241 resultaten.
VOORSPOED EN STRAF
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
622 Geef me nog een vaderlantje
In herberg Beëlzebub
Van de regen in de drup
Ik betaal handje contantje
Ik viel in de kercke neder
Gister, ik kon niet meer staen
’t Avondmaal heeft afgedaen
En mijn tong is één lap leder
Gun mij nog een artisjokje
En een blik onder een rokje
Laat ons roken, laat ons klinken
Bacchus Wonder-Wercken drinken…
Uit hoge minaretten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 waar uit hoge minaretten
nog gebeden schetteren
gonst door oude tijden
het onherroepelijke einde
vernietiging breekt
monumenten in
hun trots en statigheid
na eonenlange waardigheid
beesten feesten
na het doden van de geest
die opgeslagen lag in
wat ooit beschaving is geweest
als afgoderij en mensen schennis
in dezelfde bloedbaan…
Vertaald in de tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
482 vertaald in de tijd
hebben zij allen de
geschiedenis van bestaan
en leven weergegeven
imponerend zijn
de beelden van
heerser en zijn hof
centraal geconstrueerd
maar juist de
anonieme werkers
hebben in het geheim
hun eigenheid geëtaleerd
wat zij laten zien
in sculptuur en
grappig detail duidt
de tijdgeest wonderwel
de historie…
Oase van rust
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
472 langs wijkende bomen
in zachte glooiingen
van het landschap loopt
het eeuwenoude pad
een natuurlijke oase
van rust geflankeerd
door het groenende leven
van boom struik en blad
generaties zijn langs gegaan
met uitzicht op morgen
huis en haard achtergelaten
verdronken in zorgen
anderen zijn gekomen
hebben in het volgen
van vroegere…
STRAATGEHEIMEN
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
733 De straten
hebben zo hun geheimen
gevelsteen van het verleden
zwijgt zichzelve dood
De vensters
openen zich tersluiks
als ogen na
diep slapen
Ze kunnen
het daglicht
wel verdragen
stellen zich er aan bloot
De deuren
zwaaien welkom open
zijn niet vergrendeld
zitten niet in het slot
De straten hebben zo
hun geheimen
zijn niet…
Verschiet te Rome
gedicht
3.2 met 8 stemmen
3.778 Ruïnes? Ik weet ze in mijn leven al.
Een weids terrein vol brokken, zelf gemaakt,
uit eigen grond gestampt. Maar avondgloed
te Rome, zachtvurige zonsravage regenboogbekroond
laat door geen glorieus verwoest bestaan
zich evenaren. Ik aanzie die wondere
ondergang, besef hoe mijne evenmin fataal
en keer op keer als voor het eerst zal zijn…
Rothenburg ob der Tauber
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 Onder aandrift van de kniel
welke door het groene kweelt
terugkaatsend in echo’s
waar ik week door vlieg
wallen schoren rode ziel
welke de mijne streelt
scharnieren knarsen weergaloos
openen de toegangspoort
Zie hoe jij bekoorlijk ligt
in middeleeuwse tijd
begerenswaardig oord
de zon beschijnt jouw schone zicht
welk eeuwig in mijn…
Landleven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 Er broeit iets, de lucht werkt
landlieden luieren in de verlaten ruimte
zien terug op het zwoegen van de dag
Vlijtig en vol ijver
stapten ze de bedauwde morgen in
een zuidenwind bracht slepend
de dagelijkse droogte aan
In de verre verte lokt klokgelui
-boven rieten daken en
onder de dreigende hemel-
ze terug naar de hofstee
Ze dralend…
Veinst gewetensvol
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
512 de zolder ademt
al reeds lang verbruikte lucht
kraakt en kreunt in iedere zucht
door verstoring van zijn rust
en evenwicht schrikt hij op
uit lethargie en jarenlang gepeins
veinst gewetensvol
zijn schatten te bewaken onder stof
en afgedekt met smoezelige lakens
toen later het kale peertje knapte
en licht slechts door het luikje kierde…
EXOTA
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.063 roestig
reclamebord
van een lang
vervlogen gazeuse...
destijds
een echte
knaller…
Nieuw zicht op de oude haven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
938 Haar gezicht raakt aan haar blikken gewend,
verweerd en allesbehalve eenkennig
verzuchten de schaduwen hun daglicht,
blinken tranen het roestbruin zacht.
