Alle inzendingen over bomen

7667 resultaten.

Sorteren op:

pasen tanka

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
zich vertakkend vertolken ze voor mij wanhoop biddag van de bomen maar morgen komt het groen…

mist haiku

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
het mist zo zacht gelukkig staan de bomen nog bij zichzelve stil…

Beukenlaan

gedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 9.505
De gedachte dat deze bomen weten wie ik ben, uit al die mensen deze toevallige man, vrouw, deze ene ze komen zo langzaam uit het gazon gaan zo langzaam langs het pad verdwijnen zo langzaam de gedachte dat deze bomen om mij geven, dat ze op mij wachten, dat ze weten dat ik kom --------------------------------- uit: 'Tot het ons loslaat…

Entte een nieuwe kroon

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 518
op dat plekje waar het gras nog groener is voel ik jouw gemis een zaailing groeide op tot jonge boom jouw onderstam entte een nieuwe kroon die jarenlang de vruchten van seizoenen gaf tot aan de plotselinge kap rond de stronk ontloken nieuwe loten uit jouw eigenheid jouw wortels gaven hen respijt ze hebben je gerooid maar waar…

Heb mijn stekels opgezet

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
bijeengeveegd met velen jij zag dat mijn kleur anders was de vorm meer kartels had ik heb mijn stekels opgezet toen ik begon te krimpen het pril al eerder afgelegd groeide langzaam en ben lang heel groen gebleven volwassen word ik nooit koos verkeerde luchten zag herfst voor winter aan verwisselde de zon met maan wilde hangen aan een boom…

Het groene hart

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
Hoe ze parmantig blijft staan en haar armen spreidt Kalm en in evenwicht Sterk en zacht Zonder een kloppend hart blijft ze in leven en wij mogen haar dankbaar zijn.…

De liefde verklaard

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 574
Hoe boombastisch zij steeds weer een hart in mijn stam kerven pijlsnel hun liefde verklaren de vreemdste namen voor mij bedenken met die van hen ernaast zouden mensen dan toch van bomen houden…
Inte feelders7 september 2015Lees meer >

Hun oogstgebed

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 701
loslippig bladeren de bomen hun oogstgebed zacht spelt de wind hun woorden als zij de aarde met hen dekt in dank voor seizoenen waarin de takken tot de hemel zijn gestrekt vaten zijn gesloten woord en kleurenstroom zijn onderbroken tot een nieuwe lente bladeren wekt…
wil melker8 november 2008Lees meer >

Galgeven

gedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.834
als kind de nachtegaal kwam horen bevend in verboden schemering hoewel ook jongens aardig konden fluiten nog schrijven talingen en eenden op het water lagen aa’s en ee’s onrust onder de oksels een hals vol richting ook wij bewegen uren stap na stap het ritme van miljoenen mensenjaren winter ademt als een monnik tijdloos tussen deze bomen…
Silva Ley1 november 2015Lees meer >

Zomerse Zonneschijn

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 621
In zomerse zonneschijn onder windstille bomen zalig liggen dromen kind van de schepping te zijn komen tot het bewustzijn Zijn Paradijs zal weldra komen in zomerse zonneschijn onder windstille bomen geen hart- of zielenpijn maar een warm thuiskomen waar genade zal stromen uit Zijn liefdesfontein... In zomerse zonneschijn…
Greta Casier12 augustus 2020Lees meer >

Noem mij hypocriet

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 504
Als wij in deze tijd van bezinning (want dat moet in december) de balans opmaken en gezellig doen met elkaar, rondom een dode boom die wij luguber versieren, voel ik me altijd ergens een schijnheilige huichelaar. Bomen horen buiten met de voeten in de grond, niet als een kadaver opgetuigd als middelpunt van een huis.…
Marije Geerts18 december 2015Lees meer >

Diep geworteld

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
Ik weet van een oude beuk die er al een tijdje staat, met wijd gespreide armen waarmee hij de lucht streelt. In de zomer fluistert hij noten op het kloppen van de zon, zijn huid draagt een groot hart met daaromheen een M, een E. Groeide hun liefde met de seizoenen mee? Weerstonden ook zij storm en wind als aan de grond genageld, en hebben…

Blote bast

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
De bast wijkt op sommige plekken een beetje, waar zij naar buiten spiedt en ziet of t tijd is om groen te ontvouwen. Wat krom door het meebuigen op de wind, wat haar weerbarstig maakte, kleven in kieren fluwelen kussen, waar de regen altijd slaat. Vele jaren ringde zij rond, oh de stormen die zij doorstond. Kon zij verhalen,…
Marije Geerts12 februari 2016Lees meer >

Zo fijn vertakt

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.029
heb het blad toch omgekeerd las de nerven in het sterven van het groen zo fijn vertakt gaf jij voorjaar in veelkleurig chlorofyl groeide warm je ziel in lange zomerdagen nu wintert slechts profiel mag ik in het lengen van de dagen weer lente van je vragen…
wil melker3 februari 2008Lees meer >

De wortels gaaf

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 798
er knapt dood hout en glijdt langs takken die bewegen nog zwiept de wind een laatste keer en valt wat over is gebleven niet volgroeid in vele lentes magertjes gebloeid na zomeren in schaduw en nu aan aarde terug gegeven toch zijn de wortels gaaf de stam is fijn vertakt zij wordt nog niet gekapt…
wil melker2 februari 2008Lees meer >

