Alle inzendingen over ravijnen

200 resultaten.

Sorteren op:

de echo vraagt

netgedicht
3.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.785
ik schreeuw de tijden terug waarin ik leven voelde maar het geluid lijkt stuk de echo vraagt wat ik bedoelde er is geen brug die nog emoties draagt waardoor mijn woord in het ravijn vervaagt toch raakt het af en toe een bloem die groeit in kleine decibellen en bloeit in kleuren die gelukkigzijn voorspellen ik roep niet meer maar…
wil melker17 december 2004Lees meer >

voor beide moet ik springen

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 993
ik wankel tusen afgrond en ravijn voor beide moet ik springen ik haat het eeuwige onzekerzijn waarheid zal tot keuze dwingen de weg ben ik al kwijt geen handen om te helpen als ik diep in me kijk zie ik slechts lege schelpen gebroken zonder kleur het leven is verdwenen in de stilte van mijn huis voel ik me niet meer thuis ze zwaaien…
wil melker22 september 2003Lees meer >

Lieve Andrea

hartenkreet
3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.516
Afscheid van je nemen Doet zo’n zeer Me toch weer aan je overgegeven Zoals iedere keer Je blijft mijn lichtje in het donker Dat ene sterretje zonder geflonker Ik hang boven het ravijn Nog vasthoudend aan de rand Jij staat daar, op de stabiele kant Toen ik ging zien waar ik blind voor was Hield ik mijn ogen krampachtig gesloten Maar ik ben…

Kloof

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.184
in je eigen Hof van Eden onbereikbaar door een breed ravijn je bent te ver voor mijn gebeden mijn werkelijkheid is nog te klein welke uitdrukking ik ook bedacht om jouw waarheid te bereiken des te donkerder werd onze nacht om nog goed naar je te kijken maar de zon bij iedereen van binnen werpt een licht op identieke waarheid die onzichtbaar…

Een maat rust bij de abdij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 92
Dieper dan het pad opent zich een ravijn. Op de bodem openen zich bloedbloemen, rood en wonderlijk zonder gevaar. Ik zeg nee tegen de haast van het verkeer. Eén maat rust, brood gebroken zonder woorden. De dagen worden niet merkbaar korter, en zwartigheid strijkt zich vanzelf glad.…
nietsweter23 oktober 2026Lees meer >

EEN LADDER VAN LIEFDE

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.083
mijn ziel en die leidt juist naar mijn hart Voor wie in diepe treurnis viel is deze ladder een nieuwe start Een ladder uit de put van pijn is mijn hand die gereikt wordt Als ‘t ene straaltje zonneschijn dat de smart een beetje bekort Een ladder voor de pijnvallei van smart uit hersenschimmen Die ladder is die hand van mij die uit het ravijn…
Ton Rijkers17 januari 2011Lees meer >

Jaloezie

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.014
en laat ons langs het steil ravijn opnieuw de oude weg betreden die ons terugvoert naar het huis, dat in de duisternis beneden nog aan de voet der heuvel ligt; waar gij zo eenzaam hebt gestreden, toen leed de liefde had ontwricht; laat uitgeroeid zijn het verleden en uw gelaat weer zacht verlicht…

laat me zien

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
laat me het land zien waar geen boom meer staat wanhoop ons verslaat laat de doden zien de maskers van pijn in een diep ravijn laat me het kind zien dat niets meer verstaat geen tranen meer laat laat de moeder zien ze bedekt haar zoon streelt zijn ogen schoon laat me schoonheid zien haar onvolmaaktheid volmaakt in lichtheid…
J.Bakx20 november 2025Lees meer >

Utopische variaties

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 322
Je vertelt me dat mijn soms ongelukkige brein haar eigen redactie heeft in de denkwereld en ik geloof je met mijn utopische variaties ik probeer een nieuw spiegelbeeld een woordenboek in jouw gedachtenoceaan is als een verloren droom in pasteltinten mijn slaapkamer is een ongeschonden ravijn waar een bloemenzee bloeit, nog onbetreden terwijl…

ik wil weer stralen

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.165
Ik wil weer stralen Alles uit het leven halen Maar al die diepe dalen Ze blijven in mijn hoofd rondmalen Ik wil gelukkig zijn Klimmend uit een diep ravijn Genietend van de zonneschijn Kunnen zeggen: wat is het leven fijn Maar willen stralen helpt niet Want het leven is veel mooier als je echt geniet En luisterend naar het ritselend riet…

de karavaan

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 912
Wat voelde je toen de Karavaan voorbij trok Voor je ogen Lachende maskers van meisjes Bleke karkassen van kinderen De gulzige smoelen van monsters Voorbij slenterden Van rol wisselden Je het ravijn zag waar ze zich in zullen storten Wat voelde je toen je tussen gondels en pleinen heren en wijven langs bitter gekrijs…
zeno9 augustus 2004Lees meer >

