Gedichten over overlijden

Hier vind je gedichten rond het thema overlijden en rouwverwerking. Een verzameling inzendingen die stil staan bij verlies, herinnering en het proces van afscheid nemen. Elk gedicht biedt een eigen perspectief op rouw, variërend van troost en acceptatie tot melancholie en reflectie. Deze gedichten nodigen uit om na te denken over de vergankelijkheid van het leven en bieden herkenning en steun aan iedereen die met verlies te maken heeft.

153 resultaten.

Sorteren op:

Anser Erythropus

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.288
Prachtig zo'n vogel toch! Anser Erythropus Net komt hij onder die bremstruik vandaan Vlug, geef me even mijn Dubbelloopsjachtgeweer Kookboek en braadpan en tuinkruiden aan…
Drs. P14 juni 2015Lees meer >

ROGER

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.914
Seizoenen vallen, dagen staan weer op, April is zijn geboorte niet meer meester, De aders barsten in de heester, De vogel klimt zijn klankbord op. Maar hier bouwt pijn haar nest in ’t lover, Waar tortels klappen in de vleugels Met de verborgen honger van de leugen. Geluk, geloof, alleen de droom blijft over. Geen antwoord op dit troosteloos…

JAN

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.242
Ik heb u nooit door bitterheid bedrogen, Onder mijn huid bloeide blijmoedigheid, Want ook de bloemen leven snel en open, En leven heet vergankelijkheid. Nu lopen vogels in de vlakte van mijn ogen. Ik ken de onschuld van de made, ken de averij. Dit is mijn dageraad, de moed voor regenbogen, Gods jonge vingeren verwekken mij. Ik laat u nog…

GEERT

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.893
Ik schrijf geluk. Gij schrijft nog leven. Ik zie hoe gij uw dagen vult Met eten, jagen, kommer, vlucht, En hoe gij daaraan zult begeven. Ik was de knaap die tussen u zou wonen, Maar die een eigen wereld kleuren mocht, En die hier vond wat gij niet zocht, De knaap die kleurde met zijn dromen. Ik schrijf geluk. Ik werd nu vrijgegeven, Om…

PETER

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.948
De plant die zich voor groei had aangeboden Werd wervelloos in slechte grond gekneld. God weet wat Hij vertelt en liegt over de lieve goden, God weet dat Hij verliezen kan want God is Spel. Maar over ziekte en dood zal Hij nog lang en warmer praten, Want Hij kent zin en wet, en hier misschien geen oplossing Tenzij dat Hij ons later roept voor…

Doods Droom Doos

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 9.580
Wat je niet denkt of raadt Wat niet op je afrijdt Op weg of straat, slaapt nog In de Doods Droom Doos Wat je niet zegt of vermoedt Wat je niet overpeinst Schenkt je zoeter dan room Doods, Doods Droom Doos Genadige hoop, concreter Dan windroos en hondsroos Verlaat ons niet, blijf weg Van Doods, Doods Droom Doos. --------------------…

Ik zal wel zien

gedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 15.811
Ik zal wel zien in dat rotgebied van duisternis of daar nog iets is of opzettelijk niet; ja ik zal misschien nog even pogen daarheen te kijken met glazige ogen net als andere lijken of als een groeiende kreeft uit mijn strak huidskelet naar buiten breken om wat mij omgeeft te verlaten, met wat ik beteken. ------------------- uit:…
Leo Vroman16 december 2014Lees meer >

BIJ DE DOOD VAN OME COR

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 22.367
Ze zijn nu weer samen de jongens van Deelder Na Arie en Jaap kwam Corrie het laatst Ze hebben op elkaar gewacht Arie en Jaap en die samen weer op Corrie die de jongste was Nu lopen ze rond door het Hiernamaals en drinken een borreltje op onze gezondheid Ze lachen en praten en hebben geen pijn en ze laten ons weten: Het is niet erg…

Ik weet

gedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 12.053
Ik weet: je leeft daar in het land van licht. Je bent niet dood, je leeft. Ik weet het met mijn hart. Ik weet: de liefde die ons bindt sterft nooit. Liefde kan niet sterven, omdat zij eeuwig is. Daarom blijven wij in liefde met elkaar verbonden, jij daar, ik hier. Ik weet: je zorgt voor mij vanuit het land waar jij nu leeft.…
Hans Stolp18 oktober 2014Lees meer >

