Hier vind je gedichten rond het thema overlijden en rouwverwerking. Een verzameling inzendingen die stil staan bij verlies, herinnering en het proces van afscheid nemen. Elk gedicht biedt een eigen perspectief op rouw, variërend van troost en acceptatie tot melancholie en reflectie. Deze gedichten nodigen uit om na te denken over de vergankelijkheid van het leven en bieden herkenning en steun aan iedereen die met verlies te maken heeft.
153 resultaten.
Anser Erythropus
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.288 Prachtig zo'n vogel toch!
Anser Erythropus
Net komt hij onder
die bremstruik vandaan
Vlug, geef me even mijn
Dubbelloopsjachtgeweer
Kookboek en braadpan
en tuinkruiden aan…
ROGER
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.914 Seizoenen vallen, dagen staan weer op,
April is zijn geboorte niet meer meester,
De aders barsten in de heester,
De vogel klimt zijn klankbord op.
Maar hier bouwt pijn haar nest in ’t lover,
Waar tortels klappen in de vleugels
Met de verborgen honger van de leugen.
Geluk, geloof, alleen de droom blijft over.
Geen antwoord op dit troosteloos…
JAN
gedicht
3.5 met 2 stemmen
6.242 Ik heb u nooit door bitterheid bedrogen,
Onder mijn huid bloeide blijmoedigheid,
Want ook de bloemen leven snel en open,
En leven heet vergankelijkheid.
Nu lopen vogels in de vlakte van mijn ogen.
Ik ken de onschuld van de made, ken de averij.
Dit is mijn dageraad, de moed voor regenbogen,
Gods jonge vingeren verwekken mij.
Ik laat u nog…
GEERT
gedicht
3.0 met 1 stemmen
5.893 Ik schrijf geluk. Gij schrijft nog leven.
Ik zie hoe gij uw dagen vult
Met eten, jagen, kommer, vlucht,
En hoe gij daaraan zult begeven.
Ik was de knaap die tussen u zou wonen,
Maar die een eigen wereld kleuren mocht,
En die hier vond wat gij niet zocht,
De knaap die kleurde met zijn dromen.
Ik schrijf geluk. Ik werd nu vrijgegeven,
Om…
PETER
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.948 De plant die zich voor groei had aangeboden
Werd wervelloos in slechte grond gekneld.
God weet wat Hij vertelt en liegt over de lieve goden,
God weet dat Hij verliezen kan want God is Spel.
Maar over ziekte en dood zal Hij nog lang en warmer praten,
Want Hij kent zin en wet, en hier misschien geen oplossing
Tenzij dat Hij ons later roept voor…
Doods Droom Doos
gedicht
3.7 met 3 stemmen
9.580 Wat je niet denkt of raadt
Wat niet op je afrijdt
Op weg of straat, slaapt nog
In de Doods Droom Doos
Wat je niet zegt of vermoedt
Wat je niet overpeinst
Schenkt je zoeter dan room
Doods, Doods Droom Doos
Genadige hoop, concreter
Dan windroos en hondsroos
Verlaat ons niet, blijf weg
Van Doods, Doods Droom Doos.
--------------------…
Ik zal wel zien
gedicht
3.0 met 5 stemmen
15.811 Ik zal wel zien
in dat rotgebied
van duisternis
of daar nog iets is
of opzettelijk niet;
ja ik zal misschien
nog even pogen
daarheen te kijken
met glazige ogen
net als andere lijken
of als een groeiende kreeft
uit mijn strak huidskelet
naar buiten breken
om wat mij omgeeft
te verlaten, met
wat ik beteken.
-------------------
uit:…
BIJ DE DOOD VAN OME COR
gedicht
5.0 met 2 stemmen
22.367 Ze zijn nu weer samen
de jongens van Deelder
Na Arie en Jaap
kwam Corrie het laatst
Ze hebben op elkaar gewacht
Arie en Jaap en die samen
weer op Corrie
die de jongste was
Nu lopen ze rond door
het Hiernamaals
en drinken een borreltje
op onze gezondheid
Ze lachen en praten en
hebben geen pijn en ze
laten ons weten: Het is
niet erg…
Ik weet
gedicht
3.8 met 10 stemmen
12.053 Ik weet: je leeft
daar in het land van licht.
Je bent niet dood,
je leeft.
Ik weet het
met mijn hart.
Ik weet: de liefde
die ons bindt sterft nooit.
Liefde kan niet sterven,
omdat zij eeuwig is.
Daarom blijven wij
in liefde
met elkaar verbonden,
jij daar, ik hier.
Ik weet: je zorgt
voor mij
vanuit het land
waar jij nu leeft.…
Sterfbed
gedicht
4.8 met 8 stemmen
30.035 Mijn vader sterft; als ik zijn hand vasthoud,
voel ik de botten door zijn huid heen steken.
