38847 resultaten.
Mist
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 Mist hult de straat in semi-onzichtbaarheid als een negligé
een vrouwenlichaam met de nodige nonchalanche bedekt:
de essentie van lijnen en vormen zijn nog wel te ontwaren
maar de details worden overgelaten aan de verbeelding.
Miezerige sliertjes winterregen snijden zachtjes door de nevel
als tranen over de wangen van een zwartgesluierde weduwe…
Een standbeeld van woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
701 Ik maak voor jou een standbeeld van woorden
zodat ik je letterlijk de hoogte in kan prijzen en
de zon er op kan schijnen zodat het fonkelt en schittert
en ik noem het "de liefde",
bekijk het, koester het, maar raak het niet aan
want ze snijdt en kerft in je ziel waar het littekens achterlaat
die zelfs na jaren niet verdwijnen,
maar…
Soms vraag je me af
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
676 Soms vraag je me af hoe graag ik je zie,
dan sta ik daar met een mond vol tanden
en slechts één hart dat ik niet eens tonen kan en
wat heb ik aan cijfers en getallen
zelfs "oneindig" is te vaag en te makkelijk.
Hoe graag ik je zie, een goeie vraag, maar
hoe tel ik de vlinders in mijn buik
de wolken in mijn zevende hemel
hoeveel sneller slaat…
Samenwerking
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Wat ik schreef is wat jij nu leest
en wat jij je nu voor de geest haalt
wat ik me verbeeldde, beeld jij je nu in
zo lag ik bijvoorbeeld op het strand
en zo voel jij reeds het zand
ik zeg ik lag daar naast haar
en je ziet haar mooie bikini al
- ik maak er snel een monokini van
gewoon omdat het kan -
vervolgens gaan we naar onze kamer…
Dit is geen droom
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
632 Dit is geen droom
Toch zwemt een zwerm koeien
Lustig door de groene lucht.
Dit is geen droom
Toch staan de bomen ondersteboven,
valt een blaadje omhoog.
Dit is geen droom
Toch graast een trosje wolken
Gezapig in het blauwe gras.
Dit alles droom ik niet
Terwijl ik op mijn rug gelegen
geniet van deze zomerdag.
Dit is geen droom,…
huivering
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
684 De straat waarin wij wandelen, baadt
in het gouden licht van de late avondzon.
De lucht is helder, geparkeerde voertuigen
schitteren aan weerszijden in stilte.
Terwijl wij een straat inslaan, reiken
onze schaduwen al haast tot aan de volgende hoek.
We gaan nog even langs de rivier
om de zon te bewonderen voor ze ondergaat.
Een schip…
De stille zonne daar ik zit
poëzie
4.2 met 4 stemmen
902 De stille zonne daar ik zit, voor mijne woning,
in de oude lijste van een groene en rode veil;
van al de bloemen op mijn mond de milde honing,
en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil;
een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen
de weiden en de Leië in lage zonne-brand;
van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen,
en van…
IK BEN DE HAZEL-NOOT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.055 Ik ben de hazel-noot. - Een bleke, weke made
bewoont mijn kamer, en die blind is, en die knaagt.
Ik ben die van mijn zaad een duisternis verzade.
En 'k word een leêgt', die klaagt noch vraagt.
'k Verlaat me-zelf; 'k lijd aan me-zelven ijle schade.
Ik ben 't aanhoudend maal, in een gesloten kring,
van ene domme, duldeloze, ondankb're made…
Over alle daken
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.444 Over alle daken
bloeit mijn bleke wake;
alle sterren toe
reikt ze, strak en moe.
Baart dan alle bangen
steeds een nieuw verlangen?
Is dan alle vrees
liefdes vrouwe en wees?...
