2111 resultaten.
Een ongekend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 er zat
een knoop in de tijd
ik trok aan het kortste eind
kon de grote
lus herinneringen
niet meer binnenhalen
moest ze laten gaan
uit de verbanden die
mijn jeugd omspanden
kwam nog wat
fragmenten tegen
uit een ongekend verleden
maar te weinig
voor een fundament
wat losse stenen en cement
zwerf op het net
in verloren tijd…
Aan dat kleine meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
844 Het is tijd om te vrezen voor demonen.
Je denkt wat is er nu? Er is niets loos,
Maar de feeën zijn weg en mannen komen,
Die openen Pandora’s zwarte doos.
De lange lijdensweg moet jij verduren
Zoals je moeder en vader voor jou,
En luchtkastelen zijn enkel hopen muren,
Jij bent geen prinses, maar gewoon een vrouw.
Al eeuwen staat het…
En elke ademteug
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
675 Het is wanneer ik achterom kijk
en een kind zie staan
wiens uitgestrekte hand naast licht grijpt
dat zich kwijnend aan de voeten hecht
voor het als schaduw groeit
ver boven frêle schouders
lippen beven zie
bij het proeven van de wind
die zwijgend ijs legt
rond een tere mond
of het stille neerhurken in duister
zonder…
kleine strateeg
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.192 de kleine zonnetafel was immens
waaraan ik als kind mijn dromen speelde
de bergen hier de dalen daar
en het gevaar daartussen met zijn woeste baard
alles was toen geel onder gelukkige ogen
geen schaduw werd er ingedeeld
zelfs de despoot bleef onbewogen en in stilte
aan de altijd zingende slaven uitgespeeld
-------------------------------…
Talent
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 De peuter houdt het lang niet altijd droog,
Zijn moeder zit met luiers nog te knoeien,
Haar moederborst weet hij niet te ontgroeien,
Maar wel houdt hij een voetbal tweemaal hoog.
Dus tekent hij bij Barça een contact,
De reden dat bij mij de broek afzakt.…
Die mijn bodem was
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 waar ik
armetierig was
had jij de kracht
de rots
te breken die
mijn bodem was
jouw groene vingers
brachten warmte
liefs en tederheid
je lach en ogen
schenen zon waarin
het leven goed gedijde
jij hebt me laten groeien en
tot bloei gebracht de vruchten
kwamen eerder dan verwacht…
Mopertingen 1962
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 In de stoffige veldweg liggen ze daar
en in de omgeploegde akkers.
Ja, en bij het beekje in 'Het Broek'
en in vaders tuin waar de seringen
en rijen rozen wachten op bewondering.
Waar, peuzelend aan wat peperkoek
mijn zusjes vrolijk touwtjespringen.
En daar tussen de kleurrijke posters,
daar in mijn hippe kamertje
waar mijn voorraad sigaretten…
Verandering.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 De jeugd, normen, waarden, oorlog en strijd.
Ook ouderen, de bejaarden, ieder mens, elk
wezen is aan verandering onderhevig.…
Jeugdvriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
866 "De straat" is dood nu
en praat niet meer
als in vroeger dagen
de straatlantaarns
wijzen als lichtende vingers
de hemel
tussen huizenblokken
straalt niet meer
zoals toen
de ijzeren putdeksels
klinken na in mijn oren
waar op de straathoek
onze stemmen vervlogen
in het nu van onze dromen
hangen daar misschien nog
ergens vervaagde beelden…
dat draag ik altijd mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.241 soms verlang ik naar Moeders
aardappelpannenkoeken
naar Vaders grote hand
de mijne in de zijne
als we zaterdags
op de Vismarkt liepen
mijn kindertijd mis ik soms
liefde die vanzelfsprekend
scheen.
