22361 resultaten.
Campanula poscharskyana
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
494 "
Ik ben nog op zoek als de meeste
vriendinnetjes uit Novi Sad
naar onze roots uit Beograd
dat is mijn levenslange queeste
't Zou ook in Bosnië kunnen zijn
of was mijn opa Montenegrijn
kwam vaders moeder uit Turijn
ik zoek en kruip met zielepijn
Maar 'k hoop niet uit Srebrenica
dan liever Astra Zenica…
Liefde
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.546 pijn om zoveel stil verdriet wat jij al hebt verbeten
Altijd hadden we lief mijn lief maar we mochten het niet weten.…
zouden nachten spiegels brengen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 als er even niks nieuws groeit
kan de lucht op adem komen
en de grond weer doorwaaien
verlichte wortels zelfs
maar
verwaarloosbaar
zouden nachten spiegels brengen
mochten de randen zwart blijven
als levenloze gaten zonder slagen
harde leerscholen
lijken
gewonde helingen
onbevredigend
de dode
herinneringen
begraven in permanent…
foto
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.128 M'n ogen branden,
er vloeit een traan.
Ik sluit m'n ogen
en houd m'n adem in.
nooit wil ik weer wakker worden,
mijn leven heeft geen enkele zin.
Ik open toch m'n ogen
en zie je foto staan,
m'n ogen branden
er vloeit opnieuw een traan.…
amour fou
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
836 "En mocht dat niet zo zijn", zei hij,
"dan houw ik toch van jou
gewoon met deze bijl een
aantal onderdelen af".…
mama
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.716 lieve mama,
Een lege plek
veroorzaakt groot gemis
Een lege plek
dat is wat er nog is
Maar toch vond ik 't fijn
dat jij lieve mama
mijn moeder mocht zijn…
Secretaressedag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
684 Het is vandaag Secretaressedag
Ze is zojuist mijn kamer ingekomen
En heeft op het bureaublad plaatsgenomen
Of ze mocht overwerken, nou dat mag
De werkloosheidscijfers zijn funest
Maar zij doet door die crisis flink haar best.…
entropie
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
558 ooit kon ik je strelen met woorden
die ik teder mocht fluisteren in je oor
nu laat je ze in kilte van je afglijden,
uiteenvallen tot dode letters
die oplossen
in verdriet
waar geen woorden voor zijn…
Joost Zwagerman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
885 Hij heeft de sluier opgetrokken van z'n verleden
dat als een knellend koord
littekens van verborgen pijn en verdriet
op z'n ziel achterliet
In z'n laatste interview
vertelt hij alles
met bevlogenheid
dat gaf hem lucht
en is nu in z'n zelf gekozen "stilte van het licht" gevlucht…
’n aubade voor de onvermijdbaarheid van ’t goddelijk lijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 (de bedelstafloner Rubus skriet: ‘de goden zouden wel ’n onsje minder mogen
ze maken te vaak paardensprongen als vallen voor ontzagwekkendheid’)
Rubus
’n god verbruikt z’n zet, hij zinspeelt op jouw fout
en ’t is nog steeds zo dat zijn zet de status quo behoudt
Kultus
’n god is voor ’n potje schaakmatten te laf en afwachtend te noemen
wit…
Homo sapiens
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
737 Gij, domme mens, gij homo sapiens,
gij die al eeuwenlang met alle geweld
uzelf ongegeneerd boven alles stelt.
Gij, wier hoogmoed ik verwens.
Wie zijt gij mens, die oorlogen voert,
die onze planeet respectloos verpest
en natuur verwoest die ons nog rest.
Gij mens, nimmer door deemoed beroerd.
