inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 81.676):

Angst eet mijn ziel op

Probeer maar eens te zeilen
met wind en stroom tegen

Ik ben een steen
een rots van van eenzaamheid

Tegen betaling houdt iemand me vast
als ik in bed lig te krijsen

Ik heb pijn en ben alleen
angst eet mijn ziel op

De steen is het heelal
ik ben een steen in de woestijn

Toch groeit er mos
ik bekommer me om het mos

Soms brandt de zon
maandenlang op de steen

Het mos wordt grijs en stoffig
ik smeek tot er regen valt

En voor even ben ik gelukkig
omdat het mos weer groen en krullig wordt

Maar dan komt opnieuw de droogte
en ik bid ik bid alweer

Ik ben een rots van eenzaamheid
ik ben een steen

Het meest van alles ben ik
een overtollig mens

... De literatuur van J.M.A. Biesheuvel vormt de inspiratie voor het gedicht over eenzaamheid en verwarring. ...

Schrijver: J.Bakx, 22 november 2023


Geplaatst in de categorie: psychologie

3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 159

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
KarelMaria
Datum:
27 november 2023
Mooi gedicht,Joseline!
Het roept bij mij ook de sfeer op van het ontroerende verdriet-gedicht 'Steen' van M.Vasalis.

Steen
Verdriet kit al mijn krachten samen,
zodat ik roerloos word als steen.
Mijn hele wezen wordt materie,
een ondoordringbaar star mysterie,
o sla de rots,opdat ik ween.
Naam:
Max de Lussanet
Datum:
23 november 2023
Ja, die Maarten...eigenlijk altijd een goudeerlijke jongen gebleven...het is en blijft m.i. toch een merkwaardige vogel in onze literatuur. Ik kan me zijn hoge, wat navrante stem nog herinneren van zijn optredens voor de vpro-microfoon...

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)