inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

entropie

ooit kon ik je strelen met woorden
die ik teder mocht fluisteren in je oor
nu laat je ze in kilte van je afglijden,
uiteenvallen tot dode letters
die oplossen
in verdriet
waar geen woorden voor zijn

Schrijver: marcel bulckaert, 20 apr. 2015


Geplaatst in de categorie: taal

4,2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 133

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
Alexander Peters
Datum:
27 apr. 2015
Schitterend, juist door zijn eenvoud.
Naam:
J.de Groot
Datum:
26 apr. 2015
Prachtig gedicht,niets te kort.
Het is wat het is, en zo het door de schrijver bedoeld is.
Naam:
K.Bladzij
Datum:
25 apr. 2015
Waarom zo kort, Marcel? Vanwege de laatste regel?
Er valt, gezien de titel, meer van te maken.
Het alfabet (jouw plaatje) geeft het voorbeeld!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)