4113 resultaten.
Verdriet
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
630 Zoals de stilte schreeuwt
de wind raast
de regen valt
zo huilt m'n hart om jou.…
Ruimen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
769 Ik heb de klok horen slaan
Ieder half en ook heel uur
Heb mijn gedachten laten gaan
In een vorm van overstuur
Straks ben je weer jarig
Weer geen bloemen op je graf
Ik besef nu voor het eerst
Spoedig ruimen ze je af
Ik lig in bed te piekeren
Hoe het strakjes verder moet
Aan de ene kant begrip
Want ik begrijp toch wel zeer goed
Dat de…
Liever levend
snelsonnet
4.3 met 7 stemmen
833 De anekdotes of die leuke quote,
De speeches en terugblik op mijn leven,
En of men hoog van mij staat op te geven,
Hoor ik het allerliefst nog vóór mijn dood.
Staat men van mij dan onzin te beweren,
Dan kan ik dat nog even corrigeren.…
'Feestje'
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Ik ben van plan een afscheidsfeest te geven
Voor ik voorgoed de beide ogen sluit.
Van harte nodig ik u daarom uit,
Wees welkom bij de rouwdienst van mijn leven.
Persoonlijk ben ik ook wel heel graag bij
Een feestje dat gehouden wordt voor mij.…
Vaders armen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Vaders armen hebben mij
van kinds af aan gesteund
bij alles wat ik deed
vaders armen waren zo bijzonder
gaven veiligheid en warmte
troostten bij verdriet
vertelden zwijgend veel
in vaders armen
voelde ik me altijd kind
ook toen de tijd
dat anders wist
maar
geborgen in zijn armen
zal ik nooit meer zijn
nu hij veel verder is
dan…
Op slag
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
808 Alom zwaarwegend was de dag verlopen
en verlangde naar zijn bed en huis
even kwam het in hem op, om toch te blijven
laat en ook alleen op vreemde wegen.
De motor vol van eigenkracht gaf zelfvertrouwen
het licht bescheen 't donker ver vooruit
de bochten goed genomen, plots viel regen
en bezwoer; ik houd de lome ogen open, wis het voorruit,…
Moeilijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
791 Ondoorgrondelijk
Zijn onze wegen
Ongeëffend
Het pad
Van ons bestaan
Onbegrip kom je vaak tegen
De vraag waarom
Blijft open staan
Oneerlijkheid
Is vaak de reden
Voor boosheid
Of enorm verdriet
Je wilt een antwoord
Voor wat is geleden
Het blijft stil
Het is er niet
Hoe moet je nu
Toch verder leven
Met zoveel onrecht aangedaan
Weggerukt…
Allerzielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 Ik kijk vandaag door het venster naar gisteren
wat acteerde en wat was oprecht,
soms verzwelgt immers een gewone dag de tijden
kolkt leven plots als grote golven over stranden
zie je overal verwoestingen en as aan de kusten.
Gedachten van hun die waren en zelfs levenswerken
kunnen zo uitgestrooid in oneindige diepten verdwijnen.
Vervolgens…
Na het afscheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
802 De maan spuwde wit een gat in zachtgrijs,
omrand met een rode wolkenkrans.
Van zijn lichaam had hij zich ontdaan
als van een koud en levenloos ding.
In dat licht was het niet nodig naar hem
te reiken, hij kwam uit zichzelf.
Hoezeer het doorgebroken oude licht
mijn hart omsloot en warmde.
In het witte schijnsel werd zijn nabijheid
kalm…
Ik hier jij daar
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.078 Vroeger op zondag,
Met je ouders naar het strand.
Vlakbij Heemskerk met je voeten in het zand.
Blinkend het zonlicht ontvangen in je ogen.
De toekomst nog lang niet vervlogen.
Je hoofd nog vol van het heden.
Dat is nu lang geleden....
Het is nu raar...en denk telkens...
Ik hier jij daar.
