2007 resultaten.
April
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 Wilde lichaam met ziel erbij
maar had genoeg aan een huis
een loopbaan met toekomst en
allerschattigste baby’s
Zij kreeg het allemaal
wilde nog meer dan dat
want het huis werd ouder
evenals lichaam en ziel
De baan bleek beperkt houdbaar
de baby’s werden volwassen
haar lege plekken gevuld
met een troostende botoxspuit…
En morgen dan?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 En weer loopt daar een week voorbij.
Van een afstand is het net een schim in de regen.
Hoofd gebogen,
met gezonde vaart onderweg.
Onderweg naar de zojuist vertrokken laatste tram.
Gelaten en verslagen wacht hij op de volgende.
Een schim in de tram van morgen.
Zuigt het positieve uit het nu.
Maar weet dat dit nooit voldoende is.
Om het missen…
Maanlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
551 Anders dan de zon
Zorg je niet elke dag
Voor licht in mijn leven
Maar sta je soms
Ook niet aan de hemel
Achter de wolken
Geef je je over
En laat je me alleen
In het donker
Toch denk ik ook dan
Ook dan aan jou
En hoe jij
Verwarmd door de zon
Mij eenzaam
Laat snakken
Naar jou
Schoonheid…
Schoonheid schijnt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 In de schemering
de avond valt met grijs
notelaar verzamelt schaduw
meer en meer om zich heen
Haar gezicht straalt licht
ik mag hierbij aanwezig zijn
om te zeggen dat zij mooi is
Zij antwoordt met nu het donker wordt
al het lelijks in ongezien verdwijnt
zij verblindend uit mijn ogen schijnt…
King Lear
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 King Lear
De blauwe maan schijnt
gensteringen in het bos
door geen grens omlijnd
spelen diertje en verlos
Vuurvliegen trekken partners aan
en eters van hun lillend vlees
die zonder hen niet bestaan
pseudofaag en vuurvliegmees
In zweverig toverlicht vliegen
witte duiven in de nacht
motten onhoorbaar zacht
raken, kussen…
Hoopvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Zou ik..
je kunnen missen.
Kunnen zien, wat ik niet ken.
In een glimlach, kunnen smelten,
naar de man,
die ik niet ben.
Zal ik..
je ooit herkennen.
Je ogen vinden in de nacht,
naar jouw diepte kunnen kleuren,
een stukje hemel kunnen scheuren,
waar ik als, maar op je wacht.
-
Kijk..
Kijk naar mij.
Laat je dromen in…
Eerbetoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 Ik had jaren geleden kunnen besluiten
Niet meer te komen naar jouw graf
Onder het mom van:
Jouw tijd is over
Het boek gesloten
Een leven af
Ik had geen moeite hoeven nemen
Om nu en dan eens langs te gaan
Jouw graf, jouw graf te laten
Niet meer eenzaam daar te staan
Ik had jouw verjaardag kunnen vergeten
Zoals dat soms vergeten wordt…
In bloei
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 In de avond verspreidden zich de geuren
zoals de jasmijn van mijn geboorteland
Jij was een zeemeermin pas aan land
gekropen met gladde, nieuwe benen
in plaats van een vissenstaart
Ik mocht je leren goed te lopen
van Lotje in de lange Lindenlaan
In de schaduw dichtbij een vijver
schuilden we onder een treurwilg
vanwege de prikkende zonnestralen…
Thé
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 nog altijd ontlok jij kippenvel
bij hen die jou nog altijd
beluisteren
veel te vroeg ontvallen
door die kut ziekte;
kanker
waar je altijd openhartig over sprak
dat liet een diepe indruk achter
evenals jouw rauwe stem
die mij nog altijd roert tot
kus ik jou goedenacht…
Voor de bomen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 In Den Haag houden ze van ‘t kappen van bomen
op het Plein zouden de bomen te veel dromen
Langs de grachten en de straten en zelfs in een bos
is een boom maar een boom en dus altijd de klos
Immers mensen willen scoren en de beste blijken
dus is hun pad bezaaid met houten, stramme lijken
Van parken maakt men multifunctionele plekken
waar mensen…
Het stille is niet leeg