Sterfbed

gedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 30.035
Mijn vader sterft; als ik zijn hand vasthoud, voel ik de botten door zijn huid heen steken. Ik zoek naar woorden maar hij kan niet spreken en is bij elke ademtocht benauwd. Dus schud ik kussens en verschik de deken, waar hij met krachteloze hand in klauwt; ik blijf zijn kind, al word ik eeuwen oud, en blijf als kind voor eeuwig in gebreke.…

Wer jetzt kein Haus hat

gedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.174
Begraven worden ergens, nu vooruit ik weet wel waar het fluitekruid met luchtig kant het voorjaar vult. Maar hoe te sterven eerst hoe weten waar het oog graag rust waar alles zo dat je besluiten kunt om weg te gaan. Is dat je leven fout geleefd werd af te zien aan geen vertrouwde plaats die voorbestemd lijkt voor vaarwel? Als je een huis…

Afscheid

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 26.972
Ieder scheiden is van 't laatste scheiden voorbode, ieder bed van 't laatste bed. Alle sterfelijke wegen leiden naar het eind waarvan geen liefde redt. In het stedelijk duister van de straten nemen we afscheid - en het drukt als lood, kijken om en wuiven, reeds verlaten, slaan de hoek om, en het is de dood.…
J.C. Bloem17 augustus 2014Lees meer >

Bij de dood van een klein kind

gedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 8.530
Ach kind, ben je al nu gegaan, nog van het leven niets ervaren, terwijl in onze broze jaren wij ouden nog gevangen staan. Een ademtocht, je blik opslaan, om lichter lucht bij ons te snoepen, had je genoeg, te veel doorstaan; je keerde in, niet meer te roepen. Met deze blik en zucht misschien, je trok je terug met schrik en beven, heeft…

Wraak

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 13.775
Ik sta geregistreerd. Geboorte, plaats, tijd. Ik sta voor zowat één kilo papier: geboorteakte militie, verhuizen van daar naar hier, politieke sympathieën, vakbondsaangehorigheid. Daarom ben ik op zoek naar een plek op de grens van drie naties. Daar wil ik dan sterven. Want ik wil met mijn dood op z'n minst het plezier bederven van…

Beroemde laatste woorden

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 11.018
Vermoedelijk was het zoiets als 'shit'. Of 'hé'. Je vader zegt vaak 'hé, hé' op een manier die jij goed na kunt doen, met een vraag erin, die me passend lijkt als je een sloot in rijdt. Of 'ho'. De auto was tenslotte maar geleend. Je lijkt me ook wel iemand die al jaren had gefantaseerd hoe het moment suprême zou zijn. Die uitspraken…

over en uit

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 12.707
Als alles wat gedaan moest is gedaan En alles wat gewaagd is geprobeerd Als alles is gegaan zoals gegaan En alles wat je deert je niet meer deert Als alles wat bestreden is beslecht Als wat onopgemerkt bleef is geduid Als alles wat besproken is gezegd En alles wat verbrast kon is verbruid Soms voel ik even een verlangen naar Het einde,…

Jongste dag

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 10.906
aarde is het plafond, vol bleke tastende ranken. We waren ten slotte onder het gras beland, om van hartstocht te verteren. Hoor, hoe in den hogen grote koren blij opeens kwelen! Stop met ijle vingers me de oren toe: wie kan er boodschap hebben aan ons, die heimelijk en traag in humus opgaan, zinnen strelend van de diepste stof? Wij zullen…

Ik mag sterven

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 10.691
Ik mag sterven als ik niet eindigen wilde zo---- Het hoofd op een graspolkussen. De blik op het juttemisblauw. Wolkenherders de eerste hominiden. En dat voorbij moge komen de honingkwijler gonzende. Zo'n door de schorre kraai vanaf een boomtak genieuwsleesde, boterbloemeeuwige cumulusdag. ------------------------------------------…

Held

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.732
En als het ooit gebeuren moet, dan niet in 't donker, in een afgelegen bed, een haperend geheugen dat ontzet alleen zichzelf nog vaag te binnen schiet Bespaar mijn lijf in godsnaam het failliet als danser van het parkinsonballet op solotoer in een verzorgingsflat, een lichaam valt vaak harder dan je ziet Langs dead-end-street en…
Ton Peters25 januari 2014Lees meer >

Dilemma

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.943
Waar ook je lief of vriend is omgekomen, je wilt dat er iets moois wordt neergezet. Een monument - hoe klein ook - dat jou redt en waar je regelmatig weg kunt dromen. Steeds vaker zien we langs ons wegennet (vaak in een bocht met akelige bomen) de plaats waar iemand wreed werd weggenomen: waxinelichtjes bij een nat portret... Al eeuwen…