Ik zoek naar woorden maar hij kan niet spreken
en is bij elke ademtocht benauwd.
Dus schud ik kussens en verschik de deken,
waar hij met krachteloze hand in klauwt;
ik blijf zijn kind, al word ik eeuwen oud,
en blijf als kind voor eeuwig in gebreke.…
Wer jetzt kein Haus hat
gedicht
4.0 met 8 stemmen
8.174 Begraven worden ergens, nu vooruit
ik weet wel waar het fluitekruid met luchtig kant
het voorjaar vult. Maar hoe te sterven eerst
hoe weten waar het oog graag rust
waar alles zo dat je besluiten kunt
om weg te gaan.
Is dat je leven fout geleefd werd
af te zien aan geen vertrouwde plaats
die voorbestemd lijkt voor vaarwel?
Als je een huis…
Afscheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
26.972 Ieder scheiden is van 't laatste scheiden
voorbode, ieder bed van 't laatste bed.
Alle sterfelijke wegen leiden
naar het eind waarvan geen liefde redt.
In het stedelijk duister van de straten
nemen we afscheid - en het drukt als lood,
kijken om en wuiven, reeds verlaten,
slaan de hoek om, en het is de dood.…
Bij de dood van een klein kind
gedicht
4.4 met 5 stemmen
8.530 Ach kind, ben je al nu gegaan,
nog van het leven niets ervaren,
terwijl in onze broze jaren
wij ouden nog gevangen staan.
Een ademtocht, je blik opslaan,
om lichter lucht bij ons te snoepen,
had je genoeg, te veel doorstaan;
je keerde in, niet meer te roepen.
Met deze blik en zucht misschien,
je trok je terug met schrik en beven,
heeft…
Wraak
gedicht
5.0 met 2 stemmen
13.775 Ik sta geregistreerd. Geboorte, plaats, tijd.
Ik sta voor zowat één kilo papier:
geboorteakte militie, verhuizen van daar naar hier,
politieke sympathieën, vakbondsaangehorigheid.
Daarom ben ik op zoek naar een plek op de
grens van drie naties.
Daar wil ik dan sterven.
Want ik wil met mijn dood op z'n minst het
plezier bederven
van…
Beroemde laatste woorden
gedicht
3.7 met 3 stemmen
11.018 Vermoedelijk was het zoiets als 'shit'.
Of 'hé'. Je vader zegt vaak 'hé, hé' op
een manier die jij goed na kunt doen,
met een vraag erin, die me passend
lijkt als je een sloot in rijdt. Of 'ho'.
De auto was tenslotte maar geleend.
Je lijkt me ook wel iemand die al jaren
had gefantaseerd hoe het moment
suprême zou zijn. Die uitspraken…
over en uit
gedicht
1.0 met 1 stemmen
12.707 Als alles wat gedaan moest is gedaan
En alles wat gewaagd is geprobeerd
Als alles is gegaan zoals gegaan
En alles wat je deert je niet meer deert
Als alles wat bestreden is beslecht
Als wat onopgemerkt bleef is geduid
Als alles wat besproken is gezegd
En alles wat verbrast kon is verbruid
Soms voel ik even een verlangen naar
Het einde,…
Jongste dag
gedicht
3.6 met 5 stemmen
10.906 aarde is het plafond, vol bleke tastende
ranken. We waren ten slotte onder het gras
beland, om van hartstocht te verteren.
Hoor, hoe in den hogen grote koren blij opeens kwelen!
Stop met ijle vingers me de oren toe: wie
kan er boodschap hebben aan ons, die heimelijk
en traag in humus opgaan, zinnen strelend
van de diepste stof? Wij zullen…
Ik mag sterven
gedicht
4.3 met 3 stemmen
10.691 Ik mag sterven als ik niet eindigen wilde zo----
Het hoofd op een graspolkussen.
De blik op het juttemisblauw.
Wolkenherders de eerste hominiden.
En dat voorbij moge komen
de honingkwijler gonzende.
Zo'n door de schorre kraai vanaf een boomtak genieuwsleesde,
boterbloemeeuwige cumulusdag.
------------------------------------------…
Held
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.732 En als het ooit gebeuren moet, dan niet
in 't donker, in een afgelegen bed,
een haperend geheugen dat ontzet
alleen zichzelf nog vaag te binnen schiet
Bespaar mijn lijf in godsnaam het failliet
als danser van het parkinsonballet
op solotoer in een verzorgingsflat,
een lichaam valt vaak harder dan je ziet
Langs dead-end-street en…
Dilemma
gedicht
4.0 met 1 stemmen
11.943 Waar ook je lief of vriend is omgekomen,
je wilt dat er iets moois wordt neergezet.
Een monument - hoe klein ook - dat jou redt
en waar je regelmatig weg kunt dromen.
