Netgedichten over lightverse

Er loopt een blote vent op straat. Hij komt van dure Greet en is voor 't lozen van z'n zaad volledig uitgekleed. Ik zie een cafetaria en heb een lege maag, zodat ik daar naar binnenga, want eten doe ik graag. Een kledingwinkel binnenlopen? Mij zul je niet zien gaan, want waarom zou ik kleren kopen? Ik heb ze toch al aan? De man met…

normaalgesproken krijgt u twee kwatrijnen en twee terzinen, samen een sonnet door mij met liefde in elkaar gezet een stevig bouwwerk, veertien vaste lijnen maar nu een zware crisis ons doet kwijnen zie ik naast levensvreugd en bankbiljet mijn moeizaam opgespaarde dichtersvet met lede ogen gaandeweg verdwijnen vergeeft u mij dat ik zal moeten…

Een stormram, die verliefd was op een windhond, trad schielijk in de echt met deze teef, waarna hij in d'r hondenmand verbleef, waarin hij na een poos een prachtig kind vond. Al was men ook vertederd door z'n snuit, het beestje kon de atmosfeer bederven door van z'n ouders wind en storm te erven: de mensen hielden 't in z'n buurt niet uit.…

ze ademt vluchtig braakt zich de nacht in verbergt zich achter woorden en geeft de pen de schuld ze veegt het spuug van haar lippen duwt inkt in het papier verraadt haar eigen gedachten en geeft de dag de schuld na iedere zin verder ontkleed ze geeft de lezer de schuld…

met grove penseelstreek haalt hij uit naar alles wat in hem zit vormt hij in stilte zijn gedachten zijn gevoelens ontstaat op doek zijn leven…

Hoe graag had Dik van Loon het breed! Ja, rijkdom was z'n streven. De geldzucht, waar de man aan leed, was op z'n lijf geschreven. Hij had een speknek. 't Ging 'm goed. Z'n buik was steeds tonrond. Hij stampte met z'n rentevoet de euro's uit de grond. Zo streefde Dik de ganse dag naar groei van zijn vermogen. Het was opvallend, want je…

Hij deelde het bed met een kunstminnares, iets waartegen z'n vrouw protesteerde, Die diende alleen maar als keukenprinses die z'n maaltijden tijdig serveerde. Hij kwam uit de sponde, wanneer 't hem geriefde om samen met haar te dineren. Na 't eten bezocht-ie z'n voorwerp van liefde om door te gaan met het verkeren. Z'n vrouw kreeg de pest…

ik ben niet zo maar een hangjongere beweert het edelknaapje dat in de hangkast achter ridderslot en grendel toeft…

Zonlicht laat zich te water, stralen die met koetjes komen, de kalfjes kennen elk hun plaats, de leegte houdt het praten braaf, de zalfjes brengen zoete dromen, spinnen garen om de wol te baren, tijdens dutjes onder lindebomen,luister was het de nachtegaal of zwarte raaf?…

zomaar een plek in Belgie een pad, een meer, een terras vol van historie om mij heen smaakt het bier me best…

Kees Stip schreef dat in Siddeburen Een bok was met heel vreemde kuren. Met name zou dit beestje sterk Bedreven zijn in rekenwerk. Ter plaatse vroeg ik aan een geit Wat waar was van die malligheid. Die sik, daar ben ik op gesteld, Heeft mij de waarheid toen verteld: Die Stip is echt een jokkebrok; Het ging slechts om een zondebok, Die…

Onthaasting door dit versje is m'n doel Bij voorkeur leest u 't voor het slapen gaan. De woorden doen u vast weldadig aan en geven u een heerlijk rustgevoel. Uw nachtgoed hebt u lekker aangedaan en daagse kleren liggen op een stoel. U ligt met voeten warm. Uw hoofd is koel. Ontspannen denkt u niet meer aan uw baan. Relaxen is het doel van…

goed als het dan moet als het werkelijk niet anders kan laat dan het zonnetje maar schijnen als je mij maar niet lastig valt met positieve gedachten hendrik…

De koekjes zijn op, de trommel is leeg, de kruimels staren naar een blikkenhemel "En nu?", vroeg een hoekje bokkenpoot, "Nu moeten de mensen koekjes blijven kopen", adviseerde een wijs geworden brokje speculaas "Als er echt geen koekjes meer zijn?", paniekte een puntje langevinger. "Dan bedenken ze vast wel weer iets nieuws", voorzag een…

Als het zoete avondlicht valt en overgaat in de harde avondschaduw dan valt bij mij een traan uit iedere brandende ooghoek omdat geen lachende zon mij meer verwarmen kan. Wie weet hoe lang ik dan moet wachten voordat ik weer lachen kan.…

De moeder van een groot gezin gedroeg zich als een bromberin. D'r zitvlak was een mopperkont, die vader echter sexy vond, zodat-ie vaak ervan genoot. Het kindertal was dan ook groot. Ze mopte net de vloer en vond drie droge drollen op de grond. Ze bukte. Pa kwam vroeger thuis en streelde haar tot in d'r kruis. Ze zei, nog kijkend naar de…

