1581 resultaten.
Ten dode opgeschreven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
605 Natuurlijk bestaat de dood,
niet.
Al wat bestaat blijft leven.
Moleculen worden weer atomen.
Zalmen keren stervend terug,
naar hun geboortebron.
De dood is een menselijk ego,
door deze dichter,
ten dode opgeschreven.…
Het zogenaamde niets
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Het zogenaamde niets
kennen we als leegte.
Leegte als onmogelijkheid
waaruit wat mogelijk is ontstaat.
Zoals onbewuste dromen komen,
in het holst van de nacht,
en als sterrenlichtjes verder gaan.
Zoals mensen die plannen maken
en plannen in vonken op zien gaan
in het zogenaamde niets.
Het niets dat bron van leven is.
Het niets dat als…
Geven om is niet meer voldoende
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 Ik hoop dat het nog lang zal duren
lang zal duren voor ik ook stilte voor haar word.
Het verstand gunt ons vast die vele liefdevolle uren
maar met woorden van troost schiet ik nu te kort.
Al vindt ook zij nog steeds liefde en ook geluk in dingen
zijn wij niet de enigen die wakker zijn in de rozentuin,
ik zou nu over die broze bloemen en sneeuw…
Proxima sonnet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
644 Slaap kan mijn goeddoende geest niet vatten
fantaseer ik maar een vliegend tapijt
traag zwevend door de kosmos zonder tijd
zodat het brein niet is af te matten
in voorbijgaan omringen mij kleuren
ergens speelt Schubert iets met violen
volgen meer muzikale idolen:
getransformeerde sterren die fleuren
zwaai vaarwel moeder aarde beneden
de…
Apollo 11
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 "
De hotemetoten op Nasa's gastenlijst
De bezonnnebrilde horden afgereisd
De toevloed van een barbecuend, brassend
Met camera's behangen gedrang
Dat nabij Florida's Cape Kennedy
Brallend in bermuda's en bikini's
Een etherisch bakbeest opwolkend
Verzwolgen zag worden door het heelal
En verstomd ten hemel starend
Op slag haar gejoel…
Kern
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Spreek maar niet te vlug. Ik verdwijn
zo snel. Zonder veld ben ik voortvluchtig,
sta bloot aan warmtestralen. Je neemt me
of je laat me
vloeien. Ik smelt in het westen, stol
in het oosten. Tussendoor beweegt altijd
het licht.
Ontkleed mij als de koude roept.
Ik luister traag.…
De wind swingt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
469 Hun kleine anemonen kopjes swingen heen en weer
steeds weer met hun dunnen lijnen op en neer.
Met enorme kracht brengen ook de bomen
de bomen op het talud hiervoor hun pracht.
Met een onverbiddelijkheid was het weer tijd
de ochtend te laten gloren als herboren.
Bomen spreiden hun armen de takken ferm en fris
het groen wil dansen als ballerina…
De maat der dingen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
748 Astronomen hebben zich vergist.
Géén honderd miljard. Nee.
Twee biljoen sterrenstelsels groot,
is ons aller hemelrijk.
Het aantal sterren per stelsel,
rond de tweehonderd miljard,
bleef ongeveer gelijk.
Ik dacht altijd al te weten,
dat planeten stofjes zijn.
Onze aarde is bijna niets.
Maar wie of wat zijn wij?…
Apollo's Zonen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 "Nevelen en Pilaren"
Leonardo da Vinci
ontwierp instrumenten
zonder hulp van het glas
Homo Universalis
Onderwierp ze
aan experimenten
als in de kosmos gedacht
Aërodynamisch
berekend op snelheid
en weerstand, gewicht
en op kracht
Als vader van vluchten
naar interstellaire
galactische wegen
stond hij aan de basis
Homo Universalis…
MAANLICHT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.593 Geklommen was de maan naar boven,
Had wolken stil uiteengeschoven,
Uit sneeuwengrot leek zij te turen,
En zilversneeuw in 't rond te sturen.
't Was of de warme zomeraarde
Het koelend zilver gretig gaarde;
Al meer en meer had ze opgevangen,
Tot al van zilver was omvangen.
