1023 resultaten.
Speel, 't is bittere ernst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
584 Speel met de zon
In je haren,
Met het zand
Tussen je vingers,
Speel met de gedachten
In je hoofd die woorden
Worden, woorden om te horen,
Regels om te zien,
Verzen om te zingen -
Speel met het mes
Tussen je tanden,
't Is bittere ernst,
Want in de verte
Wacht de groeve
Van een bij twee
Die je in de aarde
Verwelkomen…
Mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 Eens, zeg je,
Zullen ze allemaal
Jan Arends kennen -
Met gitzwarte, holle ogen
Kijk je me aan vanaf
De omslag van het boek
Dat later over jouw leven
Is geschreven - even later
Zie ik je als een bezetene
Roeren in de koffie
Die jou maar niet met rust
Wil laten - ik keer terug
Naar het kaft van je biografie
En zie je in het…
Bericht van een vogel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Toen alles en iedereen
Dood was, en ook mijn
Laatste hond
Er niet meer was
Bleef ik alleen achter,
Alleen het omhulsel nog
Van een dood lichaam
Met een amper levende ziel -
En was het de streling
Van een vogel die mij opnieuw
Ten leven riep,
Die me maande vrede
Te hebben met het leven
En mezelf weer te aanvaarden
Zoals zij…
Bezield lichaam
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
511 Dit is een woning
Met meerdere kamers,
De hoofdbewoner heet
Binnenste Ik,
Een mens van zeer
Weinig woorden die mij
Het volgende heeft geleerd -
Dat de ziel degene is
Die het ik regelmatig
Binnenste buiten keert…
Zintuiglijk vermogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Met ogen wijd open gesperd
Star kijkend en niets zien,
Oren goed open,
Donderend lawaai -
Hoor niets, doof voor alles
Om me heen,
Strek mijn vingers uit,
Stel bloot mijn huid
Om te voelen,
Maar voel niets,
Ik verlaten door alle gevoel,
Voedsel zorgvuldig langs
Mond en tong,
Proef niets
Dan ongevoeligheid -
Neusvleugels…
Zoals de meeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
528 Zoals de meeuw
In al zijn koninklijkheid
Wordt gedragen door de wind
Zo worden wij
Dag in dag uit
Gedragen door de liefde
Van Hem die Uw zoon is,
Net als Hij
Zijn wij geborgen,
Zijn wij Uw kind…
Als een zon in de steen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 De steen die door
Bittere kou bevangen is,
De barre winter
Ter nauwer nood doorstaan,
Voelt de zon
Van het nieuwe licht
In zich groeien,
Komt langzaam tot leven -
De lijnen die in haar wonen
Roepen haar op in beweging te komen
Op naar nieuwe verten te gaan…
Muziek, zeg je
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Muziek, zeg je,
Alleen maar muziek
Wil ik horen,
Niet die vlakke stem
Met saaie woorden
Waarin de logica
Alleszins redelijk lijkt -
Maar geef me de noten
Van jouw onnavolgbare melodie,
Geef me je klanken
Die op en neer gaan,
Die levensecht klinken,
Waar geen woord meer aan tippen kan -
Muziek, zeg je,
Geef me alleen je muziek…
Cordelia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 na het onachtzaam dansen
op het ijle koord van louter
woorden en weggewaaide
beloften groeit in zijn hart
een orkaan van verdriet
ontluistering kerft zijn
vermoeide botten
na de vuurzee hoort hij het
hout kraken kraken van gemis
pas nu volgen zijn oren de
misthoorns die aanhoudend
van onheil roepen over de
grauw grijze heuvels…
Eigenwaarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Als je
je eigenwaarde
en je zelfrespect
verbindt aan wat je
in de ogen
van anderen
bent
dan moet je je wel
vernietigd voelen
als je in een
kwaad daglicht
staat bij
anderen
Als
de indruk
die je op
anderen maakt
voor jou
belangrijker is
dan wat jij wilt
kun je jezelf
niet permitteren
te weten
wat je wilt…
Angst eet mijn ziel op
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Probeer maar eens te zeilen
met wind en stroom tegen
Ik ben een steen
een rots van van eenzaamheid
Tegen betaling houdt iemand me vast
als ik in bed lig te krijsen
Ik heb pijn en ben alleen
angst eet mijn ziel op
De steen is het heelal
ik ben een steen in de woestijn
Toch groeit er mos
ik bekommer me om het mos
Soms brandt…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 De nacht ademt sterren,
ze fuisteren mijn naam in de wind.