Strak gespannen, lippen vastberaden
om de plooien, de netten van het ongemak
in onmogelijke samenhang te steunen..
voor visvangst en eeuwenoude specerijen,
proeven zij met bijna niks…
Gevleugeld forum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 de jaren hebben de treden van de keizer
van het marktplein gewist
luidruchtige kooplui zijn samen met de tempelgebeden
in oude kleuren begraven
alleen de pilaren rijzen nog ten hemel
de eerbied ligt gebroken
en verborgen onder de alles vertredende
voetstappen van heden
elke steen in de metropool zucht
en zwoegt tevergeefs
om de historie…
HET KAN VERKEREN
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
643 (oftewel van mysteriespel tot klucht)
De geestelijken deden aan toneel
Het kerkvolk kon op die manier iets leren
Als het vertoefde in het Huis des Heren
Viel het ontzag en opluchting ten deel
Het was rond dertienhonderd functioneel
Om Bijbelteksten zo te ensceneren
Ook wereldsen gingen het uitproberen
Dat zorgde voor een brok in clerus’…
Vicieuze Waanzin in Word van Angst, Ziekte en Schuld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
509 1450, Europa: Joodse arts krijgt de schuld van Zwarte Dood-epidemie
2014, West-Afrika: Medische hulpverleners krijgen de schuld van Ebola-epidemie
[jaartal], [locatie]: [zondebok] krijgt de schuld van [ziekte]-epidemie
Angst, gemengd met armoede en gebrek aan educatie
Leidt tot ziekte en dood
En veroorzaakt meer angst,
Armoede,
Gebrek…
Avignon
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
738 (sur le pont)
tóch gek hoe een brug
die in een stoffig verleden
tot de andere oever strekte
zoveel meer is gaan betekenen
dan dat het als permanente
verbinding tussen de oude stad
en L'ile de la Barthelasse
ooit zou hebben gehad
lejo…
Kijken hun ogen uit....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 Ze kijken
hun ogen uit
de gevels
van de Leidse panden
De levendigheid
handel & wandel
aan de grachten
het verkeer
Een dame & heer
die voorzichtig
oversteken
een hond,uitgelaten
Ze kijken
hun ogen uit
zullen er niet
...over praten
Stilzwijgend
aan de oude gracht
waarin...
bootjes op en neer.…
knietjes knookten
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
855 ze ademde
vergane glorie
knietjes knookten
in te korte rok
donkere uitgroei
in de blonde lok
ze klassiekte
een vergeten mode
wiebelde op hoge hakjes
trippelde te kleine pasjes
fluisterde een haags accent
snoepte iets te vaak gebakjes
verkeerde in de
hoogste kringen
maar haar val kwam snel
die cirkels zijn gesloten
ze probeerde…
Italianisanten 1 (1620 – 1720)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Wie kent ze nog; Italianisanten
Díe eeuwen terug een reisje ondernamen
Om zich als landschapsschilder te bekwamen
Rond Rome van het licht te watertanden
Zich sterkend door een broederschap te vormen
Die haaks stond op het oude Lucasgilde
Dat enkel ouderwetse leden wilde
De Bentvuegels hadden hun eigen normen
Indien een kunstenaar zich…
Dichter wandelt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
580 Hij wandelt
de dichter
door een oud stadje
aan de Maas
Helaas...
