Hartenkreten over afscheid

mijn dood karkas rust mijlen diep waar het voorgoed vergaan insliep tijdloosheid spon zijn kluwig garen streelde mijn lichaam tot bedaren hoog boven mij woedt nog de storm waartegen ik nooit meer optorn eeuwig heugt mij die agonie en doemt eind’loos de lethargie…

Jij was altijd bij me. Jij was altijd in m'n hart. Jij was alles in m'n leven. Jij was mijn hart mijn ziel mijn leven. Maar jij was veranderd. Veranderd door die ene. Veranderd door die gene. Jij was mijn beste vriendin. Bij jou had ik het altijd naar mijn zin. Jij bleef bij me voor altijd Nu heb je nog geen spijt. Maar jij bent veranderd…

hou niet van me, ik doe je pijn mijn tijd moet nog komen, ik zit in mijn diepste dal en jij weet dat hou niet van me, laat dat maar aan mij over ik zal je pijn doen dat weet ik zeker dus hou niet van me! ga je eigen weg dan doe ik dat ook mijn toestand is slecht dat weet je en daar doe ik je pijn mee ga weg nu het nog kan…

Gevoel geeft vorm Vorm geeft gevoel Vertrouw op jouw ontwikkeling Jouw levensdoel Verdrink niet in het denkproces Vallen, opstaan Hoofd boven water Een gedachtekunstwerk: ook dit zal voorbij gaan……

Is het gek wanneer ik zeg dat ik het moeilijk vind te verdragen en dat ik met mijn ogen dicht nog zoveel aan jou wil vragen maar nu pas in het ochtendlicht begint het me te dagen dat het verdriet dat in mij zit ik alleen moet dragen Als ik in de spiegel kijk dan kijk ik in je ogen Tenminste dat is wat mijn familie doet geloven…

zomaar ineens een gat in m'n leven zomaar ineens ben je er niet meer het is zo onbegrijpelijk zo ongeloofwaardig geen afscheid, geen knuffel zomaar, ineens... een diep verdriet diepe pijn en gemis m'n hart huilt tranen een mooie herinnering aan jou blijft over je lach, je bewogenheid met mensen om je heen, een luisterend oor,…

Die nacht Kwam plots het afscheid nemen van jou De beelden raken inmiddels wat versleten. God, wat heb ik mezelf dit vaak verweten: Het bed, de kus des doods, het grind, het hek De gedachte hieraan maakte me langzaam gek Waar blijven ze , de redders In de nood. Te laat en dan Onvermijdelijk de dood. Die droom, dat land, Alles in een…

Wachten tot in de eeuwigheid Op de trein naar het paradijs Je leven herbelevend Als achtergrondmuziek de dodenwijs De trein lijkt niet te komen Voor de ontsnapping uit deze hel Heeft God je niet vergeven? Verdien je de hemel wel? Alleen met je gedachten Verlaten langs het spoor ‘je was een slechte jongen’ fluistert de duivel in je oor…

Een reünie die je niet wilt een samenkomst die je wilt vermijden een vertrek dat je alsmaar uit wil stellen want je wil hen niet kwijt Ze hebben allen dezelfde ziekte en vroeg of laat, maar steeds te snel verlaat de één na de ander hén die ze liefhebben en koesteren. Ze worden vrienden van elkaar, delen hetzelfde leed, weten dat ze vroeg…

Zo jammer is het ruzie te maken zo triest ook als je een ander in ’t hart moet raken zo ellendig als uitleg niet meer hoeft zo waardeloos als niets meer goed is. de waarheid is hard, zo blijkt je klemt je lippen stijf op elkaar omdat de naakte waarheid verborgen had moeten blijven. Dus heeft ze besloten, geen kaartje te kopen voor de…

soms is afscheid fijn maar soms ook niet, maar wat je ook doet het komt weer terug mensen die weg gaan waar je je hart aan hebt gegeven, het is pijnlijk maar soms ook niet. soms kun je er heen gaan maar soms ook niet.…

zing voor ons Luciano, laat het sterren regenen vanuit de hemel niemand moet slapen Luciano, niemand behalve jij Nessun Dorma Luciano, nessuno soltanto voi -------------------- http://www.youtube.com/watch?v=ZaufjDVYivc…

Mijn kindje zo heel klein Nu had je groot genoeg kunnen zijn Die negen maanden zijn haast voorbij maar schatje lief, waar ben jij.. Een lege buik, lege handen Gossie kindje wat doet het zeer Die datum te moeten passeren De droom die is er niet meer En het voelt alsof ik ben bestolen Van een ontzettend kostbaar bezit En ik met het gemis…

Zing..., zing ons lied, denk aan morgen, vergeet me niet! Kijk..., kijk omhoog, zie daar de kleuren van de regenboog! Voel..., voel de wind, droom je droom als een kind. Proef..., proef het leven, geniet, je leeft maar even! Slaap..., slaap maar zacht, ik waak over jullie, iedere nacht!…

Ach mijn vriend, je zegt ‘het gaat nu wel weer’ en ik vraag je wat? nou ja de vorige keer was het nét gebeurd we zijn een paar dagen verder, het gaat nu wel weer en ik vraag, je bedoeld je mist haar nu niet meer? dan blijft het stil en hoor ik eventjes niets, vul de stilte op door te zeggen hoe langer het duurt hoe meer je haar…

