Alle inzendingen over liefde

Het blijft dat gevoel van verlangen steeds weer Naar je glimlach je mooie lichaam de passie keer op keer Het blijft dat gevoel van kriebels in mijn lijf Het willen verzwelgen in je armen Jij mijn vent ik jouw wijf Het blijft dat gevoel kan het bijna niet omschrijven Steeds weer jij.. alleen jij liefde die voor altijd mag blijven…

het is zo bijzonder, mijn kleine wonder. Nog zo klein en lief, mijn kleine hartendief. je bent wel een bengeltje, maar altijd mijn mooie engeltje. mijn kleine meisje, ik zing voor jou dit wijsje. Ik hou van jou, dat moet je weten. En ik zal je nooit vergeten. slaap nu maar zacht mijn mooie meid, bij mij ben je veilig voor altijd!…

ogen priemen door de lucht de blik op horizon en verder de snavel scherp prooiklaar en gebogen herbergt dood zonder mededogen sterke veren dragen vleugels in het scheren over onbekende heuvels zij zijn aangebracht voor kracht in de snelle glijvlucht naar meer macht de rest is kansloos door verborgen klauwen in een donzen huid…

ongrijpbaar door de vingers voelen de gedachten week als niet te bevatten of juist wel, wie het weet onvindbaar door het bos groeien de takken weer als niet te trappen of juist wel, wie het deed ontroostbaar door de mail denken de woorden veel als niet te snappen of juist wel, wie het schreef de waarheid verschilt in de randen van…

Welkom volle maan, ik herken je donkere vlekken, ze vervolmaken het licht, op zoek naar plaatsen, die ik wil ontdekken, je lijkt nu wel héél dichtbij, alsof ik je al jaren ken, net als de liefde van mijn leven, maar toch héél ver weg; ik durf het nu wel te zeggen, je bent prachtig en je straalt, zou het niet leuk zijn, wij twee samen…

je schaakte bedachtzaam verzette de stukken met meesterhand zelfs jouw klassieke opening kreeg daardoor een gouden rand maar je tegenstander was frivool en vlot torende met strakke lijnen dresseerde paarden zonder bokken in hun zijwaartse galoppen haar koninginnenspel had de magie waarin jij hapte zij met een lach op mat afstapte…

Er vallen woorden uit je mond Ze breken zacht rinkelend in kleine stukjes voor me op tafel Ik raap ze op, bekijk ze aan alle kanten Ik herken de glans van jouw ogen en noem ze letters.…

Wonderen gebeuren iedere dag hebben wij er nog oog voor wat is een wonder? wij kunnen er lang over praten boeken over schrijven ervan genieten of over discusssiëren maar laat de wonderen nu gebeuren open je ogen en je intuïtie leg ze vast voor altijd kan ik ze afdwingen? kan ik ze regelen? werk aan jezelf vervolmaak je gedachten…

de schoen voorbij in de verlaten stad benen de weg met gepaste tred het water stroomt de gedachten voort vloeibaar als sneeuw voor de zon de bomen staan gesteend bijeen het oude schoolgebouw, vervallen de jeugd fietst slingerend voorbij ja voorbij is mijn jeugd, de brug aan beide kanten gevuld met jongens, jonge mannnen van toen de oude…

je hebt gezucht onder een zwarte lucht het kopje laten hangen zacht tegen mijn wangen jij bloeide voor vorsten in paleizen zag in woestijnen oases als kleine paradijzen in theaters grand gala gedaan in obscuur kleine kroegen op de planken gestaan jouw ster is gaan rijzen in de glamour van geluk ik mocht bij je blijven en toch…

Wat ik wil is niet te leren Het is er of het is er niet Wat anderen ook mogen beweren Hoe goed de buitenwereld het ook ziet Waar ik naar verlang is niet te kopen Het bevredigt of bevredigt niet Zonder vooruitzicht blijven hopen Soms met blijdschap soms met verdriet Wat ik wil wil ik graag voelen In mijn hoofd en in mijn hart Waar…

in zijn muisgrijze kop met fluwelen oren en het ranzige vel zo kaal en versleten hebben herinneringen zich vastgebeten vanaf het moment dat zij werd geboren aan zijn poten altijd meegesleurd door de wereld van het kleine leven werd hem plechtig een naam gegeven die ze huilde als haar hartje was gescheurd op het ritmisch veren van d’oude…

tranen in de ochtend van innige emotie getorend als baken van ons leven odoratie viert triomfen met uitgekozen woorden harten verloren in het warm onze ogen bespiegelen de gelukkige ontmoeting onze lippen in plooi van devotie Elinora 5 Maart 2010…

Fladderend, zingend en haar lichaam dat wiegt en wiebelt op het ritme van een hartslag. Amper drie tot de derde, maar machteloos als troosteloos en aangeslagen als de honden die met scherpe tanden het blauwgeslagen vlees van botten trekt. Zij doken in haar boezem. Met stenen die nog over water stuiteren, van her en hot tot aan de…