zon speelt kiekeboe
lichter wordt
sneller donker
De winkels
leeg
etalages
vol snuisterijen
De straat
klinkt hol
kinderkopjes schreien
doe me 'n lol
Heer, laat
zon schijnen
op de gevels
van dit Maasstadje: Ravenstein.…
overleven was een naam in steen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
706 je zult niet stranden
aan de turkse kust
het binnenland bindt
weer je handen omdat
geschiedenis in rotsen rust
jij voelt hoe steen
in het zacht raken
al zijn emoties zucht
de empathie met het verleden
komt in je vingertoppen terug
je weet de pijn die
is geleden niet door
generaties uit het heden
ziet het bloed niet rood
maar…
vlammen vertellen uit vuur zijn verhalen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
740 de vagebond
streelt bergen rond
werp duister in ravijnen
vingers van zijn handen
slijten jarenlang de tanden
van scherpe bergkammen
zijn mantel wappert over
heuvels en in dalen vertellen
vlammen uit vuur zijn verhalen
zijn armen zwaaien en
draaien de wereld wijder
hij is de bevrijder van de wind
blaast met wangen vol
de wolken…
Historisch
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Moon en Kim hebben samen een boom geplant
En lieten zo hun oude vete varen
Hun oorlogszucht kwam even tot bedaren
Komt er rust op ‘t Koreaanse schiereiland?
Kim Yo Jung bood, als zusje van, proactief
Op de Winterspelen al wat perspectief…
je schaterlach is snerpend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
804 hooghartig is je blik
je schaterlach is snerpend
echo's rollen van de trap
schaters sterven lachend af
daal maar naar de hellepoort
ik open hem voordat
de stank je smoort en werp
een blik in het woeste vuur
zij krijsen hard venijn
en koude spot om de lange duur
herkenbaar zijn ze nog
als tijdloos smeulend wangedrocht
hun…
overwegwachter
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
543 wie kent hem nog ?
de overwegwachter
haalde de bomen neer
en vroeg terloops
of ik een open haard had…
proeft bloed van heldendaden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
821 je ziet geschiedenis
proeft bloed
van heldendaden
raakt aan verraden
voelt zacht geluk
je dag kan niet
meer stuk als je
de stenen leest die
alles weten van
leven en begraven
hoe generaties hier de
jaren hielden binnenshuis
een thuis voor mannen
die vielen en verloren
gingen in de ruis van eeuwen
tijden staan niet stil
in een…
Geur vertelt per deur verhalen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.069 Stil, verkild in ochtendgloren
staan gevels blikken te bekoren.
Ze tonen ieder hun gezicht
in statigheid en hun gewicht.
Geur vertelt per deur verhalen.
Passanten moeten tol betalen.
Ramen geven slechts een vluchtig zicht.
Generaties hier zijn voor het geld gezwicht.
Bomen dromen langs de grachten.
Vogels zitten op de zon te wachten,
die…
rankt in vrouwelijkvol
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
775 je beeld mist een hand
maar rankt in vrouwelijkvol
je zachte lijnen
verwachtingsvol
kijk je me aan
ik voel je als de mijne
al eeuwen sta je
te verleiden en met je
rondheid mannen te verblijden
ze lijken je mysterie
te doorgronden maar voelen
in zichzelf tal van diepe wonden
ook zij missen de hand die jou
in replica's op sokkels…
Brood en spelen
snelsonnet
3.2 met 8 stemmen
561 Gelobbyd werd er zoals nooit tevoren,
Lang onder de passiviteit gebukt
Is het ‘de sport’ dan eindelijk gelukt
In politiek den Haag hun punt te scoren.
Hoeft ook het volk zich niet meer te vervelen,
Geen volk kan zonder brood en zonder spelen.…
je adert in marmer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.066 je adert in marmer
jouw lijnen verfijnen
is eeuwenoud kunst en
maakt de polijster niet armer
ze breken je leven
uit steen halen kleur
uit je groei en het bloed
dat je eens hebt gegeven
ze schuren je ziel
en lossen emoties
verkwanselen je geest
voor hun eigen negoties
maar ik voel je huid
op de dorische zuil
zie het verloop van…
hun verleden is gelogen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.136 in stenen bikken
brand ik zonder blikken
het verleden schoon door
op het heden te gaan tikken
bloed vloeit rood
in raken als ik de dood
weer tegen kom en haar
herinneringen los moet laten
tijd verwijlt in
dromen van de mensen
ik zie hun wensen die
ik afneem van de steen
ik restaureer
maar krijg de geest
niet meer gevangen…