2456 resultaten.
suites voor annemieke III
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 marokkaanse
roos in een besneeuwde steeg
haar rode knoppen
in de volle maan
op de drukke singeloever
strijkt een reiger neer
de aronskelken
in de tropische kamer
geuren tevergeefs
de singel spiegelt
in storm gevallen rozen
de stok staat stokstil
vermist in de nacht
ze kan overal zijn -
het vriest nog net niet…
Braamstruik
gedicht
3.1 met 34 stemmen
17.177 Vlinders en bijen wijlen bij de roze bloemen.
De groene en paarse bramen zijn alleengelaten.
Zijn zij zichzelf genoeg? Missen zij niet het diepe zoemen
waarmee de bijen tot de bloesems praten?
En 't sprakeloze, wankele evenwicht
waarmee de vlinders op haar blind gezicht
zich even nederlaten?…
Narcistische zelfzucht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
494 zij dansen op hakken
de hoge lach
van leven in plezier
haren opgestoken
lichtjes aangeschoten
de kopjes nog fier
uitdagend en
ondeugend charmant
om aandacht vragend
maar er worden vanavond
geen rozen geplukt
in narcistische zelfzucht
de heren zijn het oogsten voorbij
zien enkel zichzelf
als prins aan het eind van de rij…
Zoals het u belieft
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
964 raakt het soms te hard
begonnen met een valse start
zoals alles moet vallen
op mijn pad
vallen als een blad
zoals bladzijden moeten bloeden
voordat rozen ooit uit kunnen bloeien
voordat wij paden en zaden uit broeden
vrienden schrijf wat u belieft
en gelooft
want zonder woorden zijn wij uitgedoofdt…
o, mijn valentijn!
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.528 Ik zal een serenade zingen
en rozen strooien op je bed,
ik zal violen laten spelen
als ik de kaars heb neergezet.
Ik zal je koesteren met mijn liefde
terwijl ik mijn serenade zing
zal ik je verwennen met champagne
en met een diamanten ring!…
Betrapt op datingsite
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.367 Het zo eerlijk liegende beeld, gevangen door mijn roze bril,
vernedert wreed mijn tere wereld.
Gelaten heb ik je laten gaan.
Je hebt me zoveel pijn gedaan.…
vergeet............
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
772 weet jij
wie ik was
toen je mijn gedachten las
mijn woorden richting gaf
was jij het
die voorspelde
wat zou gebeuren
dat rozen
zouden verkleuren
naar donkerblauw
als mijn gevoel
was als ik
was jij mij
en ik jou
lief alleen jij
jij en ik weten
vergeten nooit
luister maar
een ster lacht
zweeft
voorbij
in het donkerblauw
van…
om te zoenen
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
585 de kleine vingers plukten lief
zo lief
handjesvolle blijdschap straalde; geel in wit
kantjes bloosden langs de roze snit
van een volle zomerjurk
mijn glimlach rond haar witte haartjes
en ik, die langs de bermen hurk
in alle kleine jaartjes -vroeger
toen
de wereld nog niet rustte
in haar graf…
droomzoon
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 er kwam een kind
hij voelde zo vertrouwd en aan zijn fiets
had hij in duizendvoud zijn blauw
gesierd met roze
achterop droeg hij mijn dochter
ze lachte levenslang
haar gouden haren zweefden zachter
nimmer bang voor veile dagen;
slechts hun roeping was
in zwang
tot nu, vandaag de dag –in lagen
mag ik dit in liefde
dragen…
Ben ik jouw valentijn
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.384 waar liefde
openlijk bloeit
genegenheid
uit ogen vloeit
koester ik in
stilte mijn geheim
ik valentijn
je al zo lang
groei in winters
witte wereld naar
de dag van rode
blosjes op je wang
als je mijn hart
van rozen krijgt
het kaartje met
mijn ongekend geheim
in één bevestigende blik
ben ik jouw valentijn…
Einde crisis
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
840 Laat juichen heel het volk
Klap drie maal in de handjes, blij, blij, blij
Want zeven jaren crisis zijn voorbij
Wat toeft het lekker op de roze wolk
Een kleine groep dankt God zelfs in de kerk
Maar hoe kom ik in godsnaam weer aan werk?…
bloesem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
600 er groeit een wondertje op
wattendons, de wereld gonst geluk
klein spul en witte sokjes
een jurkje zonder smuk, gebloemd
met zoveel liefs
in de verte blinkt een Barbiepop
een roze fiets, een poppenwagen
een zacht gebloemde meisjesjurk, daar
zomaar in het niets…
Prozagedicht: Als de rododendrons bloeien bij "Amarant"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
579 Als de rododendrons bloeien bij "Amarant", als het seizoen is gekomen dat ze hun majesteitelijke pracht tentoonspreiden:
lila, paars, roze
in het landschapspark
bedenk ik hoe je leven is geweest:
bitter, verscheurd, getormenteerd
en dan betreur ik je
betreur ik jouw leven, jouw lot
en kunnen de bloemen die jou eens zozeer troostten; kan jouw…
De dame met de mandala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Je bent een pergola
Zonder rozen zei ik;
Maar in wording
zelf uitgekozen
op jouw tijd
en methode.
