Alle inzendingen over emoties

Woorden zijn gevoelens op papier. Je leerde praten om jezelf te kunnen uitdrukken, Maar hoe zou het zijn als we niet zouden kunnen praten. Denk daar maar eens aan. Nooit kunnen zeggen hoe je je voelt, Nooit kunnen zeggen wat je bedoelt. Maar er zitten woorden in mijn hoofd, Woorden die ik aan niemand kwijt kan. Het voelt alsof ik doof ben,…

Het gaat in traag tempo of juist niet, het gaat gestaag, maar als het gaat dan gaat het ook rollators en driepoten in de gang de deur op slot niemand mag eruit. Geeft een gevangenisgevoel. Je zit aan een tafeltje, heel alleen met het hoofd op het blad. Als ik bij je zitten ga en mijn hand op die van jou leg, til je langzaam je hoofd op en…

Kinds geluk. Geboren als roze of lichtblauw mama houdt zoveel van jou oma pampert ietsje terug in tijd ze is weer moeder's kleine meid dank u Altzheimer voor de tweede jeugd is dit geen dubbele levensvreugd kinderlijk blij zingt nu het grootje hoe zachtkens verglijdt mijn bootje..…

Ze zeggen dat ik verder moet, maar ik weet alleen niet hoe. Ze zeggen dat het slijt, maar ben ik daar aan toe? Ik wil nog steeds, nog elke dag, een traantje laten gaan. Want leven zonder jou, kan ik nog lang niet aan. Ik twijfel en ik vraag me af, of dit gevoel ooit went. Of lachen ooit nog kan, nu jij er niet meer bent...…

Zorg voor elkaar en nieuwe solidariteit Dat zijn de pijlers van dit kabinetsbeleid Volgens mij zit de kneep 'm daar nou net, Want met het zorgstelsel van dit kabinet, Raken we vanzelf massaal aan de pillen, En hebben ze ons precies waar ze willen. Volgt er weer een maatregel van JeePee, Dan pak je gewoon een valiumpje of twee. In de portemonnee…

Ik twijfel en ik staar. Mijn hart doet pijn, mijn hoofd doet raar. Vage gedachten die niet kloppen. Ik kan mijn gevoel niet stoppen. Plots wordt het stil. Een stem zegt:'Is dit wat je wil?' Ik zwijg en hou mijn adem in. Maar de stem wil antwoord en haar zin. De stem komt regelrecht vanuit mijn hart. Het zegt:'Ik wil een nieuwe start' Ineens…

Soms, als het ons even teveel wordt, wil je naar een plek waar het leeg is. Ergens waar niets is geen gedachten, geen stemmen helemaal niets. Een plek zonder kleur geen enkele afleiding het is zwart. Ik staar in de leegte mijn hoofd ongevuld niets dringt door. Ik zie niets, ik hoor niets, er is niets...…

het laatste stompje geel geslepen mijn doos caran d’ache is leeg ik kom tekenkleur tekort ook schrijfblauw is niet meer ik schud de potloodvruchten creëer er een regenboog mee zoals je vroeger sneeuw kon schudden roep te vroeg ‘Hosanna’ in den hoge…

Ze vergeet ’t heet dement alles ze leeft bij de dag telkens weer ze wordt opstandig soms en dat komt omdat ze af en toe heel eventjes zich herinnert dat ’t ooit anders was ze dementeert, vegeteert op zichzelf geagiteerd reageert ze maar soms lichten haar ogen op, alleen worden die lichtpuntjes steeds minder.…

Ik heb je nodig om wakker te worden, om dat te blijven, de dag door te komen. Ik heb je nodig om te overleven, te zijn, leuke dingen te beleven naar huis te rijden. Ik heb je nodig om tegen aan te kletsen soms over helemaal niets. Om een woordenwisseling te hebben het vervolgens weer goed te maken met een zoen of met een bloem…

Toch doet het pijn De steen op mijn maag Veroorzaakt een sleetse Plek op mijn shirt Toch doet het pijn Het verlaten hart Pompt radeloos om Wat er is gebeurd Toch doet het pijn De glimlach van mijn moeder Op haar sterfbed, Geen traan, niet getreurd Verloren jaren Verdwenen in de mist Begraven in een witte kist We hadden afgesproken…

Mijn dromen brengen me naar een plek, een plek ver van hier. Ergens waar ik kan leven, zonder alle ellende in de wereld. Mijn dromen bieden mij een kans, om mijn wensen te vervullen. Om te kunnen fantaseren, hoe ik mijn leven het liefste heb. Mijn dromen zorgen voor veiligheid. Ik heb geen zorgen meer en fantaseer erop los. Doe dingen…

Het geluid is verstomd, de stilte is ingetreden. De stem heeft plaats gemaakt, voor een stilzwijgen. De stralende ogen, zijn dof en kijken in het ijle. De woorden zijn geen zinnen, alleen onverstaanbaar gebrabbel. Geen emotioneel moment meer alleen agressie tegen …. niets. Ik zou bij haar willen zijn, in haar wereld zonder begrip.…

