1812 resultaten.
Vader Aarde, Moeder Wereld
gedicht
2.3 met 26 stemmen
7.191 Die diepte waarin vader zich versliep
was voor mijn moeder eerder lang en breed:
de maten van haar waken in hun bed.
Haar wereld was niet groot, tien straten nauw.
De kleine dingen waar je dan op let.
Bewuste rondgang. God en wereld trouw.
De diepte en het oppervlak, het waken en de slaap.…
Zuchtje wind
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
681 Open de sluizen van de hemel,
vul wat leeg is en zo mat.
Geef woorden zo zacht
dat het hart slechts trilt,
zoals een zuchtje wind doet
met een blad.
Zonder het dodelijk weten
waren we tijdloos jong.
Is er een reden,
waarom ons gebroken hart
begint te huilen?
Is er een reden,
waarom we verdwaald zijn
maar niet meer weten waarom?…
Gretigheid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Balancerend tussen de vlakken
van zwart en wit, vrees de
houdbaarheid van ieder stuk op
het ongeschonden schaakbord van
de Poëzie, herken de samenloop
van letters tot aan de laatste zet,
waarin mijn pionnen in het defensief
elke keer wordt mat gezet,zonder
de gretigheid te verliezen.…
Adieu
gedicht
1.3 met 15 stemmen
24.603 Je leek een Florentijnse doodspage
met je sluike, halflange haar,
je matte, sombere gelaat,
je engsluitende zwarte tuniek
zelfs je ogen schenen git.
Je zong met een metalen alt.
Ik kon mijn ogen niet van je afhouden
en jij keek telkens terug tot ik bloosde.…
In de ochtend
gedicht
5.0 met 2 stemmen
7.986 Verwondering over de matte lichtval
van deze ochtend, vol kersen en kleine regen.
Aangekleed, gekamd, maar wat ik doen zal
is mij nog niet gezegd. Dan zacht bewegen;
muziek die neerdaalt uit een instrument
waarop ik lang geleden heb gespeeld.
De klank verstoort mijn evenwicht.…
Het biezen hart?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 Het biezen hart heeft
ongetelde kamers, de
verlichting kiert door de
ontboezeming
van verwachting
de waarheidssleutels
liggen onder de mat van alle
kaal gelopen verkenningen,
het glimmende harnas
van de toekomst is onbereikbaar
tot aan de laatste versleten jas
om de magere hals
van een onderhuidse droomwereld
blinkt de loper die…
Als jij er niet bent
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.098 Als jij er niet bent, raak ik in de dood verzeild
dus voor mij blijft in dit heden weinig over
het sarrende repertoire van mijn achterdocht
een eenzame kermis, een gekkenhuis op maat.…
Lichtspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
553 Het nauwelijks voelbare ochtendbriesje,
zet de maat voor dit glinsterend festijn.
Het hoopje takken lijkt betoverd
en schittert er op los.
Een wolk schuift voor de zon,
de voorstelling is afgelopen.
De takken verduisteren
en steken donker af tegen het mos.
Ik wacht nog even, hoopvol,
maar het spel is uit.…
Sterfbed
gedicht
4.8 met 10 stemmen
30.229 Wij volgen éen voor éen hetzelfde pad,
en worden met dezelfde maat gemeten;
ik zie mijzelf nu bij zijn bed gezeten
zoals hij bij zijn eigen vader zat:
straks is hij weg, en heeft hij nooit geweten
hoe machteloos ik hem heb liefgehad.
