2111 resultaten.
wilde haren op papier
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
703 je verleidde me
vertelde met een zwoele stem
hoe groen het gras kon zijn
stroopte teder onschuld langs
een hardheid die geen gene kende
adonis was mijn vriend
zijn schaduw sliep veel uit
hij versierde dames zonder
schroom en ik mocht vaak
mee als spelende schavuit
mijn jeugd heeft boeken
dichtgedaan met diploma’s
ging ik aan mijn…
jouw lichaam is meer dame
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
675 je koos voor rood
omdat je blond
wat dommer vond
het hoorde bij onstuimigheid
maakte je apart en paste
bij het wilde bonzen van je hart
je ogen worden groener
je huid is licht en altijd
breekt een glimlach je gezicht
je lippen hebben het fluweel van rozen
ze vormen woorden maar
zijn eigenlijk geschapen om te kozen
jouw lichaam is…
verlokkend ingesteld
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
576 ik zie ze gaan
ze raken alles aan
vooral elkaar
alsof ze samen
willen blijven
praten tegen muren
schreeuwen in de lucht
luisteren naar dingen
die voor onze ogen
zijn gevlucht
zijn ongrijpbaar
in bewegen
verlokkend ingesteld
denken anders
over alles zien in
iedereen een held
ze ademen hun
niet geleefde jeugd
stelen warmte kopen…
foto's lachen onschuld
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
686 ik heb je jeugd gezien
foto’s lachen onschuld
maar uit de achtergrond
lees ik je zorgen in die tijd
ik heb je nooit benijd
we gingen vaak naar zee
het water prikte in je ogen
je rende door de branding
dook met golven mee
uitdrijvend tot hun stranding
zon weerkaatste in je blik
een lichte veeg van schaduw
waar ik verbazing zag
keek…
taal der liefde was toen in
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 jij was vertederend
ik moest alles doen
ademde en groeide
zo veilig groot tot dat
het willetje er was
je dacht en werd toen boos
mijn rol werd kleiner
toen je groter werd
beheersing denken en studeren
werden opties om mij kort te houden.
gevoelens kon je niet vertrouwen
mijn kansen kwamen
in de jaren van verwarring
toen hormonen je…
nee niet echt bij
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
720 het
overweldigende
één zijn
met de wereld
in muziek
de tomeloze kracht
van vreugde
de stilte
van verdriet
het lijden
medelijden
was er even niet
verdoven
dichtgooien
van kloven
gelijkmatigheid
geeft geen
gevoelens prijs
het rustige gekabbel
van maanden jaren
waardeloos gebabbel
geen geruzie
geen partij
ik was er niet…
fragmenten uit mijn leven
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
602 er ging een vreemde
langs mij heen
koud en stil
door merg en been
de samenhang verdween
ik was er wel
maar had niets meer
met de dingen die mij lagen
die mijn bestaan
zijn reden gaven
een dunne lijn verbond mij
met de werkelijkheid
wat ik presenteerde
wat ik formuleerde
was niet meer van mij
de vreemde keek mij aan
keek door…
het meisje van toen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
673 weer zag ik je foto
het meisje van toen
schuchter en verlegen
bang voor een zoen
maar dromend van jongens
hun lach en gepraat
je wilde een vriend
die alleen met jou gaat
gewoon samen lopen
waar niemand je kent
een bank en de kus
waarmee hij jou weer verwent
de lente was pril
het zomerde even
één kus niet genoeg
hij wilde…
de draaimolen werd opgezwiept
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
661 ik wil spelen
spelen in de tuin
een schepje een emmertje
zand water zonneschijn
is alles wat ik nodig heb
de tuin met speelgerei
de schommel ging te hoog voor mij
ze grijnsden om mijn angst
de draaimolen werd opgezwiept
ik kneep hem als een dief
zo bang ben ik nog nooit geweest
de wip leek rustig in bewegingen
met drie ging het al…
Afkomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.548 Ik kom trouwens uit het Noorden
uit het hoge Noorden
uit een oud boerengeslacht.
wij droegen puntmutsen
rood-witte puntmutsen
wij dronken karnemelk
de echte
uit het groene pak
onze mesthoop was de hoogste
uit de regio
puntvormige architectuur
u weet wel
als er bezoek kwam
maar er kwam nooit bezoek
een gouden toekomst werd mij…
Pianist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
594 Pianist
wil hij worden
je ziet 't
aan z'n loop
Je hoort 't
aan het aanraken
van witte
en zwarte toetsen
De vleugel
verbergt
z'n iele gestalte
de kruk nog te hoog
voetjes
nog net niet
....op aarde.…
tot bloei in duizendschonen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
724 ik was het kind
dat hulp nodig had
ik raakte zacht je mannenhart
ik groeide
op de kale rots in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon verwelken
zond jij mij regen
om te helpen ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen…
onschuldig leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Een van de kinderen uit mijn jeugd
woont nog dagelijks in mijn gedachten.
