inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 47.323):

Zuchtje wind

De zee is ruw
en met gesloten ogen
stromen woorden op het koude strand.

Open de sluizen van de hemel,
vul wat leeg is en zo mat.
Geef woorden zo zacht
dat het hart slechts trilt,
zoals een zuchtje wind doet
met een blad.

Zonder het dodelijk weten
waren we tijdloos jong.
Is er een reden,
waarom ons gebroken hart
begint te huilen?
Is er een reden,
waarom we verdwaald zijn
maar niet meer weten waarom?

Vroeg of laat zullen we helen
totdat alles is gedeeld.
Geef ons woorden zo zacht
zoals een zuchtje wind doet
met een blad.

Schrijver: Gerjo Gerrits, 10 januari 2013


Geplaatst in de categorie: psychologie

4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 141

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)