301 resultaten.
De natste buien
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 ik weet
dat de natste buien
al gevallen zijn vannacht
kom maar
met handenvol zon
uit je al stralende ogen
dans lente met mij
op het eerste licht
dat fonkelt en flitst in je haar
met een hoofs gebaar
nodig ik je uit
je lach is ons al ver vooruit
we bekennen elkaar
in de prilste kleuren
geuren voorjaar als liefdespaar…
Te Oud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Afkeurend vele blikken
Scannend van top tot teen
Priemende speldenprikken
Geniepig en gemeen
Ik weet heus wel mijn benen
-Hun schoonheid is ver zoek-
Die zijn om te bewenen
Zo in een korte broek
Ik moet het wel bekennen
Het is dus geen gezicht
Maar oh wat is het wennen
Aan zo een volksgericht
Bij ouderdom hoort ongerief
Stilzwijgende…
De kleine scenes
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 heb de laatste stukjes gelegd
de puzzel van mijn leven
zijn uiteindelijke vorm gegeven
maar alles voelt emotieloos
heb nooit de goede kleur
kunnen bekennen in wennen aan
de kleine scenes gaan
daar smeult en vonkt de liefde nog
plaats en tijdloos zonder gêne
maar het vlakke
overheerst zwart wit
in een bestaan met grijs gezicht…
Boogkromme
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
419 Het is lotgenoten gegeven
aan de grillen te wennen
zonder in velden of wegen
een medeziel te bekennen.
Aan de rand van verlangen
daagt een sluimerwens,
aan het zicht onttrokken
door de inpandige mens.
Het ligt zeer voor de hand
om verlichting te vragen
aan de zielsgetrouwen
die al het gewicht dragen.…
Wereldwijs
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
676 Ik lijk steeds meer op jou
Ik moet je dat bekennen
Mezelf in jou herkennen
Jij deed het toch nooit goed
Ik wilde nooit jou zijn
Nooit doen wat jij ooit deed
Nu ik zo oud als jij ben
Door het leven veel meer weet
Besef ik dat niets zwart-wit is
Er moet water bij de wijn
De wereld draait niet om mij heen
Ik mag hier slechts maar zijn…
ISOLEREN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Ik blijf me voortaan volledig isoleren
zij zien me als een heel gevaarlijke cel
't liefst zouden zij me willen elimineren
of stevig vastzetten in een heuse isoleercel
Of zij gaan me volstoppen met medicijnen,
met pillen, poeders en plakkers en de spuit
zij zullen dat niet bekennen, wel denken zij:
Jij, goed- of kwaadschiks: bij ons eruit!…
Schoot van de lente
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
624 Struik met dode blaad'ren
Aangevreten door vorst en zout,
Maar dan -
Lenteknoppen vormen zich
Uit het onzichtbare niets,
Nieuw leven baant
Zich een weg
Door de oude dood,
Twee knopjes zijn nieuwsgierig,
Laten zich al vast zien,
Bekennen kleur
Voor 't nieuwe leven -
Langzaam zakken de wintersporen
Weg in de schoot van de lente…
liefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
616 Je liefde bekennen als vroeger.
Je namen in de schors van een boom kerven.
Jaarringen overleven verlovingsringen
makkelijker dan bruggen,
die oevers moeten verzoenen.
De liefde…
Ze komt in vele vormen en wordt op rare manieren
bejubeld en verzegeld.
Maar wat is er nu mis met een gedicht?…
de avond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Toortsen lichten de laan
naar het toernooi
opgewonden jonkvrouwen bekennen
kleur, van willige schildknapen
priemt de lans.
