2736 resultaten.
uit naam van wie?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 de nullijn loopt door alles heen
en zet een streep-
door elke duurbetaalde
rekening
de waarde van
een handtekening is niets
meer dan de daad van wat een naam
je dan vertelt
één hand schrijft
een vonnis velt
de naam van fanatisme
spelt langs vele lippen
en komt zwaar uit elke mond
mens, o mens
maak deze wereld - eindelijk -
gezond…
In smeltend samenzijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
541 een laatst sneeuwgordijn
rafelt losse plukjes
hagelt kleine stukjes
in smeltend samenzijn
de noordooster
klaart de lucht en
na een aard uitstralen
kunnen we de schaatsen halen
wij zijn niet uitgeblust
laten snelheid ons plezier
bepalen op sloten en kanalen
met koek en zopie in de rust
eindelijk gaat de vorst
de erfenis inschalen…
Op knisperende hoogte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.021 hoog kleurt geel
tussen betonnen muren
de onderkant afvallig groen
jij waaiert bladeren
op knisperende hoogte
wervelt kleur in herfstoogsten
maar rust dan als
de avond valt en het
tapijt je eindelijk bevalt
mag ik misten in het
ochtendgloren zo dat de zon
zichzelf weer rood kan kleuren
een klein detail
ik loop buiten en de mensen…
wat je schrijft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 men zegt wel
dat je de eerste
duizend pagina's
van wat je schrijft
beter weg kunt gooien
'it brings a tear to my eyes'
en dat je dan overnieuw
kunt beginnen eindelijk
Kafka wilde dat alles van hem
in de vuilnisbak zou verdwijnen
Basho schreef alles in drie regels
te weinig om weg te gooien eigenlijk
terwijl hij door zijn landschap…
Je rest in as
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
713 ik zag rook
wellustig kringelen
speels nog net geen vuur
je nam de tijd
in luifel en plafond
dekte vlammen af van binnen
wachtte op de wind
tot het uitslaan
eindelijk kon beginnen
vocht je weg
naar buiten en was
door water niet te stuiten
ze hebben je gesloopt
tot in de diepste krochten
jouw warmte met hun kou bevochten
je…
Mannetje
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Heel even was ik dat verlegen mannetje
dat altijd wachtte op zijn beurt
in moeders keuken dronk ik uit het chocokannetje
ik had er nooit om gejengeld of gezeurd
terug na een lange dwaze reis in de veilige haven
kan ik eindelijk ademhalen
kon ik mij maar aan het verleden laven
en uit de oude verhalen warmte en zekerheid halen
maar ik heb…
Wij
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.256 er waren nooit woorden voor
laat staan
hoge plafonds of hemels
je wilde nergens naar toe
je wilde niets bereiken
het was droog
laag viel op laag
als bladzijden
in een oud Frans boek
plakten we aan elkaar
maar met verbeterde
sterker ruikende
verslavende lijm
ik wenste toen
dat het eens los zou laten
dat er een woord viel
dat het eindelijk…
Gelukkige dwaas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
515 Ik had haar plaatje nooit mogen bekijken
maar ik heb haar aanschouwd
en een betere plaats weten te bereiken
Een nieuw innerlijk opgebouwd
Niet het oude verdrongen en ontkend
maar veranderd in liefdevolle herinnering
Eindelijk weer de bewondering verkend
en zoekend naar ontregelende bekoring
Haar onwetende betovering
zorgt ervoor dat ik mij…
knippen scharen toekomst door
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
643 voor even eten
want de bek zit altijd voor
achteruitgaand is zijn leven
dan floreert het eigen lijf
het vreet zich langzaam door
de tijd die ons ooit is gegeven
maar nu ben ik aan zet
heb die bek snel omgezet
ik blijf staan zo gaan we
moeizaam van elkaar vandaan
mijn haar is nu verdwenen
maar sneller zijn de benen
ik mocht eindelijk…
tulpt rood je mond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
771 ik steek narcissen
in je haar en
blauwedruif je kuifje
je tulpt rood je mond
het groen streelt
zacht je vormen rond
in het samen wiegen
op een zoele lentewind gaan
we de winter eindelijk bedriegen
ik krokus jou
in pril ontplooien mijn
warmte zal de sneeuw ontdooien
kleur met mij het voorjaar in
winters wit komt tot…
Een stille stad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
653 Wanneer een oude troubadour,
eindelijk is uitgespeeld.