Wat gebeurt er als je dood bent, dat houdt me bezig af en toe O ja, ik weet dat je hart stopt, niet meer klopt: het is dan moe Maar dan erna, wat gebeurt er dan, mag je zo door naar de hemel of moet je langs een poort en laten weten aan de wachter dat je goed genoeg bent geweest daar beneden? Ga je als je dan erdoor mag, op zoek naar familie…

Wat ik voel vandaag is zowat onverdraaglijk, Zoveel pijn dat dit mij doet! Ik dacht hier sla ik mij wel doorheen, Dit komt wel weer goed! Veel heb ik niet gevoeld, Toch mis ik je ontzettend veel, Je was niets..echt heel weinig, Toch waren wij een geheel! Ik heb je niet gezien, Ik heb je niet gevoeld. En erg genoeg, Was jij niet voor deze…

Mijn leven loopt op zijn eind. Ik bleef door jullie liefde overeind. Mijn enige angst is jullie alleen achter te laten. Dus hou elkaar na mijn heengaan goed in de gaten. Het is goed zo, ik ben klaar, we hebben het fijn gehad met elkaar. Huil maar niet te veel om mij: ik ben nu vrij. Weet dat ik er altijd ben om over jullie te waken. En met de…

Jos Brink is niet meer in Carré bewees men hem de laatste eer hij ging zoals hij was een topman, enigst in zijn ras. Jos Brink is niet meer we zullen altijd denken aan zijn moed we herdenken hem, want al is hij er niet meer hij laat ons zoveel na televisiebeelden, shows keer op keer wist hij de mensen te kluisteren aan de t.v. Jos…

Het geeft niet waar je nu bent of leeft, Ik weet dat die plek veel warmte heeft. Warmte die je toekomt, die je verdient, Je was er altijd, je was een goede vriend. De wereld staat stil, stil voor een tel, Dat we aan jou denken, weet je wel. Raak de sterren maar aan, nu het kan, Ze stralen alleen voor jou, goede man. Wedden dat je, hier vandaag…

Tussen de lakens en naast jou lig ik hier, je nieuwe vrouw. Jouw ogen, verlangend kijken ze me aan En ik hier naast jou wil nooit meer gaan Uren liggen we hier in jouw bed Alle tijd hebben we uitgezet. Ik ben er nog vandaag en morgen niet meer en dat afscheid komt steeds weer. Waar zijn we nu, waar gaan we naartoe We weten het beiden niet.…

Verlangend naar jou tel ik de sterren terwijl ik op je wacht En in mijn achterhoofd een voornemen voor het komende jaar jou te vergeten Niet één traan vergieten Om wat ooit was……

Somber gevoel, vreemde in eigen land een zinkend land, verdrinkend land volk en land in de steek gelaten proef de rotte smaak van verraad. Was ik maar vertrokken toen 't kon naar 'n ver land met sneeuw en ijs schrijven in 'n houten huis aan zee tussen soulmates om mee te praten. Had ik niet geleden, van niets geweten slijt nu m'n levensavond…

Als een nacht zonder duisternis in stilte klinkt verlatenheid. Langzaam snijdt pijn door mijn lichaam, niemand kan het zien de tranen die maar komen het gemis, de herinnering. Hopen op weerzien, niet zomaar verdwijnen. Onuitwisbaar.... intens gedeeld leven.…

ga nog niet weg blijf nog even en geloof me als ik zeg dat ik zonder jou niet kan leven ik wil niet dat je gaat blijf nog even maar je weet toch vroeg of laat dat je zonder mij niet kan leven…

Stil, stil zit ik in mijn eentje aan de rand van het meer, Het water glinstert mooi door de weerkaatsing van de zon.. Ik blijf naar het water kijken, en kijk daar heb je het weer.. Stil, stil zit ik te denken aan mijn herinneringen aan jou, nu, nu het te laat is, besef ik pas hoeveel je voor me betekent, ik hou van jou.. Nu, nu is het…

Niet alleen de sneeuw vlucht stiekem naar beneden mijn gedachten vloeien mee Even geen ellende geen verderf Alleen witte eenvoud Een veilig laagje bedekt de zorgen Bergt ze even op Even langer Voor altijd Witte eenvoud waakt Vergeet me niet...…

Volkomen onverwacht bleek je afscheidszoen zo zacht dat ik het spontaan nog eens wilde voelen Had ik nou maar bedacht dat ik daarna nog nacht- en lang zou blijven liggen woelen...…

Als ik jou lezen kon sloeg ik elke dag een blaadje om, als ik je ruiken kon snoof ik elke dag een beetje, als ik je voelen kon zou ik je strelen, zoals ik dat alleen maar kon, maar het boek is uit het flesje leeg je vertrok en ik heb niets meer te lezen, ruiken en voelen.…

Vlieg, Femke, vlieg naar de regenboog Laat je leiden door de wind naar het wolkenzachte hemelbed Want daar, Femke, daar waar de zon het water kleurt word je opnieuw geboren Nacht, Femke, nacht…