Dan begint het grote gapen
en ga ik weer alleen slapen.…
Dichter in het park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
711 Het lijken lang vervlogen dagen
dat ik hier op een bankje zat
en de jongen van mijn dromen
me vroeg hoe lief ik 'm wel had
En ik dan, zacht giechelend
met schaamrood op mijn wangen
niet durfde te bekennen
dat ik brandde van verlangen
En terwijl ergens een merel
een prachtconcert ten beste gaf
schoven wij dichter naar elkaar
dichter in…
Over de rooie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 De rode rukker wordt helemaal gek
Want Deense vrouwen bekennen nu kleur
Geven aan donker ineens de voorkeur
Hun kwakje is dus niet langer in trek
Hij werkte zich voor de bank uit de naad
Ze zetten hem echter toch op zwart zaad
...Spermabank Cryos weert zaad van roodharigen.…
Het loepzuivere leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 heb de stenen gesorteerd
die mijn leven
gestalte hebben gegeven
basalt en graniet
de stukken rots met
als basis eruptief
halfedelstenen
waarin meerdere emoties
op het breukvlak kleur bekennen
en zij die op mijn hand
het loepzuivere leven stralen
dat door de zon is ingebrand
schitteren hun schepping in verleden
verhalen over reizen…
De bedoeling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
653 Ik moet bekennen, dat ik stapeldol
van je word, al zie ik je
maar een paar secondes.
Ik mag toevoegen, dat het zeer zeker
niet de bedoeling is,
had moeten blijken te zijn...
dat ik knotsgek van je word!
Maar je maakt me blij.
Ik schaam me, maar je raakt me
als geen ander.
Wat doe je... met me?…
Vergeefs?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Vergeefs heb ik je naam gevraagd
om in jouw erbarmen te graveren,
verdrink me in het eenzaam zijn,
zaaigoed uit de morgengloed
doet mij bezweet ontwaken,
een vurig nachtveulen heb ik
aan de blindste en tevens
de laatste bieder verkocht
kloppend in het uurwerk van het
lot, zal het masker van het hart
kleur bekennen voor het bloedt…
Op afval gebouwd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 Loop net door
De tuin en zie
Het vallend blad,
Het gelende gras
En naalden die
Vroegtijdig de larikstak
Verlaten
En dan zie ik onverwacht
Twee mini-paddestoeltjes
Rood met witte stippen
Die groeien op het
Vers gevallen
Afval van de bomen
In het vermoeide gras,
Die door alle somberte
Heen kleur bekennen
Voor nieuw leven…
verraden gaat door mij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
734 ik heb met jou
het woord gebroken
gedankt om wat we zijn
ik wil je tegenkomen
de oogst is toekomstrijp
de wijn staat te verdromen
je sprankelt in de druiven
mijn nectar is zo zoet
we leven overvloed
samen in het paradijs
rakelings langs zonde
het verraden gaat door mij
want jij bent vrij
er is geen slang meer te bekennen…
Zelfvertrouwen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 ze keek
mij aan
liet haar blik
geringschattend
langs de
anderen gaan
toch geen
preek of
beperkende
afspraken
maar in de
donkere diepte
van haar ogen
was geen
gezelligheid
te bekennen
vonkte al
vage onrust
het evenwicht
was verloren
niemand wist
welke invloed dat
zou hebben op
ieders handelen
het voorval had
indruk…
M. the beat goes on
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.311 En nog even tot niet meer
want de nacht is geen omhulsel
het is de kennisgeving van eenzaamheid
en het vulsel dat wat toen was van nu scheidt
het zijn maar woorden
en de plek waar ons naar werd verbannen
viel nergens te bekennen
de ongeloof over hoe zoiets kan breken
is een verhaal
te lang voor leken
Het onbegrip, de vrijheid en de ironie…
Ontkend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
811 Je denkt te weten wie ik ben
En ja, je kijkt recht door me heen
Maar als zelfs ik en ik alleen
Zo verward mezelf niet ken
Hoe kan jij mij dan wel kennen
Voel jij dan wel wat ik niet voel
Je weet vast niet wat ik bedoel
Ik ook niet, moet ik bekennen
'k Weet dat jij geen gedachten las
Jij kunt niet mijn woorden spreken
Als jij beter had…
Zomert een liefde
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 jij kunt altijd
met subtiele blik
