Alle inzendingen over liefde

Ik ontwaakte uit een droom, Nu zing ik mijn liedeke weer. Het klinkt zacht en schoon, Het klinkt lief en teer, Mijn lied dat ik nu zing. Voor U mijn lief, mijn lieveling Mijn droom, mijn lied, en gij! Gij zijt mijn licht, mijn leven. Toe, hoor alleen naar mij! En laat ik U mijn liefde geven, Neem wat ik U bied! Toe neem…

jij zweeft beleeft het bestaan met passionele magie jouw ogen stralen een vitaliteit die het ongeborene wekt je lach danst op het oeroude ritme van liefde en samenzijn je zang rolt golven op het strand uit je warme woorden zee kom neem ons mee naar je mystiek paradijs toon ons dat hemels verblijf…

Je staat je doet alles wat je moet, even beklemmend als de eerste dag Maar mijn liefde bevangt een vreemde gloed, kon ik maar voelen in een missende hartslag Vriendelijkheid in een open hand, verstijfd elke vinger die het oog verbergt Regen huilt de verborgen tranen afstand, elke dag een hunkering als de hemel huilend tergt…

(bij 'Daphne' van Iris Le Rütte) Apollo was nog nooit zo verliefd geweest, want deze keer had hij het zwaar te pakken, de wonderschone nimf Daphne had zijn hart gestolen, gepaaid, gelaafd, verlaten. Toch wilde ze liever onberoerd blijven. Ze vluchtte de bossen in, hij stalkte haar totdat ze een metamorfose onderging, ze werd door de goden…

Ik zie dat kleine groene licht en staar er naar in plaats van naar jouw gezicht. Bizar is het dat iets zó klein ineens zó belangrijk voor je kan zijn zó vertroostend en op een bepaalde manier het gevoel geeft, de deur staat op een kier. Ik voel, je bent aan die andere zijde, het licht is groen en dat betekent on-line, wij beide, ieder aan…

ik schijn maan op je goudblonde haar zij is in haar laatste kwartier pluk stralende sterren en twinkel het licht in je groen blauwe ogen jij ademt bloemen wijst mij hun kleuren in bedwelmende geuren in het kwijnend licht van de dalende zon kus ik teder je bloedrode mond jij bent mijn hemel en ik jouw heelal onze liefde gedijt…

Soms raak jij nog even mijn behaarde arm aan met een zacht, wit veertje kietelend als God, oud-geliefde, voor eeuwig verdwenen Godin, 's nachts voor het slapengaan in mijn bed doe ik alsof ik mijn tranen niet voel. Ik droom nog steeds van je zwierige rokken en je strakke broeken, de klem in je haar, hoe je in louter een slip mij naderde, mijn…

Ze is het gezicht dat ik steeds zie Speelt geen spel van expressie Ze is een schat en de prijs die ik betaal Ze is het lied dat lente zingt ook de rilling die niemand ooit bedwingt Ze zit altijd in mijn hoofd Dat heeft ze aan mijn hart beloofd Ze is brutaal en ook een beest Maakt van elke dag een feest Beschikt over leven en de dood maar…

Omzien naar elkaar is liefde om op weg te zijn en jezelf te vinden in elkaar…

Jouw ramen beslaan Van mijn onverhoedse warmte De mijne huilen Om jouw ongenaakbaarheid…

Met een afkeurende blik kijk je me aan Wanneer ik je Op je fouten wijs Zachtjes streel je toch mijn hand Wanneer ik ze Over je heen laat gaan Je ze laat weerstaan Mezelf van je bestaan verzekerend Met een lichte duw en een lieve zoen Ik heb je nooit werkelijk achterlaten Zoals ik dat had moeten doen…

ik keek op hem neer wilde vaak meer zijn dan mijn schaduw kon hem nooit ontwijken waar ik ging of kwam hij hield mij bij de hand wij groeiden samen op van lieverlee deelden wij wel en wee pas toen ik het licht vond verdween hij langzaam naar de achtergrond toch zal hij ook groeien want het donker doet ons altijd samenvloeien…

er ligt licht in het water intiem dat van je hand dat van het woord in de zon dat van je armen om dit alles op een zomerdag witte waterlelieknoppen dat tussen vruchten en de vlinder op een seringenboom dat wat je streelt over mijn buik in een zachte stroom samen als dragers van wat jij en ik verwachten terwijl de tijd kronkelt in het licht…

ik was bijna vergeten hoe het klinkt als je bruisend de kiezelstenen wast de melodie de je zingt ik was vergeten het speelse klotsen als je verstoppertje speelt onder de overhangende rotsen ik hou van je zeegroene kleur de eeuwige deining, je zilte geur laten we geen tijd verdoen want het nu.... is zo later ik wil dansen, dansen op het…

was hij maar hier, want niemand kent me beter ik ben betoverd door zijn mooie stem en de eenzaamheid besluipt me stil terwijl ik de seconden vermenigvuldig, zonder hem toen de dagen nog roze waren zong ik mijn liedje voor een publiek van gedachten en hoop liefde laat zich niet vangen door woorden net als het verlangen dat van mijn stem af droop…