Dag lief mens.…
Verhuisd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
869 in het ritme van onregelmatigheid
pompte jouw hart al enige tijd
met moeite
het hoofd wilde wel
had nog zoveel plannen
maar het lijf
nu jouw ogen zijn gesloten
ben je over naar daar
waar wij geen weet van hebben
nooit meer die guitige lach
de Belgische ondertoon
pretogen wanneer je genoot van het leven
nu verhuis jij naar onze herinnering…
Teer
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.532 Voor mijn vader
Zo dichtbij voel je de doden
en hoewel ze weg zijn
verstopt achter een bocht
aan de andere kant van het hoofd
ze zijn er nog
Je hebt op je eentje
tweehonderd miljoen maal geademd
genoeg lucht
verzameld om een zeilschip
vijfmaal om de wereld te blazen
Zo dichtbij voel je zijn adem nu
leeggerookte longen
en hoewel hij…
Levensconfetti
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Ik ben niet zorgeloos wel aangekleed al opgestaan.
Ik heb helaas vandaag geen camera, kan niks
vastleggen en weet niet meer hoe grijs ik al ben.
Ik zou met slingers juist deze dag versieren
confetti strooien , fluisteren van harte we vieren
samen het nu leven, trekken de dag naar morgen.
Het heden voelt vandaag plotseling als
geen vlees…
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Deze waarheidsprekende dag
is een zij , even opgewekt om hier te zijn
als serafijn, als waaier om deze dag
te verkoelen. Zij is een prachtige trilling
boeiend te voelen zachtere wind zeg ik als kind.
Als een vogel op mijn kruin,
een duin aan zee zo'n mooie plek,
een gitaar met zacht trillende snaren
maar alles behalve verspilde jaren.
Als…
Min of meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Geratel van wekkers zal altijd ergens
weerklinken, hernieuwd komen aanhinken
weerloos met handen en ogen vol mededogen
nadat rouw zich over "en toen" heeft gebogen.
Er resten geen aarzelingen of liëren
noch oud zeer of stelligheid in de zinnen
voor mij althans om ook nu leven te vieren
en mezelf in alle toonaarden te beminnen.
Niet…
Vertrouwen en rouwen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 Kom gerust even uitrusten in de regels,
de lucht is bedompt, rust op het talud,
nu zelfs ook op de rietkragen bij dit water,
het licht is er de zon heeft even pauze.
Misschien kwam ik iets te dichtbij, sluit
tijd voorlopig dozen met oudere foto's
wist momenten, gesprekken vol heimwee.
Van enkel een kleine vogel die zong
daar had je nog…
Benenwagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 Ik neem even een aanloopje
om de dag te laten aanvangen.
Mijn benen hebben even gebrek
aan initiatief.Afwezigheid van zin
zit vermoed ik mentaal gegoten.
Ik daag ze wel weer uit
dat komt wel weer goed.
Een voet, voet voor voet
tegelijk en dan zit er wel
weer schot met hak en hiel
voorzichtig talend beweging in.
Soms willen ook…
Volmaakte carrousel vrijheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Een glimlach is het mooiste
wat ik ook vandaag naast
je inborst als erfenis draag.
De koffie loopt, straks is het warm,
het ontbijt wenkt vanaf het aanrecht
veel meer zal het vandaag niet worden.
Boven is het echt feest vandaag,
als ik al denkend de lucht even in snel
wolken open trek om de zon door te laten.
Niets kan mij ook vandaag…
Craquelé
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 De dag van de huilende mensen
bange blikken en wat is er
in vredesnaam aan de hand
vertelt je ooit : hier ben ik,
ik arriveerde met kousenvoeten
in het holst van de nacht.
De dag als een weg vol craquelé,
als roze wangen vol van hetzelfde
echt een van; jij kende voor nu
nog erg weinig tegenslagen,
krijgt elke voordeur zijn deel.
Plots…
De essentie van de natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
777 Verdriet is soms een kraai,
iets wat arriveert met dat verenkleed,
rondfladdert, je denken ongehoord
verstoort en je hart hard laat bonken.
Die dagen van onmacht niet verkwikken.
Het is iets van andere voornemens
kunnen ook die wetten van de natuur
het sterven gaan helaas niet opheffen.
Al dat wat eerst rauw allesoverheersend
is, slijt…
De langste
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
641 Bepalend voor het tijdstip van je dood
Is het formaat van wat heet telomeren.
