Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

tot méér dan stilte valt

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 834
terwijl alles waait en een stem de woorden laat verdwijnen nooit aanbeden zoals uit eigen bloed met blauw bewijs op twee gezichten sijpelt moedermelk zonder blindheid of juist met op tongen vol van glorie en op iedere dag om minder te praten en eens te meer en opnieuw verhuis ik naar de stilte ingewijd net boven de dood…

Rood

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Wanneer zij de trap opgaat vangt vroeg morgenlicht haar spaans rode haren voorzichtig maar verbeten neemt zij de laatste trede alsof de zolder gevuld met haar stralende lach alles kan wissen dozen, gestapeld met vergeten jaren verbergen niet maar weten muren verdwijnen uit het zicht alleen haar diploma hangt nog aan de muur…
metha27 juni 2008Lees meer >

Getij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Schijn me binnenste buiten vloei druppelsgewijs terug naar de zee verdwijn in de golf wees wassend gelaat mijn gedachten zijn vrij strooi ze af en terug getooid met schelpen het geluid van de baren brengt ze fluisterend dichter bij © Rudi J.P. Lejaeghere Opgedragen aan Iris Van de Casteele Juni 2008…

rozeblaadje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 781
De lavendel bloeit niet meer en overal liggen rozeblaadjes verdwaald door de wind die met mijn haren speelt mijn huid streelt als duizend zachte vingers in herinnering aan de zomer die laat verscheen in gekleurde vensters wensen in vervulling nam van de donkerzwarte nacht waarin ik wacht tot de monsters verdwijnen rozen weer verschijnen…

Blonde november haren

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
Mijn lijf schokt van de kou Maar in mij brandt die smacht Opdat ze mij zal zien staan Reeds wachtend op haar blik Laat de kou mij niet rillen Maar de warmte uit mijn hart Zo mag ze mij niet zien voorbijgaan Ze stapt in de verwarmde bus Ik snap mezelf niet en voel me leeg Konden haar ogen me maar verwarmen Opdat ik haar kan laten verdwijnen…
Nemo van Oss15 september 2009Lees meer >

Het lot in pure eenzaamheid

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 680
Laat mij verdwijnen in het dieploze van afwezigheid, smachtend naar omarming van het blanke Zijn waarin de gevoeligheid van opkomende stormen de reden neerdondert - het willen weten waarom een brug te slaan wanneer slechts willloosheid heerst, verslagen door de macht der gewoonten, de wijze waarop het leven tot nu toe beloonde het lot in pure…
Katty3 januari 2010Lees meer >

Verleden.

hartenkreet
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.800
Waar eerst het verleden een hoofdrol speelde trok jij een streep door het donker het lijkt net of de dood door jou werd verdreven zomaar ergens tussen tijd en ruimte waar mijn gedachten ook heengaan ik verdwijn niet meer op de golven van eenzaamheid jouw ogen brachten mij terug _in een stralende diepe rust_…
Redcloud13 januari 2010Lees meer >

Merk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
als wind de nevels van ideeën open jaagt lijken die plots op herinneringen die sterven in de kou van een vroege morgen het onzichtbare heeft geen naam meer dwaalt verder op zoek naar zijn eigen echo het snoerloze denken gaat over in fladderende intenties die weer verdwijnen tot wrakhout onder een zandlaken zand onder zand onder zand…
Nadine25 januari 2010Lees meer >

Stuur me de wind.

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.034
Zou zo graag nog even met je praten misschien kan jij mijn angsten voor altijd laten verdwijnen. Ben jij gelukkig in het licht nu je bent terug gegaan naar de bron van ons bestaan laat het me weten. Stuur me de wind laat hem zachtjes strelen mijn wang dan ben ik niet meer bang ik mis je nu al zo lang.…

VADER

hartenkreet
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.050
Het later stadium van zijn ontstaan zal de symbolen doen begrijpen die overgoten door de godendrank het inzicht zo verscherpen doet dat dan balans hervonden wordt met als gevolg, het samengaan tot aan de dood de energie der zon de voortbewegingskracht der wind een piramidaal gegeven zijn de vork der strijd verdwijnen zal in eeuwig leven…

Vakantie

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 863
Elkaar dan nu niet zien of spreken geen praatje,knik of een lach al zal dit denk ik eens verdwijnen jou zal en kan ik nooit vergeten een persoon, die ik echt graag mag een vakantie maar zonder ons beiden…

Kleine dingen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 541
het waren kleine dingen die ieder voor een eigen leven gingen losgeslagen uit verband in vrijheid keuze voor een andere kant waar structuren in voorzichtigheid de dagen lijken te besturen komt chaos om de hoek maakt troep zonder verdwijnen moet de tolerantie groter alle neuzen naar één kant of geeft groot ook klein de hand…
wil melker22 november 2013Lees meer >

Een zwaar gevoel

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Ze verdwijnen, rennen weg voor wat is, Waar is nu die arm, die knuffel die ik zo mis?…
Elsa23 september 2010Lees meer >

Op

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 793
Ik kijk de seconden na Één voor één verdwijnen ze zo snel als ze gekomen zijn De klokt die blijft maar tikken Toch doet me dat geen pijn Ik kijk de uren na Ze komen en ze gaan maar ik zal ze niet stoppen Ondanks mijn goed verstand Blijft de tijd me foppen Ik kijk de dagen na En de dagen worden weken Maar ik zie geen verschil Ik…
E.16 november 2010Lees meer >

Het laatste shot

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 875
ga met mij mee in het laatste shot mijn aderen zijn al kapot een snelle ronde bloedsomloop maakt kankercellen dood of doet ze snel verdwijnen naar plaatsen waar het gif niet makkelijk in eerste rondgang kan verschijnen geen wanhoop zij kunnen slechts leven van wat het bloed kan geven mijn lichaam is gesloopt maar het laatste…