Schaduwen wiegen de stilte,
alsof de tijd zelf slinkt.
De maan streelt het pad met zilver,
elk blad draagt een glinstering mee.
Ik loop tussen werelden van stilte,
waar dromen de richting wijzen.
Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht,
het bos houdt zijn adem vast.
Ik verdwijn…
Vermalen in de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
887 Wetenschapper die de
Tijd in formules splijt,
Dichter die de tijd
In woorden vangt,
Zo is dit brein vermalen
In de tijd, van zelf en ik
En eigen voorgoed ontdaan
Van nu aan, voor altijd,
En staan we op tegen pesters
Tot in alle eeuwigheid
Tot in alle uithoeken van
Dit land wordt gehoord:
Pesters hebben NOOIT
Het laatste woord…
Als het zon geregend heeft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 Als het weer zo
Zeldzaam mooi is
Dat het zelfs hier
Bij ons in wat een
Uithoek van het land
Heet bovenmatig veel
Zon geregend heeft -
Dan is het tijd om
Stil te zijn, alleen
Maar stil - zo stil
Als het kleine voorntje
Dat met zijn ogen wijd open
Is vastgevroren in het
Half heldere water van
De vaart waar ik
Met goede moed…
Een leeg doel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Grenzeloos ambitieus was je,
Werk het enige dat bestond
Een leeg doel dat niet gelukkig maakt
Juist daardoor verbitterd geraakt
Bitterder dan het gerstenat
Dat je zelf fabriceerde
Aanzien, macht en rijkdom
De pijlers onder je bestaan
IJzeren orde ook in de afgelegen
Loods in Noord waar zelfs de
Hardste schreeuw niet werd gehoord…
Overdracht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Had er nog nooit
Van gehoord, hooguit
Als een huis een
Andere eigenaar
Krijgt en aan hem
Wordt overgedragen -
Maar dat jij de
Mens bent op wie
Ik mijn diepste
Roerselen projecteer,
Dat jij mijn
Overdracht bent
Die mij het leven
Redt, dat zie ik
Nu pas, nu jij
Mijn leven gered hebt
En aan het begin
Van mijn nieuwe leven…
Wees
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
608 Wees niet bang
Zei jij altijd
Tegen mij toen
Ik klein was
En bezorgd de
Wereld in keek,
Mijn wereld,
Evenzeer als
De jouwe -
Nu je er niet
Meer bent
En mij onthand
Achterlaat,
Ben ik ontmoederd,
Ben ik wees…
Stiller in de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Een mens van weinig
Woorden was je -
Stil vergeleken
Bij anderen die
Zo luid te horen waren -
Maar toch zo aanwezig door
Je oogopslag, je onfeilbare
Lichaamstaal die altijd
De waarheid sprak en
Waarmee niet te spotten
Viel, uiting van vrede
Gevonden in je eigen ziel,
Nu zij er niet meer
Zijn is het einde daar
Van zoveel…
Hanenbalken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 I.M. Rieks Haan
Twee klompen
Staan nog als
Stille getuigen
Beneden aan de
Voet van de ladder
Die je zo vaak
Naar boven bracht,
Om hoog in het
Hooivak alle
Ingehaalde hooi
En stro in schoven
Maar ook in balen
Zorvuldig tussen
De hanenbalken te vlijen -
Nu staan alleen je
Klompen hier nog als teken
Van je bestaan…
In goede aarde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
502 Graankorrel in vers geploegde aarde,
Milde regendamp die jou ter wille is
Geen vogel in de buurt die je op komt snoepen,
Op twee richels vanaf de rotsgrond
Waar je geen schijn van kans had gehad
Ben jij in goede aarde gevallen
Zonder het zelf te beseffen
De zon geeft warmte en laat je groeien -
Wat gun ik dat ook jou, vreemdeling…
Wat was dat is geweest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 Wat er was
Houdt niet op