De langste kunnen zich het vaakst halveren,
Wat dan de kans op ouderdom vergroot.
Niet fair, dat wie toch al de langste heeft
Daarmee ook nog eens heel veel langer leeft.…
Dertien jaren
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
704 Ik kijk naar de foto die mij zo dierbaar is
Het is vandaag die dag, de dag van het gemis
Dat jij ons dertien jaren geleden plots verliet
Het was niet te bevatten en groot was het verdriet
We gingen allen verder, zo goed als dat het kon
Maar niets was meer hetzelfde zonder jou onder de zon
Maar zien we nu de zon die op ons schijnt en naar…
aan een paarse hemel
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
3.208 kerkklokken
lokken tranen
luiden zacht verdriet
schoppen graven
troostend dieper
naar vergeet me niet
tijd verslaat
de uren trager
leven draagt
de dood ten grave
en geeft moeder aarde
weer haar laatste waarde
regen kabbelt
litanieën
bloemen dalen
op de kist
ergens rolt de donder
weerlicht is vermist.
kraaien…
Plots
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 stap je uit
zonder iets
te zeggen
te hebben aangegeven
kwam de dood
als een dief
in de nacht
en zette
jouw hart stop
heb je hem
gezien, gehoord
aangesproken
dat het jouw tijd
nog niet was
omdat het leven
nog veel te veel
moois in haar droeg
of bleek hij
meedogenloos
snoerde hij jou
de mond
nog voordat…
Mijn lieve Maan
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
848 Mijn allerliefste meisje
Ik moet je laten gaan
Je broertje is mijn Zon
Jij bent mijn mooie Maan
Beiden hebben jullie
Mijn leven licht gemaakt
Met zwaaiende staarten
Mijn hart en ziel geraakt
Als levende Engelen
Op pootjes zo zacht
Beschermden jullie mij
En hielden trouw de wacht
Je gaat nu naar je broertje toe
Hij wacht al een paar…
liefdeswens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Waar een nevel van vuurwerk hangt
de hemel deze dagen even wordt bedekt
weet ik herontdekt waar jij bent als een stem
waar ik zover weg van jou ook zachtjes aan wen.
Wel snel en heel onrustig klopt mijn hart
in mijn ogen ook tranen van vreugde en smart.
Ik herinner mij het afscheid van jou intens lief mens
ik hoop dat het je goed gaat dat is…
Selfie Koningin
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 of van het weer
iedere dag liep zij een rondje
wandelend door het Haagse
kiekte zij wie zij tegenkwam keer op keer
was er een feestje
dan was Wally van de partij
een grote zonnebril dragend
daaronder een grote glimlach
fleurig gekleed, ze was er altijd bij
iedere dag opende zij optimistisch
haar Facebook, ook de vele keren
dat zij moest…
Afscheid van een Koningin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
687 Woorden verwaaien, verdwaalde verhalen
slingeren in de wind, dansend over regenbogen
die vertellen over een heel bijzonder kind
die in de nacht verdween
zilvergrijze lokken, grote bruine kijkers
een ontwapende lach
zomaar is ze vertrokken, niemand weet waarheen
van jongs af aan tekende zij haar eigen pad
door een land vol fantasieën, nam daarin…
Te laat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
603 ze zijn te laat
veel te laat
vijf dagen geleden
schreef je dat ze
je onderhanden
gingen nemen
op 14 maart kreeg je
de eerste aderlating
op de 16e ben je
er tussenuit geglipt
ze zijn te laat
veel te laat
ik had je nog vele
uren in de natuur
gegund, waar je zo
intens van genoot
die je prachtig vastlegde
jouw prachtige kleindochter
die…
weerzien
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 in het weerzien hameren
gedachten als slagen op het
aambeeld, roodgloeiend
is het ijzer en toch vormt
het zich als water in de positie
van waar het moet zijn
ach, deze zinnen beslagen
het festijn van toen, allerlei
gebeurtenissen tonen in mijn
hart nog het pure broederschap
dewelke wij ervoeren
doch, het weerzien had geen
“ statement…