3230 resultaten.
MORGENDAUW
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
2.452 Over de stenen van de bergbeek
loopt Hiawatha met Morgendauw
Ze passen op niet uit te glijden
In hun blote voeten bijt de kou
Hiawatha heeft twee staarten
en een rechte veer
Hij is parmantig en veel slimmer
dan de sterke beer
Morgendauw
haar ogen als amandelen
glanzen donker en groot
Haar gladde haar
gaaf als een hazelnoot
beweegt niet…
Perfect Day
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
708 En op de achtergrond
zingt Lou Reed
Oh such a perfect day,
I'm glad I spent it with you.…
Krullen in de wind
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
778 zacht fluistert de wind
over veranderingen
het stormt niet altijd
in een mensenhart
het wil ook wel eens
liefdevol door haren strijken
streelt wapperende
krullen glad
soms is liefde genoeg
om weer eens met
andere ogen
om je heen te kijken
zie hoe vederlicht
de vleugels van een vogel
wiegen op de golven
van het vrij zijn in de…
jasmijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
636 toen haar witte dood verstierf
tot schitteringen binnen zomer
zong de merel regen tot een diepe spiegelplas
windstil getrokken
glad gemaakt als glas, eindeloos zwart
de bodem
daar blonken bloemen aan mijn oppervlak
hun tere hoofdjes bogen laag, tot aan
de verteblik van kijkers
er woonde niets dan liefde, niets
vertrok het beeld…
HEEN EN WEER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 's Ochtends vroeg
klapt de wandkast open
uit die rappe hand
suist een sterke starre wil
onbezonnen
naar de slaapdronken hemel
ontmoet dampig voornemen
zweeft terug
tussen gladde kastplanken
verblijft honkvaste kracht
aanschouwt alles bedachtzaam
beraamt knusse spookarbeid
koestert zich in 't morgenrood
van doorschenen wijnglazen.…
Regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
713 Ik wil graag buiten spelen, op het plein
Maar het gras is heel erg glad.
En ik word ook heel erg nat.
Dan glijd ik uit, en heb ik pijn.
En nagezien, is ook, niet fijn.
Dan ga ik maar binnen spelen.
Hoef ik me tenminste niet te vervelen.
Ik kan een vriendje bellen,
Of aan mijn zus een verhaaltje vertellen.…
her intreden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
759 steeds opnieuw beleef ik de wereld
raap mijn vruchten van de dorre grond, onderhandse
afgeronde buigingen
dan weer spoelt mijn waterweg langs
gladde keien, uitgesleten groen en rond
de stamvoet van mijn moederboom
de stenen zijn geteld, hun aantal ketst
op ruwe bodems
oeverloos verlaat mijn weten
en ik draag de vogels naar hun hogere…
Constante cadans
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
558 beweging tussen natte muren
Franse lelies, manshoog
wuiven achter sterren
er sijpelt water van de schoor
die de ingezakte schedel moet schragen
drip drip drup
drip drip drup
het ritme van leven na de dood
gaat onverstoorbaar door de kamers
er wordt niets geplooid of glad gestreken
ontbering geeft voedsel
aan alles wat niet is bezweken…
Schelpen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
598 Op het strand, vlak bij de zee
Neem ik altijd weer wat schelpen mee
Als souvenir van mijn lievelingsplek
Is dat ook niet zo gek
Ze hebben prachtige vormen en kleuren
Eentje met ribbels, de ander glad en dan hun geuren
Een mossel, die nog is gevuld
Zeewier dat krult
Oesters met hun grillige vormen
En dan een heel aparte met paalwormen…
Wisselval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 De hemel lijkt hoog
maar alleszins bereikbaar
de vlucht geruisloos
als een gladde vogel
op weg naar ultiem geluk
Tot de eerste twijfelwolk
opdoemt in het tegenlicht
zich oneindig vermenigvuldigt
tot een somber schaduwdek
dat elk zonlicht tegenhoudt
de vlucht een vlucht wordt
weg van alle schaduwen
Weer trap je
in de uitersten
van…
zondagskinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 en dan kerstavond
met ons pap mee naar de mis,
de enige in het donker
honderden kaarsjes
en een donderende vrede
thuis
streek mama
lakens glad, ze waren geborduurd
met rode sterren, afgevuurd
rond groene krans
elk bordje gaf een kerststol
elk gezichtje
droeg de glans
van duizend lichtjes
en hield dat - de nacht uit -
vol…
Ritme
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
579 Dan vloeit het glad en soepel,
als een gestadig stroompje,
uit mijn pen.…
Melancholie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 ze friemelt met een zakdoen,
strijkt haar rok glad,
kijkt schichtig om zich heen,
om vervolgens weer te blikken
op die doelloze handen!