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
551 Zijn woorden droegen liefde
boven alle pijn
en zon verwarmde de wegen
het denken vloeide in samenzijn
woorden bleven stil
waar ik enkel liefde kreeg
hoorde ze als een melodie
op het ritme van mijn hartslag
nog voelt het als volheid van het zijn
want het stille tussen ons
is nog steeds niet leeg…
Dat wat resteert
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
726 Wie kon weten dat de tijd zou komen
met handen vol zwarte bloemen en
verscholen in zijn mantel het noodlot
dat zijn ijskoude adem zou leggen over
het gelaat van unieke schepselen
maar onaangeroerd bleven de herinneringen
standvastig in hun soliditeit als een
erfenis van waardevolle schatten
op het witte doek van gedachten
soms, als in een…
Ruist de zee?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 Vandaag opnieuw beluisterd wat
gisteren opgenomen is, woorden
zinnen van jou en mij, en zelfs
hele gedichten, jouw aura gevangen
en die van mij, zit nu in ons bot
Geprobeerd om de vlekken op jouw huid
te hertalen in hoe toekomstvoorspelling
zich vervullen laat, de symmetrie
van links en rechts uitgedrukt in
evenveel, want het hart maakt het…
Crocs perdu
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
595 vergeten klompen
gevangen in de ledigheid
van een parkeerplaats
wie heeft ze gedragen
wie zal ze missen
en wie o wie
gaat ze wellicht
nog gebruiken…
Trap naar de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 Op die hoogte was de lucht ijl
maar de wind bracht de koelte
van de sneeuw op de toppen
de ogen slurpten het eerste licht
Het lichaam voelde zich uitgerust
klaar om verder omhoog te gaan
de zwaarte makkelijker te verdragen
zodra de eerste stappen waren gezet
Vanaf een hoogte naar beneden
de wegen leken strepen waarop
figuren bewogen veraf…
Foto van Heidi
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 een mens omschrijven
vrouw, schouders ontbloot
zwarte, gerende jurk
met op de achtergrond
een bladerende betonnen muur
daarin een rond gat en een deuk
alsof de tand des tijds
hier gruwelijk heeft rond gebeten
de wereld in rouw gekleed…
Het was nacht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
613 Je kroop wat dichter tegen mij op
plooide je naar mijn houding
Ik wist niet of je wakker was
maar je zuchtte diep langdurig
alsof je wakker geworden was
alle triestigheid liet ontsnappen
Misschien kwam het door je voeten
op zoek naar warmte en gezelligheid
Morgen is veraf in de koude nacht
in de slaapkamer onder een dekbed
met ogen open…
Loslaten als vorm van blijven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
757 Jij droeg het met je mee Hagenaar te zijn
indrukken bewaard om later te gebruiken
jij voelde eigenlijk al een gedicht ontluiken
de stad, het groen, de zee zo groot, jij zo klein
Voortdurend spel van aantrekken, loslaten
er was een beeld en er was een woord
het laat zich zien zoals het is en hoort
in luisteren, kijken, voorlezen en praten…
De seconden weten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
795 je vertrok
in weer en tegenwind
ik was je even kwijt
maar in de ochtendzon
daalde de duif met
je boodschap als ontbijt
heb de zon genoten
jij jouw geliefden weer gesproken
samen in hetzelfde licht
ik ben je niet vergeten
de seconden weten
hoe ik je hebt gemist…
Heerlijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
622 We zouden op een bankje zitten
‘s-morgens in den vroegte
omgeven door het groen
op de achtergrond toenemend geruis
van het vracht- en autoverkeer
Tijd hebben om vogels te tellen
te kijken naar het vallend blad
niet veel meer doen dan glimlachen
Wij hoorden Lorelei zingen
verroerden ons niet. Zij zou ons
wel komen halen, zij kende ons verdriet…
Heerlijkheid voor Aafke
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 We zouden op een bankje zitten
‘s-morgens in den vroegte
