2670 resultaten.
Verdoofd
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
998 Schuilend in het flauwe schijnsel
van de laatste uren,
lijkt de tijd verloren te dwalen,
ze kan de nacht alleen maar verder dragen.
Verdoofd door de wind,
overwint de stilte
een ruisend moment van eeuwigheid
en bedekt mijn onrust
met een deken van eenzaamheid.…
in de sprakeloze nacht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
872 je opent
de hand op de deur
je ogen zijn al binnen
een vleugje van je geur
je komt
niet dichterbij
je voetstappen ontbreken
net de laatste meter
je verwondering
bekijkt niet mij
je blikken zoeken
naar onzeker
ik wacht tot
uren trager worden
het licht mij
niet meer ziet
ik ben er
nog voor ons
omdat mijn ring
het me gebiedt…
Die woorden
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
3.434 Uren wachten op een sms van jou
Waar in staat "ik hou van jou" of
dat je me graag ziet
Maar jij, jij begrijpt dat niet
Hoe hard ik die woorden nodig heb
Nee...jij doet altijd zo koel
Weet je dan echt niet hoeveel ik voor je voel?…
Ik mis iets.....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
917 De voortuintjes met stoelen
Waar je dan met alle buren
Je droge mond ging spoelen
Tot in de kleine uren
Ik mis iets onbestemds...
De kronkelige boerenwegen
Tussen weilanden met koeien
Je kwam de rust daar tegen
Genietend van wat kon bloeien
Ik mis iets onbestemds...…
met nacht en halfduister
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.430 kleine uren
gluren zonder zicht
jij hebt je ogen dicht
totdat het licht ze opent
zacht tocht schemer
door het raam en kondigt
aan dat ik moet gaan
maar eerst kus ik je wang
in het lichtend
rood geef jij je bloot
en streelt me zacht
met nacht en halfduister
op de rand van elkaar
raken en nog half slapen
voelen we de schepper…
vijf voor twaalf
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.091 het jaar telt
zijn laatste dagen
met de rug tegen de muur
handen leeg
ogen verwilderd
starend naar
een schroeiend vuur
van honderdduizend haarden
wantrouwen, angst, menselijk leed
zoekend naar de zin
en waarden
en wat de tijd
toch met hem deed
het jaar telt
zijn laatste uren
met een hart dat haast verstikt
ogen dicht, mond stijf gesloten…
Beide voeten in het donker
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
979 kleur
en zwart het witste wit tot een vermoeden
ik verschuil me moeiteloos in ’t veld
onzichtbaar voor een ongewapend oog
terwijl ik niets heb te verbergen
een motor jankt de nacht in
ik meet de afstand groot
voorbij de eindigheid
blind geworden door de duisternis
neem ik wat stippellichten waar
als aardse vonken
urenver
veel uren…
ATOOM
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.278 Wie jij was ging ontastbaar verloren
in de uren die werden gedeeld
omdat jij je aan mij hebt verspeeld.
Wat je wordt blijft voorgoed ongeboren.