De bioteelt kon Kees enorm plezieren. Hij had de pest aan bio-industrie en was principieel als iemand die zelf biologisch was in hart en nieren. Hij ging met grote arbeidsvreugd te werk, want had een vrouw een man met falend zaad, dan stond-ie al te graag voor haar paraat: nooit ging-ie voor het zingen uit de kerk. Hij merkte ook, dat menig…

U moet beslist naar Gierland met vakantie, wanneer u droge grappen niet verstaat. Er heerst een humoristisch nat klimaat: het regent moppen én u krijgt garantie! Het waterhoofdeneethuis is volmaakt, waarin het schaterlachgas wordt verstookt. Daarop wordt waterlolbroeksoep gekookt. U proest het uit, daar die zo grappig smaakt. Een aanbeveling…

Theo, Nico, Rie en Tine blijken elk als columnist danig in de contramine. In de kroeg wordt veel gemist. 'n Rookartikel wordt geschreven: 'Rookverbod is superstom: langer, maar genotloos leven' leest men in hun rookkolom. 'Door die antirookpraktijken wordt een bruin café gestraft. Veel gezelligheid moet wijken, als er niet meer wordt…

Normaliter had ik nu gezucht onder een vreemsoortig gerucht van wat ze hoe dan ook had gedaan edoch toeval heeft anders gewild Ik liep er overdag tegen aan mijn Tante Jet in Nieuwegein die instemmend omhoog getild hoog in de lucht werd genomen door een zesvoetig fenomeen In één oogopslag bleek meteen sprake van een oude Alexandrijn…

u wordt gemaand de naaste lief te hebben al was het maar dat deze zich in voorkomend geval geroepen zal voelen u terwille te zijn want anders kan het menselijk ras het wel schudden hendrik…

De vrouwe van de maan, vertoont zich in een violette aangezicht, gedrapeerd door doorzichtige linten, een handreiking naar het geschonden licht, steekt de kim naar de kroon, aangelijnd door zilveren tinten, hoedt haar vluchtige schapen getooid in wolfse kleren, die als honden waken en hun taak verrichten tussen eb en vloed, ontlokt…

Als kleine vliegjes die dansen rond een kampvuur in een zwoele zomeravond, zo spelen woorden in mijn hoofd. Te veel om zinnen te vormen, laat staan een gedicht in het licht van het vuur nog wel. Het stemt me tot droefenis, dat alles zo mooi lijkt en in werkelijkheid niet zo is. Vliegjes dansen nou eenmaal om het vuur mensen aanschouwen slechts…

de idealist wenste alleen medailles zonder keerzijde…

een vlinder vroom en bijbelvast stond in de vlinder-zondagklas bekend als vliegende fantast zo sprak hij bijna ongepast dat hij de here Jezus was vaak als ‘de heer’ was opgekrast klonk luid het ‘deo gratias’ toen vlindervanger Benedict hem met zijn vlugge vlindernet uit hemelvaart had opgepikt en met een speld als bajonet zo spijkerhard…

Je kijkt wat naar de regen of juist naar zonneschijn: wie zit om weer verlegen? Je drinkt wat rode wijn, rookt een sigaar of twee en went eraan te zijn. Het leven valt niet mee, maar het valt ook niet tegen.…

Hij keek naar haar en zat op hete kolen. Ze pronkte op de catwalk: wat een schat! Een ideaal model was zij. Ze had de show en eveneens z'n hart gestolen. Hij trok meteen z'n stoute schoenen aan, ging op 'r af - hij zag 'r al als bruid - en zei: 'Bij deze nodig ik je uit om met me naar de Côte d'Azur te gaan.' Ze dacht: 'Wat denk je wel?…

ken jij de stofzuigsjuffel? die dans ik elke week de slang ligt in een deuk als ik de linkse draai doe ik wervel door de kamers met het zuigmachien volgende week vraag ik opnieuw; mag ik deze dans van joe?…

1 (sonnet) Het blaasorkest laat zijn trompetten schallen. Terwijl het in het woud improviseert, wordt ieder lid door herfst geïnspireerd: door kleurrijk blad dat valt of is gevallen. De dagbladpers, aanwezig voor kritiek, is enthousiast en schrijft vol welbehagen uitsluitend grote lof in haar verslagen, bijvoorbeeld 'Sfeervol speelt het…

'Wat is het leven prachtig,' dacht Jan Jaap, die dagen plukkend intensief genoot, 'maar jammer, dat het eindigt met de dood.' Het liefste zou hij sterven in z'n slaap. Hij droomde, dat het met 'm ging gebeuren en dat des nachts z'n levenskrachten staakten, zodat-ie vredig als een lijk ontwaakte. Wat zouden zijn familieleden treuren! Al was…