Ja, dan lééft een stad.
Een stille stad.…
Zo Kort Zo Lang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 ik heb er aan getrokken
om me voorbij hem te slepen
en nu is hij dan eindelijk
verleden – weer geweest
in de langste was je
mogelijk het bangste
voor dat nooit eindigende
donkere lichtarme beest
en nu dan nog enkele nachtjes
slapen en we vieren dat
we het hebben overleefd
met het bemoedigende lichtfeest
velen vieren dat het kerst…
Halfslacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Een tweede stoerder stoot
brengt eindelijk de rust
'Sorry' sust
de halve zachte slachter zacht
en onder ’t bloed.
'Ik hield mij groot
ontbeerde vlijme messenkracht
en macht en mensenmoed.'
Wie het laatst slacht
is de Dood.…
je wiegt in wind
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
842 bladeren
nog niet gebroken
wachtend op de zon
ik zie je opengaan
voor het eerst spontaan
jezelf gevend in wat al die
tijd verborgen is gebleven
het wordt hoogzomer in
de geur van eigen leven
je wiegt in wind
van warme woorden
schrikt van het gevoel dat
je ook anderen kunt bekoren
schiet wortel in zelfstandigheid
eigenheid krijgt eindelijk…
Hereniging nieuwe stijl
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
635 Een welvaartszoeker
meldt zich in Ter Apel
Doel van zijn onderneming:
Asiel en gezinshereniging
Nederland is humaan
Op kosten van de staat
laten wij die persoon
terug naar huis toe gaan
Heel het gezin, opa’s, oma’s
ooms, tantes, aangetrouwden,
het halve dorp eigenlijk
ja, allen die om je rouwden
stralen van geluk, vieren feest
eindelijk…
We noemen hem Kees III
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 laatste adem lag
opgedroogd
als een vlies te wachten
om weggeveegd te worden
de mouwen van de agent
die de melding kreeg
waren echter opgestroopt
om alle tatoeages te showen
wie er bleker was
zij of de man met de afvalpas
in zijn vergeelde vingers
om de redenen van zijn dood
naar buiten te brengen
zijn ingesleten grimas
was het eindelijk…
"Vlinder"
hartenkreet
3.6 met 36 stemmen
5.039 Eindelijk daar ben je dan
blauwe oogjes, rozig haar.
Tranen van geluk
en direct zo onmisbaar.
Zo warm, zo lief en een
heerlijke zoete geur.