omgeven door het groen
op de achtergrond toenemend geruis
van het vracht- en autoverkeer
Tijd hebben om vogels te tellen
te kijken naar het vallend blad
niet veel meer doen dan glimlachen
Wij hoorden Lorelei zingen
verroerden ons niet. Zij zou ons
wel komen halen, zij kende ons verdriet…
Maan in zwart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Vannacht viel de hagel
tikte tegen het raam
ik ging kijken
want eerder bekeek ik
in zwart gekleed de maan
Ik zag de sporen
van jouw voetstappen aan
Morgen zouden zij
niet meer zichtbaar zijn
in mijn ringvinger klopte pijn…
Zielemaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Het is het hart dat het lichaam
en de geest regeert
Niets blijft voortbestaan dan
te midden van de kleine dingen
Een slok water en het dagelijks brood
bovenal de liefde voor het kleine blijven
Wanneer de wereld gebroken zoals
de maan in het uur van afscheid
beginnen wij samen de reis
in dit heelal en komen aan
zonder grenzen, jij en ik…
Badvrouw in bad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
977 BADVROUW IN BAD
Met tengere, tedere handen
draaide zij een sigaret
stak hem aan en verlangde
naar een warm, geurend bad
waarin zij ontspannen liggen kon
zonder gevaar voor brand
door het smeulend genot
diep strelend in haar longen
Soms bracht de meid haar
een glas gevuld met cognac
spartelde met haar in het bad
droogde haar af met…
Derrel Niemeijer (1977-2016)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
775 Dit jaar hemelen er veel
artiesten, zangers en dichters
Wij kwamen elkaar tegen
in Eindhoven, Den Haag en Amsterdam
jij altijd een sprankelend middelpunt
van uitgekozen woorden
een sprekend gelaat
Toch 39 jaar blijft jong en ik
heb je de afgelopen twee jaar gekend
als iemand die troost vond
in het gedichten schrijven
Vandaag valt de regen…
Aan de rand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
761 Hier voel ik me thuis
waar weide na een beek abrupt
overgaat in boom en struik
Het land ademt grondmist uit
een bonte specht tikt en roept
de rupsen op, luistert aandachtig
kopje scheef naar elk gerucht
in het rotte, diepe hout
Eens was er een populier
op de oever van een plas
waarin later bij de eerste dooi
een jongen tien jaar oud verzoop…
Cluster pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 Een pil genomen tegen de migraine
moeder schenkt onvolprezen koffie in
met één oog gebladerd door de ochtendkrant
met zijn koppen scherp venijn:
bomaanslagen, godsdienstoorlogen
aardverschuivingen, bevingen
continenten drijven schokkend
op het gloeiend magma rond
Tussen de oren bonkt en bonkt
wordt als graan de tijd vermalen
het zwarte…
Stemmen in de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 STEMMEN IN DE NACHT
De wind laat zich horen
vermaalt de rotsen tot fijn gruis
wat ruw was, wordt glad en ruist
boombladeren ritselen geluid
Mensen gaan slapen
melodieus snurken van akkoord
Een los luik antwoordt
is beveiligd met een vloek
Even later, twee stemmen
dan kraakt een koperen bed
De wind kalmeert, ontspant
bereidt zich voor…
Kaars aangestoken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Bij het diep bukken en tafel schikken
ontdekken dat in een flits een moedervlek
op haar rechterborst te voorschijn komt
Zij beantwoordt mijn vrolijke gelaat
glimlacht als een positief antwoord
een vraag wordt duidelijk niet gesteld
Vandaag een zekerheid bij haar ontdekken
verwijlen in het twijfelen, je weet maar nooit
in de morgen, middag…
In memoriam Truus De Vocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
748 Vrede op jouw gelaat
de laatste wens vervuld
op tijd en niet te laat
en toch, geduld, geduld
In gedachten vind jij
onbekende woorden
in zin en regelmaat
vandaar dit kleine lied
Het hart slaat nu de maat
glimlach om wat jij ziet
jij hoorde zo graag zingen
jouw kleine wiegelied
Zo vrij als een vogel
heb jij nog gevlogen
lied van een…