5498 resultaten.
kaal ben ik mezelf gebleven
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.342 ik heb alles
uitgedaan
en weggesmeten
kaal ben ik
mezelf gebleven
heb me toen
aan jou gegeven
Eva zonder slang
je bent
mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs
verdwenen is
je handen weer
met kleuren spelen
en in je mond de
appelsmaak vervliegt
ik zal je vele
keren laten komen
heftiger dan in
je stoutste dromen…
gebroken tegenspraak...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
701 berust, luister en beef
wees volgzaam maar niet vrij
stil geen vragen in het antwoord
van doorbroken heerschappij
waar de zwijgzame velen
in alle nederigheid
zich hullen in de sluiers
hun ontevredenheid
en gebroken tegenspraak
hen ontneemt te dromen
dat wat ooit is geschreven
in vraag
mag worden gesteld…
Gevecht
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.305 Niet de vele knopen
tellen de afstand
noch de mijlen
over zee
onzichtbare draden
worden verweven
en hechten aan
het tikken
van vervlogen tijd
daar waar het landen
vaste grond geeft
in geloof
zal het hartenbloed weer
stromen, twee handen
leggen leven
in een omarming
van liefde…
Zelfs het lichaam verstomt
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.328 Het beeld wordt
gekneed in Liefde
vervormd door
verkrampte handen
gesneden met
het mes glijdt
klei door vele
lagen, dieper
dan ooit raken
kartels verstrengelde
vingers in het
zoeken naar elkaar
daar waar woorden
tekort schieten
spreekt het lichaam
nimmer gesproken taal…
07-07-07
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.371 De tour is weer van start gegaan
op een memorabele dag dit jaar
want ook vele stellen stonden vandaag
voor de ambtenaar,
om ja te zeggen tegen elkaar.
De start van de tour is
als de start van het huwelijk
met één verschil, de fietsers
doen het elk jaar weer
en trouwen,
doe je gewoonlijk één keer?!…
De maanvrouwe
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
664 Hoog staat zij
boven haar sterrenvolk
bukt en ontfermt zich
over hen die gevallen zijn
en streelt de pijn voorbij
haar tedere vingers
beroeren vele dromen
van de verdwaalde wezens
in hun zoektocht naar het zijn
de sporen van het leven
zij schenkt hen haar kracht
in zilvergloed
kust ogen in het donker van de nacht…
Houvast en zekerheid
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
956 je gaf een hand
voelde warmte
aan de overkant
zag gelijke beelden
wist je met zo velen in
het schilderachtig avondland
vond de bron in paradijselijke
sferen putte kracht uit
steeds opnieuw proberen
voelde je bestemming aan
kreeg houvast en zekerheid om
in dit leven sterk te staan…
Doodse kilte
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
980 zijn lippen
vormen nauwgezet
de woorden
uit bevroren zeeën
leggen vorst over
haar trillend vel
waar zij tastbaar
de witte tekens weet
achter het weerloze schild
delfde zij
al lang en onomkeerbaar
het graf voor vergiffenis
werpt ze haar schaduw
dag na dag
over de betonnen steen…
Wens.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
748 zijn dromen
met tranen
in duigen zag vallen
zo'n moedeloosheid
had ik nog niet gezien
hartverscheurend geschreeuw
gehuil bovendien
ik keek hem
in zijn ogen
bracht een glimlach
op zijn betraande gezicht
keek met hem
naar de zon
en zag een glinstering
van herkenning
_____________________________
Inspiratie gekregen door de vele…
Familietrek?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
704 De vele mannen van d'r keuze
bezaten allen grote neuzen.
Ze vond, dat die het beste vrijden.
Ze had een tweelingzus Monique.
Die meid was chronisch wagenziek,
hetgeen tot veel ellende leidde.
Een kennis zei: 'Het zijn gestoorden'
en vatte 't samen met de woorden:
'Aan gokverslaving lijden beiden.'…
in spin de bocht gaat in
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
733 ik groeide uit m’n lijf
ze gaven me
gratis verblijf
in een vel met te wijde bekleding
leven is blijven stilstaan
omkijken en vooruit turen
een, twee, drie, vier
mijn even duurt altijd
aan te doen was er niets
ik hield mijn armen
wel op met mijn mouwen
verjaren zonder
tussenstations
is immers nooit te vertrouwen…
Stekelzoete droom
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
929 In dit landschap in deze wereld
waar alleen de stilte echo’s achterlaat
van bloemengeur en maneschijn
klinken sombere gedachten
als pogingen tot wanklank
Laat me nu maar liggen hier
in dit bed vol donkerrode rozen
verdrinken in hun zoete geur
want wat valt er nog te wensen
behalve die dorens uit m’n vel…
De wortels gaaf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
798 er knapt
dood hout
en glijdt langs
takken die bewegen
nog zwiept de wind
een laatste keer
en valt wat
over is gebleven
niet volgroeid in vele
lentes magertjes gebloeid
na zomeren in schaduw en
nu aan aarde terug gegeven
toch zijn
de wortels gaaf
de stam is fijn vertakt
zij wordt nog niet gekapt…
Brussel heeft nog niet gereageerd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 Brussel heeft nog niet gereageerd,
hoorde ik
en een geheimzinnig lachje
maakte me tot vriend van mezelf
tot vriend van mezelf
mijn lippen die vlezig zijn
zo hun weg hebben gemaakt
onschuld uitdrijvend
als Bosnisch bloed
in beken
velen zijn, maar weinigen
fragmenten hopen nog op
heling en hereniging
broeders wisselen verder
chromosomen…
mes
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.162 met bloed aan de keel
boter op de scherpe rand
weerkaatst hij het leven
geklemd in mijn linkerhand
vochtig van vele zweten
daar waar hij zich bevond
druppels worden doorgesneden
kletterend valt hij op de grond
tanden in kokende blaren
steken door een zilver hart
hij verdwijnt in deze diepte
nu blijft alles altijd zwart…
Alles, maar dan ook alles.
