Hartenkreten over woede

Tegenwoordig zijn wij zo gauw boos wat is er toch aan de hand, wat is er loos ik ga er ook niet meer tegen in dat heeft helemaal geen zin je moet zo uit kijken wat je zegt voor je het weet worden je woorden anders uitgelegd ik vind het enorm irritant als iemand gauw is aangebrand agressief gedrag? nee, geef mij maar een brede lach!…

Daar sta je dan Grijnzend Die blik - Jouw ogen echter Spreken De waarheid Tonen onzekerheid Huiveren van angst - Jouw houding Veinst ruggengraat Innerlijke kracht - Maar… - In geest en gemoed Een stakker Een stumper - Sukkelaar…

Kijkend naar mijn dochterje met grote angst in mijn hart Nooit mag haar dit overkomen niet met zo'n pijn en grote smart. Zal proberen haar te behoeden voor de beesten van de Hel God bewaar me, vergeef dan mijn zonde, want ook ik zal dan branden in de Hel.…

De woede, die je voelt door 'n ander geeft precies aan hoe ver je over je eigen grens heen bent gegaan.…

Met de deur viel zij in huis, gaf een vreselijke klap de sponningen hielden het nog maar net, als ze dat niet had gedaan, was ze met een misselijkmakende dreun ver over de schreef gegaan.…

Als leider opererend in een motorbende zweef ik langzaam door de bergen schoonheid op schoot langs vulkanen glijdend de nacht te gemoet een kampong vol ellende Geschreeuw angstkreten en gillen doen ons motoren heimelijk stillen twee politieauto's zien wij staan het is weer zo ver om toe te slaan Onder schot door een medeagent verkrachten…

Wees niet zo koppig doe niet zo bokkig blijf nooit te lang kwaad soms weet je niet eens meer waar het om gaat slik die boosheid toch in je wordt chagrijnig, dat heeft toch geen zin schud elkaar weer de hand gebruik samen je gezond verstand tover een glimlach op je snoet dan weet je: het zit wel weer goed.…

De scherpte van een zwaard gevoeld in mijn nek Gevoeld de steken in mijn hart Bebloede emoties, vertrek! Ga weg uit mij! Donder op, rot toch op! Waarom doen jullie zo naar! Welk kwaad mens kan zoiets doen? Die een ander z'n leven zo besmet? Waarom die donkere grove kant? Geen liefde in hun hart? Waarom die ongevoeligheid? En daarmee een…

als je om je heen kijkt zie je alleen maar ruzie. je droomt er van om op een plek te zijn, waar geen ruzie is, maar het is maar een droom. als die droom werkelijkheid was dan zou er geen ruzie meer zijn.…

Op de fiets naar school. Net het huis verlaten waar je graag bent. Weer een ruzie over onzin. Huilend fiets je verder.…

Achter glas verscholen, het zeurende geluid. Het raam staat niet open, maar maakt in dit geval niets uit. Ramen zijn geen hinder, en muren even min. Ik zit achter mijn boeken, maar heb nu echt geen zin. Ik kom niet verder dan regel 1, en denk ook niet dat ik het halen ga. Door dat ontzettende rotgeluid van die vreselijke WVK.…

Zal echt niet zijn, dat ik de enige ben die gebombardeerd wordt met narigheid, die hele busladingen spam, die door een onverlaat wordt verspreid Die gast heeft geen moer te doen, zit zich te vervelen met één doel en dat is terrorisme, weet je wat ik nou bedoel? Ik ben niet op zoek naar penisvergrotingen ook geen containers met valium,…

In mijn maag voel ik een plek, Zacht, kwetsbaar, door een dun vlies bedekt. Daaronder kookt mijn woede: Gele gal, oranje vlammen, gevangen onder mijn strakgespannen trommelvel dat trillend tot stilstand komt na jouw beroering. Ik ben strak, ik ben sterk. En jij, mijn lief, jij raakt mijn vlies, telkens weer. Je stem oorverdovend zacht,…

Kijk dan.. Zeg me wie je ziet.. Een meisje vol met woede.. Nee, je ziet het niet.. Kijk onder de woede.. Kijk verder dan je deed.. Daar zit namelijk verdriet.. Ik denk dat je dat niet weet.. Doorbreek de ijzige laag vol woede.. Smelt het ijs, maak het warm. En is het ijs gesmolten, Geef me dan je schouder of je warme arm...…

Als ik voorproef Wat ik proef voor Een voorproefje En ik weet dat Dit een voorproef is Om te proeven hoe dit Proeft, dan heb ik genoeg geproefd En hoef ik verder geen Voorproefjes meer…

Regen klettert in de kilte van de nacht Sluipend langs achterstand woningen Je weet nog niet wat er op jou wacht Maar het zijn bepaald geen beloningen Ik heb mijn messen scherp geslepen Scherp als mijn blik, geslepen als mijn wraak Mijn woede bloed als nooit tevoren Bezoek het doelwit van mijn criminele taak Dan zie ik de plek waar ik moet…

