Alle inzendingen over emoties

. verdrietig als een kronkelende worm voel ik mij afhankelijk ik kan er niks aan doen .…

Vliegend ver weg, boven land, boven zee, Ondergedompeld in mijn dromen, In elk hoekje van mijn geest, waar ik overdag nooit zou komen. Staand op de hoogste bergen Wat anders teveel van me zou vergen. Zwevend in gedachten om zo al mijn angsten te verzachten. Al mijn twijfels negerend, de rust in me regerend. Voelend de dingen…

Neem hoe haar woorden glanzen neem hoe haar mondhoeken krullen, hoe zacht het achter haar tanden moet zijn, neem elke lieve lach in acht sla geen oogopslag over en vergeet geen moment waarop ze spreekt of zwijgt neem de tijd die nodig is haar te bekijken, te buigen in alle rust, neem ook die in een zak, één beweging en wat stenen nog…

Ik dacht jouw kleuren vervagen in het licht van de zon maar jij blijft een regenboog aan de horizon ik heb de hoop al laten varen het anker gelicht dobber stuurloos richting haven dit onvoltooide schip maakt water…

Ik zou willen dat ik in een lift zat. Een lift die naar één verdieping gaat Waar ik heen wil En alle tussenverdiepingen voorbij laat gaan. Dat alle dingen die ik niet wil zien voor mijn ogen voorbij gaan. En aan het einde van de lift ben ik waar ik wil zijn. Maar als ik daar ben kom ik erachter dat ik er wel ben, Maar dat ik er niks aan heb.…

Had ik willen gillen! Had het willen schrijven, in de kiezeltjes van het Vrijthof. Had het op het beslagen raam van de Perroen willen noteren. Had het in de mergel van het wachthuis willen kerven had het gevoel van weleer weer terug; Giebelig en tienerig... Had jij mij nagedaan? en met de wijsvinger geschreven: I LOVE YOU TO?…

Je ogen glinsteren als kristal, Je lichaam strakker dan strak, Maar je karakter zo rot als een appel.…

Je kijkt me aan, en ik ... ik ben als was in jouw wrijvende handen tegen je hete lijf. Ik schik me naar jouw wensen ben totáál verkocht, leg me erbij neer 't heeft vast zo gemoeten. Je trekt me aan en ik ... ik ben als een mot die onnadenkend afvliegt op de hete lamp. Ik verbrand mijn vleugels aan jouw hartstocht en stort…

Mijn lief kindje, twee oogje's ze kijken mij aan. Mama,sta je op? Nog even schat dan kom ik.. Wil nog niet uit bed, wil dromen, wil nadenken, nestdrang, kruip dieper weg, open heldere ogen. Mama,ben je vandaag verdrietig? Nee, mijn lieve schat, Hoe kan ik zeggen, dat ik even moeite heb, met de nieuw begonnen dag!…

Ik zag je gaan, die straat naar boven. Jouw hand zwaait, nog even...... Even kan ik je vasthouden, dan..weg. Secondenlang Onbewogen. Ben angstig Angstig, om de stilte die gaat komen.…

Jij vertelt over de lente terwijl regensluiers kindergezichten verbergen achter schampere schijn van schuldig verlangen hink, stap, sprong, hink, stap, sprong, laten hakken op grijze stoeptegels klakken een touw draait gevlochten bochten en als inspin nogmaals de grond raakt vertel jij weer over de lente maar nu over onschuldig verlangen…

Wie geeft die vieren altijd weer: is het een man, een vrouw, een heer, een heel jaloerse medeschrijver, occasioneel of echt een blijver? Ik weet het niet, krijg graag de reden: dan wordt er pas oprecht gestreden en niet zo heimelijk vooral want al die vieren zonder tal, ze maken me wel ongerust want wie is hier op wraak belust en gunt…

doelloos dwalen sterren door de nacht ze missen je ogen die verlangende blik tevergeefs zoekt de maan het geluid van je lach want je verdween om voor eeuwig te drijven op de golven van dromen die zich verbergen in elke ster en misschien had je moeten wachten was je droom reeds dichtbij maar je wou naar de schommel om te zweven door de…

Heb jij dat ook, dat plots herkennen van wat jezelf ten diepste raakt in 't klein verhaal dat zomaar even onaangekondigd je genaakt maar dat je denken, voelen, wezen splijt als een bliksem, helder licht en dat je liefde voor de mensen ineens weer warm en zuiver richt. Je kijkt opnieuw met heldere ogen en blij verwonderd als een kind maar…

Heb jij dat ook, dat plots herkennen van wat je ziel ten diepste raakt in 't klein verhaal dat zomaar even onaangekondigd je genaakt en dat je denken, voelen, wezen splijt als een bliksem, helder licht, dat vonkt tot in de verste hoeken en dat je liefde zuiver richt tot je weer kijkt met nieuwe ogen, verwonderd bent zoals een kind, maar…