Steeds vaker zien we langs ons wegennet
(vaak in een bocht met akelige bomen)
de plaats waar iemand wreed werd weggenomen:
waxinelichtjes bij een nat portret...
Al eeuwen…
Tiran
gedicht
3.5 met 2 stemmen
10.571 De patriarch ligt opgebaard, eeuwenoud,
omringd door een liefde
die hij, dood, blijft gebieden:
dochters van God, om zijn wil ongetrouwd
en toegewijd aan zijn leeglopend lichaam.
Hij rust voldaan, een volstrekte tiran,
onverschillig om wie zijn afgestamd,
hem haastig groeten en weggaan,
alsof die oogleden kijken,
een koude blik die overziet…
Uit "Slijpsel van tijd"
gedicht
4.0 met 2 stemmen
15.025 Kijk ik neer op je lichaam
tussen lelies in gebed
dan zie ik tekens
in je gelaat gegrift
die ik niet kan wissen.
Hoor nu mijn liefde
die naar adem snakt
nu je vragen verstomd
je ogen blind zijn
van het kijken naar mij.
Ik leg stilte aan je zij
blijf je met mijn taal
nabij om je te vrijwaren
voor het vergeten want
je lichaam vergaat…
Hiernamaals
gedicht
5.0 met 1 stemmen
27.666 Als ik, nadat ik dood ben, nog
ergens rond mag dolen, laat het dan
op de markt zijn, in geur en kleur.
En mag die markt dan open zijn
onder de blote hemel. En mag ik dan
als vroeger met mijn moeder
zo'n puntzak gloeiend hete frites
(met veel zout uit zo'n gebutste
strooibus) met haar delen.
----------------------------
uit: 'Het vrolijkt…
Mijn vader
gedicht
2.2 met 119 stemmen
32.116 Mijn vader
schreeuwde moord,
mijn moeder zette koffie
mijn vader klom op stoelen, tafels,
leunde uit ramen,
schreeuwde rampzaligheid en onduldbare pijnen,
schreeuwde brand
en van iets onverstaanbaars het naderende einde
mijn broers hielden hun oor tegen de grond,
'luister!' riepen ze en sprongen op,
'er komt stilte!'
ze holden weg…
Repetitie
gedicht
2.2 met 90 stemmen
22.370 Ik wil dood
Zoals vijfenveertig procent
van de Belgen
Ik heb niemand
'Omdat je nooit in liefde
hebt geïnvesteerd, liefje'
Ik begin
Ga verder
Sodium thiopenthal
Zo, je bent bijna buiten westen
Dan pancuronium bromide
Je longen begeven
Dan potassium chloride
En je hart houdt op
Dat kan ik nooit onthouden
---------------------…
De employé, voorop, in grijze jas
gedicht
2.2 met 159 stemmen
23.100 De employé, voorop, in grijze jas
Vervoerde een container met de as
Van iemand die - wat opgedragen was
Per wilsbeschikking, want je weet maar nooit -
In Westerveld te water werd bestrooid
Bezocht u deze dodenakker ooit?
Dan weet u dat het daar behoorlijk glooit
De gasten bleven op het pad en zwegen
De man moest naar beneden daarentegen…
Laatste gedicht
gedicht
3.2 met 29 stemmen
33.420 Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf,
nu het met mijn leven bijna is gedaan,
de scheppingsdrift me ook wat is vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,
en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan,
ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel,
maar ik praat liever tegen iemand aan
dan in de ruimte en zo is dit wel…
Ben jij het
gedicht
2.8 met 16 stemmen
23.419 Ben jij het vroeg ik de dode
die in de deuropening stond.
Iets donkers bewoog in het donker:
Ik ben het, ik ben het.
Ja, wie anders krijgt het in zijn hoofd
om in het holst van de nacht
zijn opwachting te maken.
Mijn hand vond zijn wang. Zeker
een week niet geschoren. Maar
hij was het, hij was het.
----------------------------------
uit…
De overlevende
gedicht
2.3 met 39 stemmen
19.291 Wanneer mijn vader sterft, laat mij dan staan
Vereenzaamd als een treurboom in 'n plantsoen
Gesmukt met 't teerste, avondlijkste groen,
Bijna bebloesemd, sneeuwwit aangedaan.
Bijna een bruid, boven de sponde waar
Sinds kort mijn moeder ook een toevlucht vond;
En ruisende hernieuw ik 't oud verbond
Met mijn diepst neergebogen treurgebaar…
HET KONINGSGRAF
gedicht
2.4 met 63 stemmen
20.081 Met een gezicht uit zuiver goud geslagen,
Zoals herinnering mij heeft gebeeld
Naar al de nachten dat wij samen lagen
En lach en traan gelijk hebben gedeeld,
En mond aan mond en oog in oog verzonken
De adem en het licht hebben gemengd,
En van die volle liefdesbeker dronken
Ons aan elkanders hart hebben verzengd;-
Naar die herinnering, in…