En hoewel ik door tijd ben verbonden
drijft ons elke tel verder uiteen
want we hebben elkaar slechts te leen;
nimmer worden wij samen gevonden.…
En vol liefde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
910 heb je weer ontmoet
in video gaf jij
met warmte en vol liefde
weer je groet
je ogen raakten
ik proefde in
herinnering je smaken
het deed me goed
maar miste
je slankevingerhanden
die tijdloos door
mijn haren kamden
de kerkklok
waarvan het luiden
was gestopt om uren
voor ons op te sparen
we hemelden zo
godvergetenlang en landden…
Geboorte
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
6.267 Durende vele uren,
maar wetend dat 't het redden zal.…
Kleurt in zacht pastel
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
829 we laten stilte spreken
woorden blijven in gebreke
om te zeggen wat
we voelen voor elkaar
zinnen openen
pas diep van binnen
omdat het buiten
geen contact toelaat
jij kleurt in
zacht pastel mijn uren
ik blijf turen naar
jouw blauwe horizon
in ongebroken wit
penseel ik steeds je zit
handen kunnen je dromen maar
ik kan je niet…
jou missen kan ik niet
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.559 op een morgen
als de dag
klaarte uitbreidt
zullen de tuinen
in zee verdrinken
wij zoeken samen
ons en onze stemmen
in elke nacht
geven ons
in onze monden
woord voor woord
krijgen er nooit genoeg van
elkaars adem te zijn
’t licht valt in de kamer
waar jij lucht bent
en ik zoek langs oevers
uren jou
in mijn zee.…
Een kaartje zonder naam
hartenkreet
3.3 met 61 stemmen
4.390 Ik stuurde je een kaartje
Dat wilde ik zo graag
Het zenden ging wat moeilijk
M’n handschrift werd wat vaag
Ik wilde het wel sturen
Ik liet het ook wel toe
Toch heb ik het in de bus gedaan
Ik herinner me nog goed hoe
De moeite en de zenuwen
Die liepen aardig op
Na lange uren zweten
had ik de wind weer in m'n kop
Ik dacht dat…
Kapok
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
486 Er sluimeren wanen in kussens
grif strooien nachten met uren
en als het gezicht verschijnt
in lang geleden verloren licht
vangt morgenrood vocht als bloed
sijpelend langs grieven snijdt
zij lijnen en tekent ouderdom
in geslepen taal alleen de punt
ligt dwars en stremt beelden
als strepen op de snelweg
zij ziet de vluchtstrook
schudt…
’T IS KUNST TE LEVEN
poëzie
3.7 met 25 stemmen
9.880 Zie, hoe de wereld gaat: waar twee gezellen vissen:
Heeft dikmaal een het nut, en d’ander moet het missen:
Een lacht er in de vuist, gans blijde met de vang,
En d’ander schreit er om, en jammert uren lang;
Daar is een zeker greep om dit en gint te raken,
Niet ieder is bekwaam tot allerhande zaken;
Wat dezen heeft verrijkt, heeft genen uitgeput…
Verlaten
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.530 Ik weet nog die uren die wij zaten
Maar nu, mijn vertouwen beschaamd
Klap op mijn hart
Moet ik je nu verlaten?
Dagen lang, zo te praten
Ik voel mij zo intens verdrietig
Mijn maatjes gevoel is weg
Moet ik je nu verlaten?
Ik kan je wel haten….
Maar ik hou zo veel van jou
Ik voel mij nu zo alleen
Moet ik je nu verlaten?…
de wachtkamer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.546 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond
vol kleine tanden
wacht de scherpe beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de zachte lijn
