volg het voetspoor van een dromer langs de kustlijn van jouw hand geven golven zich gewonnen en de branding waar ik strand spreekt van liefde zonder woorden schrijf ik zinnen in het zand onbewogen lacht het leven in jouw ogen keert het tij als een lied van stil verlangen waai jij even mee met mij...…

Ik zit weer even op het hek van mijn jeugd wiebelend op een groen betonnen paaltje ertussen de witte planken, de verbindingen tussen de fundamenten van een grens die weemoed en heimwee omsluit. Daar kom jij, met je witblonde haren…., zomergejurkt en lachend naar mij loop je langs, ik val van geluk bijna van mijn stoere houding, mijn gespeeld…

ze komen op de poppen zonder ogen het helle licht een veeg op hun gezicht wat vrouw is toont zich in gedogen miniem formaat geen extra’s op de graat in kleurenchaos wankelt traag de hooggehakte kleding ons in rij voorbij keren op rotonde afwezig in hun verre blik maar in passeren krijgt er een heel menselijk de hik…

Ik zag je tussen lentebloemen elke kleur verbleekte door jou iedere vorm viel in het niet hemel straalde dieper blauw. Ik zag je door zomerzon alle schaduwen verbleekten ik begreep ik dat ’t niet kon toch kwam ’t alleen door jou. Zag je wandelen in herfstbos lentezon scheen door bomen alles kleedde zich met kleurig mos alleen omdat…

Geur prikt in mijn ogen Geluid drijft op de wind De kleuren zijn onzichtbaar Ik voel me een klein kind Zwart- witte levensstijl Eentonig in de nacht Ik proef de herfst op mijn tong Ik had hem niet zo vroeg verwacht Een blad valt op mijn haren Gevangen in een droom Maar als ik morgen wakker word Is alles weer gewoon…

Vakantie en zomer voorbij, de herfst kleurt weer langzaam de bomen en zo komt de chaos als een sluipmoordenaar mijn hoofd weer binnen maar gelukkig geef jij mij de kracht om te blijven vechten tegen de spinsels en piekeren van slechte gedachten en hoop dat de liefde het wint van het kruien naar de herfst…

jij speelde muziek met hart en ziel toch bleef de toon van twijfel aan de strijkstok hangen iets dat je niet beviel waar anderen volgden in partituur en tijd kon jij de gevoelens van je uniciteit niet helemaal kwijt jij componeerde een lied waarbij je hart het ritme aan gaf en emoties de snaren subtiel deden trillen vibraties…

Toen de duisternis ingevallen was verscheen een prachtig, volle maan Wij lagen saampjes op ‘t lentegras waarop ze mij liefdevol liet begaan Zingen deed die fantastische nacht gelijk een fluisterende achtergrond Het gras lag als een bed, donszacht in duister vonden we elkaars mond Kussen spraken woordloos zo veel dat meer woorden overtollig…

ik heb je geen gezicht gegeven niet ingekleurd wat blanco was jij kwam naar mij met open vizier en een lach op je lippen die gaf ons de sleutel tot nader en dieper contact wij hebben de tijd nieuwe structuren gegeven door samen verder te leven in het plukken van de dag sprankelt jouw lach gouden minuten tot uren…

het licht in mijn geheugen brandt de geur van liefde hangt rond ik verlang naar de sterren en het strand daar was het dat ik de gedachte vond die me nooit meer brengt waar ik was beland de sjaal die jouw geur nog draagt kriebelt langs mijn keel de maan die waakt, nee ik weiger te denken dat jouw lach hier niet meer hangt hij…

Een zee wilde ik altijd zijn, niet de grootste misschien, maar toch een zee met heel veel golven, die beuken over rotsen en teder het strand strelen. Een thuishaven zijn, voor wie weet, de zeemeeuw, die gelukkig mee wil deinen op het ritme van mijn zee.…

ik kiezel jou mam net als verdronken schelpen uit een vorig leven kiezel ik jou voor heel even zoals ik op de golven wil blijven drijven zal het gekiezel jou beklijven niet dat ik direct zou schrijven hoezeer ik naar huis verlang…

MSN en mail kennen groot verschil, daar MSN je niet en mail je wel laat schrikken. Mail klinkt kort, heeft twee tonen: Hoog en dan laag. Vluchtig als mijn hart slaat bij Het zien van, inbox:1 Dan is er de naam. De naam van de geliefde. Hartfalen krijgt vrijspel, Doch meestal red je ’t wel. Nee, gevaarlijk word het pas, Als de…