Een grote zaal, de muren kaal. Gepraat, gefluister en gelach. En ik? Ik wacht, ja heus, ik wacht, op dat ene moment dat iedereen wel kent, wanneer het muntje eindelijk valt… Ik kijk behoedzaam om me heen, gluur even fronsend naar degeen, die daar opeens vlakbij me staat, terwijl ze ergens over praat. Ik voel me niet lekker, ik voel…

Begrijp je niet Als ik mij rot voel De wereld mij ontgaat Ik niets meer wil beseffen Ben opgefokt en kwaad Zonder zelf te weten Irriteert mij elk moment Voel ik mij aangeschoten Vernederd en miskend Begrijp je niet Als mijn dag slecht is Ik niet in rede waad Mijn hoofd een stukje tekst mist Ik dingen zomaar laat Zonder…

zij bouwt zichzelf op zodra ze wakker wordt omringd door herinnering rekt zij en wikt licht en geluid dat van buiten komt snuit langdurig haar neus trompettert luid in de nieuwe dag zij gaapt als ze voor de spiegel staat vindt haar borsten te groot, te zacht besluit de wereld op te blazen met de middelen uit haar make-up tas trekt daarbij…

Mijn liefste, schreeuwde uit zijn colbert het maakte mij tweede viool drie kruisjes drukten alles uit het stond er iets te frivool dan kust hij onwetend van de vondst dag vrouw,nog zit hij niet in de knijp het snode plan ontwikkelt zich terwijl ik vast de messen slijp pruttelt het stamppotje voor drie de rapen zijn nagenoeg gaar als…

je bent niet alleen nee nooit ben je alleen nooit hoor altijd mensen die je lachen hun gehuil recht door m’n kop gebruik misbruik mij nog een keer jij monster met je mooie ogen ik laat je komen zo vaak jij wil pak me maar pak me dan pak me dan je krijgt me toch nooit helemaal later ja later mooi later fijn geen later nix geen leven…

wil je scheuren? scheur dan! dat ik in snippers val op natte grond weer samenklonter lelijker, vormlozer nog bozer dan ik was niet meer te versnipperen breekbaarder dan glas…

raak me niet aan zelfs je schaduw heeft mijn huis verteerd mijn eiland brandt erbarmingsloos op dit uur raak me niet aan ik schoffel al eeuwen as uit het vuur.…

Als ik diep in je ogen kijk Zie ik een rode gloed Een flonkerende ster Omringd door zwarte roet Het brandt in je ogen Dat felle vuur Je ogen rood Een ondoordringbare muur Zo hoog gebouwd Onmogelijk over te steken En dat vuur nog erbij Vriendschap verkeken Die blik zo woest Zo vol van pure haat Dat als je ernaar kijkt Je door een…

in mijn pantoffels gestoken bezie ik mijn scherm vol van afgrijzen zojuist hebben zich wederom onwetenden geopenbaard die zich via textuele neuzelarijen een plaats hebben verworven met hun eindeloze ego op het podium van menselijk onvermogen. ik staar naar mijn pantoffels zij geraken sleets en vaal zij beginnen te stinken maar ik durf…

Ik ben losgeslagen In een schoonheid die ik ken Zonder vooroordelen of gedachten Zoals jij die hebt Ik ben losgeslagen Want het heeft toch geen zin Te luisteren naar wat jij zegt Wat je niet weet Losgeslagen In een schoonheid die ik ken Die me omarmt en streelt In de dagen vol vuur…

jouw kwaad in een dik gewaad met gebalde vuisten vrat het rillend door het duister je kon het buitenskamers horen het stapelde zich op klaar om geslagen te worden met jouw lange handen op haar smoelwerk in de laatste ontmoeting heeft zij zijn geest gebroken en de kans bestaat dat dit eindelijk voorgoed is…

Vandalen hebben geen ziel of hart want ze deden baldadigheden, die elke verbeelding tart. Ze rukten zerken uit de grond, maakten putten, waar een kruisbeeld stond. De graven werden beklad, de bloemstukken gejat. Struiken werden uitgetrokken, en voor zij vertrokken, zijn ze nog een kapelletje binnengedrongen, om de sarcofaag te onteren.…

Je loopt weer rond te vloeken het kleinste voorval irriteert je en wij voelen ons verstrakken onze spieren gespannen als een pantser om ons. Je loopt weer rond te stampen je vuisten gebald en wij kruipen in onze schulp. Onze harten bonzen door jou en om jou en steeds minder voor jou.…

Vaarwel, mijn lief. Ik wens je geen geluk. Zoiets klinkt dom, bij hen die het reeds menen. Gij hebt u goed verkocht. Maakt u niet druk Over de rest: want alle mensen wenen. Uw huis was klein, maar ge hebt het vergroot. De bron van het fortuin heet niet te stelpen. Uw roem wordt groot en duurt wel tot de dood. Uw ziel is klein. Ik kan het niet…