Toekomstdroom

hartenkreet
2.9 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.185
De wolken storten regen neer Zoals mijn hart de angst Door mijn lichaam pompt en meer Om van de donder maar niet te spreken Een knal, mijn hart slaat over Ik zit mezelf te steken Met woorden, daden, zelfs een mes Want ik moet gestraft Dat is een wijze les Een neerwaartse spiraal draait Mij het diepste ravijn in En windkracht duizend…

Zeezucht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
tongen langs dijen en kuiten de zon klampt zich vast aan de rand van een wolk Geliefden draperen een tekort aan armen rond een ruggegraat die ze delen sinds kort Meeuwen negeren eeuwenoude wetten en slepende netten schrapen de zeebodem kaal 's Avonds kleuren neon spiralen de zilte lucht en dwalen wij langs donkere kaden die ons ravijnen…

Geheime liefdes

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 704
stukken verdriet dacht ik in steen een beeld te geven mijn werk brokkelt af de dagen zijn gekrompen handen in gepeins verzonken ik hakte op herinneringen in maakte een sterk begin het is bij pogingen gebleven liet mijn harten bloeien maar de stenen bleven koud er konden weer geen tranen vloeien sleep mijn puin naar de ravijnen die…

De stenen bleven koud

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 609
stukken verdriet dacht ik in steen een beeld te geven mijn werk brokkelt af de dagen zijn gekrompen handen in gepeins verzonken ik hakte op herinneringen in maakte een sterk begin het is bij pogingen gebleven ik liet mijn harten bloeien maar de stenen bleven koud er konden weer geen tranen vloeien ik sleep mijn puin naar de ravijnen…

bier is langs nachten gegaan

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 621
rotsen kleuren tijd water overvalt de traagheid van ravijnen winden dichten kloven met het stof uit boven gevleugeld zijn verhalen die als holen grijnzen in de torenhoge bergwand hun holten zijn bemand ze verwoorden God en leren over dwazen die azen op macht vertellen over vrouwen die met kinderen zijn omgebracht…

ze verwoorden God en leren

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 953
rotsen kleuren tijd water overvalt de traagheid van ravijnen, winden dichten kloven met het stof uit boven gevleugeld zijn verhalen die als holen grijnzen in de torenhoge bergwand hun holten zijn bemand ze verwoorden God en leren over dwazen die azen op macht, vertellen over vrouwen die met kinderen zijn omgebracht ze verweven…
wil melker22 januari 2003Lees meer >

aandachtorgels

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 6.134
aandachtorgels bij vergaderingen ze hadden dus direct alweer het hoogste woord en waren ze niet door de wet beschermd dan hadden we ze vermoord de kukelekuus sans tête gaan altijd maar weer door zoals een ongeremde kar met lood die van een berg afrijdt en het ravijn in glijdt zouden zij oh Heer in het vervolg gaan zwijgen al is ’t een…

Jouw lach

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
je hebt het leven gewogen negatieve lijnen verbogen om in balans te blijven kende het peilloos diepe ravijn voelde de greep van verwurging nabij in uitzichtloze tijden tussen het werk van je handen en de blikken in je ogen heb jij liefde gegeven in mededogen het heeft je gesterkt de rug gerecht jouw aanpak was uiterst subtiel…
wil melker24 november 2020Lees meer >

hoe je toch

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 486
hoe je zonnebloempitten plant de bodemlagen uit je hoofd bant toch over het lot van Aleksej N tobt denkt aan bordjes van de kindercrèche hoe je een vogelvlucht ziet je ogen pogen haar te volgen hoe je toch omkijkt naar het ravijn aan het speelgoed van Alice denkt hoe je het onkruid wiedt de bodem adem geeft en zonlicht biedt je toch…
J.Bakx10 maart 2024Lees meer >