Moeders omhelzing, onze
reizen als gezin
we leken wel zigeuners
altijd op pad
hecht en warm een clan
ik hou van het leven en heb…
KIJK EENS PAP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
725 als een herinnering
mij weer een duwtje
in de rug geeft
onderhand...
jij als jochie
weer stap voor stap
het duinzand wegtrapt
mij keer op keer
weer nadeed
kijk eens pap heel vlug
lijk ik nou niet veel op jou?
en loop ik
ook weer zo terug
redt u het wel?
of moet ik gewoon maar
weer een handje geven…
Ouderdom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
691 Als je wat ouder wordt
zijn dingen anders
wat krom gebogen lijkt
is recht gelogen
zoete koffie heeft plots geen smaak
wat zoute soep was is nu flauw
en zo gaat de lijst door
eigenlijk is alles anders dan daarvoor
en zo kijk ik ook naar ons
zijn we nog zo doldwaas verliefd
staan we snel even op uit bed
heeft de één de koffie al gezet…
Weerzien
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
631 Ik stierf duizend doden
toen ik hem weer zag
ik had de schrik flink te pakken
kon wel door de grond heen zakken
daar stond de man wat ouder
maar nog met steeds dezelfde blik
en tot mijn grote schrik
sprak hij mij aan
op dezelfde lieflijke toon
zoals hij gewoon was
jaren geleden
hij trok een grimas
voor mij althans
voor zijn gevoel…
Met kroontjespen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
568 heb vandaag
mijn jeugd herschreven
met kroontjespen op wit papier
regel netjes op de lijn
die met dun potlood
flauw zichtbaar mochten zijn
ik duw de pen
die vlekken geeft als ik
te snel mijn hand er over veeg
linkshandig zijn
deed vroeger pijn
in niet begrepen worden
zakjes om de hand en
pressie tot toegeven konden
deze handicap…
Eet smakelijk
gedicht
4.3 met 3 stemmen
5.988 ze rookten nooit
dus het asbakje bleef leeg
op het dikke ronde tafelblad
waarop tussen de middag door oma ene pan met vette kippenvleugels
en een schaal prei in maïzenasaus en aardappelen werden gezet
opa zei dat ik de juslepel dieper door het vet moest halen
het donkere is het lekkerste
mijn sokken speelden met
de barokke houten poten…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 Ik loop niet meer
door het park
of over straat
op blote voeten
kortzichtig lang haar
werd minder en grijs
er is niet zoveel
meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam…
Breken en verbouwen
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
916 het was te groot
voor kleine handen
slechts verbazen
in raken en betasten
het blijven haken
en verkennen met
een lach het ervaren
van zorgen en wat lasten
later in weerbarstigheid
breken en verbouwen
funderen en groeien op
ontluikend zelfvertrouwen
heb het grote
klein gekregen
mijn handen geven
nu het volle leven…
De pijn van vroeger lijden
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
606 nooit zal je lach
een gave huid weerspiegelen
of de kleine schaduw komt
maskerend weer in beeld
je eerste oogopslag
toont alle vertes
in een openheid van kleur
die grenzen overschrijdt
je weer verlaat
als zielsdiep is bereikt
waar licht verdonkert en je
gaafheid met littekens is verrijkt
je hebt geen muren opgetrokken
maar je huid…
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 En ik zie alles weer in bloei
rondom het huis waarin ik werd geboren
de wolken nog steeds mijn dromen in de wind
het kind nooit verloren
ieder jaargetijde meegenomen
beweeg ik de bomen
en hun stam houdt mij recht
de bladeren gegaan en opnieuw gekomen
loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd
de bloemen te plukken uit het groene gras
denk…
Wilhelminalaan
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
572 Tijdelijk verblind.
De auto reed met groot licht
mij voorbij.
De straat is levenloos.
De mensen dromen over hun toekomst,
het leven en de dood
in de Wilhelminalaan.
4:15
zondag.
Gevoelloos op de fiets.
4 wijn, 6 bier, 2 wodka.
Het silhouet
van de oude toren is vaag.
Verlaten door het licht.
