1614 resultaten.
Opgeheven hand?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 met tijdsbeelden
als harde pit te kraken,
ongenietbaar, verdicht
tot hij de ogen sluit
wordt hij uitgespuwd,
op het geopende land
om z’n overwoekering vrij te maken
ontstaan winterharde pijnbomen,
de ziel stijgen boven de kruinen uit,
iconen sluipen het gedroomde binnen,
van de lente, zomer en de herfst,
caleidoscoop van de seizoenen…
Entte een nieuwe kroon
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
518 op dat plekje
waar het gras
nog groener is
voel ik jouw gemis
een zaailing groeide
op tot jonge boom
jouw onderstam entte
een nieuwe kroon
die jarenlang
de vruchten van
seizoenen gaf tot
aan de plotselinge kap
rond de stronk
ontloken nieuwe loten
uit jouw eigenheid jouw
wortels gaven hen respijt
ze hebben je gerooid
maar waar…
Anatomie van een sloot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
614 Wonderlijk werktuig in het land
- de sloot -
in de schoot van de aarde gesleten
meanderend buigzaam met star
eenrichtingsverkeer
jaarringen vlinderen over haar
zanderige buik
de boorden groengesluierd
steenkoollagen in haar tooi
wierig fladderende vezels
met de rug naar de bron
een verdord seizoen legt haar
schijnbaar droog en dood…
Mind blowing
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Maar de kringloop der seizoenen
is niet te verklaren aan een eendagsvlieg,
noch de weidsheid der wereldzeeën
aan een kikker in een put.…
Een dieper gouden zon verlangen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Die de mensen reeds uit hun winterjassen
lokken voor het voorspel van een nieuw seizoen.
Niet langer de grijsheid van de wintermeeuwen,
maar het kuieren bij de eerste lentezoen.
Sneeuwklokjes luiden in, tussen het donker
groene gras; een nieuwe vrije wereld,
die voorheen gesloten was.…
droog en dor
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
529 –
het belooft een droog en dor seizoen.
de aarde transformeert in zand
ik hoor bloemen en planten kreunen
en zie vele konijnen achteroverleunen,
alles kleurt reeds lichtjes aangebrand.
de wind, ja de wind, die doet ook extra zijn best
om alles te verplaatsen of te laten vallen
zijn mensen nu onbewust de natuur aan 't vergallen?…
Lenteprelude
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 dan warm
wind zachter dan zacht
de bomen weer een tint groener
dan gisteren
afstekend tegen
een hemel die blauwer is dan blauw
waarin wolkjes zweven
witter dan wit
vogels mooier zingen dan mooi
eendjes donziger zijn dan dons
lammetjes liever dan lief
het gras groener dan groen
dit alles is de schoonheid
van de lente
het allermooiste seizoen…
De vlinder en het ei
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.049 De vlinder had haar ei gelegd
op een groen eikenblad
er kroop een piepklein rupsje uit
dat at en at en at
het at het hele blaadje op
en nam er nog een paar
het spon zich daarna in als pop
toen was het rupsje klaar
er na een hele tijd
een nieuw seizoen begon
kroop daar een kleine vlinder uit
die straalde in de zon
ze dartelde de…
De natuur die weet wat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
525 de natuur vertoont grillen
ze keert de seizoenen
binnenste buiten
ze verrast ons met hoosbuien
naar een strenge winter
kunnen we wel fluiten.
