2193 resultaten.
Par les soirs bleus d’été
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.021 Je ne parlerai pas ; je ne penserai rien:
Mais l'amour infini me montera dans l'âme,
Et j'irai loin, bien loin, comme un bohémien,
Par la Nature, -heureux comme avec une femme.…
reunie
gedicht
4.1 met 165 stemmen
44.184 de lange gangen met de vale tegels
-er hing nog steeds de geur van natte jassen-
leidden onveranderd naar de klassen
waar ik zuchtte onder strenge regels
ik had gezworen nooit terug te keren
tot ik die lijst zag met daarop jouw naam
het stille meisje bij het hoge raam
dat mij geduldig hielp Latijn te leren
je ogen glansden vurig als voorheen…
nog altijd
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
2.304 nog droom ik van de warmte van je dijen
dan denk ik dat je wachtend naast me ligt
proef stil je lippen met m’n ogen dicht
het slanke zachte lijf dat vroeg om vrijen
en weer voel ik de streling van je handen
de vingertoppen over borst en buik
de zoete zwoele geur die ik nog ruik
de lusten die ons teder overmanden
waren ook mijn dagen maar…
Bezuidenhout
gedicht
4.1 met 50 stemmen
7.540 Verdwaalde bommen sloegen wonden in de wijk
Een architect, als tandarts, deed z'n werk
En vulde gaten met z'n torens. Hij werd rijk
Maar waar is nu mijn uitzicht op het zwerk?
Het zijn de wolkenvelden die ik node mis
Haagse Poort die door de noeste handen
Van bouwvakkers tot blinde muur geworden is
Met dank aan Nationale Nederlanden
Kantoorpaleizen…
in de boot genomen
gedicht
3.4 met 149 stemmen
19.720 haar naam bracht visioenen van het noorden
weidse meren en de grauwe luchten
stille en zo eenzame gehuchten
haast onverstaanbare gezongen woorden
torenklokken die zacht kaatsend beieren
ijs op de vaart, Abe op zijn noppen
spijkerharde tegendraadse koppen
klunen, skûtsje, wad en kievitseieren
met zwijgzaamheid als deugd en niet als kwelling…
Vogelvrij
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
829 (met dank aan Willem Kloos)
ik ben een God in ’t diepst van mijn gedachten
het Haagse luchtruim is mijn hoge troon
ik wijk niet voor de dreiging en de hoon
van hen die mij vervloeken en verachten
Oost-Indisch doof ben ik voor jammerklachten
een stad aan zee, ik ben een autochtoon
u bent lakei en veegt mijn straatje schoon
mijn schrikbewind…
archivaris
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.051 de dagen slijt hij in een ver verleden
omgeven door stellages met papier
verborgen in een lusthof vol vertier
z’n godentuin kent geen erfdienstbaarheden
het later komt aan hem voorbijgeschreden
in teksten nog geschreven met de hand
wat vroeger was herhaalt zich haast gênant
de nieuwste paden zijn reeds lang betreden
wat is het leven meer…
stemmen
gedicht
3.1 met 86 stemmen
27.727 de stilte valt niet langer te verduren
na ware liefde kwam een wreed Ave
ze nam de blije kinderstemmen mee
maar liet de echo tussen kale muren
de straat lonkt om de leegte te ontvluchten
op zoek naar iets, naar God mag weten wat
zo sjok je uren doelloos door de stad
in plaats van sterren pluk je wrange vruchten
verloren in de overvolle straten…
fotoboek
gedicht
3.5 met 217 stemmen
27.596 hij kijkt me aan vanuit het fotoboek
het jochie met de veel te grote pet
een hard maar ook vertederend portret
zijn stille ogen naar geluk op zoek
donker Den Haag, ruim een eeuw geleden
lang voordat Drees zijn zegeningen bracht
met kerk en kapitaal nog aan de macht
een sloppenwijk zoals in vele steden
de foto’s geven een ‘romantisch’ beeld…
vakantieliefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.913 lavendelblauw van Côtes du Rhône
ga ik in het landschap op
een orkest cicaden speelt Chopin
van Gogh is liters verf verloren
zonnebloemen, zonnebloemen
ik word gek van zonnebloemen
maar nog geler is het koren
van de flanken der Ventoux
wenkt een dode wielrenner
maar ik weiger om te komen
naar de zinderende rotsen
ik wil drinken, louter…
een hondenleven
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