Vogels in de lente

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Ik zie ze nestelen in de hoge bomen Ook in de struiken en in de heggen Waar ze straks hun eitjes gaan leggen Waaruit dan jonge vogeltjes komen. In de lente komt alles weer tot nieuw leven De bloemen en planten groeien en bloeien Elk jaar weer blijft het mij bijzonder boeien Dank Heer, voor al het moois mij gegeven.…

Wilg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 406
Door inheemse stilte wentel ik mij bij het zoet water meer waar blanke nimfen spiraalvormig dansen in een cirkel van zilvergroen gras alsof verlegen verliefd zijn ook bij de oppervlakte hoort van een noeste onherbergzame woestenij te ruig en stoer om echt te strelen ik kronkel mij lenig in het rond, geknot of niet het is me om het even…
mobar23 juni 2020Lees meer >

Van wolletjes en pluis

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 695
gemaakt van wolletjes en pluis gedragen door de wind alleen en ver van huis langzaam naar de grond gegleden waar haar wortel houvast vindt rustig klimmend met de jaren als verdienste schaduw sparend vrienden zijn er al bij bosjes bang voor eindigen als klosjes samen groeien naar een bos de seizoenen als een kleuring draaiend om je bast…
wil melker21 oktober 2007Lees meer >

Augustus in een droom

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
de zachte kant in augustus altijd milder en een beetje van stro in die kleine gebaren blijft jouw geestigheid verwant voordat zon de avond schaduwt vogelen de nacht toezingen jouw warmte tot mijn ziel verblijft in augustus als zon over heuvels schijnt blijf jij dan voor altijd wonen in mijn droom onder de schaduw van die bezielde boom…
mobar4 augustus 2016Lees meer >

Hadden je geveld

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
ze hakten niet maar zaagden met de tand des tijd het echte hout uit jouw zo kostbaar lijf ze hadden je geveld de stronk bleef staan wortels nog onaangetast ze lieten je begaan dachten je voor uitgeteld maar jij weerbarstte hun geweld en ontknopte in een vrijheidsring die takkenhoog zijn lente vierde in een zomer die nooit kwam…

Verscheurd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
De rechter zware arm van fraaie Wilgenboom langs de schors gescheurd wordt straks geamputeerd haar schoonheid ligt nu kreunend in het gras lichamelijk is zij aangedaan treur in alle naaktheid zelfs de wind kermt mee hier treft hem geen blaam wiegen kan ze daar wel laten dat richt zich naar de sterke kant…

Wilgen...

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
Ze staan -onverstoorbaar- aan de waterkant de wilgen ze houden van land en water Buigen zich zover voorover dat ze zich niet meer strekken kunnen Hun tengere voeten klauwen in modder, aarde herkennen de waarde van het taai houvast hun twijgen verwijzen naar: later.…

De vlakte kaalt

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 823
de kersenboom was vaag geen tak draagt nog het prille groen zoals na bloesems lente de vlakte kaalt ooit grepen handjes naar verboden vruchten ruiste wind de rijpheid die alleen de vogels lustten en ondeugd toch de kersen haalt in horizon is nog herinnering de stam niet uitgegraven misschien dat nieuwe loten hier ooit weer kersen…

Ze keken opgetogen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 761
ik zat drie bomen van je weg hoorde wel je lach niet de woorden die nu een ander toebehoorden de wind bracht me je ogen ze keken opgetogen maar van me weg drie bomen lang heb ik mijn wortels blootgelegd…

Omvallen

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 545
hij praat hij zwijgt met de wind soms groeit hij niet tot in de hemel is zijn grens bereikt hij bezwijkt zijn wortels aarden niet meer hij buigt zich neer…

Al jong geknoest

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 819
zag je staan al jong geknoest éénzijdig zijn de takken uitgelopen ze bogen voor de wind die heersend waakte over jonge loten je wortelde zo diep na winterslang te wachten loopt in eerste lente dan verrassend uit jouw prille groen heeft niets van doen met al die oude krachten zij volgt het licht in vrijheid door ontplooien sluit…

Oude eik

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.183
Hij staat voor ons huis altijd naar binnen te kijken, de oude eik met de ogen waar vroeger takken zaten. Ik kijk wel eens terug en dan lijkt hij contact te willen maken, hij te zwaaien en het spijt hem dat het niet lukt. Hij heeft als geen ander uitzicht op de weg, scholieren op omafietsen die in lachende rijen door de laan rijden en…
Bas Rompa12 oktober 2016Lees meer >

Fagus sylvatica (beuk)

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.707
Hij heeft het allemaal op een rijtje. Weet van jongsaf heel precies welke reus hij later zal zijn. Onder zijn dichte bladerdak -hij heeft immers de tere huid van een felle roodharige- moet je met praatjes niet aankomen. Niemand wordt hier langer dan zijn ontkiemen geduld. Enkel voor vrienden wil hij wel wijken, maakt hij zich smal. Onder glanzende…

De zwerver

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.583
En toch, ik voel mijn hart onstuimig beven: Dáár staat een boom, dáár speelde ik eens als kind.…