inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 63392):

Mannetje

Heel even was ik dat verlegen mannetje
dat altijd wachtte op zijn beurt
in moeders keuken dronk ik uit het chocokannetje
ik had er nooit om gejengeld of gezeurd

terug na een lange dwaze reis in de veilige haven
kan ik eindelijk ademhalen
kon ik mij maar aan het verleden laven
en uit de oude verhalen warmte en zekerheid halen

maar ik heb het te doen
met deze soms kille dagen
stilletjes kruip ik naast je zonder het te vragen
ik wacht als dat joch van toen

op de eerste avondzoen.

Schrijver: Alexander Peters, 4 feb. 2017


Geplaatst in de categorie: emoties

4,0 met 3 stemmen 113



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:J.de Groot
Datum: 4 feb. 2017
Bericht:Prima inzending Alexander!

Naam:Hanny van Alphen
Datum: 4 feb. 2017
Bericht:Schitterend, die warme momenten in de keuken.

Mooi verdicht hoe kil het leven kan zijn en dat ook mooie herinneringen die kou niet kunnen verjagen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)