4410 resultaten.
Zeldzaam zachte winterwind
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
543 Gekooid, geknecht,
Beroofd en berooid
In het traliewerk
Dat leven heet
Word ik vanmorgen wakker
In een schuur met wat stro,
Wat dieren en een kind
Dat mij vol verwachting aankijkt -
Zijn blik verdrijft mijn wanhoop
Zijn liefde wordt mij gegeven
In een zeldzaam zachte winterwind…
Zoals ik heb bestaan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Toen ik in je lijnen
Mijn naam zag staan,
Steen, zag ik in jouw
Ziel de mijne weerspiegeld,
Herkende ik mezelf in haar,
En besefte ik dat jij geleefd
Hebt zoals ik geleefd heb,
Zoals ik heb bestaan…
Grijs water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 stroomt door mijn haren
en neemt al mijn gedachten
mee in ondergelopen wegen
vissen springen op
zij spelen krijgertje
zo hoog waar de maan
niet schijnen kan
slaan ziellozen op de vlucht
zij zoeken hun heil daar
waar wij nog niet rijp
voor zijn
het kleurt de winter blauw…
Jij zegt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
503 Jij zegt dat je
Hier woont, hier in
Deze stad -
Ik vraag je de weg
Want ik kom niet
Hier vandaan, kom uit
Een andere stad, in een
Ander land -
En vraag je waar ik
Het grote plein
Kan vinden, in het
Centrum van jouw stad -
Je weet het niet zeg je,
Weet zelfs niet de naam
Van de straat waar
Je nu loopt, je weet
Eigenlijk…
lotus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 nu zij haar naam op handen draagt
met vingers in de mantra van
een stil moment
vergeet haar lichaam, dat
de zon zijn stralen zendt
en de wind uit alle hoeken
zoekend rond
haar benen slechts verdwenen
ontij vindt
dit kind
haar heiligdom nog ongezuiverd
huivert, onder zoveel kou…
Danspartner
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 Terwijl ik met je danste
in de balzaal van een Weens paleis
sneed jij die leugens uit mijn droom
en plaatste je er zwart-wit beelden
van de moord op mij in terug.
Als een vrouwelijke Shakespeare
belazerde je de hele mikmak en
onderstreepte je mijn noodlot
met verf van gas en cyaankali.
Mijn schizofrene waanbeelden
verstopte je in…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
468 rond een kerk knielen huisjes
ze zijn devoot en houden blinden dicht
de buitenwereld slaapt in
oude volksverhalen
slechts een oogwenk verderop
scheert de snelweg rakelings langs
trage dijken en daarachter
nog een slootkant, met wat riet
je ziet
dat waar de tijd in stilstand
naast de bermen schuilt, je oog getrokken
wordt naar meer…
negen december
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 vandaag dacht ik aan een kind
ze draagt de namen van een bloem
en laat de winter bloeien
ik denk dat ze ook mooi is, ergens daar
waar ik niet meer kan komen
vandaag dacht ik aan een kind
ze was mooi en zong van hemelsblauwe
vogels, van de bomen en
het gras
haar graf ligt onder koude aarde
vol verlangen opgewarmd
door wie ze was…
Novemberdagen in Zeeland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 Het waren zilvergrijze
Novemberdagen daar in Zeeland,
Geen zonlicht viel op bomen,
Huizen, struiken, zodat ze
In zichzelf rustten,
Niet anders waren
Dan ze zijn…
Uit eigen beweging
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
433 'waar denk je aan'
ergens op de vloedlijn
tussen waken en vergeten
een moederstem die
gebiedt, 'kom niet te
laat voor 't eten'
een geur, een kleur
flarden
uit losse herinnering
een vloeibaar moment
binnen omrankte muren
van een doodstil ding
stil,
de klok is verjaard
een doof beeld
dat mij aanstaart…
Geen kerstboom te zien
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
523 Geen kerstboom te zien,
En toch lopen hier allemaal
Mensen voorbij met een kluit
In hun handen geklemd -
Langs de scheuren in
De aarde - hun aarde -
Zijn ze op zoek naar
Het riet dat hieronder
Ergens moet groeien,
Zo hadden de beleidsbepalers
Hen in vertrouwen gezegd;
Maar net zo min als de huizen
In hun luxe woonwijk verkoopbaar…
Een hart van jute
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
450 Mijn hart is nooit van steen geweest,
Vlees en bloed waren het enige dat ik had -
Windhozen en orkanen
Die me overkwamen
Zorgden voor uitgesleten
Platgetreden paden
Die allengs niet anders voelden
Dan het gevoel geen gevoel meer te kennen
En zie daar, vanmorgen aanschouw ik een wonder,
Mijn zichtbaar hart is van jute geworden -
Ik…
leeggelopen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
618 het huis geraakt langzaam
leeg
op zolder
zoek ik naar woonst
ik gooi mijn hart overhoop
draai de rug naar
heimwee
hoe lang zit ik hier al
met te ijverige wijzers
nog even
en dan word ik een zwerfkei
te vaak in mijn gedachten…
Hij en ik
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 Op een morgen droomde ik
Dat ik mezelf geworden was -
Eindelijk was ik geworden
Wie ik heimelijk altijd al
Wilde zijn,
De Japanse steenhouwer
Was immers altijd mijn
Droombeeld geweest, nooit
Had hij mij losgelaten,
En nu waren we samengevallen
Tot één persoon, hij en ik -
We gingen emigreren naar
Een land hier ver vandaan,…
De mensen als mieren zien gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Ik heb de hoge berg beklommen,
Met talloze mieren ben ik
Naar boven gegaan -
We waren sterker dan we
Ooit dachten te worden,
Tien maal ons lichaamsgewicht
Hebben we naar boven getild
Zo makkelijk, zo vrij
Als ik het zelf ooit
Had gewild…
Stof wacht geduldig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 ik had je zo graag
in in mijn armen
willen drukken
om te kunnen
zwemmen in tranen
die jij op het raam schilderde
zoals beschreven
in de ongeschreven roman
die roerloos op tafel ligt…
Perceptie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 hoog op de berg
sta jij te kijken naar
hetgeen zich onder je afspeelt
handen in je zakken
machteloos, want wie heeft jou nog nodig
voor wie was jij belangrijk
wat deed je er toe
in deze koude kille wereld
waarin je nooit begrepen bent
nooit gehoord, noch gezien
het hebben van een mening
niet voor jou was weggelegd
daar sta je dan…
Geslepen glas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Geslepen glas, achter al die ramen;
komen al mijn gedachten samen.