Misschien zult ge er ooit in slagen
en wordt…
DE EENVOUD VAN HET 'GOED'
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
594 Ik ben gewend weinig ruimte in te nemen
Maar dan doel ik vooral op het praktische
Het stoffelijke, het materiele
Kan heel goed en lang op m’n eentje zijn
En heb dat jarenlang bewezen
In mijn campertje, mijn volkstuinhuisje
Maar geestelijk vul ik een grote zaal
ook in heel kleine kring val ik op
Dat is geen verdienste
Dat is gewoon mijn eigenschap…
Gezamenlijke Leegte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
437 Daar werd met zoute lippen gezoend
gericht op zijn geketende lijf
die jaren van smuilen en buigen
vervreemd in de gedeelde leegte
bleven de wrede kauwtabletten
weg van rustgevend bladgeritsel
stuitte zij op zijn verharde huid
Zij wierp alles met verve van zich af
de afschuwwekkende werkelijkheid
met vulgaire viswijventrekjes
daar stond…
Bodembedekker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
433 Het lag er aan
of hij er tegen kon
hoe lang de stilte
nu weer zou bestaan
Hij wilde regen
én de zon
als bodembedekker
geslagen in de orde
der kameleons
Zijn ironische tronie
in oneindige gladheid
standvastig
zo gestreken dat
zij hem onderschatte
De bekende woorden
die zouden vallen
voordat zij de deuren
wederom liet…
De wereld ontvouwde zich
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
390 De wereld ontvouwde zich voor jou
in wat vrijheid heten mag
ik voorvoelde jouw gaan
overmoedig
zelfvoldaan
Toen op vaste bodem –
invoelend
een simpel mens
onverhoopte dromen
Eén herinnering voedt nu eenzaam vuur
waar verbinding gezocht wordt
Wij zijn nergens meer te bekennen
nooit meer als licht
wat wel schijnen
zal
Jij zit klem…
Op de oprit stranden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
444 Juist als ik de hemel wil betreden
staat mijn verleden te trappelen
mijn vastgeroeste ziel en zaligheid
de weidsheid van eeuwig sappelen.
Reeds lang komt wijsheid van buiten
in gevangenschap, een muur van het blijvende
of ik sta stil in de woorden
en betekenis, wat ik nalaat
is de leugen van die ene waarheid.
Vluchtig als hemelse leegte…
La misère orange
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
440 Hij verzette zich destijds fel tegen mij
zoals bijna elke keer, datzelfde liedje
zeker, het zal wel weer blijven hangen
niks niet chillen, heart warming feesten
of daten, nooit meer op z’n Grieks of Farsi
als vogelnest voor eeuwig vleugellam
in beginsel blijft hij tegendraads
De nudistenbegrafenis viel dood
op z’n Fries
de Brabantse stervensdichter…
Laatste dodenoffer
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
465 De vrije tijd heeft hij kennelijk benut
op alle dagen die hij verspeelde
Natuurlijk is hij op zijn best
in de realiteit met zingeving
waar hij niet uittreden zal
om voor eeuwig hemels te leven
- hij wordt gek van wachten
Nu zijn ze eindelijk de hort op
hij en z’n ongebreidelde fantasie
afgezaagd kiezen tussen spareribs of vis
want het…
Saaie stilte
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
480 voor aanvang van zijn afstomping
vervaagde in afstandelijk groen
haar opgeloste stoffelijkheid
in de ochtendlucht
iedere leugen blijkt echt
zij zal nooit wederkeren, verdomme
noch in dode lijve
en hij wankelt in saaie stilte
na haar lichtvertoon
die haat houdt hem in leven
zij doet wat zij wil
met of zonder kleren
voor zichzelf…
‘gewoon eventjes’
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
661 Dat hij vertrok
hij ‘gewoon eventjes’ wegging
met voorbedachte rade
dat verzweeg hij
Maar nu
nu wil hij terug
Haar zal dat niet ‘gewoon
eventjes’ overkomen
Haar zal dat na zijn daden
nooit meer gebeuren
Maar zij
zij kneedde beelden uit zwarte gaten
liet de wereld los
pakte de laatste nachten in
ondergronds
verkocht ze als oplossing…
Goot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
421 Dit is jouw realiteit
zolang ik stil blijf staan
in wat niet echt mag heten
als meest plausibele tijd
[maar verdwenen is mijn dagpijn]
Nabijheid vervliegt uit gedachten
jij zwijgt bij de stilstand in de goot
blindelings volg je
jouw teruggekeerde ongeduld is groot
[noch komen hier je verwachtingen tot stand]
Kennelijk aarzel jij
mijn…
vulkanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Smelt het zand in je handen
geef de eilanden overvloed
verlang naar vuur
eer het struikgewas walmt
vulkanen in slaap vallen
onder de gordel ‘t ijzigste
die maan missende raket
of een gemaakte sweater
voor de leegte van de eilanden
de ander zijn ledematen
verbranden in de zichtlijn van
zo’n verreizende bron…
Doorgeploegd
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
409 Hier lig ik, leeggetrokken
grond die doorgeploegd werd
wachtend op weer nieuwe zaden.
