Alle inzendingen over actualiteit

De hele wereld kijkt naar de Spelen op z'n chinees; Met toegeknepen ogen gewoon alles gedogen!…

de naam doet denken aan droog gevallen waddenbank, waarop vet, gespierd en glimmend, de jonge zeehonden hun gevlekte sterke flanken keren naar de ochtendzon, de glanzende koppen draaien om en om, wijde neusgaten, sierlijk krullende snorren onder en boven donkere ogen, onrustig rustig rustend, neergevleid op het zand, onrustig, nu de ijzeren…

ik slam zonder rem ik krijs en gil vrede is wat ik wil ik spoor ik spoor en dender door langs paal en perk vuur vrede sterk ik schiet met taal woorden als staal ik denk vooruit niet achterom het woord het woord is mijn enige bom ik raas en tier ingehouden op papier een pen en mijn vel zijn een slagveld duel…

Rijdend over dichtgeslibte asfaltwegen, de longen vol met ingedampte haast zijn wij in de ochtendrazernij opweg in onze stalen kooien naar de vermeende plicht daar waar keer op keer, in angst en beven, een ieder dagelijks tegen 't kunstlicht wordt geheven en onvrijwillig doorgelicht. Na een dag vol sluwe ratten terug langs Hamelen, lam…

Een kleine geste, een klein gebaar een klein complimentje, of eventjes maar, een aai over een bol Een glimlach, een kus,een telefoontje een kaartje van iemand die gewoon nadenkt over anderen dus. Het is zo makkelijk iemand af te branden, het is zo makkelijk iemand neer te maaien, blijkbaar leven we in een maatschappij waarin men weinig…

Was, ik durf het niet uit te spreken. Is, dat klinkt al beter. Maar, dat klopt niet! Je bent dood, Maar leeft nog in m'n hart.…

Ik mis opa. Mist opa mij? Hij is dood, niet meer zoals wij.…

gas voor mij alstublieft zei ik tegen de pompbediende de man bukte diep voorover en liet een harde scheet dat is dan vijftien euro spaart u airmiles? ------------------------------------- toelichting: de toekomst van de brandstofprijzen?…

We vechten. Om haar. De 1e keer, ik deed er niets aan. Ze kwam zelf naar mij toe. Nu. De 2e keer Moet ik wel vechten. En zij moet vluchten, voor haar gevoelens.…

Wie verlost mij van 4 plastic oranje voetballers met magnetische balletjes?…

Normaal ben ik met voetbal niet zo verbonden Maar het zijn de Russen die me nu toch verwonden Het is me al sinds m'n jeugd verteld dat ze zouden komen Ze hebben alleen ook maar ff guus meegenomen En daar was oranje niet tegen bestand Guus, kom terug naar je MOEDERland…

het is voorbij, voorbij, voorbij de Russen stonden op een rij om een voor een te scoren niemand wilt het nu nog horen de dreun dreunt vol ongeloof na we liggen eruit, eruit, eruit zoals Johan Cruijf altijd zegt scheids heeft gelijk, hij fluit het is voorbij, voorbij, voorbij we hebben gewoon wat minder gespeeld de wedstrijd op zich was…

Niet groter dan Friesland en toch Nooit niet in het nieuws bij mij en jou zonder Angst en woede huilende vrouwen rennende kinderen op een steenworp van elkaar Behalve dan zoals nu met een bestand dat houdt Een ademtocht van verlichting een zucht naar meer dan een dag Voor de dag die weer lijkt op een gewone…

Acht cellen op een Petrischaaltje De moeder heeft een heel triest kwaaltje Zij wil dat gen niet overdragen Maar moet dat de minister vragen! Zeg, minister, brave borst, als uw vrouw nu zelf dat nare gen eens hebben zou, bleef u dan op uw standpunt staan en zei:"Dat kunnen we wel aan..." Ja, als het een jongen is dan is er helemaal niets mis…

Goede morgen even een ontbijtje met de krant Om even te kijken hoe het is in het land. Je hart verscheurt direct van verdriet, Want echt veel goed nieuws is het niet. Van drie hoog een hond weg gesmeten, Want sommige hebben geen geweten. Ergens weer een slachtoffer van zinloos geweld En pas op het laatste moment de alarmlijn gebeld.…