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
655 Liever geen bloemen
en ook geen langzame polka
maar schenk rode wijn,
en vele liters bier.…
hulpeloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
779 nee, ga niet weg
nu mijn vel nog tintelt
van ons afscheid
je weet hoe de regen
hier zal binnenstromen
het dak begeeft
muizen, spinnen en wespen
mij belagen
het wordt al donker
de honden huilen
de melken maan vol
hallowenen
geraamten voor het raam
blijf nog even
verdrijf met mij
de duivels uit mijn huid…
communicatie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
649 Interactie continu
Aandacht te verdelen
Iedereen wil wel een deel
Een vraag die komt van velen
Hersens geactiveerd door elkaar,
De onduidelijkheden die rijzen,
Allen hebben zij hun eis,
Geen antwoord te bewijzen.
Communicatie onbewust,
Begrip niet te vatten.
Staan ze allen pat,
Of kan niemand de portee vatten?…
Lange geeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
526 Zomer duurt een maand,
herfst kent vele jaren,
een winter duurt een eeuw,
sleur vertokkelt zich in schijn,
onderdrukking van een geeuw
na het strelen van de snaren
gaat het seizoen weer verharen,
refrijn laat zich niet bezingen
in de roerige staart van Maart,
is de toekomst niet te ringen.…
Juli
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.065 lange haren dansen sjansen
met duizenden ogen mogen
de zon als blikvanger ontvangen
het hart en oude dromen
schieten de zomer op z’n volst
dragen de bloem naar de vlinder
ik voel het gras de warmte tegen
mijn blote vel als de avond rust
wil me dopen onder de regen…
Droomvrijheid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
728 Intimiteit bracht de droom
tot droomvermenigvuldiging
dalend in het droomland
en vele node woorden
vond ik, naast mijn domheid
ik wilde weer weg
in het hotel van verdriet
kon ik de maan naar je toetrekken
tijdens een windstille nacht die ademde
over oceanen vol onbeheerste vrijheid
omdat er een werkelijkheid verscheen.…
Huis met zoveel deuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
777 nog kiert alles in het
huis met zoveel deuren
kamers hebben geuren
de ramen kleuren in
een zon die is geweest
je drempelt nog
na vele levens
gooi met mij
de ramen open van ons
huis in veel beloven
kom maar thuis
de tocht is weg
je stappen in de kelder
hebben wij na winter weer
in lentes bloeien omgezet…
Toen, nu en voor altijd..
hartenkreet
2.7 met 17 stemmen
3.171 NU
omdat we samen alles beleven en delen
vriendschap als deze zijn er niet vele!
VOOR ALTIJD
omdat als we oud zijn terug kijken op onze geweldige tijd;
die herinneringen raken we nooit meer kwijt!…
DE REGENBOOG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
831 De regenboog met veel kleuren
weerspiegeling de boventoon
van heelal naar aarde
krachtig stralingsvertoon
met
helende werking
herinnering
aan vervlogen gedachten
van vele geesten
die ons opdrachten seinen
door Meesters gegeven
om goed te leven
in de schoot
van de eeuwigheid
naar de waarden
van de geest
OSIGAR LUTAM GRESTIT ALI…
DE GROTE TROM
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
938 Het ritme van de trom
dreunt vele jaren na
daar stonden ze
in streepjespak
hun nummer zwart gekleurd
de dood schreef reeds het laatste woord
een man, een vrouw, een kind
het leven kreeg geen kans
het sterven werd een dagelijks goed
het meedoen werd geluk
en alles wat er over bleef
was slechts
die grote trom…
Je wilt vergeten?
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
809 Mooi de zomerweg
En verscholen tussen
Vele bomen
Een verpleeghuis
Woonbestemming voor
Vergeetouderen
Leerplaats voor jonge mensen
In`t smetteloos wit
Confrontaties met aftakeling
Geur van diepe wonden
De dood
Ontroostbare familie
En toch moeten
Goedkoop Jong
In`t smetteloos wit.…
alleen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
739 nee, ga niet weg
nu mijn vel nog tintelt
van ons afscheid
je weet hoe de regen
hier zal binnenstromen
het dak begeeft
muizen, spinnen en wespen
mij belagen
het wordt al donker
de honden huilen
de melken maan vol
hallowenen
geraamten voor het raam
blijf nog even
verdrijf met mij
de duivels uit mijn huid…
Papier
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
623 In vele e-mails komt een bericht,
denk over papier niet al te licht,
wacht voor u de printer gebruikt,
want teveel is overbodig en ik denk besmuikt:
er sneuvelen bomen om aan de nood te voldoen,
maar als ik die gewraakte rechters zie
met al die bundels papier, dan meen ik toch:
er ligt echt wel een boompje hier.…
Nieuw sterretje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.432 veilig binnenin werd je
al die maanden gedragen
van onzichtbaar naar voelbaar
groeide je waardig
vele zonnen en manen later
werd jouw komst ingeluid
met muziek als door engelen
gezongen zag jij het eerste
levenslicht en huilde
'n nieuw sterretje is geboren
die voor altijd in ons midden
schijnen zal…
op nieuw!
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.003 trappen
vol treden
naar boven
naar meer
zet
stap na stap
zonder beter weten
zonder dat ik let
op vergeten
traptreden
glad
gegleden
door tranen
van het verleden
ik sla ze over
zo velen
versleten
spring
op weg
naar een hemel
terwijl ik
struikel
en zing
val ik
neer
naar beneden
in zoveel
zo veel meer…