van je gezicht
schaduwt in het licht
je haar is zwart van
chaos in zijn pieken
er in kroelen is genieten
nog sluier je je angst
wacht gelaten op de uren…
VRIENDSCHAP
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
7.147 Uren zijn voorbij gevlogen
er komt vast een vervolg
voor vriendinnen die elkaar mogen.…
obsessie op afstand
hartenkreet
2.9 met 32 stemmen
4.371 Ik zie dichtbij je op de plaatjes
de foto's genomen van jou
Je vult de lege stilte's
met je leuke praatjes
Ik zou je willen zeggen
dat ik echt van je hou
Maar niet op een manier
die ze in de liefde bedoelen
Ik zou het uren volhouden
alleen maar praten met jou
En dat jij mij uit zou leggen
hoe je het zo mooi maakt op papier…
Kantoorroddel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
613 Een kwàrt liefst van hun uren op kantoor!
Nou zeggen ze dat dit is nagemeten
Maar ja, ik heb het altijd al geweten
Nieuwsfeit: onderzoek van het bedrijf Canon heeft uitgewezen, dat in Europa tijdens het werk het meest geroddeld wordt door Nederlands kantoorpersoneel.…
steel vast tijd voor ons bestaan
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
652 je wiegt leven
met je adem
je borst verrijst
uit zachte rust
ogen sluiten
nog de morgen buiten
gedachten zijn
met slaap gesust
het kind speelt
in je dromen
zijn lach
op je gezicht
je haren glanzen
nog wat vochtig
in het eerste
schemerlicht
ik neem afscheid
van ons samen
kus je zachtjes
zal nu gaan
wij gaan de uren…
rooduitstaand penenhaar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
753 ze zocht
in uilenballen
botjes lentebroed
stampte zingend
maanverlichte kruiden
in een vijzel fijn
kookte slangengif
met mierikswortel
tegen helse pijn
joeg in middernachtelijke
uren het vuur in de
oude smidse torenhoog
hamerde geluk
in gloeiend ijzer
van een hoevenboog
zij was de
dorpsheks met bezem
en rooduitstaand penenhaar…
Zomerliefde
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.314 mijn eigen gedicht
Met je hand onder mijn kin
en je adem op mijn gezicht
Wat kom je eigenlijk doen
ik snap het niet helemaal
Warme lippen geven een zoen
en vertellen hun eigen verhaal
De nacht fluistert duizend zinnen
de betekenis wil ik niet weten
Zachte handen die me beminnen
doen me de werkelijkheid vergeten
Het lijken eindeloze uren…
genoeg
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
660 er waren de jaren
van eeuwig en immer
met grote gebaren
de nachten doorwaakt
het leven doorzien
gedachten van wereld
omvattend vermogen
van maanden en weken
diep minnen en haten
tot dood er op volgt
maar de dagen gaan verder
onstuitbaar en dom
het zijn nu de uren
voorzichtig genoten
want alle minuten
zijn tekens van eind…
dochter
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.223 zo heel verdrietig nu
dank zij jou
mijn dochter
waar ik zo
van hou
gaf jij te kennen
dat je me haat en
nooit meer wil zien
zelfs niet op straat
moe gestreden als
ik ben
is er niets meer
wat ik herken
aan mijn kind
mijn vlees en bloed
en kwijn ik weg
door hoe jij doet
slaap ik pas
na uren huilen
kan dan even in mijn
dromen schuilen…
Twee wateren één
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.632 In de diepste kamer van mijn ziel
verborgen in het oneindige
Is de liefde veel te groot
overdondert steeds de grenzen
Alsof je met je hele ziel
mijn binnenste omsluit
Onwerkelijk, verdwaasd en loos
de weg naar jou is ver
in tijd, in daden, in onze naasten
in onze kinderen en dromen
wachtend steel ik bij wijle je tijd
minuten zijn uren…
tijdloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 alles was klaar
had geen naam meer
ik kwam aan en wist niets
in een troebel dralerig licht
van een vreemde grijze zon
aan de oever der gedachten
alles ging over
zwart naar kleur
ogen zien niets
de kaars is gedoofd
de ochtend is aangebroken
open je hart
zie het land van eden
niemand is alleen
zelfs niet in de donkerste uren…
Kroon op je werk
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.208 De van vastgoedfraude verdachte Jan
Stuurde doorgaans “flexibele facturen”
Een arsenaal aan vals geschreven uren
Gefactureerd aan Jan en Alleman
Daarom ging hij graag in het wit gekleed
Om te verbloemen dat hij het zwart deed
-----------------------------------------------------------
…Interieurontwerper Jan des Bouvrie (Het Arsenaal) is…
mijn vleugels in jouw handen
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
858 in elke vezel van mijn lijf
ben jij als adelaar ontvangen
diepe zielentonen roepen- blijf
mijn vleugels leg ik vol verlangen
vertrouwend in jouw adellijke handen
laat ons vliegen naar de maan
en verre ongekende landen
om nooit meer in gemis te gaan
wat is- dat is - wat was raakt nooit verloren
want wij bewonen zonne- uren
de eeuwigheid…
Wandelende transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
776 pogingen staakt
om nog wat warmte te geven
de dag lijkt haar ogen te sluiten
voor een komende winternacht
Het donkert zo vroeg
schimmige schaduwen
langs grauwe rietoevers
blijken van dichtbij
wilgen zonder takken
gekortwiekte koppen
stompend in de wind
Langzaam transformeer ik
in een grijzige spookgestalte
wandelend door verloren uren…