Alle inzendingen over actualiteit

Telkens komt het weer ter sprake, hoe we er toch vanaf kunnen raken. Dat lapje stof in diverse kleuren, waar men eindeloos over door kan zeuren. Maar wat stelt het nou eigenlijk voor, dat dunne doekje van oor tot oor. Waarom zijn we toch zo bang, in Staphorst draagt men het al zo lang. Het is alleen maar een kledingstuk, dus mensen, maak…

Een oogverblindend schouwspel als de zon opkomt een oranje kleuren palet danst carnavals optocht aan de horizon woorden opgesloten ik laat ze voor wat het waard is mijn hart springt op bijna lente…

zijn peilen quasi feilloos komen soms terecht in weggekwijnde harten waar de bodem dor en droog hem en haar toch doet stranden als volleerde schipbreukelingen die ondanks eindeloze wandelingen maar geen haven kunnen vinden dan een verlaten vissersdorp met alle huizen in de as gelegd zonder water, zonder voedsel waar ze dan toch samen…

Kijk, die zijn naar Dorrestijn geweest. Ze hebben kort na aanvang al de zaal verlaten. Van ’t lachen gierden zij, de stoelen waar zij zaten zijn nat gepiest, die van de vrouwen nog het meest. In alle steden waar hij optrad was het feest, liep men tot laat in polonaise door de straten. Kijk, die zijn naar Dorrestijn geweest. Ze hebben kort…

al dagen lang staat de telefoon aan maar overgaan ho maar ik lig er uit bij het VU-circuit wat mij persoonlijk stoort tot krenkens toe ontstelt is dat ook niemand belt om te vragen wat ik doe als ze me vragen want mijn antwoord ligt al jaren klaar ze zijn nu aan het schudden en ik ben te vroeg gevallen…

Het nieuwe kabinet komt dankzij Wijffels, al gaat de politiek niet over rozen. Is dít nu waar het volk voor heeft gekozen? Daarover hebben velen grote twijfels. Regeren zal het kabinet met pijn, want Balkenende, Bos en Rouvoet gaan voor hete oppositievuren staan met hun beleid van water bij de wijn. Het hypotheekgedoe blijft ongemoeid.…

Als er straks een schip vaart met veel jong grut Afgeladen met zeer strakke gespierde jongenslijven De grachten vol met wilde mannen, met een stijve Denk ik als hetero waarschijnlijk toch alleen aan kut Maar door Cohen, onze hoeder van de goede zeden gaat de leeftijd eerder naar boven dan naar beneden…

Misdadigers moeten naar het gevang, veilig opgesloten, krijgen aandacht. Onderling wel regels, snel weggebracht, want kinderverkrachters zijn hier bang. Opgesloten, verkracht en toen vermoord. 12 jaar, niemand heeft haar angstschreeuw gehoord.…

de muze laat zich zelden dwingen inspiratie komt en gaat wispelturig als verliefdheid het overkomt je vroeg of laat ga je het ietwat forceren dan zit je dikwijls fout verzen moeten je verwarmen het verplichte laat ons koud daarom mogen alle dagen van mij gedichtendagen zijn en wil het vrije vers niet vlotten dan dicht ik gewoon in rijm…

De pennen worden weer geslepen, de inkt vloeit als een stroom naar zee; de dichters voelen zich geroepen en iedereen doet even mee; De woorden zijn helaas niet meer van waarde we weten het, maar doen toch voort, want iedereen wordt o zo graag gehoord tot hij of zij de rust vindt in de aarde.…

poëzie, voor sinten Valentijn en poesies, de boodschap staat in de vorm z’n gezag daarom zeg ik normaal de gedichten ge-dag vandaag, echter, overwin in mijn aversie doordat ik zo mijn gedachten op papier zet maakte ik zonet, mijn eerste snelsonnet…

25 januari staat in het teken van rust, Dus niet smakken, al is het dat je er meer van lust. 25 januari staat in het teken van stilte Warme voeten, weg die kilte 25 januari staat in het teken van vrede Die nogal met voeten wordt getreden 25 januari staat in het teken van concentratie En dát is nou iets wat ik heel erg graag zie Maar het…

Zijn levenslicht was snel gedoofd Hij viel te hard, verloor zijn hoofd De beul zei, toen hij 't schavot verliet Je bent half broer of je bent het niet (ter herinnering aan de executie van Barzan, halfbroer van Sadam)…

Er gaan gezinnen naar hun mallemoer. De aanslagkansen stijgen per seconde. Hoeveel soldaten, naar Irak gezonden, krijgt Bush als lijk of zielig wrak retour? De anti-Bushpartij wordt voorgezeten door 'n tegenzitter van de president en bij een zitting van het parlement bestrijdt-ie Bush z'n politiek verbeten. Een oppositiebankstel in z'n flat…

meer dan vijftig jaar nu geleden dat wij naast elkaar op onze knieën aldoor rozenhoedjes hebben gebeden mijn vader stond op de Slapersdijk in de wacht met kijk op Ter Heijde achter de duinen Ary Storm stoere heyenaar ging later weer rijden altijd veilingvers zijn groentenwaar met naar men zei voor de reclame in helrood gerijmd…