Zijn ouders kwamen veelvuldig
bij ons over de vloer als naaste buren.…
De zin van wandelen
gedicht
4.8 met 4 stemmen
3.490 alsof de aarde terugkeek, de stenen
de bladeren van vorig jaar wenkten
je eerst en weken dan weer, ze maakten
je dronken, je struikelde maar je bleef
overeind, je leefde gewaarschuwd
en je gedachten zweefden niet langer
maar ze bezonken
tegen een veld violetblauwe bloemen
ze roken naar fresia's, of nee seringen
ze roken naar vroeger, je jeugd…
woorden rappen zonder adem
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.416 er zitten hoeken
in de klanken van de gong
het tellen is begonnen
gezichten zijn nog jong
ogen knipperen niet eens
ze incasseren ongevraagd
de dreunende geluiden
die het discodansen vraagt
blikken star gericht
op verten die oneindig lijken
rook verdampt het beetje zicht
laserlicht om in te kijken…
zocht een meisjeshart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
815 ik zocht een meisjeshart
in jaren die vergaten hoe
het leven was nu speel ik pas
weet je blonde haar
je ogen zo apart dat twee
keer kijken nodig was
je wereldje verdween
die koude nacht toen
je vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je zomaar stikken
we zochten bloemen…
mijn vingers dooiden ijs
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
757 je verijsde in je jeugd
de permafrost duurde
een half leven waarin je
niets kon geven of ontvangen
liefdeloos zonder verlangen
warmte kon je niet
bereiken in het grijze
licht van fijne sneeuw
zodat het zicht op enig
toekomst werd gemist
zacht ontlook de lente
in je koude huid
mijn vingers dooiden
ijs dat de seizoenen brak…
De jaren betalen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.019 Het gras is gezaaid, de bomen zijn gesnoeid.
Er zijn mensen aan het werk en verderop
in een straat die te vol werd voor mensen die die straat waren
kan de belofte van gras niemand iets schelen.
De woede en het galmen tussen zingen en schreeuwen in
vreet alle ruimte op.
Dat we niet meer in de straat gewenst zijn -
we zijn niet erg gewenst in…
Melancholica
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 De muren hebben gaten
die beelden binnen laten
een voor een verschijnen ze
als dia's voor de geest
vanuit de verre jeugd
die eens wel eeuwig leek
maar langzaam toch verzuurde
Dagen langer dan de nachten
gevuld met liefde en plezier
doden die nog jong waren
onbekend met hun verschiet
Kleine kwalen worden groter
vreugde duurt dan vaak…
verzamelt beelden van glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
667 zestien toen ik je ontmoette
jij ging de wereld begroeten
de benauwdheid verbogen
door stralende ogen
ambitie en twijfels
de toekomst nog ver,
liefde die weifelt
maar jij wordt een ster
je gedachten zijn zwervend
verkennend en vrij
toch ben je verbonden,
met spinsels aan mij
met wie kan je praten,
wie luistert naar jou
wie…
in een stenig land
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.195 ik heb de rots gebroken
mijn eigen jeugd gewroken
ben mild geworden
in een stenig land
alles met de blote hand
verwond bij het splijten
mijn armen laten openrijten
aan de scherpte van het puin
maar alles is nu eindelijk weg
het zicht is vrij en ruim
nog groeit er niets
uit zaden die op een
later leven wachten
in blakerende zon en
diepvrieskoude…
voel koele kleur van groene schaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
901 ik ging weer even terug
waar korte beentjes
eindeloze wegen liepen
in een zomershete zon
de weg naar zee
was recht nog krom
omzoomd met
kilometers vergezichten
dat wat wij wisten
lonkte aan de horizon
duinen en het golvend koele
water waar je eindelijk in zwom
weer ruik ik dennengeur
voel koele kleur
van groene schaduw
langs…
vijzelt al zijn eigen medicijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
792 hij vijzelt al
zijn eigen medicijn
stampt woorden
van een ander fijn
verguldt de pil met het
glacé van eigen adoratie
hij is er uit en koos
de tweedekoers signatie
feesten en hoofdbrekens
kostte dit besluit maar
of zijn handen zullen helen
kan hem niet zoveel schelen
de esculaap heeft
hem in slaap gesust
nadat hij door de muze…
DE DAHLIA'S
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Het klopt toch
dat ze zich hier overdadig ontvouwden
onder jouw zorgzame handen
vanaf hun eerste knop jij
hun rijping volgde met
waren het liefdevolle ogen?
en ik menigmaal
op dat pad aan de zijkant ...
nog voor mijn lippen
woorden konden vormen
'niet hier spelen' riep jij alleen maar
als een getalenteerde bloemist
gaf je voedsel en…
het verborgene in plooien
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
849 ik zag je bergen kleurig landschap glooien
je rots onzichtbaar in ver perspectief
ik voelde het verborgene in plooien
maar had het zonlicht en je geuren lief
ik zag je water vallen langs de breuken
het zwart van de ravijnen donker diep
golven moesten vaak een uitweg beuken
als jouw rivier haar stroomgebied verliet
je passie moest ik los…
gevangen in schaars rood
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
905 mijn dromen
zijn weer terug
het wit dat maar geen
wereld meer wil worden
mijn angst verdwaalt
in iets dat ik niet ken
ik ben al zwart
je handen hebben
mij verstard, het kind
gevangen in schaars rood
je maakte mij zo bloot met
passies die me brandden
je kleedde me
met leugens omdat
jij de waarheid brak
je spookte in mijn spel…
Avignon
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
527 Juli
zal het zijn geweest
Avignon
op weg naar huis
De geur van lavendel
in zacht wit licht
Waar denk je aan
vroeg jij
Je woorden van lavendel
je lichaam
zacht wit licht…
wat ik mis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 de taal der gedachten is
slechts leesbaar voor hen
die de striemen kunnen
delen die van binnen
diepe doch op maat
gesneden plooien
heeft achtergelaten
bijtijds wanneer een zoete nevel
plaats maakt voor de bittere
nasmaak waarin flarden
van het gekerm de wind
over een ijzige vlakte
laat waaien
mis ik de luwte waarin zich
fantastische…
Fiets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 een oude man
op de fiets
onderweg
zij
zweeft voorbij
met een glimlach
een wolkje parfum
en verdwijnt
in het niets
op haar fiets
en daar
ver achter haar
rijdt nu voorwaar
geen oude man
maar
een vrolijke jongen
van zeventien jaar…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 met de zon
op mijn rug
stap ik
over de brug
in de nieuwe vallei
naar de toekomst
het onbekende pad
de horizon
voorbij…