Handen die ooit nooit stillagen
maar nu alleen nog:
rusteloze nutteloze dingen lijken.…
Eer en titel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 lieflijk streek
muziek de
plooien glad
van tonen die in
harde confrontatie
het respect
voor elkaar
helemaal vergaten
hun eigenzinnig
geluid lieten
zegenvieren ver
boven alles uit
anderen verweten
hun partijen niet
meer uit te
willen spelen
het stokje
van de dirigent
schreef overuren
het gehoor had
heel wat te verduren
maar…
Contouren van een kiezel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
222 niet alles vraagt om woorden
niet alles wil naar buiten
zij strijkt iets glad in haar binnenzak
een kiezel misschien
een gedachte misschien
ze kijkt op,
zegt niets
iets blijft achter haar ogen liggen,
onder de zachte hoede van haar stilte
daar, in dat kleine achterhouden,
roert zich zacht haar onuitgesprokene,
alsof er een contour…
’s Ochtends
gedicht
2.5 met 36 stemmen
23.031 En dan haar oogwit: sneeuw
In de ogen van mijn leeuwin.
-----------------------------------
uit: De groeten (2002)…
Groene geur
netgedicht
3.7 met 37 stemmen
851 Vierkant zoet
Blikje bitter
Vlieger zout
Oud grijs
Jong roze
of
blauw
Brandende sneeuw
Regenstralen kleurenbogen
Ware leugen
slechte goed.…
voor Jeroen
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
1.234 De beste voetballer
van de eenentwintigste eeuw
speelt en traint elke dag
ver boven de eeuwige sneeuw.
Daar hoort mijn kampioen gangvoetbal
nu engelen zingen –
en hij was nog wel voor Feijenoord.…
kerst
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.916 dag en nacht valt sneeuw.
ohhh wat is het mooi.
de kerstman is geweest.
kerst…
Je weet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
458 Je weet ik was er
en straks zijn wij er niet meer
koolzwart de merel
nog hebben wij tijd
vertellen wij het elkaar
als sneeuw op daken
buiten het gerucht
de luiken stil gesloten
de trap die knarste…
Sneeuwvlokjes zijgen
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.732 Ik ging zo geern, heel ver te voete,
wist ik mijn zoete
in sneeuw te ontmoeten.…
Zonder sporen
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
610 schreef een
vlucht meeuwen
op zwart papier
nu zijn ze
weer hier als
raven in de sneeuw
zonder sporen
geland weg van
zee en het strand
maar ik wil ze
zien vliegen nog ongelijnd
op een blanco a-vier…
De aarde.
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
905 De bergen die met sneeuw bedekt zijn.
De wolken die zweven langs de lucht.
De zeeën met hun donderend gebrul!
De dieren die leven in de bossen.
De mens: laat hij het niet vernietigen!…
Sneeuwnacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
655 Nu
in de sneeuwnacht
zijn we allen een
een lichaam
van sneeuw vlees en bloed
samen met de sterren
die zijn verhuld
door grijze lucht
Nu
in de witte nacht
klanken van de Shakuhachi fluit-
sneeuwbloemen van stilte…
Anti-dotum
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.412 Daar is de sneeuw
en dekt het al.…
Vader
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
603 Sneeuwval
noch sneeuwdeken
zal je voelen
In een
der tuinstoelen
niet gaan zitten
om het winterlandschap
samen te overzien
sneeuw, dat nog vlokt, valt
Ik mis je
alle seizoenen
in winter vooral.…
drempel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 voordat je een voet op
het dak van de wereld
zet laten monsters je
zien dat ijs en sneeuw
zich met rasse schreden
uit de opgewarmde voeten
maken een drempel is
hier de plaats om niet
verder te gaan…
MEDUSA
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.757 Een vrouw met honderd slangen op haar hoofd
en elk der slangen heeft hem aangeboden:
de gladde appel uit de tuin der goden
waarmee bezwaarde kennis wordt beloofd.
Maar wie haar aankijkt is meteen versteend
en schaart zich onder slinkse schuldenaren,
herneemt de last van al die voor hem waren
hetgeen hem met zijn vaderen vereent.…
Landschap
poëzie
3.8 met 21 stemmen
4.058 de volle maan
in vorstnacht
In donkerte drijven straten wiggen van harde klaarten
hoeken scheiden steenkantscherp
kluisduisternis van duizellicht
Maanbomen vergaren en dragen
schaduwmythos
Begerend alle klaarte
verlangend alle maanstraalstraten
is de vijver
glad…
Ik wacht bij haar
gedicht
3.2 met 18 stemmen
9.676 Ik wacht bij haar
en maak haar laken glad.
De grind die in haar adem brak
is van het nachtpad weggejaagd.…