wind bewegen om
straatjes schoon te vegen
waar je loopt
openen bloemen
bekennen stralend kleur
volgen je met hun geur
jij speelt in de
schaduw van jeugd
draait je om innemend
lachend naar de zon
hier is het nu guur
mistig en koud maar
jij zomert een liefde
die mijn hart warm houdt…
Contouren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
478 Het was het geluid van een merel,
kerel, een prachtkans om kleur
te bekennen, onder ijle gijze luchten:
de dag binnen te glippen onder
het gedeeltelijk verborgene; een flauw
schijnsel omhoogkolkend tot aan
de rand, geschilderd door de eerste
zonnestralen, als een vluchtig portret.…
Handenvol zomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
512 heb handenvol zomer geplukt
uit bloemen die in het wild
hun kleur wilden bekennen
onstuimig vitaal
bloeiden zij dwars door elkaar
hun knoppen op zoek naar de zon
wat ongeordend leek
bleek een proces waarbij ieder
op de juiste plaats in bloei werd gezet
ook hier in dit onbekend paradijs
geeft natuur zijn schepping
en schitterend geheim…
Ervaring in liefde
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
717 Spreekt wijzer ouder
Uit ongemak
Wil eigenlijk bekennen
Beginners geniet de liefde
Zonder verantwoordelijkheden
Consequenties
Jong jullie moment
Zodat je later
Ouder en wijzer kunt zeggen
-Het blijft ons moment!…
Verdriet
hartenkreet
3.1 met 50 stemmen
4.605 Rollen zachtjes uit de ogen
Kruipen langzaam in de nek
Verdwijnen op een onzichtbare plek
Iets heeft ze daartoe bewogen
Het echte intense verdriet
Is niet te omschrijven
Totaal ontredderd staan
De wereld als het ware vergaan
En voelen aan den lijve
Huilen in je hart
Er lichamelijk ziek van zijn
Voor niemand te herkennen
Geen traan te bekennen…
Eindeloze kusten
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
845 Lippen blazen bellen
minnen nachten
dromen zee en zand
hand in hand de slaap
overwinnen en de lakens
zij bekennen schoonheid
aan elkaar
daar vind ik je in mijn armen
droom ik je een land
waar de zon nooit ondergaat
laat ik mij het liefst verleiden
door jouw glimlach
die onze gedachten deelt
en in het diepste van mijn zinnen
de…
Adam en Eva
gedicht
3.9 met 12 stemmen
8.652 Er is geen appel te bekennen,
geen vijgenblad ligt in de weg.
Maar bij elke aanraking
wijk je van me
vandaan, je bent
een lichaam van mist. Ik wil je
bevriezen maar
er is vannacht teveel zomer in mijn slaap
zodat je als regen op me neerklettert, geen
vijgenblad om onder te schuilen, geen
appel voor de dorst.…
Gegeven moment
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 'k zou echt niet kunnen wennen
als het strelen is gedaan
eerlijk moet bekennen
dat je niet bent te weerstaan
trek die kleurenjurk weer even aan
met primair overdwarse strepen
of vind je hem oubollig staan
en ga je nu iets anders dwepen
je verlangt zo innig naar de velden
waar jij jezelf zo graag in ziet
mij springen en gehuppel melden…
Niemandsland
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 Heb vandaag de
Halve wereld rond
Getrokken en ben
Nog geen mens
Tegengekomen - nergens
Een grens te bekennen
Stad of dorp bestaat
Niet meer - alleen
Bergen nog en oceanen
Onderscheid ik, en verder
Helemaal geen leven
Meer - zelfs de vogels
Die mij tot zover
Vergezelden zie ik
Niet meer - aarde
Die weer woest en
Ledig…
vanavond eindigt de pijn
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
987 Ik heb je een kans gegeven te bekennen,
maar je bleef tegen me ontkennen,
ik moet er nog wel aan wennen,
dat ik je vanaf vandaag,
geen liefde meer toe zal kennen.
Hier was mijn gevoel niet op berekend,
het leek allemaal zo vanzelfsprekend,
het ging o zo uitstekend,
maar dat het vanavond stopt,
daar heb jij vast nog niet op gerekend……
Tweeën hart
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
939 Mijn hart bloedt
Verscheurd door verdriet
In mezelf, woede woedt
Tot recht geschiedt
Ik moet schuld bekennen
Dat ik jouw last niet verlichten kan
Verdriet temmen…
Een gebroken man
Niets helpt, niets baadt
Woorden betekenen niet
Alles schaadt
Bedwongen door verdriet
Ik doe wat ik doe
Maar help niet
Triest en moe
Overstelpt door verdriet…