Steeds weer als je mij met ziel en ogen raakt, ik onder de deken uit de nachtelijke nevel ontwaak, word ik licht en doorzichtig als druppels dauw uit de mediterranen in de palmen van je handen. Voorzichtig als het levende water stroomt waarmee je mij hebt gemodelleerd, nu aarzelen je lippen nog, waarmee je eens van mij zult…

je staat te pronken in het landschap dat je zelf geschapen hebt tot hoog geschoond van alle wilde takken die het leven gaf een volle bladerkroon nog stevig in de wind die lachend langs je zingt maar aan de stam ontspruit nog ongewild een nieuwe loot draagt bladeren van verliefde jeugd voorbij de harten op de bast in afscheid…

Zo morgen tussen u en mij De zee lag met haar vloed onmeetlijk, Gij waart mij even onvergeetlijk Als nu, nabij... Geen tijd, geen afstand scheiden wat De Liefde zó te zaam gebracht heeft; Zij is het, die de ziel een kracht geeft Als zij nóoit had... Geen macht, die déze macht verwint, Die, wat de Liefde wil, kan keren; Zelfs als het hart…

jouw vlakte was open geen bosschages in het vergezicht niemand die jouw schuilplaats wist in grenzeloze weidsheid was het moeilijk richting te bepalen of zelfs maar een doel te halen niet meer houvast dan een hand om jou te leren kennen te weten en te voelen wie en wat jij was jij bent niet opgegaan in lucht ook nooit gevlucht wij…

ik schrijf vogels naar jouw raamkozijn voor elke dag een lied wat vrolijk kwinkeleren een zachte ruis door de reuring van de bomen mijn hand vol innigheid strooit zomerbloemen o, mocht ik met jou mijn duizendschonen dromen ik schrijf vogels naar de te vroege herfst spreidt mijn liefde over het keuvelbankje de maan, de…

De zomer was en jij genoot wat later startte je met vragen maar ik bestond en had geen ander nodig We zijn zomaar niet, gelukkig toeval in keukens die veel woorden kennen zodat er dringend iemand anders kookte Mijn ziel zoekt niets, en evenmin spreekt het hart, geen spier tot mij van haten of juist dom bemind Het lekt, dacht ik, het lekt…

''Ik ben de gelukkigste man'' zeg je tegen mij. ''Ik ben de gelukkigste vrouw'' zeg ik tegen jou. Jij bent er altijd voor me ook al ben ik niet altijd de makkelijkste. Jij laat me in mijn waarde we passen gewoon bij mekaar. Je staat naast me als ik straks bijkom in een ziekenhuisbed. De periode erna zal niet makkelijk zijn, maar ik…

de oven zong het lied dat ik boetseerde glazuurde tekst met lichte tonen in veelkleurigheid tot dromen refreinde speels de melodie in zacht herhalen tussen gebakken lucht klonk de vrucht van mijn hart heel apart er was kritiek maar mijn lied kende zijn gelijke niet…

jong en beklemd vinden handen elkaar sprakeloos en onberoerd blijven de lippen voorlopig foto: sybe bakker http://bit.ly/pd0723…

in het zachte parelmoer van schelpen ruist de zee je stem zingt boventonen op het schuim van golven mee nog zijn je haren droog en waaien in de wind het gouden blond van zon dat je alleen in holland vindt je ogen spreken warmte in hun diepste blauw samen door de branding maar de zee is stervenskoud…

Je stond na te denken ontving een schouderklop je hoort nu bij ons wil je met ons meegaan? maak je vrij van alles om je heen nu ben je nooit meer echt alleen in ons gezin vond jij je plaats ons schip gaat met jou buitengaats we zien de wereld als een druppel bloed nu de echte narigheid is overleefd dat is achter de rug, de toekomst tegemoet…

bij het verkennen van de grenzen in het leven kwam ik mezelf tegen er was geen groeten in ontmoeten maar wantrouwen en argwaan een vreemde snoes die pikte op het veld vol hoenders moest ik met hem de strijd aangaan of konden wij het samen aan na kukelen en paaien vonden wij een compromis waar geen enkele haan ooit naar zal kraaien…

Mijn weg is liefde voor en van ieder ander als alle wegen. De vele wegen hebben alle tot doel: geluk voor ieder. Voor en na de dood wil ieder hoogste geluk, zo als ik nu al.…

Zwoele warmte hing als een gordijn in ‘t ravenzwart duister rondom ons Liefde vloeide royaal uit ons fontein door ons opgezogen gelijk een spons Verlangend in mijn armen gegleden al in het begin van die zwoele nacht Haar pyjama? Op het tapijt beneden Onnodig..nu de liefde werd betracht Verheugd glimlachte de volle maan tussen wat wolkjes…