- Over alle daken
bleek-gebloede bake;
over heel de wereld heen
liefde en leed, - alleen...…
ik zeg niets
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
627 ik zeg niets
wanneer ik om 8.53 uur 's ochtends
dochterlief naar de opvang breng
en een verwaaide man passeer
die een blikje Jupiler opentrekt.
ik zeg niets, verbijt me
niet dat Jupiler geen goede keuze is
maar het tijdstip!
ik zeg niets, bemoei me niet,
berust, schrijf een gedicht,
wat doet het ertoe?…
Weer rijst het
poëzie
4.0 met 2 stemmen
863 Weer rijst hier uit de diepste grond
naar 't holle duister van mijn mond
en streeft naar nieuwe luister,
gelijk naar nieuwe bloesem streeft
de knop die teer in dauw-licht beeft,
en stralend uit de boezem leeft
der aarde, diep en duister.
'k En durf te spreken, waar ik wou
het woord bewaren, dat ik hou
ten troost van dode wanen,…
over het lopen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
604 intussen woon ik al zo lang in de beweging
het lopen neemt de vorm aan
van mijn lichaam
nestelt
in mijn hoofd
maar waarom ik loop
je zoekt in je gedachten
vrijheid, verdriet, heimwee
en herkomst
en de eenzaamheid
om bij de bomen, de zee,
het veld, de hemel te zijn
en niet alleen
moest je vertrekken en
aankomen
de tussenliggende…
O God, ik heb de geur der vlieren om me henen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
865 O God, ik heb de geur der vlieren om me henen,
en mijn hart - God, gij kent zijn lijden, en Ge weet
hoe vaak het, schoon gelate', in pijn zijn dagen leed -,
is als een appel-boom, met pralend licht omschenen,
die blij zijn branken breidt, waar roze en blank verenen
hun perel-kleuren in 't teer weemlend bloemen-kleed...
Zo is mijn vrucht-zwaar…
Bekeerd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 Niet bezweken onder een religieuze wolkendeken
verblijf ik hier op aarde en herken
het eindeloze veld van licht en donker
waaruit dit 'al' ontstaat
een hiernamaals of juist zonder
ik dien uiteindelijk het moment
dat vind ik wel genoeg als wonder.…
Vis
gedicht
2.8 met 25 stemmen
5.679 Visje wil iets zeggen,
visje kijkt me aan.
Visje tuit zijn lippen,
maar ik kan hem
niet verstaan-
nooit en nergens kan ik horen
wat visje van mij wil:
ik ben waterwoordendoof,
visje mensenstemmenstil.
---------------------------
uit: 'Superguppie', 2003.…
De Bock
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 Het is zo'n winter laan waarvan je zegt
lichte dooi duwt de stuifsneeuw van de bomen
die geruisloos valt op het karrenspoor daaronder
getrokken door de zwarte paarden
die met zachte tred, als in gebed,
de winter voor het laatst bewaarden.…
Vlaanderen, o welig huis
poëzie
4.5 met 2 stemmen
926 Vlaandren, o welig huis waar we zijn als genoden
aan rijke taaflen! - daar nu glooiend zijn de weiên
van zomer-granen, die hunne aêmende ebbe breien
naar malvend Ooste' en statig dagerade-roden,
dewijl de morge' ontwaakt ten hemel en ter Leië -:
wie kan u weten, en in 't harte niet verblijên;
niet danke' om dagen, schoon als jonge zege-goden…
Als, bij moe-tanend avond-lichten...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
912 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gíj hebt zacht woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.
En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde…
Te winter toen het had gesneeuwd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.097 Te winter toen het had gesneeuwd,
Wit op de zwarte kiezellaan,
Was het zo heerlijk, zonder geluid,
Op onze rubberzolen gaan.
We hebben toen 't geluk beseft
Te gaan door het leven, stil en rein,
Het goede te doen, zonder gehoord,
Zonder herkend te zijn.
Heer, schenk ons Uw gave gebenedijd:
Om enkel aandacht van U te wensen,
Om altijd vrolijk-berustend…
Gij wast aan mij gelijk de winde
poëzie
3.0 met 3 stemmen
1.176 Gij wast aan mij gelijk de winde
die wentelt om een koren-aar;
dra zal ik aan mijn wang bevinden
de zoete streling van uw haar.