Nieuwslezer deelt mee zestigduizend kippen verbrand niemand is gewond…

Mensen, mensen bel maar snel een ziekenwagen, Want de oranjekoorts heeft toegeslagen. Ik weet niet of U nog een oranje shirtje zocht, Maar helaas alles is bijna uitverkocht. U kunt het niet zo gek bedenken of het is er wel, Een pet, jas,o verall, vlag, toeter of bel. Alles heeft de kleur oranje in ons land, Niemand staat er eenzaam aan…

ik wil nog zoveel doen maar dat komt later ik moet eerst nog zoveel dat niet kan wachten dus maar weer later alles, het is zoveel is er genoeg tijd later nog even niet aan later denken eerst al het moeten nog dan weer komt later of.. is het nu al later…

Hij schrijft Op weblog weetikveel: Een grote komeet En paf dag mensen Dat lost alles op. Ik heb gelezen Over rondtollend plastic In de Stille Oceaan Een hoeveelheid Groter dan Amerika & De rest van dat continent Lets sing along: (I like to be in America Ok by me in America Everything’s free in America Plastics as large as America…

Yan Sung heet je, zegt het persbericht, je bent van diep onder het puin gehaald, moedig glimlach je naar de camera, terwijl wij, westerse tv-kijkers je linkerarm zien, in bebloed verband geen idee hoe het jou daarna is vergaan, na die beelden op televisie, iemand zei me: 'Goh, ze lijkt best wel veel op de soldaten uit het Terra Cotta leger…

Hij spreekt de taal van stad en land braakt dagelijks kromme zinnen versteend wordt koudvuur warm binnen uit zicht houdt haat niet in de hand vage letters door lange lussen verbonden verbergen onderhuids zwart gesneden pijn waar lichamen smelten klinken klanken onrein spreken des duivels meertalige monden twee namen gekrast in een oude boom…

Zonder dat ik het merk druppen er tranen over m'n gezicht. Het komt door m'n gewicht. Ik ben niet te zwaar. Ik ben te licht. Ik heb te dun. Het lijkt alsof ik altijd lijn. En dat doet me pijn.…

Om haar schouders draagt zij zijn huid zielloos doelloos ging hij ten onder klauwen verkrampen en raken weelde haar lichaam tooit rijkdom zijn pels belichaamde warmte ooit wasecht…

Waar de dichters sneuvelen Verdroogd schreeuwend de pen Krult het onbeschreven blad In tijdloos durend witte stilte Dan is daar de oorsprong Die zich verontwaardigt profileert In razernij en zoet gezang Ontrukt hij de vlerk een veder Toomloos is zijn gedender Niet aflatend de stroom Braakt gewraakte zinnen Geboren is het schrift…

Het was een steek in de rug voor heel Amsterdam Toen de Joker uiteindelijk niet aan zijn grappen ontkwam Maar voordat je oordeelt wees niet nonchalant Mohammed had immers Allah als God aan zijn kant De minister van justitie heroisch als hij is Stuurt zijn hele Gestapo af op 1 cartoonist Het is elke mening die telt luidt het boegbeeld…

Die clusterbommen zijn toch godgeklaagd Daarover wordt vandaag geconfereerd Paus Benedictus vindt ze ook verkeerd Omdat het kindjes snel de dood in jaagt Die moeten eerst nog lijden, dus iets wreeds Is wenselijker, doe maar liever aids…

Ik zie jou zitten niet als muurbloempje oh nee, maar uitdagend rond en strak van nostalgie jouw blik treft mij en laat lichten flitsen geen kras tekent leven prachtig ronde vormen maken het beeld compleet ik droom je dichterbij terwijl jij beweegt laat ik mij leiden raak 1970 aan en geniet…

het was de eerste zomerdag toen de zon zich vergreep aan de mens... hem achterliet in vurig rood zwaar gestraft voor al te bloot soms doet kleur bekennen pijn…

de zwaarte van vandaag is voelbaar in het land de vlag, die nu halfstok hangt toont ingetogen rouwfloers twee minuten stilte slechts met lading, die onhoorbaar is elk jaar weer de merels die luidkeels vrede zingen…

nee ik heb de oorlog zelf niet meegemaakt (ik mag mij gelukkig prijzen) maar ik heb mijn vader er over horen vertellen na verzwegen jaren met een snik in zijn stem hoe hij verplicht te werkgesteld in Duitsland na een bombardement vergeefs naar zijn jongere broer Theo heeft gezocht en na de bevrijding met lood in zijn schoenen huiswaarts…