Geslepen glas, in de kern ben ik
wel; een diamant in een kleurenspel.
Achter al die ramen vang ik licht.
Beschijnt de dag mijn droevig gezicht.
Achter al die ramen krijg ik vorm.
Ben ik veilig voor elke storm.
Achter al die ramen noem ik mij bij
namen. Behoef ik mij niet…
ga ik diep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 hoe voelt gij
vraagt iemand mij,
zomaar
"en plein public"
geef ik iets prijs
als ik in mijn diepste glij
en kond doe van roerselen
die ergens klinken als muziek
met tussen de balken
mijn eigen wisselende wijs
gister ging ik nog onbestemd
over wegen van verwachting
thans weer over paden
waar mijn zin wordt afgeremd
en…
Je bent er
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 Je bent er
En toch zie
Ik je niet,
'k Voel wel
De vleugelslag
Van jouw liefde
Om me heen,
En dicht tegen me aan,
Ik twijfel geen moment,
Er is voldoende bewijs
Voor jouw bestaan…
zie mij
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
598 ik zag voor het eerst diepte
in de verte van haar blik
ontmoette haar
even was er een kier
kijk mij hier
leek zij te zeggen
een open gebaar
met zuchtende slik
pas nu dringt het tot mij door,
hier keek een kind
even uit de wind
weg van een dwingend koor;
was zij wel ooit bemind
tot het moment, hiervoor
hoe zij dat ervoer
kan ik…
Je streelt en je krast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Het beeld hou ik vast
Van hoe onze liefde was
Je streelt en je krast,
Trekt aan en verjaagt,
Liefde die helend is
En ons soms belaagt -
Door de wolken heen
En de nevel erna
Weet ik je naam niet meer,
Komt wie je bent me zelfs
Niet bekend meer voor,
Nu zie ik in de spiegel
Hoe de waanzin mij bekruipt
En hoe ik ook mijn eigen…
in de hoek
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
562 vaak woon ik in mijn hoofd
dagenlang
in een enkele kamer
er zijn vogels
en kinderen die overal lopen moeten
dansen op wenkbrauwen
van het tjilpend gras
jazeker, ook vlinders
want vlinders zijn tijd
er zijn monologen en dialogen
eenzaamheid als speelbal van schaduw en echo's
in de linkerhoek naast het tafeltje
staat een spiegel…
Ik luister
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Ik luister en
Oordeel niet
Over wat je
Me vertelt,
Je gebruikt woorden
Maar de meeste
Zeg je niet -
En daarom luister
Ik slechts, en
Oordeel niet…
Keer op keer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 vaak zie ik de mens, alleen
als ik hem passeer of hij mij
soms kijken we elkaar aan
dan hebben we iets gemeen
niet altijd zijn de ogen open
zeker, de leden zijn uit elkaar
maar kunnen zich nog tonen
als waren zij gebroken
of in een vluchtig wuif gebaar
groeten of hooghartig honen
aan een uiterlijke rimpel
herken ik iets meer in het gezicht…
Geloof
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Ik geloof dat het goed komt
Zekerheid wordt niet geboden
Verlost of niet ik ga onder de zoden
Als een god ben ik verdomd
Het leven geeft en neemt
Het leven raakt en verstomd
De draad die je van jezelf vervreemd
Vermoeide ogen kunnen niet worden vermomd
Rust zacht perfectionistische fanatiekeling
Ga in vrede naar de maatstaven geschaafde…
Nachtbloem
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
554 Een Gutmensch was hij
Altijd al geweest,
Altijd beter voor anderen
Dan voor zichzelf -
Het vreemde is
Dat niemand dit zag,
Want als mens
Was hij niets anders
Dan een nachtbloem,
Die opbloeide als
Niemand het zag,
Als alles donker was…
Adres onbekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 Na vijf jaar
In dit huis
Op kamers
Te hebben gewoond
Is de dood verhuisd,
In allerijl is hij
Weggerend -
'k Weet niet
Waar naar toe,
Zijn nieuwe adres
Is mij niet bekend…
ogennood
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
470 braakliggend, koud
ligt de afstand tussen toen
en nu als ouder craquelé
in overgebleven glas
wat was verblijft doorschijnend
in de spiegel van vandaag
je draagt het immers bij je, in jouw vragen
zonder antwoord
in het willen zien
en in de nood niet te vergeten
dat haar lieve trekken
zich slechts vormen, naar
jouw eeuwenoud stramien…
Want de muren plegen verzet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 Haar is een nieuwe
Verjaardag toegemeten,
Een nieuwe naam,
Een nieuw gezicht,
En toch wordt ze onverminderd
Gezocht door hen die haar
En haar volk vervolgen -
Met achter de muren
Een kast van houten planken,
Die net niet zijn gedicht
Om nog wat adem binnen te laten
Voor als het spannend wordt -
En nu de aanval onverwacht…