39153 resultaten.
Libessart toen (1914)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.016 Hoe ooit terug in de herinnering
bij al die warme wegen door het mais,
het dorp, de bakkerij, de koeien,
die welkom roepen en goed volk?
Niets mort.
Misschien is er nog geur
van bekommernis achter de einder,
waar steden spreken als
Ieper.
Hoe ooit terug soldaat
naar wat jij schreef:
een zware tocht de dorpen,
een zware tocht de…
WAT IS HET GOED AAN ‘T HART...
poëzie
3.8 met 34 stemmen
4.531 Wat is het goed aan ‘t hart van zacht verliefd te zijn,
zijn luimen naar een verr' of naeren lach te meten,
en, te elken avond weer het kommer-brood gegeten,
weer blij te mogen rijze' in iedren morgen-schijn,
deed nieuwe liefde-lach het oude leed vergeten.
Ik weet niet wat geluk is; maar uw schoon gelaat
is kalm, en maakt me blijde, en doet…
oester jij (variant)
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
699 Jouw vingers over elkaar,
je handen als schelpen sluiten
mijn wereld daarbinnen
en die andere daar buiten
met hetzelfde gebaar…
Cyrano
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
1.071 Een grote neus, een grote bek,
een onbewoonde plek
in een bewoonbaar hart,
van waaruit steeds het woord
vertrekt dat liefde uit-
schrijft tot gedicht of brief,
Zo goed als hij weet ik
dat liefde duurt tot
in de laatste snik
alleen het sterven rukt
de pijlen uit een hart.…
jouw voetstap en verder
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.042 Je hebt een voetstap gezet
maar zand is teruggevloeid,
zo spoorloos aanwezig ben je
en van je handen om mijn schouder
rest warmte die zich haastig
terugtrekt in mijn kleren,
zo geruisloos streel je.
Maar toen kuste je letters
die zich tot woorden afwogen
en zo ontstond van de liefde
weetbaarheid als bergen en sterren
en vrienden…
zomer 2002
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.378 Wij reizen deze zomer
door de mooiste landen
en worden parallellen van elkaar:
afstand in evenwicht,
zonlicht wederzijds ontvangen
dezelfde aarde elders,
evenwel duidelijk voelbaar
voor onze voetstappen.
Hoe evenwijdig jij ook bent,
in dit seizoen vol witte warmte,
eens kom je kruiselings terug,
eens ben je weer voorhanden.…
Nachtval oorlog 1-3
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
977 Lasciate ogni speranza, voi ch’entrate
(Dante)
1.
Kamer:
het tot de tanden gewapend
gat blindganger
In de stoel:
de gapende mens.
2. Richting Margraten
Welke meidag ook de vijfde is
doet weinig toe of af
aan elk verdroogd gemis
en elk verwaterd graf.
De trein die ik bereis neemt
altijd nog soldaten mee.
Ze zijn van dood verdacht…
Nachtval oorlog 4-6
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 4. Spel
O, was de oorlog schuldeloos
als in een kinderdroom,
dan zei ik ga nou
liggen jij was dood.
Maar oorlog is:
de zon sluit zich
met luchten af huizen
worden wentelbaar,
een bevel:
mis niemand.
5. Reïncarnatie
Met dood als een beweging van mijn hand
sla ik het sluipen in mij los
en duw over de rand van mijn verstand een…
Sterretje (naar Constantijn Huygens)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
986 …of staat de wereld stil
en slaap ik door de dagen heen
en is de dove, stille nacht
hand op de schouder van
een blinde dag
omdat jij er niet meer bent?
Ik nestel mij bij dit gebrek
in beelden en zie: er is een oude film
waarin de liefde kwijnt
en alles eindigt in de dood.
…of maak ik jou
onbedoelde sigarettenrook in de bioscoop
uitwaaierend…
Nachtval oorlog 7-9
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.180 7. Slaapval
Velden stijgen deze avond
boven zichzelf.
De nevels van het zwijgen
dalen op de huid van de soldaat.
Liggend een steenworp van de dood
worden levens langzaam rood
Geuren van buit breiden zich uit
als blijvend kwaad.