Misbruikt, verminkt en overreden Als oud vuil gedumpt langs de weg Niemand wist hoe je was overleden, of wat er met jou gebeurd was onderweg De waarheid is gruwelijker dan bedacht Jij kreeg een monster te verduren Ik zie nog jouw foto waarop je lacht En denk aan jouw vreselijke laatste uren Ik weet niet wat ik nu moet zeggen Als mijn kinderen…

Nog wilder dan de zee is de woede in mijn ziel, Boos op de wereld die in onnodig geweld verviel. Hongerig kijkt het naar me, zomaar een kind, Onzeker omdat het nergens zijn eten vindt. De storm woedt, feller nog dan ooit tevoren, Maar niemand lijkt de wind te kunnen horen. Iedereen keert zich af, iedereen keert zich af, En wij mensen, we graven…

ieder ontmoeting een nieuw avontuur iedere lippen een andere smaak hoe leuk op de drempel van mijn woonst iedere huid een andere kleur om aan te likken zijn spraak een ander gezoem uit een andere taal wat een geluk dit mogen beleven in mijn straat in mijn huis voor dat avontuur hoef ik niet meer te reizen mijlen gaan…

Prins Laurent moet voor het hof verschijnen Niet als beklaagde, maar om te getuigen 't Belgisch koningshuis valt haast in duigen omdat het prinsje regeringsgeld hielp verdwijnen en ondertussen weet vadertje staat werkelijk van de prins geen kwaad…

Gedogen wij slechts Gedachtengoed Taal van eerbied Lang vervlogen Angst ontsproten uit Matrieel vermogen Staal doorboort met Blauwe gloed wie vertoont een Grauwe grimas de dag ontwaakt Gestold in bloed.…

in deze stalling opent een pasje de poort dag fietsenmaker!…

Nieuwe dauw op het veld glinsterend zonnevocht een knipoog van het land het jaar nog ongepeld…

Hollanders zijn trots op hun verleden. Kinderarbeid, doodstraf zijn historie in een modern verzorgingskolonie. Ach, slavernij is ook lang geleden. Toch moeten Polen hier werk verrichten. Staan bij de voedselbank rijen mensen. Gaan we stap voor stap voorbij de grenzen van humaniteit en naaste plichten. Nu dan stroomschokken met als einddoel…

Nu het oude jaar is weggeslopen En het nieuwe alweer voor ons staat, Zijn het voornemens en beste wensen, Waar het veelal over gaat. We storten ons weer op diëten, Met een Sonja Bakker deeveedee. Ook met roken gaan we stoppen, Voor zeker toch een maand of twee. En dan zijn er nog die zaken, Die je wenst in 't algemeen. Bijna zonder na…

Een heel nieuw jaar dat staat te blinken als zonnelicht in kinderogen; een heel nieuw jaar waar wij op klinken, om moed en durf voor al ons pogen. Een jaar dat weer naar vrede vraagt en stil geluk graag wil behoeden; een jaar dat o zo graag vertraagt, geloven doet en licht vermoeden. Zo'n jaar wil ik je wensen, zingen alsof het allemaal…

'k Wil géén gedoe en stuur allang geen kaart voor 't nieuwe jaar naar al die lieve mensen die ik verblijden wil met goede wensen. Veel geld en moeite heb ik mij bespaard. Ik had er iets bijzonders op gevonden en voel me nu al zeven jaren fijn door van die dure rompslomp af te zijn. Ik had een zeer speciale kaart verzonden. Misschien had…

het water lijkt te gloeien terwijl ze onbezorgd speelt met haar gele badeendje van wel twintig jaren oud ze hangt wat schuin haar ronde ogen gesperd in diepe trance verzonken deelt ze haar zoveelste intimiteit met haar dobberende kompaan buiten heerst de mist die als witte ouderdomsdeken zich ontfermt over de resten van alweer een jaar…

Vuurpijlen, ratelbanden, rotjes, siervuurwerk, heel wat euro’s verlichten de lucht. ’t Oude jaar wordt uitgeluid met heel veel kabaal, de hond verzucht, slaakt af en toe een blaf van schrik, het doet pijn aan zijn oren. De hemel verlicht van prachtig vuurwerk, kijk toch ál die schitterende kleuren Echter één ding is jammer…

Hij was gewend z'n pracht en praal te tonen. In zijn paleis werd hij gestaag geëerd. Z'n kansen waren na een poos gekeerd: gedwongen werd-ie om heel klein te wonen. Bij toverslag was hij gedeprimeerd. Met heimwee dacht-ie aan z'n gouden tronen, de weelde die hij miste en z'n zonen. De man werd door vernedering verteerd. De jaren bracht-ie…

Het eind van ’t jaar nadert met rasse schreden Nog wat uren toch te gaan Dan is alle leed en vrolijkheid verleden Heeft het nieuwe jaar twaalf maanden te gaan Wat zal het ons dit keer weer brengen Leuke dingen maar ook droefenis Want dat hoort toch bij het leven Liefde en gein maar ook dingen die mis gaan. Tweeduizend zeven, 52 weken, vier…