Roken is ongezond maar ik mis de rokende tekens in zijn ruimte de perfect met trots trillende lippen gevormde cirkel dansend op de klanken van –ons- zingend fladderende kanaries en mijn vinger mag de cirkel verstoren schrijven met zijn rook ‘Opa ik mis jouw ruimte!’…

ik zie je in gedachte staan je luistert naar de wind die spreekt in bomen herfst in droge bladeren misschien hoor je van lente, leven en opnieuw toch in de winter ben je teruggekeerd, naar de kale bomen, ze zeiden niets en lieten jou begaan een enkel blad laat los nog voor de zomer…

Soms wil ik vluchten midden in de nacht zonder iets. Alleen mijn gedachten in grijze tinten verpakken en even gelukkig zijn. Vluchten naar een stad waar leven is en waar mensen samen echt zijn en terug komen tot zichzelf zonder zelfbedrog om wie ze werkelijk zijn of willen zijn. Echt ! Een stad waar eenzaamheid waar ,…

Gekocht Rode lippen kleuren het wit van haar zwart omlijstte gezicht een glimlach betovert zijn hart tweeduizend yen glijdt door vingers…

Mijn eerste huwelijk werd voltrokken en mijn ‘trouwjurk’ was een minirok Geen geld, geen familie, wel een baby, dus geen geld voor feest of jurk. Het liep op de klippen, geen wonder met zo’n start… Mijn tweede huwelijk voltrok zich, beiden in een broekpak, best mooi, maar Ja zo’n trouwjurk, dat hééft wat… Nou ben ik middelbaar nog steeds…

wanneer een gedicht opent als raakte het de hemel in een zucht en met rood doorweven treur dan niet om herfst of wind die aan de winter tast sluier schaduwen met stemmen van de zee of laat rozen zweven, in het zonlicht spiegelen u hebt immers uw zielenkracht gevonden omhoog, omlaag, als trillende vleugels stil gefluisterd in het bloemenblad…

achter de woorden kan ik huilen zoeken tranen een gezicht achter de tranen kan ik schuilen vinden woorden een gedicht zonder zakdoek wil ik huilen wordt misschien de schrille schreeuw gehoord worden tranen voor ze stromen niet in stil verdriet gesmoord…

in het stille woord ligt een waardevolle kracht alles omvattend wat je van een ander verwacht je merkt in kleine dingen dat anderen je intentie ontvingen subtiel en ongedwongen is een druppel geluk naar binnen gedrongen…

Misschien is dit het laatste dat zal blijven, flarden landschap meestal niet huis te brengen maar autonoom van helderheid. Platanen in hun blote bast langs een herkende weg - maar waar, waar ook alweer - in een bestofte hitte die lijkt op ongevraagd geluk. Zich zomaar in den vreemde thuis te voelen, en dat bewaard voor wel een tel of…

Het blijft zich vertonen de herinnering van jouw intens warme hartstocht hernieuwde beleving er opnieuw mogen zijn het vult mijn dromen de dromen mijn illusie maar bent niet meer het meisje wat ik toen kende een zinsbegoocheling utopie jij hebt zelf een gezin maar die zinloze droom over liefde heeft zich diep in mijn…

luister luister naar de stem die fluistert die je fluistert dat je leeft door de stilte van het duister toen je niet meer zien kon waar je bleef nu fluistert waar ik ben daar wil ik wonen waar ik ben daar wil ik zijn hoor in dit refrein heel zacht de stem die fluistert van de rustplaats voor je pijn luister luister naar…

Een moment van ontsnapping. De druk gleed weg, de lucht kwam vrij. Het gevoel sprak, blijf voor altijd bij mij.…

Een waterval emoties, gaan er dagelijks om in mij, Alles zien , alles voelend, zonder dat geen dag voorbij. Denken wat geen ander denkt, voelen wat geen ander voelt, Niet uitlegbaar, niet te vertellen, wat je eigenlijk bedoeld. Toch wil ik niet ruilen, met geen enkel ander mens, Want door die grote kracht in mij, leef ik zo intens...…

Al die jaren heb je gelogen, Heb je me bedrogen. Maar nu ik zie hoe jij werkelijke bent, Ben ik blij, dat ik je niet meer ken. Ongelooflijk hoe jij kan flemen. Om iemand daarna alles af te nemen. Zo laat je zien hoe je bent, Ben ik blij dat ik je niet ken. Nu beloof je iemand je eeuwige trouw, Een mooie belofte gedompeld in rouw. En nog…

zo even en niet onbekwaam passeerde een fiets met cyclaam die het meisje versierde op een omafiets langs banen door parken en lindelanen die mede voorjaar vierden het maakte mijn hart ook vrolijk ben voor toeschouwers dan olijk als een deerne mij belicht ik ben een warme zonnestraal een schijnend vreugdevol verhaal en op iedereen…

waar woorden ooit dwarrelden ongedwongen een weg zochten in vrolijk tintelende volzinnen staan ze nu door elkaar gehusseld in onuitsprekelijke onzinnen naar parels vissende melodieën overstemmen eens gezinde duetten vervalsen een ooit zo zuiver geluid in een schelp vol verwaterde vriendschap die zich langzaam in vergetelheid sluit…

Het bloed had aan je lichaam een metaalachtige geur gegeven krachtig, ijzer Als een barometer stemde mijn lichaam erop af Vier dagen liggen we afgedopt in bed aan elkaar te ruiken Zelfs het zweet dat ik uit je hals lik heeft de smaak van roest…