Ja, de natuur die weet wat
ze laat zich niet ringeloren
je hoeft haar geen handje te helpen
komt tijd, dan toont ze haar pracht en praal
O de natuur is mooi, heel mooi
en ze is van ons allemaal.…
al vroeg tot oud bestemde
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.202 verkende
herkende je eerst niet
het grijze haar dat je al
vroeg tot oud bestemde
paste de puzzel in elkaar
je houding is nog trots
als je vertelt hoe de oude
rots in al zijn voegen kraakte
langzaam onder water raakte
hij is niet meer
de branding heeft hem
overleefd, jij bent beland
op een stil stukje strand
kijkt wat de seizoenen…
de herinnering geraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.230 ik heb een steen
gevonden, wrijf zacht
het stof van alledag er
langzaamaan vanaf
ontmoet in kleur
seizoenen en
zie het groen in
vele tinten bloemen
de oogst voelt
warm in de hand
door zon gerijpt, een vrucht
waarin het leven overblijft
ik heb de tijd geschraapt
van al je vreemde vormen
de herinnering geraapt
uit overleefde stormen…
Oogsttijd
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
462 Van harte welkom favoriet seizoen
Bereid ben ik om bladeren te drogen
Je wind maakt me geestdriftig en bevlogen
Ik zou je eeuwig over willen doen
Je vliegenzwam, je web en je pompoen
De dood van groen met opstanding voor ogen
Je spreeuwen naar elkander toegezogen
Je winterslaap, je bosdier op rantsoen
Alleen voor jou zou ik reïncarneren…
Nachtboekfragment
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 Denken nu, aan leuke dingen,
zo prent ik mezelf nu in
Dat de herfst haar favoriet seizoen was,
het kunstig weven van de spin.
De zon die schijnt op een ijselijke dag,
een gestolen kus op een Toscaans plein,
stiekem doen wat eigenlijk niet mag
heerlijk lezen op een trage trein.…
Zoekend naar idealen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 De zon, de witte landerijen,
De eindeloze horizon
Dat is het land waar ik ben geboren
Mijn prille leven eens begon
De ruime velden bekleed in wit tenue
Waar, als straks de seizoenen wisselen,
Het nieuwe leven weer tevoorschijn komt
Mijn hart ligt daar in kleine dorpen
Ergens verspreid over het vlakke land
Niet opgesloten tussen vele muren…
Maartse Sonate
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Nu de dreinende wolken eindelijk aftaaien,
blauwe beloftes warm ontdooien,
verfrist zijn geest:
seizoenen spelen mentale spelletjes.
Lente is aan zet.
Tijd voor het tintelende...!
Ontluikende ritmiek.
De lol van het leven.
Scarlatti op z'n best!…
Geel en roze rood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 het duinde
geel en roze rood
de kleur van
het seizoen
we liepen steeds
een stukje verder
weg van de
drukte in groen
naar de stilte
van zee onder
een aflandige
warme wind
op strand met
het harde zand
op de kentering
van eb en vloed
waar je de grootste
schelpen vindt
nog waren we
niet alleen de witjes
fladderden mee ook…
Een klein fortuintje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 het is mijn
seizoen de
lente die
opkomt als
een bloem
kleuren en
geuren die alles
zachter maken
in aromatisch
voorbijgaan
zo ook de
aantrekkend
dansende wind
die alles even
aantrekkelijk vindt
die ook groeit
en pittig zal
aanwakkeren
na een lange
stille mistige rust
die de lente
in blad en steel
in groeispurt naar…
Warme voeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 vuisten
eeuwig verbeid, bewaard
in harten en gedachten
over mensen die zich anders
gedragen dan je wenst
mensen die moeten zorgen
voor hun welzijn en hun vergezichten
alleen maar kunnen dromen
deze zelfs met vereende krachten
niet kunnen realiseren; daar
is de wereld te groot voor
Dichtbij kun je de wind ruiken
en meegaan in de seizoenen…
Warme voeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 vuisten
eeuwig verbeid, bewaard
in harten en gedachten
over mensen die zich anders
gedragen dan je wenst
mensen die moeten zorgen
voor hun welzijn en hun vergezichten
alleen maar kunnen dromen
deze zelfs met vereende krachten
niet kunnen realiseren; daar
is de wereld te groot voor
Dichtbij kun je de wind ruiken
en meegaan in de seizoenen…
MET EEN KNIPOOG NAAR CONFUCIUS
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