8. Morgen
Hij moet wel aarzelen in de armen
van de ochtend nu het warme
mottenwitte licht gaat liggen…
Recensie van nix
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.951 Onlangs las ik over jonge dichters die
zo vreselijk over neuken willen dichten.
Ik kan er niet omheen: míjn poëzie
geeft minder uitslag op de schaal van Richter.…
Matthias kijkt
gedicht
2.3 met 59 stemmen
21.708 Matthias brengt zijn blijheid naar het raam,
want daar, zegt hij, zijn kleuren in de kijk.
Hij geeft de dingen buiten vast een naam
in onbesproken taal, en voelt zich rijk.
Matthias knoopt de eindjes van de straat
nog onomwonden samen tot een ding.
Hij spreekt zijn blikveld uit: Kijk, aan elkaar
de kleuren achterna en daar een tingeling!…
Gevangen in de liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
971 In vlagen van verbazing jou vergaard:
je ogen in een spectrum opgesloten,
je handen in een lichte tinteling.
En het is nu eens niet in het geding
dat jij altijd zo zichtbaar ongezien
moet zijn en tastbaar toch onaangeraakt.
Waar het om gaat is
onze liefde en
jouw bewaarbaarheid.…
Afstand bewaren
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
7.711 Oktober. Bus uit Z.
Regen schuint langs de ruit
van jou naar mij.
Een rug ben jij,
een jas, een kraag daar boven-
uit wat haar
van jou voor mij.
Dan trekt een geur
het smalle gangpad door
en slaat een visoen
haar dunne geur
mij om het hart.
Ik neig naar diefstal
van jouw liefde,
maar deze zakkenrollerij
sta ik uit…
Fantasia e sonata
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.722 Tussen harde omslagen
liggen Mozarts sonaten.
Ik sla ze op en kijk
in een heelal met zwarte gaten.
Nu zou ik willen spelen,
branden, verdampen tot muziek.
Hoe ook mijn energie
de toetsen ranselt:
Mozart,
je naam is nacht,
geen licht komt gloren.
Mozart,
je maan is zwart
en stil.
Niets hoegenaamd
komt mij ter…
Cumulomnibus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
937 Soms slaat het weerlicht in mijn pen,
en wordt de inkt bloedlink en heet.
Dan moet ik schrijven wie ik ben
en wat ik van het leven weet.
Dus schrijf ik met een kwaaie kop:
Dit is de mens:
hij laat zijn adem gaan
van in naar uit
van grens tot grens.
En die zeventien woorden
luchten fantastisch op.…
Jaargetijde
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
920 Het wordt weer lentegroen
en zelfs het stoplicht in de straat
staat minder vaak op rood dan toen
het winter was.
Ondanks die vrolijkheid
is dit seizoen het meest geschikt
voor elke tijd die het vertikt
tussen jouw klok en de mijne
tot wij gaan winteren
en spoorloos verdwijnen.…
Eva
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.413 Zo ligt zij daar, haar handen in de schoot,
over haar zinloos moederschap te mokken:
haar ene, de zachtmoedige is dood,
en Kaïn, die het teken draagt, vertrokken.
Zonder gezicht is de haat tegen haar god
wiens plan als vonnis aan haar werd voltrokken
en zonder mond vervloekt zij fel het lot
dat baren degradeert tot domweg fokken
van…
Geen schepping
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.692 Ze kunnen worden afgeschreven
als feitelijk irrelevant,
maar alles groeit uit hun verleden
en alle jaren komen uit hun hand:
Vaders en moeders blijven heel een leven
als goden over iemands chaos zweven
zonder te komen tot het scheiden van
water en land.…
Grootmoeder
netgedicht
2.4 met 82 stemmen
41.905 Haar hoofd een stad te vol
om er weer kind te kunnen zijn.
Maar in dat labyrint stond nog gegrift
een vaderhuis met vele woningen;
toen raakte zij op drift.
Alle dimensies werden in haar wit,
getallen cijferden zich weg uit reeksen
en elke volzin weigerde te zijn.
Zij werd een interlinie tussen dit
en dit terwijl haar ogen keken…
As
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.973 Mijn vader is alleen nog jas;
mijn opa nog alleen het dragen.
De eerste nog het ijs,
de tweede slechts het dooien.