Als ik je nou beloof geen oog dicht te doen vannacht mag ik dan bij je blijven slapen?…

Een zegen voor de homobeweging Men mag met een zuiver geweten voortaan Communie doen en zingend de kerk uitgaan Ook krijgt men dezelfde behandeling Voor de pedofiele priesters die er zijn Worden de biechthokjes nu toch echt te klein ------------------------------------------------------------ …Homoseksuelen mogen zelf afwegen of zij…

je bevert damt vrijheid van de beken af het speelse kabbelen is verstild tot veel en gretig knabbelen aan struik en jonge bomen die voor de burcht in groei worden gevild jij bevert in het stuwen van talent dat zijn rechten nog niet kent kom mest je burcht eens uit doorbreek die egodam laat gaan dat jong geluid…

de liefde blijft de eerste lentezon schijnt en verbindt ons samen op de bank de liefde blijft de laatste zeezon schittert en bedankt je overleden vader een liefde verdwijnt als ondergaande zon donker en bedroefd uit je hart en hoofd de liefde bestaat in elke zon in elke relatie ook al ben je tweede…

lang deelden we de bergen samen kiezelden op helling en vallei onderscheid kenden we nauwelijks wij kwamen van dezelfde rotspartij tot jij versteende in gedachte roem stilstond als huis en mij tot gruis benoemde nog zeil ik keer op keer kaats tegen de spiegel van het laaggelegen meer waarin de schaduw van jouw donker en hooghartig…

Er zijn wel momenten geweest in mijn leven dat ik niet aan je dacht dat is waar Maar dat was vóór dat ik je ontmoet had…

Mochten stormen aanbreken, wolken over ons neergestreken.. zou je dan, ook dan, mijn hart proberen te verwarmen? Zou ik ook dan, mogen schuilen, in jouw warmtevolle armen? Neem je me dan mee ...uit die wilde onrustige zee naar het land van liefdevolle rust ...waarin je mij weer wakker kust? Wanneer je daartoe in staat bent.. zal jij…

Het samenzijn was zo intens als ik er weer aan denk kan ik alleen maar gissen want veel gevoelens zal ik missen het leek alsof de wereld schudde de bliksem zich verdeelde mijn huid tintelde de hoogste sferen stoven op mij af en in die opwinding ontstond de tunnel der verleiding met als eindpunt ontlading in de warmte van omarming…

Dat ik haar hand die zoekt nog vind, alsdan, dat mijn verloren mond haar stilte horen kan, alsdan, dat ik droom dat zij de aangeboren schroom verlaten kan, alsdan, zij de tranen weegt, de zon die van haar spiegels veegt, alsdan, zij veilig garen spint uit een aardse cocon, schuilplaats voor ieder kind, alsdan.…

mag ik ruimte nemen letters zwart parkeren op dit witte vlak wil ze wel centreren zodat ik niet meteen alle beginposities pak maar eigenlijk ontstijgt de inhoud het dun geschept papier want driedimensionaal leest u altijd mijn gedichten hier…

Iedere dag kijk ik weer naar je herken en beken, dat ik mij spiegel aan jouw uitstraling in dit leven jij hebt dat verlangen in je dat jouw aantrekkelijkheid onderstreept de weg door jou uitgestippeld gaat door de poort van de helder blauwe hemel ook al stijgt deze, vermoeiend is het niet hand in hand overtuigen wij ons van de voortgang,…

nog weef ik sneeuw door bloesems heen is klei te hard om lente te boetseren schilder ik in groen wat blauw om kou te laten passeren maar het ijs dat ik hak smelt te snel onder mijn handen het winters gezicht is samenvloeiend voor het voorjaar gezwicht…

Uit lenig hout gesneden In een zachtfluwelen doosje Verborgen in mijn toren Daar wacht ze al een poosje Wanneer ze langzaam opstaat Gratieus in elke geste Dan druppelen er klanken Uit haar ingelegde veste Buiten wacht haar lot achter bossen en rivieren dat ze heimelijk moet vinden bijna hoffelijk versieren Dans, mijn lief Stroom in…

tegen de horizon tekent zich zichtbaar een wolkenbloem kraaien krassen niet fluiten ritmisch een verstaanbaar lied in de verte klinkt sluimerend door het grijs een draagbare lach kom dan lief… de wind keert zuidwaarts harten kleuren samen rozenrood ze kloppen liefde door de dag…

heb de vrucht van geluk wel gezien maar haar verder gemeden de vormen gevoeld ik mocht er helaas geen aandacht aan besteden ze kleurde gewoon in herinnering haar dromen gaf warmere tonen kon haar geur niet geloven was lente maar dan het onderste boven heb de vrucht van geluk in jou gezien kunnen we die delen misschien…

Kom maar lief Ik wil je lippen kussen Je ogen ook En je gezicht Ik zal je tranen wissen Uit liefde En niet uit plicht Mijn schat Mijn oude lieve lief Ik wil je hand vasthouden Ze strelen Je had mijn hart gestolen Mijn enige hartendief Dag lief…