Alle inzendingen over haiku

Verkleed als konijn zie je de wereld anders dan Casanova.…

In de vensterbank tuitte ze heel uitdagend er heerste droogte…

spechten roffelen de tjif tjaf is aan de zang - trekvogels landen…

Op het weilandje staan wat dorre bomen; één is vol bloesem: een schilderachtig aanzien van de vergane boomgaard.…

Er niet om liegen dat ik ze soms zag vliegen meisjes van weleer.…

Bij het inschenken werd ik me ineens bewust dat het thee moest zijn.…

Morgen de lente. Het wordt nog een zware tijd. Het virus dat leidt.…

Dat doet de deur dicht dacht hij toen de tijd daar was dit is het einde.…

Paarse bloemblaadjes dragen trots gele kroontjes bitterzoet van smaak.…

Een doorzonwoning droomde de zonnekoning mijn grootste gemis.…

Onwerkelijkheid Je gelooft je ogen niet Maar het gebeurt toch…

Kalende takken verhullen meer dramatiek dan een volle boom.…

Daar stonden ze dan zijn arm rustte op haar kont zinkwit kwartsbeton.…

in een vogelnest uit bijeengebekt plastiek - vijf open mondjes…

Door het levenslied kent gans de mensheid weltschmerz alledaags verdriet.…

Een klein paradijs. Gezien vanuit het heelal. Dat zouden wij zijn.…

Zichtbare lente heeft de kussen geschud, herboren mist in ochtendgloren. Merkstenen van leven, bottende knoppen, schoonheid in versteende sterren. Met alles of niets vergelijkbaar in beweging, er is niets dan tijd. Gong van getijden reist uit zeeën van azuur, knipoog op den duur Als je dit alles in het innerlijk voelt, dan…

Lokkend gekwetter een vogel schudt zijn veren de lente vliegt aan. Een veulen doet voor- zichtig haar eerste stappen de natuur ontwaakt. Een ijverige mier met een boomstam op zijn rug bouwt aan zijn toekomst. Wollige schapen plompverloren in de wei warmpjes bij elkaar.…

Lief wentelteefje ik zag je vogelnestje tijdens het turnen.…

Bepruikte dieren galopperende bloemen pluizige paarden.…

Kabbelend water beroert alle zintuigen. De lente meldt zich.…

Gelijke rechten Nog steeds niet vanzelfsprekend Het is weer 8 maart…

Droogte ingehaald dankzij de winterregens herleeft de natuur…

De dompteur smaakte naar geurende zeepresten en zoete kleuren.…

De darmen zomaar ongedwongen en vrijuit leeg laten lopen: de eerste en laatste werken van een lang mensenleven.…

Volgens kerkleiders tjilpte ze beledigend demoniserend.…

Op saaie dagen verglijdt de bruine wegslak in een zilverspoor…

Iet gedeprimeerd richting middenstip gedaald nog niets gevonden…

Men werpe het blik met een zachte metaalklank naar het verleden…

Nu geen tranen meer. Een moeilijke tijd gehad. Die is nu voorbij.…