Dra zult gij 't glanzend voorhoofd beuren
tot waar mijn slapen komm'rend staan:
zo ziet men, wild, een winde geuren
naast 't wegend rijpen van het graan.
o, 'k Ben geen sterke; moe-gedragen,
verzwaart…
Eieren
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.070 Ofschoon men natuurlijk voor eieren eer naar een hen zou gaan,
Krijgt men echter geen goede eieren zonder een haan.…
Baanvegerslied
poëzie
4.0 met 1 stemmen
952 Leg reis aan! leg reis aan!
't Leven is een gladde baan.
Bittere borrels of melk en saffraan!
- Vegertje, bind mij mijn schaatsjes eens aan. -
'k Heb het voor grotere lui wel gedaan.
Leg reis aan!
Bittere borrels of melk en saffraan!
- Vegertjelief, hoe leg ik het aan?
Vegertje! 'k ben hier voor 't eerst op de baan. -
Wil je niet…
Wij zullen blijde zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.026 Wij zullen blíjde zijn... De bomen blozen
van vruchten. En ons hoofd is schoon als duizend rozen,
nu we overvloedig zijn van zwenkend zomer-bloed...
o God, God, ik en kende U niet, en was verlóren;
maar nu ge Uw adem door mijn adem deinen doet,
is Uw gedaante menig-voud in mijn herboren,
'lijk, beken-veel door 't barstend lente-land, een vloed…
Verdwijning
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
814 Stel dat ik verdwijn
eerst een week, dan een maand,
stel dat ik niet meer verschijn,
wel een jaar lang.
Men vindt wel een vervanger op mijn werk,
mijn vrouw een nieuwe partner,
een nieuwe papa voor mijn kinderen,
men zal nog aan mij denken,
mij misschien zelfs missen,
iets vertellen over vroeger,
toen ik er nog was
maar alles slijt, alles…
koud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 de winterzon schijnt mooi,
maar het kwik blijft onder nul
op weg naar de bakker zie ik een man
half-opgerookte sigarettenpeuken oprapen
en in een sigarettendoosje stoppen
in de zondagskrant lees ik
dat de directeur van een Brusselse vzw
achttien jaar lang
1000 euro per dag verdiende
de winterzon schijnt mooi,
maar het kwik blijft…
O zee, die mijne lip doorkeent
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.101 o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen
waarin het volle licht van alle zonnen breekt;
zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt,
waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen;
o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe
maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen:
ik ben van zee en lucht…
Ter lome zee met slappe zeilen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
864 Ter lome zee met slappe zeilen
onder eenzelfde lamme zon,
en steeds het onveranderd-ijle
aan elke nieuwe horizon;
aldóor de dagen áldoor varen
een onverschill'ge avond toe,
en eindeloos het loom verzwaren
der lamme leden, hooploos-moe;
en nimmer, nimmer slapen mogen,
maar steeds naar horizonnen spiên
met starre en pijnlijk-sperrende…
Ween aan mijn borst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
912 Ween aan mijn borst den schat der tranen
die rijk me maken van uw leed,
ik die van wankelende wanen
als gij het talmend smeken weet;
ik die, mijn kind, op andre schouder
om eendre vreze heb geschreid,
maar van elke onmacht oud en ouder,
weer om een nieuwe hope lijd;
ik die het goud van alle transen
voor de as van oude zonnen ken…
Kind met het bleek gelaat
poëzie
4.0 met 1 stemmen
818 Kind met het bleek gelaat, dat van uw wijde blikken
geen liefde in mat gebaar noch in lede ogen ziet,
maar in uw zedig kleed uw knieën weet te schikken
zó, dat me te elken male een laaie drift doorschiet:
gij zult het nimmer aan mijn vrome woorden weten
hoe mijn begeren om uw kleren dolen dorst;
maar ìk draag in me-zelf de wonde, zelf gereten…
De bruid zegt:
poëzie
4.0 met 2 stemmen
771 Hoe wordt mijn lippe week
van honig-smaak?
– ’t Is of ‘k met tanden-reek
uw tanden raak...
Hoe zijn uw ogen klaar
van vreemde schijn!
‘k Zie er me lévens-waar
spíeglend in zijn...
‘k Hou mijne leden, als
ware ik beschaamd…
– Uw adem, om mijn hals,
die zoelig aêmt...
- Is het een lente-gloed
die door me gaat?
Hoe toch uw strak…