483 ( DE WARE REIZIGER IS DEGENE DIE
EEN RONDREIS IN ZICHZELF
HEEFT WETEN TE MAKEN )
ook reizen in je hoofd kan
soms erg vermoeiend zijn
met de tred van een reiziger
die door de seizoenen reist
kom je straks vanzelf op
de plaats van bestemming
een plek waarvan je thans
nog absoluut geen weet hebt
maar had je die wetenschap dan
wel…
Tussen het malse gras
netgedicht
4.9 met 9 stemmen
476 die door het vlakke land aderen
jouw sterke wortels dieper en dieper
in de zwarte aarde van het nachtwoud
gegroeid op gangbare verwachtingen
een zeldzame bloem, met een mensennaam
gemaakt door het fantasierijke verstand
van een onevenwichtig dromend kind
zijn gebaren voor de wind bewaard
tussen het malse gras, nog onbemind
in het seizoen…
Een Nieuw Begin
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.313 De zon vervangt de maan
een nieuwe dag komt eraan
tijd sluipt voorbij
maar ik ben nog steeds niet blij
Een nieuw seizoen begint
't is alsof ik mij hervind
ik begin eindelijk te beseffen
dat waar mij moeder's eindstation was
ik mijn spoorboom op moet heffen
De tijd staat echt niet stil
ik moet gewoon weer door
het is niet wat ik wil…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.369 ‘Hoogste tijd’, zo dacht het blad
- al turend in de grauwe lucht -
‘ik heb mijn seizoenen nu gehad
ben klaar voor de finale vlucht
Krijg kramp in al mijn nerven
mijn huidje wordt al droog
val ik nu in duizend scherven
of zweef ik naar de regenboog ?’…
Tijdschrift
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
786 Bij de eerste druk al waardeloos papier
Met als doelstelling een enkeltje vertier
Dozen vol vermalen tot een natte pulp
De beschreven bladen zakken in hun schulp
Tegenwoordig moet het kortweg digitaal
Populaire stukjes worden marginaal
Met een entertje gewoon te niet te doen
Onze tijd wordt nooit een eindeloos seizoen
Oudere verhalen blijven…
El Niño
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
1.456 Zonder geluid krijst een man
weet niet waar de waarheid slaapt
waar komende dagen
zich verborgen houden
Het kind in hem, el niño,
verstoort de seizoenen
drijft onophoudelijk
de vloed op lege strand
De wind waait dwarser
dan voorheen.…
zo is ze, ze is nog zo van mij
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.789 jong
verleidelijk jong
speelt ze op de grens
van het denken
dat liefde alleen
de honger stilt
ze bezit het hoogste
hectaren jeugd
en aanvaardt niet
dat ze het liefste
mooi is
door dat puistje
op haar wang
seizoenen
voelt ze nog niet
draagt ze graag
modieus
en is niet bang
van korte dagen
maar van geluiden
onder bed,
knuffelt…
Een geweldige spin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 de gemeente
was zacht en
begrijpend
warm in aandacht
en vol hoop op
een toekomst
met bloemen
zij kende de
seizoenen van
winterse kou
en schraalheid
tekort voedsel
het bidden op
onbedekte knieën
toch bloeide
ook de lach als lente
bloemen bracht
de verlosser weer
in verrijzenis terug
met zijn overal heen
reizende discipelen…
lenteslag
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
811 de lente
die nog niet aangekomen is
met zilveren spiegels
plassen voor de dorst
die herfst en winter nalieten
wolkenloos verdampt de nacht
in een zomervolle dag
niemand om te ontkennen
dat bloemen weer zullen bloeien
het gras zichzelf hersteld
de heuvels rond Jericho innemen
zonder kreet, zonder strijd
om en om is het gegaan
het seizoen…
Leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
869 al die vragen
En dat alleen maar aan mij
Ze willen zich niet eens beklagen
Iedereen is 100% blij
Maar
Waarom sta ik nog stil bij problemen
En vier ik niet gezellig mee
Ik moet het leven nemen
En feest vieren met de mensenzee
Zo begon mijn nieuwe leven
Dit had ik eerder moeten doen
Je moet jezelf vreugde geven
En dat elk seizoen…
atelier
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
744 nieuwelingen;
ze zijn nog wat verlegen
en voegen zich in de kringen
na goed te overwegen
een vaste clan
pakt alvast de spullen,
zoals een kwast en een pen
nu even niet meer lullen
de lessen vangen aan
alle nieuwe zijn aanwezig
iedereen is binnen
we beginnen over hun baan
al gauw hebben we een indruk
ze passen in de groep
dit seizoen…