Te bestaan in
Mijn gedachten,
Kan maar niet
Zo ver komen
Om het los te laten -
Vannacht heb ik
In mijn droom
Vrede gesloten met mijzelf,
En aanvaard dat wat was
Niet meer aan te raken is,
Want het was, het is geweest…
Spel met identiteiten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
475 Ben ik het nu wel,
Of toch gewoon niet -
Ik weet het niet meer,
Weet niet welke gedaante die
In mij rondwaart
Nog het meest overeenkomt
Met hem die ik vroeger
Zonder enige terughoudendheid
Ik
Durfde te noemen -
Er wonen zoveel identiteiten
In mij, nu, die samen in een
Meedogenloos spel verwikkeld zijn,
Dat ik het zicht op…
Ik heb een streep gezet
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
777 Ik heb een streep gezet
In mijn bestaan op aarde
Nooit, nee nooit,
Ga ik er meer over heen
Dat heb ik vast besloten,
En als ik wakker word
Ligt de streep bijna al
Onzichtbaar achter me
Zonder het in de gaten te hebben
Wandelde ik er doodgemoedereerd
Toch weer over heen…
Langzame gesprekken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 Langzame gesprekken
Hebben we, jij en ik,
Aan de bedding
Van de beek
Die meanderend door
Het oude land de tijd
Ongemerkt door zich
Heen laat stromen,
In een vastberaden poging
Het moment vast te houden
Verglijdt ze tussen onze vingers
In eindeloos ritme van komen
En gaan - het landschap
En het stromende water
Laten ons…
Naar het verleden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
489 In gevangenschap
Te weinig tijd,
In vrijheid
Ineens te veel -
Wat door vijandschap
Verdrongen werd
Vecht zich in herwonnen vrijheid
Een weg naar boven,
Pijnscheuten die al lang
Naar het verleden waren verbannen
Duiken weer op
In het weerbarstige heden,
Steken de kop op
Terwijl jij en ik
Het hoofd laten hangen…
Geen kerstboom te zien
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
523 Geen kerstboom te zien,
En toch lopen hier allemaal
Mensen voorbij met een kluit
In hun handen geklemd -
Langs de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hieronder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen in vertrouwen gezegd;
Maar net zo min als de huizen
In hun luxe woonwijk verkoopbaar…
Een trap naar de hemel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 De maan schijnt
Haar licht loopt
Over het water
Naar me toe
En biedt me een trap
Om naar de hemel
Te klimmen…
Nee we huilen niet meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 Misschien dat andere dagen gewoon andere dagen zijn
soms weet je ook even niet hoe alles is gegaan,
enkel dat je wel door de grond kunt gaan van de pijn
sneed de dag domweg gewoon helemaal verkeerd aan.
Toch weet je ook hoeveel klinkende dagen er ooit waren
het zijn tenslotte niet allemaal maandagochtenexemplaren.
Vandaag was de aarde gewoon…
De dag dat ik verhoutte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 de nerven van dit lijf
laten geen sap meer door,
de levensstroom stagneert,
de wortels in de gortdroge
grond tasten wanhopig naar
water, maar vinden ze niet meer -
geen sloot, geen put, geen wel
meer in de buurt, alles is
droog, droger dan droog,
armen en benen verworden
tot dode bomen, zijn helemaal
van hout,
voorgoed opgedroogd…
Als de taal niet meer bestaat
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
481 Woordloos en blind zullen
We elkaar weten te vinden,
Ook als
De taal niet meer bestaat,
De zon opgehouden is
Met schijnen,
Het licht zich
Niet meer kennen laat…