Dag meisje met de mandala.…
een stil boeket van pijn
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
672 je kent mijn woord
het spreekt
soms lieg ik even
om de waarheid
te bewegen niet zo
hard voor jou te zijn
je hebt mij
bloemen laten zien
een stil boeket
van pijn
geleden door
herinneringen
die je slopen
je ogen vragen
wie ik ben
mijn hand
voor jou
achter mijn rug
breekt rozen
de kleuren
heb ik zelf helaas
ook niet…
Wit was de roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 Gelijk de rozen nog gesloten
tegen de kou van de nacht
Dromen voorzichtig bewegend
in hun passende dozen gezet
Zij kijken naar mij met
grote, ronde, sensuele ogen
als kortgerokte dames uit
een Japanse manga-strip
In de tuin loert en sluipt
een kat, meedogenloos
zingt een merel een lied
over het geheim van de roos…
Prozagedicht: Als de rododendrons bloeien bij "Amarant"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Als de rododendrons bloeien bij "Amarant",als het seizoen is gekomen
dat ze hun majesteitelijke pracht tentoonspreiden:
lila, paars, roze
in het landschapspark
bedenk ik hoe je leven is geweest;
bitter, verscheurd, getormenteerd
en dan betreur ik je
betreur ik jouw leven, jouw lot
en kunnen de bloemen die jou eens zozeer troostten; kan jouw…
tijd
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
344 kent zijn kern
van waarheid
is geen circaplusminusgok
of het kijken van zuiverekoffiedrab
en dan met kretologieverstand
iets mompelen in je baard
de wrede tijd vaart altijd
voor de wind
laat zijn sporen na die
onnavolgbaar zijn
in de tijd ben ik de schaduw
van je hand de schaduw
van je hond de eeuwige schaduw
van mijn smart
de roze…
B e d t ij d
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
793 het dageind kust mij in
haar roze abrikozenvel
slaapwel
geluiden trekken hun
geruite pyjama aan
gedaan
met twinkeleren, culmineren
toten trekken
gekken
een vogel schrijft een
laatste letter in de lucht
vlucht
en geuren dampen dauw
over 't avondgras
slaapgas
een rijmsnoer trekt
de dichter toe
moe.…
Ik graveer jouw naam
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.796 Rozen van vertrouwen
heb jij prachtig geschikt
je hebt steentjes van geluk
zacht op mijn ziel gemikt
Met de windvlaag van geduld
liet je mijn angst wegwaaien
het maakte plaats voor rust
om liefde in mijn hart te zaaien
Met de pen van liefde
graveer ik jouw naam
in de roos van mijn hart
heel precies en bekwaam…
Ontastbare nacht
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
738 ontspoorde letters
als het bloed niet sterven wil
doorheen al mijn zinnen
want onbespreekbaar
wacht ik op vleugels en
armen vol rood gestold licht
omring me niet
met dichtbije nachten
die het sterven verbergen
in het opwaaiend stof
want in het schreien
en voorbij gaan
vallen de letters
in mijn handen
uiteen
strooi maar rozen…
vaalrood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
984 zondagochtend
eind september
om het kasteel
nog dieprood
zie ik de rozen
stilaan afwaarts gaan
zij geuren steeds
meer aangeschoten
met of zonder naam
geraniums blozen
onvermoeibaar
lila en vaalrood
snedig op de vijver
hoor ik het gesurf