Heb jij dat ook, dat plots herkennen van wat je ergens heel diep raakt in 't klein verhaal dat zomaar even onaangekondigd je genaakt en dat je ziel splijt als een bliksem die 't al doorstraalt en vlammen doet wat tot dat ogenblik verborgen en haast begraven zwijgen moet maar dan straalt heel je wezen helder, je ogen zien weer als een kind…

Kijk dan beide handen gevuld met helemaal jij ooit zwanger van verwachten groeit het nu tot aan de hemel en nog verder groen tekent het naderende voorjaar soms barst het open en blozend kleurt een prachtig boeket de vensterbank…

Rode aders van het bord rakende Drie maal zestig milligram Onehundredandeighty...!!! Nog één game, ik sta al drie sets voor Moet scoren om te overleven De laatste worp, over the top, Bullseye! Pupillen veranderen in kleine briljanten Mijn ogen vallen vreedzaam dicht Een glimlach berust voorgoed in vrede Al winnend verlies ik, einde wedstrijd…

Ik verstopte me voor de zon omdat ik bang was dat zij teveel van mijn gedachten in mijn schaduw zou vinden Want met mijn schaduw leef ik in harmonie ben ik één geheel licht en donker soms enorm groot en af en toe heel klein….…

Rozengeur zuiver zoet douw druppeltjes zo klein Haar doornen messcherp kleuren die prachtig zijn Water blauw water blauw golven deinen er gedwee Helder fris geheimzinnig schitterende woeste zee Wolkenlucht kleurenspel zomaar in beweging gezet Welige vormen welke ogen als een zacht donzen dekbed Hoor die prachtige vogels zwevend spelend…

De simpelheid van woorden gevoel zacht omschreven Diep vanuit het warme hart waar liefde steeds zal zweven De simpelheid van woorden over tederheid en verlangen Beelden verbonden met letters momenten die blijven hangen De simpelheid van woorden door innige emoties gedreven Het stilstaan en het verdergaan zomaar een stukje van je leven…

Die man daar Tegenover mij Het hoofd diep in de kraag De snor Zo morsig als maar kan Die stelt mij zo de vraag Of ik wel met hem mee wil gaan Hij heeft een stil verdriet ’t Gevoel dat ik dat wel begrijp Terwijl hij dat niet ziet Hij heeft gelijk Hij pakt mijn hand Ik kan het niet negeren Dus loop ik mee En ben benieuwd Ik durf wel wat…

Onomwonden wachtend op vleugels Vliegend naar iemand waarop je zolang wachtte Ogen van toen dwalen langzaam naar het beeld van nu terwijl een zenuwachtig lichaam de scherpte van de nieuwe contouren vervaagt. Verlegen ogen toveren de herinnering van toen naar de realiteit van het moment. Gekoesterd verdriet onstaan uit hoop van wat nooit…

zelfs zon kan het niet genoeg verschieten schaduw liegt nachten langer dan de slaap dreiging kijkt achterom en vooruit blijft kriebelen als een schaafwond die niet wil helen…

rust vinden rust krijgen ik ben op zoek loop er zelfs van te hijgen kan het niet vinden waar ik ook zoek het is niet zo eenvoudig als in een boek ik blijf haasten waar is toch de rust ik heb hem zo nodig ben al bijna uitgeblust wie het weet mag het zeggen ik weet het niet nog steeds niet gevonden misschien in 't verschiet…

'k Denk aan Paros bij tomaten aan die inktvis drogend in de zon 'k denk aan Naxos aan dolfijnen aan die kade al die boten hoe het licht van de Egeïs in je ogen trilde en zong…

Broertje lief. Dag oudste broer, het ging te snel. Ik was niet op tijd voor een goed vaarwel. Gewoon thuis op de bank, gekleed en wel, haren netjes gekamd, onderuit gezakt. Op je eigen plekje, bij je pakje shag. Je gezicht voor het eerst ontspannen, jongens nog aan toe, wat zal jij een pijn hebben gehad. Gelukkig dat nu jou tijd is gekomen…

Flarden van dromen Komen stilaan weer tot leven Vreemde dromen Dromen ontstaan in pijn Is dit nu echt of droom ik nog Ik kan het verschil niet meer vinden Ik zoek, ik roep, ik gil Help me Niemand komt kijken Beeld voor beeld komt alles terug De flarden, de dromen, de pijn….…

Ik kijk naar die kist, Zoveel onbeantwoorde vragen, Opeens stijgt er in mijn hoofd allemaal mist. Ik wil het leven terugdraaien, Terugdraaien naar dat mooie verleden. Hoe heb je het zo ver kunnen laten komen, Waren dit al die gekke dromen? Dat je je altijd al wilde laten verdrinken, Maar het niet eerst tot je hebt laten bezinken..? Je beseft…

Laten gaan van verlangen Laten gaan van dromen Laten gaan van wensen die nooit zijn gekomen Laten gaan van pijn in tranen die stromen zodat het hart in die vrijheid van haar smart kan bekomen…