Een koel, blank kleed dat verre strekte
En velden wijd en weien…
Zo boven, zo onder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
639 Een paar dagen geleden stond
de maansikkel pal boven
de Venusster.
Ik had dat nooit eerder gezien
en de goden tipten me.
Dat was een goed teken, wist ik,
harmonie uitstralend.
Ik had er nog een foto van willen
maken, maar ik had zo veel wel.
Toch ligt dit spirituele beeld
voor eeuwig in mijn ziel verankerd
en herdenk ik het, terwijl…
God ziet
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
695 Ik stel me voor,
hoe God soms zit te kijken
Misschien wel op zijn troon.
Wat ziet hij dan?
Een wriemelende massa mensen,
die op bezige bijen lijken.
Soms haalt hij ze wat dichterbij.
Bekijkt ze dan wat nader en is verbaasd.
Haast iedereen in stoere spijkerbroeken
of op naaldhakjes, super hoog.
Ze paraderen over straat
en iedereen heeft…
Sterrenpracht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
545 Als ik omhoog kijk in de nacht
Naar de sterren en planeten
Raak ik betoverd van de pracht
Is het wat ik zo graag wil weten
Is er ook leven buiten ons bestaan
Is er nog een Aarde in een baan
Om een vreemde zon
In het verre helal waar alles ooit begon
Een hemels lichaam
Waar net als hier
Wordt bemint en veracht
Zullen wij het ooit wel weten…
Zeven mogelijke identieke aarden.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
570 Zeven mogelijke identieke aarden
staan heel dicht bij een dwergster.
Zou er daar elders leven wezen?
Of gaat het antwoord op de vraag ons
nu nog vele lichtjaren te ver.
Koortsachtig blijven wij ons afvragen
onder het genot soms van een glas
Trappistenbier. Gaat het hier om één
van die sterke verhalen? Of gunnen wij
de wetenschap haar eigen…
Dat ene sterretje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
769 Er staat aan de heldere hemel, een hele felle ster
elke avond kijk ik, en met mij anderen evenwel
ik denk dat bij mezelf, da's het lichtje van jou
maar tegelijk denk ik: hoe kan dat nou?
Want het hondje van de buren, wat ingeslapen is
wordt door de buurtjes vreselijk gemist
als ik 't mensje hoor, daar op 't balkon
kijken we naar dezelfde ster…
voor nu altijd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
664 wat stil is
maakt groot
wat groot is
maakt bang
bang
in de stilte
gevangen
verstikt verlangen
wat kan ons
nu nog vangen
bang
te verliezen
te moeten kiezen
tussen nog slechter
of slecht
wat is er
echter dan dit
als stilte omarmt
liefde verwarmt
troost
ontvlamt
laat dat
voor nu
en altijd
zo zijn…
Universum
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
633 De wonderlijke complexiteit van het leven
op aarde is eenvoudigweg
het gevolg van een aaneenschakeling
van toevallige gebeurtenissen.
Wij kunnen ze terugvoeren op wetten
die heersen over ons universum.
Dat leidt tot een diepere vraag.
Waarom lijkt het alsof ons universum gemaakt werd
om in onze schepping te voorzien?
Wij stellen nog altijd…
Het hiernamaals
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
698 Het hiernamaals
Is een ver koninkrijk
Het leven
Een wolk die voorbijglijdt
De aarde die draait om zijn as
En ieder mens leeft met zijn eigen kompas
Daar waar het licht en het duister te samen zijn
Vrede en Oorlogen
Oorlogen die gaan over menselijk onvermogen
Over leiders
Die mensen tot marionetten maakt
En geschiedenis stof geeft
Voor een…
Atlas torst de hele wereld.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
573 Atlas torst de hele wereld.
Atlas draagt het leed van de
hele wereld op zijn nek.
Dat lijkt heel gek maar op
zijn nek voltrekt zich het
aardse leven. Wordt zo'n
vier miljard jaar aan hem
de verantwoordelijkheid gegeven
om de aarde in zijn baan te houden
365 en een kwart dagen rond de zon.
Zo'n man is onvervangbaar in zijn
ongekende ouderdom…
De Melkweg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
602 De Melkweg strekt zich lenig uit.
Onder de curve van onze planeet,
baadt ze in een flauw rood licht.