De oude stad, mijn huis
alles lijkt zo ver…
Eerloos mijn verzet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
545 ik liet ze binnen
bood ze angsten aan
ze wilden niet beminnen
me nemen en dan gaan
onderliggend janken
eerloos mijn verzet
vaak om woorden bidden
als er weer niets werd gezegd
ik vergrendel slotenloos
mijn ramen zijn gebroken
het uitzicht splintert weg
in een leven zonder hopen
gebarsten is mijn kop
gedachten zijn mijn scherven
mijn…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
520 ze hebben me
heel zachtjes dood gemaakt
rood kon ik verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot…
Witter nog dan bleker blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
458 ze hebben me
heel zachtjes dood gemaakt
rood kon ik verwassen
witter nog dan bleker blauw
van binnen ijzigde de kou
vuil heb ik eraf geschrobd
ik voel betast en vies
zie mijn haren niet
het piekt als slierten om
mijn nek tot zwarte vlek
ik wilde niet ik gilde
maar ze braken in
hun vingers waren overal
ik brandde spuugde gal
en sloot…
Ik rond je hart in steen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
581 heb je alles gezien
mijn blik gebroken
gekeken met mijn ogen
jouw prille groen
de hellingen met puin
mijn bloemen gaan verdrogen
ik hak je trekken
uit basalt en
rond je hart in steen
ik snoei je wortels en
je aast het polderland
waar jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg
niemand je bemoederde
je eigen weg ben…
Was spel de werkelijkheid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
519 gevoelens zijn vingers prikten wel
met pijn spon hij zijn web
met spanning kocht hij aandacht
je was volledig in zijn macht
verslaafd aan hem
omdat hij jou belangrijk maakte
je verdrong waar hij je raakte
je bent niet bang meer voor
zijn angsten in je leven alleen
dat schuldgevoel is nog gebleven
een kind lokt dat niet uit
hij heeft je jeugd…
Jeugdherinnering
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
603 een auto rijdt
een moedereend
bijna zo plat
als een dubbeltje
veertjes dwarrelen
op in het schijnsel
van de koplampen
van een volgende auto
er valt niet veel meer
te redden hier
hooguit kun je haar
aan de kant leggen
twee kuikens
aan de overkant
dribbelen zenuwachtig
heen en weer
ze waggelen naar
hun moeder toe
het…
Amber Alert
snelsonnet
4.8 met 4 stemmen
995 Fantastisch, zo ‘n modern Alert van Amber,
Een oproep gaat dan pijlsnel in het rond.
Maar vroeger deed men éérst wat in de kont:
Een minstens zo snel werkend stukje gember.
Gedreven zocht je dan bij vriendjes thuis,
En in een mum was zoonlief weer in huis.…
WEG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Ik bezoek geen reeks
van aangedane straten meer
ze lopen eeuwig uit op treur
van toentertijdse vreugd
nog hoor ik echo’s uit mijn jeugd
langs opgeschoven vensters
waar ooit muziek weerkaatste
mijn vriendjes zijn voorgoed vervlogen
hun aanzicht is vervaagd
alleen namen zeggen mij nog iets
alsof levenloos heeft huisgehouden
opnieuw…
Speel met poppen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
626 ik kruip soms weg
ver weg en wil niets
meer van mezelf weten
speel met poppen
waarvan ik de koppen
maar niet kan vergeten
grote neus was mij het liefst
scheve mond had altijd praatjes
donkere ogen voelden diep
de kleinsten waren steeds mijn maatjes
ik word gespeeld
gezichten ken ik niet
de koppen hebben iets aparts
in lijven koud…
In jeugdig renoveren
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
827 mijn bouwwerk wordt
langzaamaan geslecht
erodeert door
tijd en zorgen
de specie was
nog oorlogs best
verdroogt en kruimelt
op de weg naar morgen
de stenen zijn
hun draagkracht kwijt
hechten niet meer als geheel
het wordt hen allemaal te veel
maar het interieur
blijft bij de tijd
in jeugdig renoveren
de trends steeds uitproberen…