Alle inzendingen over welzijn

Kijk daar rijdt de heer K hij heeft de wijsheid in pacht Men zegt dat hij die heeft gekocht voor een duizendje of acht Oke er zat een deukje in en hier en daar een vlek Maar wat wil je voor zo`n prijsje het is eigenlijk te gek Dat wijsheid niet te koop is dat idee is achterhaald Maar het wordt net als de vis veel te duur betaald Het…

Het opnemen van de telefoon is voor hem een ramp, een sollicitatiegesprek voeren, bezorgt hem heel veel kramp. Het middenrif raakt geblokkeerd, de woorden komen niet, omdat zijn ademhaling gewoon stagneert... Het is geen domme jongen Heeft alles op een rij Maar krijgt zo nooit een leuke baan, want, praten hoort daarbij... Hij 's weer…

Heeft u dat nu ook wel eens dat de slaap maar niet wil komen Zodat u afgesneden bent van al uw mooie dromen U gaat dan naar beneden met een katerig gevoel En gapend neemt u plaats in uw gemakkelijke stoel Het stadium van anijsmelk heeft u al achter zich gelaten Maar een echte slaappil krijgt u niet en ook jenever wil niet baten Daarom…

Als ik steeds aan God van allerhande vraag vindt hij mij dan lastig of heeft de Heer dat graag. Denkt hij bij zichzelf dat vragen is een must of denkt hij bij zichzelf laat mij nu eens met rust. Daarom doe ik het nu zo dat ik slechts met hem praat en van alles vragen maar achterwege laat.…

De één is nog jaloerser dan de ander Op wat de ander heeft of doet een slechte zaak, mag ik wel stellen Kijk naar je eigen Overvloed... Een ander drie keer op vakantie? Wat kan jou dat schelen dan Je bent gezond en hebt te eten Vraag toch niet, waar doen ze 't van... Tel je eigen zegeningen en zie je overdaad... dan kun je alleen maar…

Ondanks al jouw falen, heb het leven lief. Eens zul je de overwinning behalen, al lijkt alles nog zo negatief. Blijf altijd vechten en hopen, al is het nog zo donker om je heen. Er zullen altijd mensen zijn die met je meelopen, je bent nooit helemaal alleen. Kijk naar datgene wat voor je ligt, wat geweest is, is geweest. Houd je op de…

kijken naar buiten de stad nog actief hier binnen lange gangen zwak verlicht pijnlijke stiltes doorkliefd door apparaten gezucht pijn en verdriet alarm gaat af paniek in de gang telefoon, gefluister wat later een bed leeg weer even slapen de uren verstrijken het wordt morgen nacht in het ziekenhuis eindelijk voorbij…

mijn huis heeft vele hoekjes om te schuilen ben je verdrietig je mag er huilen mijn huis wil alle zorgen met jou delen je bent zo welkom zonder vooroordelen mijn huis staat open dag en nacht het geeft je warmte liefde en kracht…

somtijds leef je hemels omdat het herfstblad dood de aardkern raakt geniet maar de heerschappij straalt feller door de openheid…

genadig slaap je even uit want een stem spreekt tot de verbeelding ervaar maar een droom is moeilijker achter een scherm…

de stilte van de avond rust geborgenheid veiligheid de stilte van de avond warmte bescherming samen de stilte van de avond lezen muziek alleen de stilte van de avond prettig totaal genieten…

wat is er met je aan de hand als je het even moeilijk hebt als je het even niet ziet zitten wat is er met je aan de hand kun jij een echte reden geven of is het meer een onbestemd gevoel wat is er met je aan de hand voel jij je eenzaam of alleen weet jij wat je eraan kunt doen wat is er met je aan de hand het is er…

als de nacht weer aan zijn eind komt en de zon zich weer laat zien dan wordt heel de wereld wakker 't wordt een mooie dag misschien ik wrijf de slaap eerst uit mijn ogen kijk brutaal de wereld aan en denk van laat het nu maar komen ik zal vandaag mijn mannetje staan wat er nu ook gaat gebeuren ze krijgen mij vandaag niet klein…

De dag loopt in sukkelgang. Regen klatert van druppel tot drop. Jij frunnikt aan je haar en mijmert: morgen ken ik het weer in opheldering.…

De premies voor het ziekenfonds werden mij te duur Daarom richtte ik een kamer in achter in mijn schuur Het ziekenfonds werd opgezegd dus kon ik investeren Want ik was nu eensklaps rijk niets kon mij nog deren In de schuur vond ik een bijl en allerhande zagen Zelfs twee messen vond ik daar die er al jaren lagen Ik heb het spul zorgvuldig…

wie ben ik? ze zeggen mijn vaak dat ik uit mijn cel treed galaten, opgewekt, vast als een herenboer uit zijn slot wie ben ik? ze zeggen mij vaak dat ik met mijn bewakers spreek vrij, vriendelijk, helder als gaf ik de bevelen wie ben ik? ze zeggen mij ook dat ik de dagen van ongeluk bracht gelijkmoedig, glimlachend, trots als iemand,…