van wilde eenden
halfvermolmd schier
spant stokoud
een houten brug
haar rug…
In het rozenboogje
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
726 Glanzende parels
aan dauwketting
tussen de rozen
De kruisspin weeft
haar zijden boog
nog vroeg de dag
spiedt zij de
lichte vleugelslag
van elk insect
zij lokt haar prooi
in het zijden web
trekt met haar poot
`t insect in nood
zij slaat haar slag
Ochtendlicht breekt
in het dauwkristal
in kleurenprisma
spiegelt zich het al…
juweeltje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.258 rozenblaadjes strooit ze
almaar in het rond
kijk ze sierlijk dwarrelen
zich neervleiend op de grond
dan gaat ze rustig zitten
er voorzichtig tussenin
'n glimlach rond haar lippen
waant ze zich koningin
zwart gelakte schoentjes
glimmen in de zon
haar gelaat gelijk 'n roosje
zijdezacht haar roze japon…
Tweede leven.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.002 Geboren als roze of lichtblauw
mama houdt zoveel van jou
oma pampert ietsje terug in tijd
ze is weer moeder's kleine meid
dank u Altzheimer voor de tweede jeugd
is dit geen dubbele levensvreugd
kinderlijk blij zingt nu het grootje
hoe zachtkens verglijdt mijn bootje..…
stek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
738 dikwijls kom ik
door dit kleine dal
eigenlijk een plek
van niemendal
er loopt alleen
een ruige beek
de wind komt
hier vaak schuilen
hier bloeit de vlier
en wilde rozen
ik haak dan even
af en luister naar
het rijzig gras
hoe kan een merel
ooit die gave stek
met rozebottels
voor een tuin inruilen…
Te lieflijk
netgedicht
3.8 met 64 stemmen
4.047 Het zou verbazen dat ze veinst
ze kijkt de camera in, verwacht
wellicht applaus of
aanmoedigingskreten
van een dolgedraaid publiek
dat allang niet meer weet
of zij de dame was
die in verband werd gebracht
met een timmerman, van wie
Tim Hardin zong, door de Four Tops
van de nodige soul voorzien
ontastbaar als bedauwde rozen
te zacht om…
Doornroosje
gedicht
2.2 met 138 stemmen
33.485 Rondom mij woekerden de
rozen toen hij kwam sloegen
ze als donkere sprookjes in
mijn gevouwen handen dicht
ik was gelukkig maar zonder
schaamte bracht hij het
lichaam waarin ik droomde
als een diefstal aan het licht
zijn schanddaad werd ontdekt
en hij moest vluchten:
buiten blafte een hond
ik deed of ik sliep nog
even streelden zijn…
Suites voor Annemieke XXXIII
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
528 weer witte tulpen
en sneeuwballen bloeien spontaan
uit een vorig jaar
de forsytia
mijn urine geurend
daagt haar hier terug
een delicate wolk
roze als mijn huid eens was
hangt boven de tuin
deze oproep wordt
mede mogelijk gemaakt
door bier en wijn
geraakt door bliksem
mist de vuurtoren geen flits
van zijn rondgang -…
dankjulliewel!
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
8.272 er zat een merel
op een tak van een boom
en ik wenste dat hij de duizend stemmen
in woorden en aan het dichtersglas
naar mij zou kunnen brengen
zodat ik de bloemen kon horen
in iedere letterademhaling
en in iedere stap naar
een open deur
-het plukken van rozen
en witte zwanen-
en op dat moment
verdween de boom en de merel
in…