--------------------------------
uit: 'Onmogelijk geluk', 1992.…
Fluwelen contract?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 mistige verten, verstomde
beelden verstrengeld,
lui te onderscheiden
in het dualisme van gedachten,
schaduwen van ons
maar verder tot elkaar
de maskerade van de maan
z’n kuisheid vermomd
neemt ons de maat,
verstoort de contouren
en mijn contract
voor een fluwelen toekomst.…
Zolder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 De vlizotrap naar onderen gelaten
De zolder stap voor stap toen opgegaan
Je wilt niet weten wat ik daar zag staan
In verre hoeken en verloren gaten
Versleten schoenen in diverse maten
Ze kwamen uit vergeten tijd vandaan
De vlizotrap naar onderen gelaten
Je wilt niet weten wat ik toen zag staan
Een monty coat waaraan de motten vraten
Wat…
Van winter naar lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 De tulpenboom voelt drang om uit te botten,
verdwenen is haar matte winterkleur.
Ik zie al merels in een plas ravotten
en ruik zelfs af en toe een lentegeur.
De treurwilg is gestopt met treurig wezen,
zijn slierten kleuren heel voorzichtig groen
en rond zijn takken buitelen de mezen,
zoals ze dat alleen in ’t voorjaar doen.…
Sleutelbos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
770 Ik schuif het raam omhoog, kijk naar beneden,
De buurman, Willem geloof ik, roept: “Hé, maat
Toen Pien en ik de voordeur opendeden,
Zagen we die sleutels, hier op straat!
Van jou?” vraagt hij. Ik knik. En dan gooit hij
De sleutelbos omhoog. “Hier vangen, buur!”…
Gelukje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 je laat je zien als dochter van mij
Iemand waar ik heel trots op ben
je maakt me blij
Wat een geluk
bij je sport altijd paraat
op je werk
laat je zien waar je staat
De zon zal voor mij schijnen
ook al valt er van tijd tot tijd regen
lieve meid, ga zo door
je bent voor mij een grote zegen
Wat een geluk
dat jij hebt wat ik ben op maat…
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.031 Om daar te branden met de matte schijn
Van onbegrepen liefde en 't onverhoord
Bidden te horen van wie na mij kniel'.…
Als een pijl door het water
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
616 Onder een mat door, door een gat heen,
een borst crawl op buik en ook op rug,
tjonge jonge wat ging dat kind vlug!
Met als uiteindelijk resultaat diploma C
op haar sloffen gehaald!
Met een forse grijns nam ze het diploma
in ontvangst, want doorzetten
dat duurt nog altijd het langst!…
groter groeien - tweede jeugd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
581 vroeger dacht je
als je groter groeien wil
moet je bij japie wonen
want daar
daar hadden ze het
king corn
later weet je
king corn
eigenlijk is het
- heel gewoon -
een beperkt product
dat wel de maat
maar niet de mens doet groeien
immers
je ontdekte
- met of zonder -
groter wordt je
van kind wordt je puber
groei je tot adolescent…
En vannacht in de stenen stilte
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.435 van mijn kamer, het huis op het eiland,
onder het web van sterren, de palmen roerloos,
kwamen die andere stemmen, Auden en Frost
en Elisabeth Bishop, Pound en Cummings
en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders,
in mijn haren, tegen de ramen,
dichters, gedichten,
droombeeld, verhaal, getijden
van toen, ooit, nu,
naast me, achter me, op de maat…
Het juiste perspectief?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 kwetsbare huid van perkament,
soms een lege windbuil op de rug,
om overzichtelijk te blijven in
mijn blindheid op papier, het
is me aangepraat misschien, het
bit te strak tot de laatste hindernis,
te streven naar de juiste strofen
waarvan ik de inhoud nog niet zie
mij op de private tekst verlaat,
het ene verdicht de ander toe in de
maat…
Buitenkerkelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
388 In plaats van
het boetekleed
aan te trekken
zich te bekeren
tot de mens
blijven ze voor God spelen
bepalen met kracht
de liturgie van macht
exclusief voor heren
zij slaan de maat
met dissonanten
systeembeheerders
vol celebranten
die niet willen horen
hoe we willen bidden
wat we willen zingen
niet begrijpen
hoe we…
Indische waterlelies
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
664 De schoonheid van de sterren,
betoverd door het jaloerse heksen
kwaad, dansend op het water als
de Afrikaanse beat Keampferts
muzikale maten slaat.