Ach ja, mijn vader en mijn vaders vader:
de één van vuur de as
de ander het verstrooien.…
Gezusters Pax
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.326 De onvrede op de straathoek
roept rood rijdt door rem af.
De onvrede van de buren
is veel groter en met meer.
De onvrede op het scherm
is een onwaarschijnlijk lage
resolutie
Onvrede vooral op
maandagmorgen
goed uit te tekenen in
rood en zwart…
…en waar ik de vrede zoek is vrede zoek
en komt de zoeker altijd ongelegen.…
Toen jonger hadden we ...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
785 Toen we jonger waren
hadden we in nachten als deze
elkaar bemind naar de mate
van onze dronkenschap
en geilheid.
Toen we jonger waren
was het leven bloed
en adrenaline.
Toen we jonger waren:
elke morgen een handvol ijs
elke middag een parasol
elke avond een paarse sjaal
Ach ja, zo was het
toen we jonger waren
en nachten…
no title (and still)
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.006 Was jij een bloem ik had je
in een oud boek verzameld
tussen bladen, gedroogd
tot een kantwerk van
transparant voortduren.
Maar boeken zijn gedoemd
tot stof en pulver,
en wat dan nog van jou?
Was jij een liefdeswoord ik had je
op mijn schrijftafel
lettergreep voor lettergreep ont-
rafeld om de wezenseigen
kern te vinden.…
ff fukken
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.866 Vroeger neukten we op de Bolero van M. Ravel,
in lekker langzaam ritme onszelf een climax,
hoogtepunt, je kent dat wel.
Mijn buurmeisje intussen draait house
van zoveel bpm door bonken begeleid
van heimachines in de nieuwbouwwijk.
Je kunt maar beter ff iets gaan doen
met bollen en breipennen: moeiteloos
sokken op maak van wol of…
even onderduik
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
702 De verf die aarzelt in de kwast,
het doek dat droog blijft,
omdat iemand dreigt te kijken.
De hand die boven de toetsen
hangen blijft omdat de speler
weet dat muren horen.
De pen die letters absorbeert
om het verhaal onleesbaar te doen zijn
voor een geheime dienst.
We moeten onze woorden doven
en onze handen zwijgzaam maken…
Buiten beeld
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.481 Alles even buiten beeld geraakt
toen jij daar vóór kwam staan:
de tuin, het dagelijkse huis,
de avondkamer nakijkwerk.
Niets zal ook ooit nog eender zijn,
of liggen in hetzelfde licht,
zelfs bij een stap opzij:
het verre dorp, de wagen met de os.
Ik zit er niet zo mee, zolang jij
blijft mijn uitzicht
op het verre sprookjesbos…
Ik weet dat jij er bent
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.032 Ik weet dat jij er bent
wanneer de tocht mij overvalt,
het dal mij opslokt,
het pad steil afloopt
en stenen zeer doen aan mijn voeten.
Jij zegt: kop op, als je
eens omhoog keek, jongen:
pijnbomen staan weer in bloei
en uit de rotsen groeit een plant
die hen in spleten breekt,
alles zal vlak worden, ooit.
Ooit alles vlak: het…
Zingen, hoe de donkre wereld
poëzie
3.1 met 24 stemmen
4.292 Zingen, hoe de donkre wereld
zijne ronde reize gaat;
zingen 'lijk de merel merelt
'lijk de nachtegaal, die slaat;
Zingen, blind, 'lijk vóór alle eeuwen
't laaien van 't onnozel licht;
zinge' als zon en maan, flambeeuwen
aan het duisterst aangezicht;
zingen: vreugde en smart, gesmeten,
al wat gloeit en al wat rijt
aan de gapend-geer…
LIEFSTE
gedicht
3.6 met 263 stemmen
67.532 Als ik er niet meer ben
deel me dan uit als brood
onder de levenden
en weet...
tussen de klaproos
en de korenbloem
stond ik te wuiven
als graan
gedenk mij
wanneer de halmen rijpen
of als de leeuwerik
ten hoogsten hemel stijgt
aanhoor de elegie
van pijnboom en plataan
denk hoe ik was genegen
het zachte oeverlis
onthou de vuurdoorn…