921 gelaten volg ik aan een korte lijn
ik ben een oude hond onder de mensen
een surrogaat voor nooit vervulde wensen
van een bazin die ruikt naar terpentijn
ze heeft haar vreemde nukken, ik herken ze
aan de blikken als we 's avonds samen zijn
de opgekropte woede, het chagrijn
normale stilte wordt een heel intense
ik slik haar buien al zo lang…
die dag
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.082 de dag begon zoals een dag begint
het vaste ritueel, dezelfde vloeken
je bent nog uren naar jezelf aan ‘t zoeken
de spiegel huilt, je laat een boer, een wind
het leven leek een bokkenpruik met luizen
maar dat veranderde die dag spontaan
vergeten was de smaak van levertraan
en zelfs een grijs Den Haag begon te bruisen
wat deden al die ‘pakken…
1 : 25
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.268 'made in Madurodam
de croquetten in het restaurant
zijn aan de kleine kant
C.B. Vaandrager'
wat zeurt die man toch over de croquetten
oké, ze zijn wat aan de kleine kant
maar wat verwacht je als het restaurant
niet groter is gebouwd dan de maquette
en straks bezoekt hij ook nog de toiletten
daar loopt het…
de derde helft
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.828 ons voetbalspel bezorgde geen extase
bij kleumenden die spraken van een klucht
de regen viel met bakken uit de lucht
het herfstweer riep om goed gevulde glazen
het najaar schenkt geen vreugde aan dit land
en als het weer de vreugde niet wil schenken
dan schenken wij die vreugd met eigen hand
alzo begon het rituele tanken
de vale regen kreeg…
het arboretum
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.060 wilt u schrijven over bomen
van die opgeschoten knapen
in hun bladergroene truien
laat uw stemming niet
verbruien door de kwakkelende
iepen laat uw zinnen niet
verzieken door de ijle
populieren die in ellenlange
rijen langs oneindige rivieren
slechts de marsmannen
plezieren en neem afstand
van de eiken zelfs de
allerhoogste eiken hebben…
verzoening
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.411 hij wacht weer bij de speeltuin op de hoek
de wind belaagt z’n onverzorgde haren
hij roept naar mij en wil me iets gebaren
ik wend mij af, terwijl ik hoorbaar vloek
ook ’s nachts kan hij zich aan mij openbaren
in steeds die oude regenjas en broek
een zwijgzaam en een ongenood bezoek
geduldig kan hij uren zitten staren
we deelden dan wel…
waar tjokvol tjotters door de vaarten tjolen
netgedicht
3.1 met 23 stemmen
2.713 het land van vreemde klanken is nabij
ik hoef nog slechts een dijk te overbruggen
verborgen achter wolken woeste muggen
ligt daar het thuis van kruidkoek en stabij
wat brengt mij in die kille negorij
hoe is een stadsmens zo diep kunnen zinken
in Moddergat een beerenburg te drinken
de fierljep van huis naar woestenij
hier trouwt mijn liefste…
de zee geeft, de zee neemt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 ik struikel over dichters op het strand
ze zijn in drommen naar de zee gekomen
hun adoratie doet het water stomen
de blik naar boven, pen reeds in de hand
ze schrijven over sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk te veel…
mijn kruis
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
870 een bijbelvertelling
de lijdensweg begon na het bevallen
bezoekers gingen onbedaarlijk proesten
m'n ouders wisten ook niet wat ze moesten
me houden of me elders zien te stallen
ik ben niet wat je noemt een godenzoon
en vrees zelfs dat Hij zich voor mij zou schamen
(dat jong is niet van mij, ik zweer het …amen!)
als duivelskind viel ik zelfs…
jachtlust
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
938 als jager schiet je immer in de roos
de jacht is goed voor ieders welbehagen
vooral gejaagde mensen moeten jagen
dan worden ze weer rustig na een poos
die rust is voor de jager onontbeerlijk
hij moet geduldig wachten tot z’n schot
hem bijna doet ontploffen van genot
alweer een prooi, wat is het leven heerlijk
z’n vrouw is niet verguld met…
van oude mensen ...