In Memoriam Sonja Pronk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
jouw voetstappen zijn allang onder de voet gelopen het beeld redelijk helder tanen afdrukken in het zand welke de zee dagelijks schoon wast toch raak je me niet meer iedere dag maar op gezette tijden verdwijnen zul je pas wanneer 'n ieder die jou liefheeft dit leven verruilt voor eentje in Zomerland of toch…
LadyLove24 maart 2011Lees meer >

Ik teken

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
Littekens zijn er achter gebleven die nooit helemaal verdwijnen. Teken daar ook mijn bruine ogen levenservaring is erin te lezen.. Een zelfportret van een geleefd gezicht met liefde door mij gedragen.…

Raak me als een vlinder aan

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
Ze verbleken niet, verdwijnen slechts – één moment, een eeuwigheid. Dus raak me zachtjes aan, raak me aan alsof ik hier niet was, alsof de schaduw van je vingers me zou verjagen. Alsof je me in een droom zag die je je probeert te herinneren. Als je je ogen opendoet ben ik er niet, maar je zult niets vergeten.…

De nacht is een spiegel

netgedicht
4.3 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.136
Laat mij niet de laatste zijn keer terug waar ik verdwijn, luister de wind fluistert,ik leef waar een bloem verdrinkt in het water dat ik geef droomt het donker de dingen licht de nacht is een spiegel zonder gezicht een verloren verleden vaarwel gekust breek de dag als een scherf in mijn hand waar de zon op rust.…

Ergens zomaar

hartenkreet
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 889
De littekens, de hunker, verdwijnen niet. Maar in de tranen aan het snoer weerkaatsen regenboogkleuren! Ergens zomaar...…
Berckmos Rita27 september 2011Lees meer >

de laatste tijd

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 560
rond haar oude hoofd kleurt licht in witte aureolen ze strijdt en houdt haar tere handen op er loopt wat hoop in zwakke levenslijnen maar de dood verschijnt al, onder lakens de dekens ademen slechts kou “ik hou van jou” zegt mijn gevoel zij beeft en laat heel stil haar tranen naar mijn hart verdwijnen…
switi lobi24 januari 2012Lees meer >

Goddelijk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 530
Als het goddelijke tegen me praat zomaar plotseling iets verschijnen laat zonder uit mijn ziel te verdwijnen, dan ben ik blij en voel intens geluk en in één ruk vlieg ik even boven de aarde, los van lichaam en geest, en dan voel ik vervulling in mijn diepste, grote wezen, zelfs in mijn kern van de ziel net totdat ik weer op aarde…

Meer speciaal

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.843
Wie heb ik immers nog dan mij tot er te vallen in die grote hand van jou, waarin ik altijd al me nooit en graag verdwijnen zou? ----------------------------- uit: 'Tirade', 29, 1985.…

Ontwaken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.037
Het hart nog ontbloot stromen beelden snel terug in verdwijnende dromen. Vóór mij de dag nog leeg, nog zonder pijn. Wie ben ik voor jou vandaag, mijn bloed? Nog voel ik je eerste adem op mijn buik, mijn huid nog druipend van verse liefde. Nu jouw woede mes op mijn keel, geen geruststellende gedachte. Of toch?…

één

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 552
Soms maak je me wit en kleur je mij alles binnen de lijnen – zacht Soms maak je me zwart en kras je scherp alles buiten de lijnen – hard Soms schets jij me als schaduw en licht alles in mij op wanneer mijn stem – zingt de hokjes verdwijnen totdat er geen rechte lijn meer bestaat dan enkel jij – ik – wij – samen – zijn…

Herman Vader

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
De bootjes dobberen weer, het anker gelicht, golvend de koers zeewaarts aangehouden, verdwijnen ze samen met de zon in de nacht. Goede vangst!…
Marcus Dehond19 november 2014Lees meer >

geluk

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 493
ik neem jouw hand en weet hoe ‘samen’ nimmer meer vergeet dat liefde, waar dan ook de weelde kent van welkom thuis ons huis, jouw stoel de mijne en ons bed, ons warme bed om rustig in te verdwijnen na een overvolle dag ik tel jouw vingers jij die van mij hoe blij verwijst geluk naar de oorsprong van ons allebei…
switi lobi20 november 2014Lees meer >

En als

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 526
Troepen wolven op zoek naar de einden van de dageraden zwerven hongerig door bodemloze velden huilend tegen de winterzon En als de wind de sneeuwlawine doet verwaaien verdwijnen zij in het binnenste van het witte waar de koude heerst Ik knipper met droomogen in verschillende werelden buiten schijnt een winterzon terwijl mijn geest…
geeraardt27 februari 2015Lees meer >

waar het licht gloeit

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 657
en als ik dan even met mijn hoofd schud de zee zie die zoveel te dragen heeft wanneer de zon met pompoenoranje ogen haar schouders naar de nacht richt vogels nog een laatste keer opstijgen in de weemoed van mijn gedachten om daarna spoorloos te verdwijnen de hele nacht lang dan weet ik dat, hoe naamloos ook, ik op de donkere golven…

moedig leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Kaminsky van de stomerij wist alles van inkt van kleuren van magische verdwijningen van onuitwisbare vlekken Kaminsky van het verzet wist alles van het minutieus zwoegen om inkt op te lossen namen en datums te veranderen Kaminsky van stomerij naar verzet magiër van het eerste uur dag en nacht gebogen om levens te redden…
J.Bakx24 juli 2017Lees meer >