Ik ben in mijzelf gekeerd
luchtig omgedraaid
in verhelderend licht
zonder rancune
onder het oppervlak.
Mijn bodem is behoorlijk bereikt
wat groeien wil bezwijkt
hier op en in mij
waardoor kunstmatige shit stromen moet
uit die spuiten van de mens.…
Voortdurende onwetendheid
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.014 Hallo vijand.
Alles is gewoon
verontrustend
als niemand anders
bestaat in een wijde omtrek.
Vrijwel geen vervroegde
nalatenschap
die luidruchtig is vergaan.
Hallo tegenpool.
Zij verdween
ongeveer omtrent
vóór of nadat jij te zien was
in werkelijkheid.
Het lawaai is
onverstaanbaar
uit haar handen geglipt.
Niet herinneringswaardig…
Toen en Heden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
215 Niks loopt weg bij haar
in dit huidige heden
van volle schijnwerpers
en letterlijke rancune
door gedachten van macht
waar voor haar dood
precies op het einde
de rivier opdoemt
alsof zij nimmer
een enkeltje krijgt
Vanuit haar toen
doorgepakt en voldaan
ligt niets ongedaan
voor eeuwig te wachten
al daalt geen besef in
met de ramen…
Gruwelvloek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
220 Gelukkig is zij niet geblokkeerd
geraakt door het ‘nigrum finem’
verstijfd, guur en vertroebeld
voorspelbaar als arme grond
enkel nijdige duisternis
jaagt wervelwinden rond
vanuit haar hoofd
als gigantische hagelstenen
stuiterend in Duitse Radler
die wat later smelten of
breken tussen witte tanden
- met de kater op fotoshoot
Vals en…
Dood staal
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 Verdwaal
door levende deelname
verblind met rode peper
vastklampend aan dood staal
verlies zonder bewijs
van gevoeld te zijn
Verdwijn
door het nietszeggende kabaal
haar luisteren als felle terugtrekking
bungelend onder een wankele constitutie
een afgeleide van een polisdekking
om alles kwijt te raken
En dan
homeopathisch eenrichtingsverkeer…
Celeritas
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
395 Ik tracht illusies te temperen
als bronnen van een kaalslag
de afschuwelijke consequentie
de kern van alle dingen raken
Ik delete sixpacks van haantjes
verwijder lijken tegelijkertijd
ontmantel enkelvoudig beeld
nog los van het sterfteverloop
Ik blijf bij onbegonnen drama
van een kleurenoorlog in spe
en zwijg tegen de voorouders
om…
Meisje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Lief klein meisje, we mochten je gelukkig
vasthouden, zolang wij wilden.
Vaak denken we aan jou en dat gaat nooit over.
Uit liefde werd je geboren, wij wisten
dat je niet bij ons mocht blijven.
Levenloos kwam jij bij ons ter wereld.
Wij moesten het ziekenhuis verlaten zonder jou.…
IN DUISTERNIS VERSTOPT
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.105 Iedereen heeft zo'n plekje
met 'n verborgen gebeurtenis
en het blíjft verstopt
op dat plekje in de duisternis.
Misschien wil ik ooit
m'n geheim aan iemand kwijt
wetend dat ik dan
van 'n duistere last ben bevrijd.…