Een dartelende wolk
met fonkelende sterren,
ook obscure, donkere slierten
van interstellair stof.
Dat ontsiert haar prachtig lichaam.
Ik zie haar als een stoffige, gassige
verwrongen schoonheid.…
Denkbeelden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 Denkbeeldige gordel
van twaalf.
De schijnbare zonneweg.
De dieren in zinnebeeldige
betekenis
van kracht en waardigheid,
onschuld en sluwheid,
waakzaamheid en voorzichtigheid.
Schitterende sterren
aan het verre firmament.
Als het ware bijna tastbaar,
maar nog even ver weg.…
Retourbiljetten
gedicht
3.0 met 1 stemmen
1.113 In coma enkeltje Mars en na de termijn
van een onbevlekte dracht rozig ontwaken
mijn wedergeboorte op een aards laken
gebakerd door een apparaat met slangen
en draden die in mijn haren hangen
stilte ver weg op de telefoonlijn
Ik kan opeens vloeiend Spaans spreken, mijn moerstaal
slaapt daar beneden, maar hoe legt een Hollander…
wisseling
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
770 ik laat me even gaan
tussen de wisseling
van zon en maan
de aarde zakt open
de zon valt erin
het avondrood verdwijnt
stilaan word alles donker
de horizon
lijkt zo veel verder
de zon gaat slapen
terwijl de maan
de nacht bewaakt
ik sluit nu even
mijn vermoeide ogen
met alleen de stilte
om me heen
kan ik even wegdromen…
zon en…
aan de maan
poëzie
3.8 met 9 stemmen
6.122 Hoe straalt gij zo, met heldre gloed,
Door 't loof dier appelbomen,
Waar eens uw vriend zo welgemoed,
Zich droomde zoete dromen?
Omsluier uwe zilverglans,
En blik gelijk gij blikkert,
Wanneer gij op de dodenkrans,
Van 't jeugdig meisje flikkert!
Vergeefs ziet gij zo rein en klaar,
In dit priëeltje neder;
Ach! nimmer…
Sterrenkunde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Herenig mij met
Catherine Deneuve
zodat wij stralen...…
Harmonie der sferen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 Naar evenwicht zoeken
het soms vinden
Ik jongleer op een touw
probeer een poes te laten zingen
voor een glimlach van jou
Zie mijn strakgespannen kuiten
op één been huppel ik rond
over een dik koord
met drie gouden ballen
in de blauwe lucht
Die harmonie van die sfere
Soek balans
vind dit soms
Ek jongleren op 'n tou
probeer om …
Lieve Maan
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
753 Lieve Maan daar hoog in de lucht
Jij brengt bij mij soms een zucht
Jij brengt mij licht in de duisternis
Samen met de sterren in die grote nis
Dan denk ik aan al die lieve mensen
Die ik moest laten gaan en te wensen
Nog een keer naast ze te staan
Maar in de stilte van mijn hart hebben zij hun bestaan.
In de stilte van de nacht lieve maan…
Nergens zeker van
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
645 Voor het raam daalt sneeuw
onder een hoek van vijfenveertig graden
nat en fijn,
trager waar wat luwte is
en verscholen in het licht.
Je ziet maar wat zich vertoont,
afgezet tegen een donker beeld.
Dromen en verleden lopen mee
in elke schatting van heden.
Nergens ben ik zekerder van
dan dat ik niets weet,
slechts kan afgaan
op wat ik…
Bij het voorstellen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
730 U kunt wel zien geacht publiek
dat ik niet hier geboren ben, maar
in het verre Nederlands-Indië dat
niet meer bestaat en dat ik via
mijn ouders met grootouders
op expliciete wijze in verbinding sta
U weet wel dat de buitenkant
van een mens niet hetzelfde is
als de innerlijke binnenkant
Twee grootmoeders van Javaanse
bloede, een grootvader…
Bron van leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
635 De zon
doet ons energie geven
de zon is bron van alle leven
door hitte
kan metaal en glas
buigen
smelten
door hitte
kunnen explosies ontstaan
zonder de zon
geen licht en duister
in ons bestaan
De zon
de bron
onontdekt hemellichaam
de zon
het verste weg
in warmte
het dichtstbij
wat stralen van de zon
en je voelt je even blij…