Ons baby-zusje "Vlinder" is geboren
en we noemen haar FLEUR.…
WOORDEN VAN STILTE
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.184 Woorden van stilte
van leegte en pijn
waarvan steeds weer iets anders
de oorzaak kan zijn
Woorden van stilte
bepalend en toch niet
gekoppeld aan gevoel
zodat je ze eindelijk ziet
Woorden van stilte
herhalen en doorgronden
ze komen nu tot leven
alsof ze nooit bestonden
Woorden van stilte
gedachten en zorgen
maar eenmaal opgeschreven…
tergende pijn
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
8.408 O meisje, meisje
zo klein en teer
je hart vol van lijden en verdriet
een lijdensweg dat was je leven
en leven doet zo`n pijn
emoties overheersten je leven
en meisje, mijn respect voor jou
eindelijk, uiteindelijk
de keuze voor jezelf
het einde van je leven
dat bepaalde jij zelf
voor altijd en voor eeuwig
maar jij had geen keuze
slechts…
Wie ben je
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.303 aan
Je zwijgt al zo lang
Je gezicht is van hout
Ik voel je beven
Je wangen zijn uitgehouwd
Je bent het wenen
Je lijf is zo moe
Je wacht op het gillen
Ik kom naar je toe
Je lippen gaan trillen
Je handen zijn koud
Je laat een traan
Je ogen zo oud
Ik raak je aan
Je noemt je naam
Uitgeblust en stil
Heel diep in mij
Hoor ik eindelijk…
De smidse van de macht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
415 de pubers
hebben het
spel gerekt en
toch zichzelf
niet in het
hemd gezet
een stukje
onbedorven
jeugd heeft
gelukkig gezorgd
voor de lach
en ontspanning
in de smidse
van de macht
is het vuur pas
eindelijk wat
opgelaaid met
blauwe vlammetjes
het ijzer wordt
geplet in de
vormen van geluk
zij hebben de weg
van blind gaan…
Schaak-mat
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.704 een witte dame
begeerde een zwarte heer
ze had vernomen van zijn kunsten
dat trok haar des te meer
pionnen werden opgeofferd
torens gesloopt, paarden gedood
en lopers baanden wegen
mens, haar nood was groot
ze zette hem, eindelijk, mat
nu kon hij geen kant meer op
hij bood zijn wapen aan
ze sprong er boven op
vurig werd hij bedwongen…
Wanneer dan?
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.182 Wanneer ben ik dan aan de beurt en komt
dan eindelijk...
MIJN DEEL?…
van Rups naar Vlinder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.078 Onzichtbare vleugels
hebben me meegenomen
In gedachten verzonken
staar ik naar het verleden
In trance laat ik het
over me heen komen
Langzaam terugkerend
naar het heden
Met nieuwe kracht
vul ik mijn longen
De verse lucht
laat mijn hart herleven
De pijn lost op
die ik altijd heb vedrongen
Na lange strijd
eindelijk opgegeven
Als herboren…
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
2.104 Zwerven
Ik zoek een onderkomen
Waar warmte en liefde is
Zodat ik weer kan leven
En ik jou niet meer zo mis
Een plek waar ik veilig ben
Met vriendschap om me heen
Voor eens en altijd geborgen
Eindelijk niet meer zo alleen
Voorlopig blijf ik zwerven
En jij kunt mij niet meer vinden
Jouw hart was eens mijn huis
Maar jij kon je niet aan…
Honderden manieren
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.023 En als ze jou eindelijk eens wilt plezieren,
bedenk dan honderden manieren.…
Geestverruimend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 geestverruimend
ons creatief gesprek
geen notulen
of herinneringsgeschrijf
met gevoel zaken raken
zo dat alles goed beklijfd
heldere momenten
uit gedrogeerde ogen
lijken alleen maar
wijsheden te verkopen
maar als de flow
is ingekakt dan blijkt
drab de basis te zijn
voor zelfmedelijdende pijn
als ballonnen en
patronen eindelijk…
Gevleugeld bewegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 gevleugeld bewegen
hongerig gefocust op
begerenswaardige prooi
dan stijgt hij
de winnaar
der slagen zijn
trofee vol trots
vooruit gedragen
tot ook hij
achtervolgd door velen
de strijd moet staken
omdat zij hem zijn prijs
afhandig willen maken
een snelle landing
het nonchalant
spiedend loeren voor hij
zichzelf in alle rust
eindelijk…
Vergeten zielen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
836 Daar waar alles eindigt
in troosteloos geheel
waar zengend zonlicht
leven doet sterven
wachten zij gelaten
opeen en eenzaam
Verkrampt strekkend
verdroogde benen
niets verdragen moet
gevoel is niet meer
dood waard selectief
wachtend op verteer
Daar eindelijk verlossing
verschroeide benen dragen
elke schrede gegeven straf
resten…
Adieu
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.593 Vogels houden eindelijk hun snavel,
het wordt stil, ik kan de sterren horen,
en wat in de aarde wordt geboren.
Nu vannacht, het hele huis ligt open,
ik zit in de blote eeuwigheid,
en ik laat mij door de regen dopen
voor een zachte dood, ik ben bereid.…