Tiran

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 10.571
De patriarch ligt opgebaard, eeuwenoud, omringd door een liefde die hij, dood, blijft gebieden: dochters van God, om zijn wil ongetrouwd en toegewijd aan zijn leeglopend lichaam. Hij rust voldaan, een volstrekte tiran, onverschillig om wie zijn afgestamd, hem haastig groeten en weggaan, alsof die oogleden kijken, een koude blik die overziet…
Charles Ducal24 september 2013Lees meer >

Uit "Slijpsel van tijd"

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 15.025
Kijk ik neer op je lichaam tussen lelies in gebed dan zie ik tekens in je gelaat gegrift die ik niet kan wissen. Hoor nu mijn liefde die naar adem snakt nu je vragen verstomd je ogen blind zijn van het kijken naar mij. Ik leg stilte aan je zij blijf je met mijn taal nabij om je te vrijwaren voor het vergeten want je lichaam vergaat…

Hiernamaals

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 27.666
Als ik, nadat ik dood ben, nog ergens rond mag dolen, laat het dan op de markt zijn, in geur en kleur. En mag die markt dan open zijn onder de blote hemel. En mag ik dan als vroeger met mijn moeder zo'n puntzak gloeiend hete frites (met veel zout uit zo'n gebutste strooibus) met haar delen. ---------------------------- uit: 'Het vrolijkt…

Mijn vader

gedicht
2.2 met 119 stemmen aantal keer bekeken 32.116
Mijn vader schreeuwde moord, mijn moeder zette koffie mijn vader klom op stoelen, tafels, leunde uit ramen, schreeuwde rampzaligheid en onduldbare pijnen, schreeuwde brand en van iets onverstaanbaars het naderende einde mijn broers hielden hun oor tegen de grond, 'luister!' riepen ze en sprongen op, 'er komt stilte!' ze holden weg…

Repetitie

gedicht
2.2 met 90 stemmen aantal keer bekeken 22.370
Ik wil dood Zoals vijfenveertig procent van de Belgen Ik heb niemand 'Omdat je nooit in liefde hebt geïnvesteerd, liefje' Ik begin Ga verder Sodium thiopenthal Zo, je bent bijna buiten westen Dan pancuronium bromide Je longen begeven Dan potassium chloride En je hart houdt op Dat kan ik nooit onthouden ---------------------…

De employé, voorop, in grijze jas

gedicht
2.2 met 159 stemmen aantal keer bekeken 23.100
De employé, voorop, in grijze jas Vervoerde een container met de as Van iemand die - wat opgedragen was Per wilsbeschikking, want je weet maar nooit - In Westerveld te water werd bestrooid Bezocht u deze dodenakker ooit? Dan weet u dat het daar behoorlijk glooit De gasten bleven op het pad en zwegen De man moest naar beneden daarentegen…
Drs. P16 oktober 2011Lees meer >

Laatste gedicht

gedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 33.420
Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf, nu het met mijn leven bijna is gedaan, de scheppingsdrift me ook wat is vergaan met letterlijk de kanker in mijn lijf, en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan, ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel, maar ik praat liever tegen iemand aan dan in de ruimte en zo is dit wel…

Ben jij het

gedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 23.419
Ben jij het vroeg ik de dode die in de deuropening stond. Iets donkers bewoog in het donker: Ik ben het, ik ben het. Ja, wie anders krijgt het in zijn hoofd om in het holst van de nacht zijn opwachting te maken. Mijn hand vond zijn wang. Zeker een week niet geschoren. Maar hij was het, hij was het. ---------------------------------- uit…

De overlevende

gedicht
2.3 met 39 stemmen aantal keer bekeken 19.291
Wanneer mijn vader sterft, laat mij dan staan Vereenzaamd als een treurboom in 'n plantsoen Gesmukt met 't teerste, avondlijkste groen, Bijna bebloesemd, sneeuwwit aangedaan. Bijna een bruid, boven de sponde waar Sinds kort mijn moeder ook een toevlucht vond; En ruisende hernieuw ik 't oud verbond Met mijn diepst neergebogen treurgebaar…

HET KONINGSGRAF

gedicht
2.4 met 63 stemmen aantal keer bekeken 20.081
Met een gezicht uit zuiver goud geslagen, Zoals herinnering mij heeft gebeeld Naar al de nachten dat wij samen lagen En lach en traan gelijk hebben gedeeld, En mond aan mond en oog in oog verzonken De adem en het licht hebben gemengd, En van die volle liefdesbeker dronken Ons aan elkanders hart hebben verzengd;- Naar die herinnering, in…
Meer laden...