Niemand rook de geur van je liefde niemand wist van de nachtegaal op je tong of dat er hinden door je schedel holden en bloemen zich in rijen achter je adem verschansten. Ik klampte me vast aan je lichaam tussen kruiden en schoven werd je blik een verre wolk. Ik scheurde mijn borst open om naar geschenken te zoeken maar jij vluchtte…

rood is de kleur van jouw lusten teder, wild en ongeremd die de stier in mij niet laat rusten rood is de kleur van jouw wangen behangen met vele kussen door vele monden vervangen rood is de kleur van mijn hart verliefd op jouw stralende ogen die de kilte verjoeg uit mijn smart rood is de kleur van mijn ogen verdriet om een zinloos verlies…

het duurde lang voordat ik de deuren opende met uitzicht op het leven na jaren drempelvrees kon ik het uitzicht op volwassenheid niet meer weerstaan heb me erin gestort zonder ervaring met scha en schande werd ik uiteindelijk wijs maar de prijs was hoog in het afscheid nemen van mijn zorgeloze kindertijd nog benijd ik dan…

De weg terug laat zich niet makkelijk vinden in deze nacht waarin we zilveren harten smeden uit kleurloos licht Er wordt geen haast gemaakt om nieuwe gedaanten te wisselen in de spiegeling van diepe wateren Alles blijft bij het oude –zo lijkt het- in jonge, maar bedachtzame ogen De rimpeling der gedachten is voelbaar voor de half…

zittend op het duin met mijn adem om me heen staar ik naar een oranje bol en ik ben hier, zonder jou en zo alleen gekleurd in een zachtroze waas kust de zon de zee weer lichtblauw terwijl ik ontdek hoe het kan zijn hier ben ik, op de wereld, maar zo kwetsbaar en klein ik denk aan je, met het zout nog in mijn haar vrijheid, verwarmd door…

Vlinders. Dartelende vlinders. Dansend om elkaar heen. Raken elkaar even aan. Om weer fladderend verder te gaan. Is de één te ver weg. haalt de ander het weer in. Hoe fragiel en teer ze ook zijn. Woorden die een ander niet horen. Een zang van rustige melodieën en harde klanken. Worden overwonnen. Een stilte snijdt. In de…

jij bent op vleugels weggegaan op zoek naar nieuwe einders voor jou heeft alles afgedaan met verte als bevrijder in scheervlucht kijk je om en zweeft over de plaats waar jij niet aarden kon langzaam neemt het cirkelen een eind tot jij in strakke vlucht verdwijnt…

(voor Marilyn Monroe) Ook al had je psychotherapie van een sterk Freudiaans gerichte psychiater, dat je met je sexappeal liefdevolle aandacht wild was duidelijk te laat, je ouders waren weg, opgelost als zeepbellen. Niemand in het publiek kon je trauma's helen, dat was een zinloze gedachte, supermooie vrouw! Na je happy birthdayliedje voor…

Af en toe een ogenblik weet je het waarom en hoe van alles in het leven soms, en zelfs dan maar even. Je ziet hoe heel de wereld werkt en je beseft zo wie jij bent ten diepste in je hele zijn slechts dan in een moment zo klein. Je moet het van de flitsen hebben van een kort en sterk gevoel daarna kun je in warmte leven die je dan weer…

jij genoot muziek wist van symfonie en componeren ik kende enkel maat heb mij bekwaamd in het vak van dirigeren toch waren wij niet voorbestemd om samen te gaan spelen jouw ultiem gevoel had passie en een diepte die mij snel verveelde jij verweet mij oppervlakkigheid als ik de telling in de gaten hield en ik jou corrigeerde…

Ben het allemaal zat Door alles wat er langs kwam Maar hou me nog eens vast Zoals jij alleen dat kan De goden gooiden goed Lucky Seven wordt het nooit Weet jij dan hoe het moet Als Amor zich vergooit Dus laat me straks toch gaan en zwaai maar want ik kijk niet mijn hart is steeds bij jou vergeten in verdriet ben het allemaal zat…

(voor M.B.) Je bent ondergedoken zoals Joden dat deden ten tijde van het Duitse schrikbewind, christenen in onderaardse grotwoningen. Ik kan je in die donkere gangen niet terugvinden. Misschien steek je mij wel overhoop. Kan zomaar. Heb wel gekkere dingen gelezen en meegemaakt. Het lijkt wel alsof je bent gestorven, misschien is dat ook…

Als 't zonnetje speelt door het knoppende hout, Het koeltje zo zacht langs de wetering strijkt, De merel haar nest in de meidoren bouwt, En de aard wel een bruidskleed van bloemen gelijkt, Begeven zich trouwe gelieven naar 't bos En zoeken er maartse viooltjes in 't mos. Wie het aanschouw' Wete, dat blauw Altoos in Holland de kleur was van…

Laat mijn woorden de steunen zijn waarop jouw wankel hart kan rusten jouw geest zijn evenwicht hervindt en richting voor je eenzaam zwalken om te komen in vreedzaam huis. Mijn gedachten zullen roepend zijn als verdwaald zonder jou in woestijn gelijk schaduwen zonder vaste vorm zoals sluiers nevel in ochtendstond over velden zicht beletten…

Minuten groeiden uit tot uren, uren werden dagen, jaren geleden. De dagen weken en pas later tellen de jaren rollend over het plavei. Op het bankje halverwege met louter mijn lief aan mijn zij, rusten wij even. De wind slaapt, de lente ontwaakt, en het meer ligt er minuten lang weer rimpelloos bij.…