Op de tonen van een kikkerorkest
worden de elfjes meerdere malen
per dag getest, om even uit de
knop van hun blauwe waterlelies
te komen, en zo even aan hun
betovering te ontkomen.…
Proxima sonnet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
644 Slaap kan mijn goeddoende geest niet vatten
fantaseer ik maar een vliegend tapijt
traag zwevend door de kosmos zonder tijd
zodat het brein niet is af te matten
in voorbijgaan omringen mij kleuren
ergens speelt Schubert iets met violen
volgen meer muzikale idolen:
getransformeerde sterren die fleuren
zwaai vaarwel moeder aarde beneden
de…
Ouderdom
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
694 De vijfenzestig al voorbij maar vief
zal ik in 't buurthuis nog geen sou verbrassen,
'k ga liever met mijn maten lekker nassen
of scheurend op de motor naar m’n lief.
Ach ja, zo’n kaart voor trein en bus of tram,
dat heeft dan ook zijn voordeel wel -voor velen-
maar dat kan me dus echt geen donder schelen.…
Briefpapier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
629 Misschien heeft hij een brief in zijn tas
Die jij op de bus hebt gedaan
Met krul letters geschreven
Een inktvlek onder het adres
De envelop zorgvuldig dichtgelikt
Met een plofje op de mat gelegd
Een afdruk van jouw lippen in rood
Een vleugje parfum aan het papier
De zinnen met passie neergezet
Als was je een beetje hier
Deze tijd is…
Potjes
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
599 Op ieder potje past een dekseltje
Op maat gemaakt
Uniek van vorm
Vaak gekleurd in unisex
Voldoet hij aan de laatste norm
Na jaren raakt het potje aangetast
Het zet wat uit
Of krimpt wat in
Het dekseltje past steeds minder goed
Schuift door of knelt
Vullen, wringen, bruut geweld
Is nutteloos, heeft weinig zin
Bezit zo'n potje nog wel waarde…
schoon en vrij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
615 in onze trots zijn wij vergeten
waar de parel van ons wezen leeft
zodat de maat waarmee wij meten
louter onvolmaakte beelden geeft
geen beloning kan ooit vergoeden
dat wij ons menszijn ondergraven
en daarom moeten wij verhoeden
slechts onze eigen dorst te laven
geef een ander wat u ook verlangt
en plaats uzelf niet op de eerste rij
reken…
Zonnegroet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 AMON RA RE
Het scherpe zonlicht is mat geworden
verslijmt tot avondschemering, zwart
als de nacht onder de dikke, zware
dekens van laaghangende wolken
Er is geen droom die wacht, geen nieuwe
werkelijkheid waarin het onmogelijke
bestaanbaar blijkt. De weervrouw voorspelt
storm en regen en aanhoudend te koud
voor de tijd van het jaar.…
Moed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
8.827 O, laat mij gaan, waar gindse duinen rusten,
waar koele westenwind nauw ademhaalt
en matte herfstzon zilvertintig straalt
en vrede murmelt aan de kalme kusten!
Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste,
zich aan de wind, die van uw kruinen daalt,
en vallend lover lispelt en herhaalt,
dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten.…
Danseressen van de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
552 De kompaskwal heeft haar streken
De oorkwal geeft een teken
Een haarkwal wil mij zoenen
en schiet met gifharpoenen
Majestueus, blauwwit koel
danst de zeepaddestoel
in flonkerend brokaat
op de getijstroom-maat
Zij zuigt-perst zich voort
onhoorbaar, onverstoord
Ik streel haar gladde hoed
als nederige groet
Dan vervolgen we onze wegen…
Les
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.633 Met straffe maat,
Met teugel en met trens regeert men 't kwaad.
Houd dichters niet in liefdes kooi gevangen;
Stuur ze in ijskoude lucht. De zwaluw keert
Sterker terug, als ze over zeeën scheert.…