gedicht
3.0 met 128 stemmen
27.681 ik zie de oude Takma lopen
leunend op z'n stok
de lasten van een stil verleden
doen z'n schouders buigen
ik zie m'n oude vader lopen
langs verlaten straten
het gewicht van eenzaamheid
als ballast op z'n rug
en dan zie ik mezelf
als oude man voorbijgaan
is dit een toekomstbeeld
van een ver verleden
vanaf z'n nieuwe kinderfiets…
de terugkeer van de ooievaar
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.025 (Nederland is gewaarschuwd)
het grachtengordelgajes druipt weer af
de godenzonen hebben triest verloren
zij laten Jahweh jammerklachten horen
op hoogmoed stond de allerzwaarste straf
de Maas heeft thans haar hoogste peil bereikt
door tranen van gevallen kameraden
kan men nu op de oevers pootjebaden
nog even en de Euromast bezwijkt
de…
het verhaal van een vader
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.762 ook ik ben vroeger jong geweest, m’n zoon
en schopte tegen keurslijf, tegen wetten
die mij beklemden –bijna als sonnetten-
drang naar vrijheid voerde steeds de boventoon
gezag kon steevast rekenen op hoon
wanneer zo’n ouwe lul mij wou beletten
dan maakte ik met hem de kortste metten
en kreeg die eikel z’n verdiende loon
ik voelde mij een…
tempo doeloe
gedicht
4.1 met 49 stemmen
42.909 de vlammen uit de oost zijn nooit gedoofd
je bleef de sarong steeds volhardend dragen
je lachte wanneer ik weer op kwam dagen
als jij je culinair had uitgesloofd
de onvolprezen geur van Indisch eten
je huis een pasar malam in het klein
we dronken kelken toeak na ’t festijn
ik zal je ajam roejak niet vergeten
je hebt je leven hier met trots…
kortstondige vriendschap
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.518 ik zag je
aan zo’n godverlaten toog
er groeide vriendschap
die wat glazen duurde
ik sprak
terwijl jij onbewogen tuurde
bedeesd vernam
wat mij zoal bewoog
je stelde mij totaal
op m’n gemak
voor even nam ik
afscheid van de aarde
maar toen mijn blik
je glazen ziel ontwaarde
bestelde ik …
een nieuwe fles cognac…
nachtlicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.105 soms hoor ik nog zijn liefdeloze woorden
die als donder van de kansel daalden
ach… de blinde stakkers die verdwaalden
wee… de doven die zijn stem niet hoorden
wie tot de kudde van zijn kerk behoorden
en zich tegen goddeloosheid staalden
de lokroep en de antichrist vermaalden
waren schapen die de heer bekoorden
ik heb mij van het hemels juk…
winterkinderen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.318 wat weten jonge dichters van de kou
ze zijn nog in de lente van hun leven
ik zie het prille dons nog aan ze kleven
ze gissen slechts naar wanhoop en berouw
hun winter is een heerlijk sleetjerijden
een zweven op de gladgeschaafde noren
de pijn beperkt tot tintelende oren
geen flauw benul van ongeneeslijk lijden
toch zullen jonge dichters…
dichtersdroom
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
2.576 een man is niet geschapen om te slaven
zijn leven is een aangenaam verpozen
op plekken die hij zelf heeft uitgekozen
banken, bedden, kroegen om te laven
wil jij me alsjeblieft niet confronteren
met zaken uit het dagelijkse leven
de schepper heeft mij een talent gegeven
die gave is te mooi om te negeren
dus wil je voor me zorgen alle dagen…
de liefde is geen sprookje
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.679 ze leek wel uit een sprookje weggelopen
een blonde en bekoorlijke prinses
dus prompt vergat ik elke wijze les
daar ging de pijlenkoker weer eens open
en Amor bleek een ware Wilhelm Tell
haar hart werd door zijn eerste pijl gevonden
vervolgens vonden wij elkanders monden
een kus zo warm als zand in de Sahel
dat kussen had ik beter kunnen…
bezoek
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.662 haar kamer is doortrokken van de geur
van lakens die al ongewassen drogen
ze schaamt zich voor 't fysieke onvermogen
al jaren staart ze hoopvol naar de deur
die af en toe de gasten binnenlaat
dan voelt ze wat afstandelijke kussen
ze speelt de vreugde, maar ze hoopt intussen
dat iedereen zo snel als kan weer gaat
het wachten is alleen nog…