'Je leeft maar ene keer' Hoor ik mijn moeder zeggen Maar ze kon me niet uitleggen Hoe ik het leven leer Ze zei ook welgemeend: 'Jongen, doe jezelf niets tekort' 'Groot zijn komt met zorgen' 'Geniet, wacht niet tot morgen' 'Je tijd schrijdt toch wel voort' Zij bracht mij op gedachten Waardoor nu is gebleken Dat mijn tijd niet…

Drie eetlepels tranen een snufje verdriet klein beetje woede (maar dat proef je niet) Neem het flesje innerlijke strijd Voeg twee kleine druppels toe Meng het met wat eenzaamheid (wat ik altijd doe) Laat alles zo lang stoven tot je eindelijk iets hebt Iets, om in te geloven (dat is mijn recept)…

Vertrouwen in jou vertrouwen in mezelf Vertrouwen in de ander, dan gaat de dag vanzelf... Lief zijn voor jou is liefde ontvangen Lief voor een ander... gewoon onbevangen... Wat je geeft, krijg je terug en werkt als een boomerang geloof daar maar in... het is van levensbelang!!!…

Een nieuwe morgen Een nieuwe dag Gister nog verborgen ben benieuwd wat deze dag mij vandaag brengen mag... Nieuwe kansen, nieuwe hoop? Nieuwe uitdaging in mijn levensloop... Iedere dag een nieuw begin Ik maak er wat van... zonder tegenzin...…

Een ambtenaar met status A zat met een dichter in zijn maag Moest deze wel in vakje B dat was nog maar de vraag Hoe hij het ook probeerde de dichter raakte klem Hoe de ambtenaar ook wurmde de dichter bleef adrem Eerst moest het hoofd het vakje in dan de beide benen Maar zo trapte de dichter hem telkens op de tenen Toen werd dan maar…

het lijkt zo eenvoudig om met je ogen dicht een paar minuutjes stil te staan met een stalen gezicht is de balans van binnen net zo goed als van buiten dan sta je als een huis niemand krijgt je om je bent niet te stuiten nu je zelf kunt ervaren je schiet wat tekort sta je er toch van te kijken je weet nog niet wat er eigenlijk aan schort…

Een idyllische zonsondergang, er waait een zachte lauwe bries die als duizende handen je lichaam streelt,het bijna stille gefluister van de bomen achter je, het iets luidere antwoorden van de golven in de branding, recht voor je aanschouw je het hemelse kleurenpalet van de in zee stervende zon,... en heel even zou je zweren dat het ultime nirvana…

ik kijk naar ze en voel dat ze het weten als ik het vraag wil ik ineens het antwoord niet meer weten dan lachen ze en zeggen ben je mal gillend schreeuw ik nee want dat woord ken ik al in gezichten lees ik vaak mijn verdere leven weet mezelf niet meer zeker omdat ik nooit een spiegel zag ik hoor aan stemmen in mijn hoofd hoe ik me…

De oude sering staat krom gebogen te wachten op het nieuwe leven dat de lente hem belooft te geven als de nachtvorst is vervlogen Ik kijk dromend naar de boom en zucht weer komt er een nieuw voorjaar aan waarvan ik vraag hoe die zal vergaan omdat mijn winter er niet voor vlucht Te lang heeft de kou mij in zijn macht ik ben vergeten hoe…

neem niet alles op je schouders dat is voor jou veel te zwaar laat problemen bij diegenen maar luister er wel aandachtig naar neem niet alles op je schouders niemand is er bij gebaat als jij door de druk van anderen jezelf weer een keertje in de steek laat neem niet alles op je schouders zie de zaak wat zonnig in het leven is dan stukken…

wiegend op het ritme van mijn eigen gevoel word ik sterker mentaal wiegend op het ritme van mijn eigen gevoel beleef ik intenser mijn eigen verhaal wiegend op het ritme van mijn eigen gevoel sta ik sterker spreek ik mijn eigen taal wiegend op het ritme van mijn eigen gevoel is opkomen voor mezelf heel normaal…

en nu nog één keer adem in inhouden nog even zie je die kleuren het rood van je gezicht de gele sterretjes als je je ogen sluit voel je die duizeling en hoor je die stem adem dan adem dan je wil te overleven is er nog lief blaas nu maar uit…

Vroeg in de ochtend geboren Geen ouders om hem te begroeten Meteen al zijn jeugd verloren alsof hij voor het leven moet boeten De tijd gaat snel, is beperkt Geen ruimte om volwassen te groeien De tegenslag is niet verwerkt als zomaar een romance op gaat bloeien Hij schrikt van de aanblik 'dag leven' en wordt steeds maar banger…

Het zou fijn zijn als ik me en met kracht kon omringen voor het wezen dat eens niets aan het toeval overlaat; fijne wolken voor Helios dan het overdrijven opvingen, aan een tempelingang tot beding mijn prejudiciele staat.…