Gewaagde liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.867
Ik verdwaal graag in jouw land ontspoor graag in jouw hart pak zomaar je verkeerde hand en maak onbezorgd een valse start Ik deel het makkelijkst jouw pijn vang jouw tranen moeiteloos op spring zonder angst in jouw ravijn en durf me op te hangen in jouw strop Ik zwem het liefst door jouw zee klim met gemak langs jouw touw jouw zorgen tellen…

Liefde aan je voeten

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 856
geef mij het vergezicht bergen die beklommen zijn ravijnen rotsen scherpe kammen zonder middelen met blote handen ik wil de wereld aan mijn voeten zien geef mij horizonnen oceanen die bevaren zijn zeeën engten en rivieren met schepen groot en klein ik wil verten in mijn blikken zien geef mij liefde verdrinken in je ogen het zachte kussen…
wil melker13 december 2006Lees meer >

een horizon voorbij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 842
ik schilder je de bergen op voorbij de rots en de vallei toon je de uitzichten een horizon voorbij zie in blauw de nevels van de morgen even zonder zorgen genieten van de dag ik weet het pad dat je in de verte zag we dalen snel penseel voor jou ravijnen, hun diepte voel je aan mijn hand in samen blikken zal hun dreiging vlug…
wil melker26 augustus 2006Lees meer >

passie

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
hoe zijn handen het orkest meenemen naar bergen ravijnen wolken en water gesloten ogen de plooien in zijn gezicht de diepste lagen voelbaar maken hoe hij de smalle handen op het hart legt het koor smeekt om elk woord te bezielen de lange armen langs het schrale lijf hangen terwijl zijn hoofd zachtjes wiegt heen en weer hoe…
J.Bakx1 maart 2020Lees meer >

homeland revisited

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
de weg naar het huis bovenop de berg maakt een beruchte bocht scherend langs het ravijn waarin jij verdween nabij het stugge bergdorp van onze ouders je kwam niet meer thuis een dans macabre tussen onbenaderbare bergen van zoekend licht weerspannige bergen doen wat ze willen een boom sloeg een gat in het dak ik kijk de…
J.Bakx13 juli 2021Lees meer >

stilte predikt onvermogen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 938
het spelden prikken is voorbij geen woord valt onvertogen het was genoeg voor allebei stilte predikt nu ons onvermogen de paden kruisten in een langgezocht ontmoeten herkenning huisde in een woordenloos begroeten we overbrugden de ravijnen die ons scheiden zuchtten om de pijn die de eeuwen ons deed lijden geschapen als een paar…

Een roos-berg-maan-kind-klok-muis-storm-haiku

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 266
De maan verschuilt zich Zwarte wolken wegen zwaar De wolven zwijgen Het kind is van slag De ouders zijn van ijzer Tranen zijn van glas De doffe kerkklok Het kruipen van de wijzers Uren bloeden dood Muis voelt een kilte Uil berekent zijn kansen In het zomerbos Een storm in het hoofd Water op het vuur gegooid Doof in het ravijn…
J.Bakx17 september 2025Lees meer >

Woeste Zee

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 720
Gevoel van vallen in een eindeloos ravijn. En toch alles doen om bij jou te zijn. Eindeloos zwevend in lucht, het gevoel van vliegen. Moet ophouden met tegen mezelf te liegen. Moet beseffen dat ik hier ben voor maar één doel Van jou houden, en voelen wat ik voor jou voel.…
N.H.10 mei 2007Lees meer >

de Oplichter

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Gedreven door mijn valse sluwheid Schreed ik op het laagste niveau Verminkt achterlatend verboden zones Maar dan gleed ik uit door de herkenning Struikelend smakte ik op het granieten geheel Mijn gezicht haakte de richel van fatsoen Scheurde mijn schranderheid en liet los Om meegevoerd door de frisse wind In het duistere ravijn af te dwarrelen…

Vervliegt uit blote lijven

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
de leegte van een jaar legt stilte af in zwijgen warmte die genoten is vervliegt uit blote lijven ik schrijf omdat ik blijven wil woorden maken het verschil in draden met de werkelijkheid ze schrijven mijn realiteit mijn leven lost zich op in een reëel afwezig zijn een existeren op de rand balanceren boven het ravijn de tekst…